Se connecterPartager
ตอนที่ 7. ทางเลือกเดียวของคุณ
Date de publication:
2026-04-08 00:42:53"ขอโทษนะคะ แต่ฉันไม่ได้ขายตัว!“ ร่างสวยลุกขึ้นยืนพร้อมกับตะโกนบอกคนตรงหน้าออกไป ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ
สิ่งที่เขาเขียนมา มันไม่ต่างอะไรจากการขอให้เธอใช้ตัวเองเพื่อทำให้เจ้านายของเขามีความสุขเลยสักนิด เธอก็แค่อยากให้เขาช่วยพาเธอออกจากโรงพยาบาล ไม่ได้ต้องการให้อีกฝ่ายมอบเงินทองมากมายให้เธอสักหน่อย
”ใจเย็นๆก่อนครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น“
”นั่งลงก่อนนะ“ ลีโอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ
เขาคิดเอาไว้อยู่แล้ว ว่าเหตุการณ์แบบนี้จะต้องเกิดขึ้น ซึ่งดูเหมือนคำพูดหวานหูจะช่วยให้หญิงสาวมีสติมากขึ้น
“ผมแค่เสนอทางเลือกให้คุณครับ อย่างที่คุณธามเคยบอก เราไม่สามารถช่วยคุณฟรีๆได้”
“ตะแต่......คุณไม่มีงานอื่น ให้ฉันช่วยแล้วเหรอคะ” เธอเม้มปากถามอย่างหนักใจ เธอเป็นคนขอให้เขาช่วยเอง เพราะฉนั้นคงโทษใครไม่ได้สินะ
“คุณรู้ไหมครับว่าพวกผมทำงานอะไร”
ได้ยินคำถามนั้นหญิงสาวก็นิ่งสนิท เพราะเธอไม่รู้ ท่าทางที่ดูน่าเกรงขามของพวกเขา ทำให้หญิงสาวฉุกคิดว่าบางครั้งคนพวกนี้อาจจะทำงานที่เกี่ยวกับอะไรเสี่ยงๆ หรืออะไรที่เป็นทางการมากๆ หรือไม่....พวกเขาอาจจะทำงานอะไรที่เหนือความคาดหมายของเธอ ท่าทางที่นิ่งสงบเยือกเย็นพวกนั้น ทำให้เธอเดาไม่ถูก
“ฉะฉันไม่รู้ค่ะ” เธอตอบกลับก่อนจะยอมนั่งลงตามเดิม สีหน้าลุ้นไปกับคำตอบต่อไปที่จะได้ยิน
“พวกเราเป็นมาเฟียครับ“
”มะมาเฟีย!?“ มือเล็กยกขึ้นมาปิดปาก แทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้รับรู้
พวกเขาเป็นมาเฟียจริงๆงั้นเหรอ.....คงเพราะแบบนั้นสินะถึงได้มีคอนโดหรูขนาดนี้มายกให้เธอง่ายๆ คนตัวเล็กเลือกที่จะเชื่ออย่างไม่สงสัย แววตาคมเข้มของผู้ชายคนนั้นยังคนตราตรึงในใจเธอ แม้เขาจะดูเป็นคนดี แต่รังซีบางอย่างรอบตัว สามารถบ่งบอกได้ว่าผู้ชายพวกนี้อันตราย
“หน้าที่เดียวที่คุณเหมาะจะทำได้ในตอนนี้คือการดูแลเจ้านายของผม เพราะงานอื่นที่ผมมี นอกจากจะเสี่ยงแล้ว ผู้หญิงคงไม่เหมาะที่จะทำเท่าไหร่“
“ถ้าคุณไม่สนใจ ผมก็ไม่บังคับนะครับ แต่....ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราต้องขอโทษจริงๆที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรคุณไปมากกว่านี้ได้” ลีโอตัดบท
เขาพยายามบีบบังคับให้เธอตัดสินใจเร็วๆอย่างไม่มีทางเลือก ประโยคนั้นมันไม่ใช่ประโยคยอมแพ้ แต่มันเป็นการค่อยๆต้อนลูกนกตัวน้อยให้เข้ากรงต่างหาก
“ผมอยากให้คุณลองคิดดูดีๆครับ ตอนนี้นี่อาจจะเป็นทางเลือกเดียวที่คุณมีอยู่ก็ได้“
