เข้าสู่ระบบยอดเขาตระกูลจาง
&n
“พี่ใหญ่ ปราณขุ่นเพิ่มขึ้นอีกแล้ว” จางซีห่าวกินขนมไปพลางเงยหน้ามองท้องฟ้าของอาณาจักรวิญญาณไปพลาง ตอนนี้คนทั้งสองอยู่ที่สวนด้านหลังของหอประมูลอันดับหนึ่ง สถานที่สวยงามเช่นนี้แน่นอนว่าสร้างเอาไว้สำหรับการพักผ่อนของหวางจวินหลง ตอนนี้มันคือสถานที่โปรดของจ้าวเยว่ฮวาไปเสียแล้ว หวางจวินหลงออกไปตั้งแต่เช้า เรื่องที่เขาต้องจัดการนั้นมีมากมาย หลงเซี่ยและหวางหนิงเหมยต้องการความช่วยเหลือจากเขา ส่วนจ้าวเยว่ฮวาทำอะไรน่ะหรือ? นั่งเล่น จิบชา กินขนม และชมสวน นี่คือสิ่งที่หวางจวินหลงให้นางทำ ด้วยพลังของนางที่ถูกผนึกเอาไว้ เขาไม่ยินดีพานางไปหาอันตราย อีกอย่าง
ภายในตำหนักองค์หญิงหลงหลิง เห็นได้ชัดว่าหลงหลิงนั้นหมดหนทางช่วยชีวิตแล้ว แต่เมื่อผู้ดูแลตำหนักเทวธรรมมาถึง เขาให้ทุกคนออกไปจากตำหนักและอยู่ด้านในคนเดียว ภายในตำหนัก มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนอยู่ที่เตียง ใบหน้าที่เคยงดงาม มาบัดนี้มันเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ ริมฝีปากเป็นสีดำจากการถูกพิษร้าย “ช่วย.. ด้วย” หลงหลิงพยายามที่จะเอ่ยขอร้อง เมื่อนางเอ่ยก็กระอักเลือดออกมาด้วย ใบหน้าเริ่มม่วงมากกว่าเดิม “องค์หญิง ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านเป็นอะไรไป” ผู้ดูแลตำหนักเทวธรรมเอ่ยพร้อมกับนั่งลงที่หน้าเตียง เขานั่งและเริ่มหลับตาลง มือขยับไปมาเป็นรูปร่างประหลาด “อึก!” หลงหลิงกระอักเลือดออกมาอีกรอบ&nb
“อ้อ ข้าพึ่งเคยเห็นว่า มีการขออภัยเช่นนี้ด้วย คนไม่รู้คงนึกว่าเป็นพวกข้าที่รังแกพวกท่านก่อน” เสียหวานดังขึ้นอย่างไม่รีบไม่ร้อน ใบหน้างดงามของจ้าวเยว่ฮวายกยิ้มราวกับนางกำลังมองเรื่องตลกเรื่องหนึ่ง พาให้หลงหลิงรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำเรื่องไร้สาระ แต่นางเป็นองค์หญิง ไม่มีคนกล้ามองนางเช่นนี้มาก่อน ต่อให้นางทำเรื่องไร้สาระจริง คนอื่นก็ต้องทำเหมือนว่ามันคือเรื่องสำคัญ! ทันใดนั้นความโกรธของหลงหลิงก็พุ่งสูง ศักดิ์ศรีองค์หญิงทำให้นางเอ่ยถ้อยคำที่ไม่ควรเอ่ยออกมา ใบหน้าของนางเชิดขึ้น “หึ ก็แค่หญิงไร้พลังวิญญาณคนหนึ่ง เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเอ่ยกับข้าด้วยน้ำเสียงเช่นนี้” หลงหลิงมองจ้าวเยว่ฮวาขึ้นลงหนึ่งรอบด้วยสายตาดูถ
งานประมูลจบลงด้วยความน่าตื่นตาตื่นใจ คนที่ร่ำรวยที่สุดในวันนี้ไม่ใช่หอประมูลอันดับหนึ่ง แต่เป็นเจ้าของสินค้ารายการปิดท้ายอย่างจ้าวเยว่ฮวาต่างหาก เมี้ยว! หญิงน่าตาย รีบเอาเงินเปลี่ยนเป็นทองคำเร็วเข้า! แมวน้อยตัวอ้วนร้องบอกด้วยน้ำเสียงดีอกดีใจ เมื่อเห็นจ้าวเยว่ฮวาทำตามด้วยการเปลี่ยนเงินบางส่วนเป็นทองคำก็ยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่ หีบทองคำวางลงบนพื้น ทันทีที่คนเปิดหีบทองขึ้น เจ้าฉือฉือน้อยก็กระโดดเข้าไปในหีบและปิดฝาหีบลงอย่างรวดเร็ว อึดใจต่อมาฝาหีบก็เปิดออกด้วยเท้าสีขาว ด้านในหีบว่างเปล่าราวกับไม่เคยมีทองอยู่ด้านใน เหลือเพียงแมวน้อยที่กำลังทำสีหน้าสุขใจ จ้าวเยว่ฮวา “...
ความร้อนแรงพุ่งสูงจนฉุดไม่อยู่อีกต่อไป! “เอาละขอรับ สินค้าชิ้นต่อมานั้นเรียบง่ายธรรมดายิ่งนัก” ชายหนุ่มบนเวทียกสูงเอ่ยขึ้น ผู้ชมที่อยู่บนที่นั่งตั้งใจฟัง เสียงของทุกคนเงียบลงโดยไม่ได้นัดหมาย อะไรนะ? สินค้าเรียบง่าย? ธรรมดา? พวกเขาไม่เชื่อ! ชายหนุ่มเอ่ยต่อไปโดยใช้น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าค้นหา “ขอเปิดตัวแหวนมิติ แหวนมีพื้นที่ขนาดเท่าบ้านหลังใหญ่ ทุกคนคงสงสัยว่า... ใหญ่ที่ว่านั้นใหญ่เท่าไหร่ใช่หรือไม่ขอรับ?” ผู้ชมพยักหน้าพร้อมกัน สายตาจ้องมาที่ชายหนุ่ม ชายหนุ่มยกยิ้ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงธรรมดา “ไม่มากขอรับ แค่ความใหญ่เท่ากับห้องประมูลที่ทุกท่านกำลังอยู่เท
หอประมูลในอาณาจักรวิญญาณเร่าร้อนมากกว่าแคว้นด้านนอกมาก เงินสะพัด พลังวิญญาณลอยวนจากการตื่นเต้นจนลืมควบคุมพลังตัวเองเอาไว้ บรรยากาศในการประมูลเข้มข้น วุ่นวายและน่าประทับใจยิ่ง จ้าวเยว่ฮวารู้สึกถึงกลิ่นเงินลอยมา แมวน้อยฉือฉือเลียริมฝีปาก เมี้ยว! หญิงน่าตาย หาเงินเร็วเข้า! มือนุ่มขยี้หัวแมวน้อยที่เกาะอยู่บนไหล่บาง “เจ้ากินเก่งขนาดนี้ ข้าหาเงินเท่าไหร่ก็ไม่พอ” เมี้ยว! เร็วเข้า ข้าหิวแล้ว! แมวน้อยไม่เพียงส่งเสียงออกมาเท่านั้น มันยังเอาหัวถูไถไหล่ของจ้าวเยว่ฮวาด้วย มังกรจอมโหดร้ายไม่มีแล้ว มีแต่แมวน้อยที่กำลังหิวและออดอ้อนขออาหาร&nb







