Masukคำตอบที่ชัดเจนนั้น...คือการยืนยันอย่างสมบูรณ์ว่าลูกสาวของเธอได้มองเห็นแม่นางตานีกับแม่นางกวัก สองสหายต่างภพของตัวเอง ภายในค่ำคืนนั้น...หลังจากที่ส่งลูก ๆ เข้านอนเรียบร้อย...ปลากริมก็ได้ตัดสินใจเล่าความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอให้เทวากรผู้เป็นสามีฟังเป็นครั้งแรก... ยกเว้นเรื่
หลายปีต่อมา...ในคืนวันศุกร์ที่แสนคึกคักใจกลางย่านพระอาทิตย์...แสงไฟนีออนสีน้ำเงินนวลสาดส่องลงบนป้ายชื่อร้านที่ออกแบบอย่างมีรสนิยม... "พระอาทิตย์ บลูส์" (Phra Athit Blues) นี่คือไพรเวทแจ๊สคลับที่หรูหราและเป็นที่กล่าวขวัญถึงมากที่สุดในพระนคร และเจ้าของคลับแห่งนี้ก็คือสองหนุ่มโสดที่เนื้อหอม
"ต้องได้สิ!" ข้าวเหนียวตอบอย่างหนักแน่น แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกไม่ต่างกัน "นายอย่าลืมสิว่าการทำธุรกิจมันไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ นายก็เห็นแล้วจากตัวอย่างของทั้งพ่อครูและแม่ครู ไหนจะปลากริมกับพี่เขยของนายอีก" คำพูดนี้ได้ทำให้ปั้นขลิบมีไฟขึ้นมาอีกครั้ง "พี่พูดถูก ผมจะมาท้อง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้"
หลังจากที่สองสหายคู่ซี้อย่างข้าวเหนียวและปั้นขลิบ...ที่ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋...ได้เดินทางกลับมาถึงพระนครหลังจากไปทำหน้าที่อาสา พวกเขาก็ได้รับวันหยุดพักผ่อนอย่างเต็มที่ และเมื่อสองหนุ่มโสด...โปรไฟล์ดี...ผู้มีพลังงานล้นเหลือได้กลับคืนสู่เมืองหลวง...ค่ำคืนแห่งความสนุกสนาน
สิ้นเสียงตะโกนของลูกน้อง...เสียงปืนกลก็ดังขึ้นจากแนวป่ารกทึบ! พวกเขาถูกซุ่มโจมตี! "หมอบลง! หาที่กำบัง!" เพชรตะโกนสั่งการอย่างไม่ตื่นตระหนก เขายิงต่อสู้เพื่อคุ้มกันให้ลูกน้องได้เข้าที่กำบังอย่างปลอดภัย...ทักษะการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วว่องไวราวกับเงาที่เขาได้มาจากมวยไชยา...ได้ถูกนำมาปรับใ
หลังจากเรื่องราวภายในครอบครัวผ่านพ้นมาได้ด้วยดีครอบครัวใหญ่แห่งบ้านสิงหราชก็ได้เติบโตและงอกงามขึ้นอย่างมีความสุข มะตูมและนีรนาถมีทายาทชายคนแรกเป็นโซ่ทองคล้องใจ ส่วนปลากริมและเทวากรก็มีลูกสาวตัวน้อยที่น่ารักน่าชัง... ค่ำคืนหนึ่งบนโต๊ะอาหารที่แสนอบอุ่นและคึกคักของบ้านสิงหราช เพ
หลังจากความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของครอบครัวสิงหราชผ่านไปด้วยดีอีกครั้ง...ทุกคนก็กลับมาสู่กิจวัตรประจำวันที่วุ่นวายแต่ก็เปี่ยมสุขตามเดิม...และแล้ววันเปิดเทอมวันแรกที่เด็ก ๆ ทุกคนรอคอยยกเว้นปลากริมก็มาถึง เช้าวันนั้นบ้านสิงหราชที่นางเลิ้งคึกคักเป็นพิเศษ เด็ก ๆ ทุกคนต่างอยู่ในชุดนักเรี
"เป็นหม่อมฉันต่างหากเพคะ ที่ต้องขอขอบพระทัยที่ท่านหญิงทรงเมตตามางานเลี้ยงของหม่อมฉันในคืนนี้" ท่านผู้หญิงนวลจันทร์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่สุรเสียงของท่านหญิงจะดังขึ้นอีกครั้ง "งานวันเกิดของสหายรักข้าทั้งที มีหรือที่ข้าจะพลาดได้" ในขณะเดียวกันนั้นเอง...คุณหลวงมนตรีที่เดินออกมาใ
คล้อยหลังจากเชฟปรีชาจากไป...เสียงของแม่ก็ดังขึ้น "ปลากริม...แล้วพรุ่งนี้เราจะขายอะไรดีลูก?" คำถามของแม่ทำให้ปลากริมละสายตาจากกระดาษเปล่าตรงหน้า ก่อนที่เด็กหญิงจะหันมาส่งยิ้มอย่างน่ารักพร้อมกับตอบในสิ่งที่ตัวเองคิดเอาไว้เรียบร้อย "พรุ่งนี้เราทำขนมเปียกปูนใบเตยกับขนมต้มดีไหมจ๊ะแม่ เป็นขนมไ
หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นปลากริมผู้ไม่เคยว่างเว้น ก็ต้องเข้า ๆ ออก ๆ โรงแรมเมธาวินแกรนด์อยู่หลายวันเพื่อช่วยควบคุมดูแลครัวที่ตอนนี้ไร้ซึ่งหัวหน้าเชฟ ถึงแม้ทุกอย่างจะดำเนินไปได้ด้วยดีแต่เธอก็รู้ว่านี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาในระยะยาว อีกทั้งนับตั้งแต่ที่เชฟใหญ่ลาออกเธอก็ต้องรับบทหนักในการช่วยวา