”ถ้าคุณไม่อยู่ที่นี่....จะมีใครอยากช่วยผู้หญิงที่ความจำเสื่อมแบบคุณ จริงไหม?“
คำพูดที่ลีโอพูดออกมาทำให้หญิงสาวชะงักไป ดูภายนอกเธอหลงคิดว่าเขาเป็นคนดี แต่ถ้อยคำที่อีกฝ่ายพูดออกมานั้น มันแฝงไปด้วยความร้ายกาจ และความต้องการกดดันเธอ หญิงสาวรู้ และรู้ดีกว่าใครว่าตอนนี้ชีวิตของเธอไม่ได้มีทางเลือกมากมายนัก
“ถ้าคุณยอมตกลง ผมจะช่วยตามหาว่าคุณเป็นใคร” เขาเสนอข้อเสนอเพิ่ม
ลีโอคิดถูก คำพูดนั้นทำให้คนตรงหน้าเริ่มรู้สึกลังเลใจ ถ้าทั้งหมดนี้และกับการที่เธอได้รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มันก็คงคุ้มค่าอยู่ไม่น้อย เพราะเธออยากจะทิ้งไอ้ความรู้สึกโดดเดี่ยวพวกนี้ไปสักที
“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงคะ ว่าคุณจะช่วยฉันได้จริงๆ”
ที่ผ่านมาไม่เคยมีญาติคนไหนมาติดต่อเธอเลยด้วยซ้ำ ช่วงแรกๆที่โรงพยาบาลประกาศตามหาญาติให้ หญิงสาวยังไม่เคยได้รับข้อมูลอะไรเลย ราวกับว่าเธอนั้นเป็นคนไม่มีญาติ นึกถึงเรื่องนั้นใบหน้าสวยก็เริ่มแดงก่ำไปด้วยความน้อยใจ ในโชคชะตา เธอฟื้นมาพร้อมกับความโชคร้าย ราวกับถูกลงโทษ ทำให้จำไม่ได้แม้แต่ชื่อตัวเอง
“ผมเป็นมาเฟียนะครับ แค่นั้นมันยังอธิบายไม่พอเหรอ“
”.......“ หญิงสาวนิ่งเงียบอย่างขบคิด มือเล็กกำเข้าหากันแน่น
”สามเดือน“
”เซ็นสัญญากับเจ้านายผมแค่สามเดือน ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ และคุณจะได้รู้ว่าตัวเองเป็นใครภายในสามเดือนนี้แน่นอน“
”หลังจากนั้นถ้าคุณอยากกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง ผมจะไม่ห้ามครับ“
ลีโอเองก็ใช้กลยุทธ์ทุกอย่างมาโน้มน้าวใจคนตรงหน้า ตอนนี้เขามองไม่เห็นว่าใครที่จะเหมาะสมเท่าเธออีกแล้ว คนที่เหมาะจะมารับช่วงต่อจากฟ้ารดา ก็คือผู้หญิงคนนี้แหละ ลีโอมั่นใจว่าหญิงสาวจะต้องทำให้ธารินทร์มีความสุขได้แน่
คนตัวเล็กเมื่อตัดสินใจได้แล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมา มันอาจจะเป็นประโยคที่ฟังดูกล้าหาญที่สุดในชีวิตของเธอ
“ห้าล้านค่ะ“
ถ้าเธอจะต้องขายศักดิ์ศรีของตัวเอง เพื่อแลกกับอะไรบางอย่าง หญิงสาวก็อยากแน่ใจ ว่าสิ่งที่เธอได้กลับมามันจะคุ้มค่า
พอได้ยินคำตอบ ลีโอกลับยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ
“ผมให้คุณหกล้านครับ”
”ถ้าตกลง กรุณาเซ็นตรงนี้“ ลีโอไม่รอช้าที่จะเพิ่มอักษรระบุเงินจำนวนหกล้านไปให้หญิงสาว
หัวใจดวงเล็กสั่นไหวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทันทีที่รู้ว่าตัวเองกำลังตัดสินใจทำอะไรบ้าๆลงไป แต่อีกใจก็แย้งขึ้นมา
ทำกับว่าตัวเองมีทางเลือกมากมายนัก
เซ็นๆไปเถอะน่ะ!
แค่สามเดือน....แลกกับหกล้าน
เกิดมาสิบชาติก็คงหาไม่ได้!
เมื่อคิดได้แบบนั้น หญิงสาวก็ไม่สน ว่าตัวเองจะมองดูเป็นคนโลภในสายตาของลีโอหรือไม่ แต่เธอกลับชะงักลงไปเมื่อไม่รู้ว่าตัวเองนั้นชื่ออะไร และในกรณีนี้เธอควรเซ็นอย่างไรลงไปกันแน่
“คือ.....ฉันไม่รู้ชื่อตัวเองค่ะ”
“แล้วแบบนี้ต้องเซ็นว่ายังไง”
ลีโอนิ่งไปเมื่อได้ยินคำถาม แต่เรื่องแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว
“ใช้ที่ปั๊มนิ้วดีกว่าครับ ไม่จำเป็นต้องใช้ชื่อ”
หญิงสาวกระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นเขายกกล่องหมึกสีน้ำเงินมาให้เธอปั๊มมือ ทุกวันนี้มีใครเขาพกของแบบนี้กันบ้าง เธอต้องยอมรับในความสามารถของเขาจริงๆ
หญิงสาวยอมทำตามนั้นอย่างไม่ถามอะไรเพิ่มเติมให้มากความ เธอตัดสินใจเดินหน้าแล้ว ก็ต้องไปให้สุด จะได้รู้สักทีว่าตัวเองเป็นใครกันแน่ นั่นเป็นสิ่งที่หญิงสาวต้องการมากที่สุด การไขความลับของตัวเอง ส่วนไอ้เรื่อง....คู่นอนอะไรนั่นน่ะ ไว้ค่อยหาทางคิดเอาตัวรอดทีหลังก็แล้วกัน
“ผมว่าคุณควรตั้งชื่อใหม่ก็ดีนะครับ”
ใบหน้าสวยเหลือบสายตาไปมองคนพูด ลีโอจึงพูดต่อ
“ผมจะได้เรียกคุณถูก จะใช้ชีวิตแบบไม่มีชื่อต่อไปแบบนี้ไม่ได้หรอกนะครับ”
ที่เขาพูดมาก็มีเหตุผล
“ค่ะ ไว้ฉันจะลองเก็บไปคิดดู”
บอกี้การ์ดหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะจัดการรวบรวมเอกสารที่ถูกจัดการเสร็จสิ้นแล้วใส่เอาไว้ในซองตามเดิม ในที่สุด....ผลงานของเขาก็เสร็จสิ้น เจ้านายมีนางบำเรอคนใหม่เอาไว้คอยเรียกใช้แล้ว
“นี่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับอาหารของคุณธามครับ“
มือเล็กรับกระดาษแผ่นนั้นมาไว้วนมืออย่างงงๆ มันเขียนบอกเอาไว้ชัดเจนว่าอีกคนชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
”ฉันต้องทำอาหารด้วยงั้นเหรอ?“
”ไม่ทุกครั้งหรอกครับ ผมบอกเผื่อไว้ คุณจะได้ไม่เผลอทำให้คุณธามหงุดหงิด ถ้ารู้สิ่งที่เจ้านายผมชอบ“
เธอพยักหน้าเข้าใจหงึกหงัก ทำไมถึงรู้สึกเกร็งขึ้นมาก็ไม่รู้ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เธอยังเป็นคนธรรมดาอยู่ที่โรงพยาบาลอยู่เลย แต่ตอนนี้สถานะกลับเปลี่ยนไป กลายเป็นคนที่ต้องคอยเอาใจผู้ชายคนนั้นแล้วงั้นสิ
คิดมาถึงตรงนี้ หญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคุณธามที่เธอเคยมองว่าเขาเป็นคนดี เขาจะยังดีอย่างที่เธอเชื่ออยู่หรือเปล่า
”เจ้านายอาจจะเข้ามาหาคุณสัปดาห์ละหนึ่งหรือสองวันครับ ส่วนข้าวของใช้ส่วนตัวผมเตรียมเอาไว้ให้คุณหมดแล้ว“
”ส่วนเรื่องเงิน ผมจะจัดการให้ภายในสามวัน“
”ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ“
ลีโอพ่นคำอธิบายยาวเหยียดออกมา ก่อนจะก้มหน้าให้เธอ
“คุณจะไปแล้วเหรอคะ“ เธอถามอย่างงุนงง เพราะทุกอย่างดูรวดเร็วไปหมด
”ครับ“
”ดะเดี๋ยวก่อนสิคะ“
”เจ้านายของคุณจะมาหาฉันวันไหนบ้าง“ เธอถามออกไปด้วยน้ำเสียงตุ้มๆต่อมๆ ทำไมจะต้องรู้สึกตื่นเต้นด้วยก็ไม่รู้
”ไม่มีเวลาที่แน่นอนครับ เร็วสุดอาจจะคืนนี้“
”วะว่าไงนะ?“ หญิงสาวผงะ หัวใจเต้นแรง
ถ้าเขามาหาเธอวันนี้ ก็แปลว่า.....
”มันจะไม่เร็วเกินไปเหรอคะ ฉันยังไม่ทัน....“
”ตอนนี้คุณเซ็นสัญญาเริ่มงานวันนี้นะครับ ถ้าเจ้านายอยากมาหาวันนี้ก็คงไม่แปลก“
”อย่าคิดมากเลยครับ คุณธามใจดีเสมอ ถ้าคุณทำตัวดีๆ“
”ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมต้องไปแล้วนะครับ“
คราวนี้ลีโอก้มหัวให้เป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับเอกสารใบนั้นที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล ปล่อยให้หญิงสาวยืนแน่นิ่งอยู่แบบนั้น ด้วยหัวใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอตัดสินใจทำบ้าอะไรลงไปกันแน่!
เป็นคู่นอนเนี่ยนะ! นี่มันไม่ต่างอะไรจากการเป็นนางบำเรอของเขาชัดๆ!
Dernier chapitre
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 102. โคตรจะหึง
ตอนที่ 102.โคตรจะหึง หลายชั่วโมงต่อมา@จังหวัดตราด “คิดถึงมันมากเลยเหรอ” ทันทีที่เดินทางมาถึงรีสอร์ทส่วนตัว ธารินทร์ที่อดทนนั่งมองภรรยาสาวเหม่อลอยอยู่นานก็ตัดสินใจถามออกมา เขาสังเกตุเห็นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไป หลังจากที่วันนี้ได้เผชิญหน้ากับหมอชวินทร์ รินลดาที่ดูไม่มีความสุขอยู่แล้ว กลับดูไม่มีความสุขมากขึ้นกว่าเดิมจนร่างสูงเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ความเฉยชาที่เธอมีต่อเขา ทำให้ชายหนุ่มเริ่มอยากพาลหาเรื่อง เขามองออกว่าระหว่างเธอกับชวินทร์ มันมีสายตาที่ดูเหมือนมีอะไรอยากพูดคุยกัน นั่นทำให้มาเฟียหนุ่มแอบหึง โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกันว่าหึง “พูดอะไรของคุณ“ หญิงสาวที่กำลังเดินผ่านทางเดินเข้าไปในตัวรีสอร์ทหันมามองหน้าสามีด้วยความไม่เข้าใจสุดขีด จู่ๆธารินทร์ก็พูดอะไรเพ้อเจ้อออกมา ทั้งๆที่เธอก็แค่เหนื่อยเพราะการเดินทาง นั่งรถมาตั้งหลายชั่วโมง เขาคิดว่าเธอจะทำหน้ามีความสุขได้อย่างไร โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่กำลังแพ้ท้องแบบนี้.....“ฉันเห็นนะ เธอทำสายตาอาลัยอาวรณ์ไอ้หมอชวินทร์” “ทำไม....อยากคุยกับมันมากเลยรึไง?” “......” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับนิสัยอันแสนแปลกของธารินทร์ คนท
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 101. เรื่องข้อตกลง
ตอนที่ 101. เรื่องข้อตกลง @เพ้นท์เฮ้าส์ ตึก ตึก“เธอเหนื่อยหรือเปล่า?” “ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องข้อตกลงค่ะ” “......” ใบหน้าหล่อชะงักไปเล็กน้อย เมื่อโดนหญิงสาวเมินคำถามของเขา แต่เธอกลับชิงพูดเรื่องนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังแทน ”มีอะไรก็ว่ามา“ ทำให้เขาต้องรีบตอบกลับ ”ฉันอยากหย่ากับคุณหลังจากที่สัญญาของเราจบลง นั่นก็คือเดือนหน้า“ รินลดาพูดออกมาตรงๆแบบไม่สนใจว่าเขาจะพอใจหรือไม่เพราะสำหรับเธอเท่านี้มันก็มากพอแล้ว เธอยอมช่วยเขาทำตามแผนทุกอย่าง ตอนนี้ธารินทร์ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการทั้งหมด และเธอคิดว่าประโยชน์ของเธอน่าจะหมดไป แต่หญิงสาวคิดผิด มาเฟียหนุ่มได้ยินประโยคนั้นก็มีอาการหน้าตึงขึ้นมาอัตโนมัติ เขาเพิ่งแต่งงานกับเธอได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง รินลดาก็เริ่มสรรหาวิธีที่ต้องการหย่ากับเขาแล้วงั้นเหรอ....แปลกคนดีจริง....ผู้หญิงคนอื่นอยากแต่งงานกับเขาจนตัวสั่น เธอไม่รู้เลยหรือ“เธออยากหย่ากับฉันมากขนาดนั้นเลย?“ เขาเลิ่กคิ้วถาม พยายามเก็บความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้ลึกๆ เธอไม่มีทางรู้หรอกว่าเขาน่ะรู้สึกดีใจกว่าเป็นไหนๆที่ได้แต่งงานกับเธอ แทนที่จะเป็นพี่สาวต่างมารดานั่น!”ค่ะ“ ”......“ ธารินทร์น
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 100. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!?
ตอนที่ 100. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!?ฮือฮา~จู่ๆเสียงของแขกที่มาร่วมงานในวันนี้ก็ดังเซ็งแซ่ขึ้น เมื่อเห็นทนายพบธรกับลูกสาวเดินจูงมือกันขึ้นไปบนแท่นพิธี คุณหญิงเกสรที่เห็นว่าตอนนี้พบรักไม่ได้อยู่ในชุดเจ้าสาวอย่างที่ควรจะเป็นแล้ว ก็ได้แต่แสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ ที่สุดท้าย....ดูเหมือนแผนที่นางต้องการให้เป็นจะสำเร็จ ทนายพบธรคงกำลังจะประกาศยกเลิกงานแต่งสินะ“สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน”“ผมมีเรื่องสำคัญจะมาแจ้ง วันนี้พบรักลูกสาวของผมจะไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานในวันนี้ครับ“ ”ฮือฮา~“”นี่มันเรื่องอะไรกัน?“ ”จริงเหรอ?“”อ้าว ยังไงล่ะเนี่ย“ เสียงแขกเหรื่อต่างแสดงความตกใจออกมา ยกเว้นคุณหญิงเกสรที่ยังคงเก็บความรู้สึกดีใจเอาไว้ไม่มิด ที่ดูเหมือนทุกอย่าง กำลังจะเข้าทางนางอย่างไม่อยากจะเชื่อ "เพราะคนที่จะแต่งงานกับธารินทร์ก็คือลูกสาวคนเล็กของผม.....รินลดา“ “อะไรนะ!?” คุณหญิงเกสรคิ้วขมวดเอ่ยมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจสุดขีด ก่อนที่ทุกคนจะเห็นภาพเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวเดินจูงมือกันเช้ามาในงาน ทำให้แขกหลายคนต่างส่งเสียงตกใจมากขึ้นกว่าเดิม หลังจากได้รู้ข่าวใหม่ว่าทนายพลธรมีลูกสาวเพิ่มมาอีกหนึ่งคน
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 99. คุณไม่ใช่พ่อฉัน
ตอนที่ 99. คุณไม่ใช่พ่อฉัน หญิงสาวพยายามสะกดทุกความรู้สึกเอาไว้ในใจ เธอยอมปล่อยให้ทุกคนบงการชีวิตอย่างไรก็ได้ เพียงหวังว่าวันหนึ่ง... เธอจะมีโอกาสหลุดพ้นไปจากวังวนบ้านี่เสียที“เจ้าสาวแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ”“โชคดีนะคะที่น้องผิวดีอยู่แล้ว แต่งไม่นานก็เสร็จ สวยมากเลยค่ะ”เสียงช่างแต่งหน้าเอ่ยชม โดยไม่ระแคะระคายสักนิดว่าบรรยากาศรอบตัวกำลังดิ่งลึกสู่ความมาคุ ธารินทร์ลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดมือสั่งให้ช่างออกไป ส่งผลให้ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงเขา รินลดา พบธร และพบรักเท่านั้นรินลดายืนจ้องหน้าบิดาที่เพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยสายตานิ่งสนิท แววตาคู่นั้นสั่นไหวทว่าไร้ซึ่งความผูกพัน ยินดียินร้ายหรือโหยหา ผิดกับพบรักที่ได้แต่ยืนอึ้ง ตกตะลึงจนพูดยังพูดไม่ออก สองมือเย็นเฉียบเมื่อคาดไม่ถึงว่า ‘ผู้หญิงของธารินทร์’ จะกลายมาเป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอเองความจริงข้อนี้... เธอไม่เคยสงสัยมาก่อนเลย“ถึงว่า... ทำไมวันนั้นฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุณมากๆ เลย” พบรักเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนที่ตัวเองเพิ่งได้รู้ว่าเป็นน้องสาว เธอไม่รู้ว่าตนเองควรรู้สึกอย่างไร ที่ผ่านมาพบรักคุ้นชินกับการที่ตัวเองเป็นลูกคนเดียวมาโ
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 98. ความเศร้าหมอง
ตอนที่ 104. ความเศร้าหมอง ”พินัยกรรมบอกว่าฉันจะต้องแต่งงานกับลูกสาวของคุณ แต่ไม่ได้ระบุ....ว่าต้องเป็นลูกสาวคนไหน ถูกไหม?“ ธารินทร์เลิ่กคิ้วถามทนายพบธร ทำเอาคนฟังใจกระตุก ก่อนหัวใจจะเต้นรัวแรงขึ้นมากับถ้อยคำกำกวมพวกนั้น สิ่งที่ธารินทร์พูดมา มันหมายความว่ายังไง!? “คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ!?“ ”เรื่องลูกสาวนอกสมรสของคุณไง....ถ้าฉันแต่งงานกับพบรักไม่ได้ ฉันก็จะแต่งงานกับเมษิกาแทน!“ ”!???!“ทนายพบธรมีสีหน้าตื่นตะลึง ตกใจกับสิ่งที่ได้ยินออกมาอย่างเห็นได้ชัด หัวใจของทนายใหญ่สั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต ธารินทร์รู้เรื่องนี้ได้ยังไง! ความลับของเขา....ที่ตัวเองไม่เคยพูดถึงมาก่อนตลอดระยะเวลายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา “คะใครคือเมษิกาคะพ่อ? ที่เขาพูดหมายความว่ายังไง?“ พบรักจากที่ยืนร้องไห้อยู่ก่อนหน้า พอได้ยินคำพูดของธารินทร์หญิงสาวก็ทำสีหน้างุนงงเอ่ยถามบิดา เธอไม่เคย....ได้ยินเรื่องราวแบบนั้นมาก่อนเลย”คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง!? ทำไมถึง......“ ”เรื่องนั้นมันสำคัญด้วยเหรอ ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือเปลี่ยนตัวเจ้าสาว“ ”โทรหาเนวินเดี๋ยวนี้!“ ธารินทร์เลือกที่จะไม่ตอบคำถามคนตรงหน้า แต่กลับสั่งใ
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 97. เปลี่ยนตัวเจ้าสาว
ตอนที่ 97. เปลี่ยนตัวเจ้าสาว “ในฐานะที่คุณเป็นทนาย....คิดว่าเราควรจะทำยังไง ถ้างานแต่งไม่เกิดขึ้นในวันนี้ ฉันก็จะไม่มีสิทธิ์ในการรับโรงพยาบาลตามที่พินัยกรรมระบุเอาไว้” ปากหนาเอ่ยถามออกไปด้วยความนิ่งเงียบมากเกินกว่าที่จะเป็น พบธรรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่ธารินทร์ดูจะไม่ได้เดือนร้อนใจอะไรนัก หากงานแต่งวันนี้ไม่ได้ถูกจัดขึ้นมา “ผมว่าคุณขายสิทธิ์รับมรดกไปให้คุณหญิงเกสรเถอะครับ เพราะถึงยังไงคุณก็ไม่ได้อยากได้โรงพยาขาลนั่นอยู่แล้ว พ่อของคุณ....เขาไม่เคยแม้แต่จะทำหน้าที่เป็นพ่อเลยสักครั้ง คุณอยากบริหารโรงพยาบาลต่อจากท่านจริงๆเหรอ“ ธารินทร์แสยะยิ้มหลังจากได้ยินถ้อยคำอันแสนเห็นแก่ตัวของทนายพบธร ถ้าพ่อของเขามันเลว คนตรงหน้านี้ก็คงเลวไม่ต่างกันสินะ เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทั้งสองถึงไปสนิทกันได้ ถ้าให้พูดตามจริง....พ่อของเขากับทนายพบธรก็มีนิสันคลเสยกันอยู่ โดยเฉพาะเรื่องการทิ้งลูกของตัวเองไปอย่างไม่สนใจใยดี “สำหรับคุณ....ทุกอย่างมันดูง่ายไปหมดเลยนะ”“คิดจะใส่อะไรไปในพินัยกรรม ก็ใส่ลงไปได้ง่ายๆ แต่พอถึงวันที่การแต่งงานจะเกิดขึ้นจริง กลับพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบ” “คนแบบคุณควรเร
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 5. นางบำเรอคนใหม่
เช้าวันต่อมา“นายครับ คุณฟ้าเก็บของออกไปเรียบร้อยแล้วนะครับ“ ”.......“ มือหนาที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบแก้วกาแฟหยุดชะงักสายตานิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มตามเดิม ราวกับว่าไม่ได้สนใจสิ่งที่ลุกน้องพร่ำบอกเลยสักนิด“ตารางงานวันนี้มีอะไรบ้าง“ เขาถามเปลี่ยนเรื่อง”มีนัดกับลูกค้าช่วงเช้าครับ
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 4. รักใครไม่เป็น
@บนรถ ครืด~ ครืด~ ระหว่างทางกลับเพ้นท์เฮ้าส์ เสียงโทรศัพท์ของลีโอเกิดดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะกดรับสาย โดยมีเจ้านายหนุ่มนั่งทำหน้านิ่งไขว้ห้างอยู่ข้างหลังเหมือนเคย "มีอะไร“ ”ตอนนี้น่ะเหรอ“ ”อืม เดี๋ยวบอกนายให้“ ลีโอเหลือบสายตามองธารินทร์ด้วยความรู้สึกลำบากใจที่จะพูดเล็กน้อย หลังจากค
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 3. ฉันจะมารับ
ด้านนอก หลังจากโดนขอให้ออกมาข้างนอก หญิงสาวก็ได้แต่นั่งก้มหน้าอยู่หน้าห้องของหมอชวินทร์ โดยมีฝั่งตรงข้ามเป็นลีโอ ที่นั่งจับจ้องเธออยู่อย่างไม่วางตา“คุณ....ชื่ออะไรครับ” นั่นเป็นประโยคแรกที่เขาตัดสินใจพูดกับเธอ “คือ....ฉัน” ร่างเพรียวอึกอัก เม้มปากแน่น เธอไม่รู้ชื่อตัวเอง จึงไม่รู้จะตอบกลับหรืออ
ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน ตอนที่ 2. น่าสนใจ
”อยากให้ฉันช่วยไหม?““.......” หญิงสาวเงียบไปชั่วขณะอย่างชั่งใจ เธอลังเลอยู่พักใหญ่ ตอนนี้ราวกับมีสายตากดดันจับจ้องมายังตัวเองไม่วางตา เธอรู้เพียงอย่างเดียวว่าโรงพยาบาลแห่งนี้ ไม่ใช่สถานที่ที่จะทำให้ตัวเองสบายใจแน่ๆ ดวงตากลมโตแหงนไปมองใบหน้าหล่ออีกครั้ง ความคมเข้มที่จ้องมองเธอลงมา แม้จะดูดุดัน แต
Vous vous intéresseriez aussi à
