LOGINเช้าวันต่อมา
“นายครับ คุณฟ้าเก็บของออกไปเรียบร้อยแล้วนะครับ“
”.......“
มือหนาที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบแก้วกาแฟหยุดชะงักสายตานิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มตามเดิม ราวกับว่าไม่ได้สนใจสิ่งที่ลุกน้องพร่ำบอกเลยสักนิด
“ตารางงานวันนี้มีอะไรบ้าง“ เขาถามเปลี่ยนเรื่อง
”มีนัดกับลูกค้าช่วงเช้าครับ ส่วนช่วงบ่าย เราต้องไปรับผู้หญิงคนนั้นออกจากโรงพยาบาล“ ลีโอรายงานตามส่วนที่เห็น
”ผู้หญิงคนนั้น?“ ธารินทร์ทวนสิ่งที่ลูกน้องพูด เขาเกือบลืมไปแล้ว ว่าเขารับปากอะไรกับใครเอาไว้บ้าง
“ครับ คนที่ความจำเสื่อม แล้วขอให้เจ้านายช่วย“
”......“ ธารินทร์นิ่งไป
เขาเกือบลืมเรื่องของผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว เพราะหลายวันมานี้มัวแต่วุ่นอยู่กับเรื่องอื่น
”ผมขอเสนออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ“ ลีโอขยับเท้าเข้ามาหาเจ้านาย
คำพูดของคนตรงหน้าทำให้ธารินทร์ต้องเหลือบสายตาไปมอง
“อะไร”
“ผมว่าผู้หญิงคนนั้นสามารถเป็นนางบำเรอคนใหม่ของเจ้านายได้นะครับ” เขาพูดจบประโยคก่อนจะก้มหน้าลง
เพราะลีโอไม่แน่ใจว่าธารินทร์จะเห็นด้วยกับความคิดนั้นไหม มาเฟียหนุ่มได้ยินข้อเสนอนั้นก็ชะงักนิ่งไป สมองพลันนึกไปถึงเจ้าของใบหน้านุ่มนิ่มที่ตัวเองบังเอิญเจอไปเมื่อสามวันก่อน ผู้หญิงที่มองว่าเขาเป็นคนดีตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ทั้งๆที่ในชีวิตจริง ชีวิตของเขายังตรงกันข้ามกับคำว่าดีอยู่มาก
“ไม่ล่ะ”
“ยัยนั่นจำชื่อตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ”
คำปฏิเสธของธารินทร์ทำให้ลีโอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะเขามองออกว่าเจ้านายสนใจในตัวของผู้หญิงคนนั้น
“แต่นายครับ....นายจะช่วยเธอฟรีๆเหรอครับ”
“ผมว่าผู้หญิงคนนั้นดูไม่ธรรมดานะครับ แม้เธอจะความจำเสื่อมแต่ก็ดูฉลาดมากๆ”
“อีกทั้งยัง....สวยจนหมอคนนั้นจ้องเธอตาเป็นมัน”
พูดไม่ผิดถ้าจะบอกว่าลีโอกำลังใส่ไฟ เพราะเขาไม่ชอบที่เจ้านายเอาแต่เรียกผู้หญิงมาหาทั้งวัน นอกจากจะเสียเวลาในการทำงานแล้ว เขาเบื่อเรื่องดราม่า เพราะไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะเข้าใจ ว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร สู้มีแค่คนเดียวและตกลงให้ชัดเจน คงดีกว่า
ธารินทร์มองหน้าลูกน้องอย่างพยายามค้นหาสิ่งที่อีกคนต้องการ ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าลีโอพยายามเชียร์เขาให้ชอบผู้หญิงคนนั้นมากแค่ไหน
“ลองบอกเหตุผลของนายมาสิลีโอ“
”เผื่อว่าฉันจะเปลี่ยนใจ“ ศอกหนาวางไปบนโต๊ะกินข้าว พรอมกับยกมือขึ้นมาชันคางเบาๆ
ได้ยินคำอนุญาตลีโอจึงกล้าเงยหน้าขึ้นมา
”ผมว่าเธอเหมาะสมที่สุดครับ นอกจากจะฉลาด เธอยังมท่าทางและลักษณะนิสัยคล้ายคุณฟ้า ถ้าผมมองไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้สามารถดูแลเจ้านายได้เป็นอย่างดีแน่ๆ“
แม้จะสีหน้าเปลี่ยนตอนได้ยินชื่อของฟ้ารดาเล็กน้อย แต่ถึงอย่างงั้น ธารินทร์กลับมองว่าสายตาของลีโอนั้นช่างแหลมคม เพราะเอาเข้าจริง เขาก็แอบคิดเหมือนลูกน้องนั่นแหละ เพียงแต่ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของตัวเองมากมายเท่าไหร่
“แล้วนายคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะยอมรับข้อเสนอของนายง่ายๆงั้นเหรอ”
“คิดว่าอาชีพนี้มันน่าทำนักหรือไง”
ธารินทร์ถามกลับอย่างมีเหตุผล คนปกติที่ไหนที่จะยอมรับตำแหน่งนางบำเรอ ถ้าไม่ได้มีปัญหาในชีวิต หรือไม่งั้นก็คงต้องเป็นคนที่รักสบาย ดูจากสีหน้ากล้าหาญของผู้หญิงคนนั้นแล้ว ธารินทร์เดาไม่ออกเลยจริงๆว่าเธอจะยอมไหม แต่นั่นกลับทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น
”ถ้าผมมีวิธีทำให้เธอตกลง เจ้านายจะยอมรับข้อเสนอนี้ใช่ไหมครับ?“
”หึ“
ธารินทร์แสยะยิ้มออกมาหลังจากได้ยินประโยคนั้น เพราะเขารู้สึกถูกใจในความร้ายกาจ เจ้าเล่ห์ของลีโอเหลือเกิน
”อืม ถ้านายทำให้เธอยอมได้ ฉันก็ตกลง“ เขาตอบกลับด้วยสีหน้าท้าทายลูกน้องอยู่ไม่น้อย
ถ้าอีกคนสามารถโน้มน้าวฝั่งนั้นได้จริงๆ ธารินทร์เองก็ไม่ได้ติดอะไร เพราะความสนใจในผู้หญิงคนนั้นมีอยู่เต็มเปี่ยม เขาไม่ได้ขัดข้อง ไม่ได้ปฎิเสธ เพราะคนอย่างธารินทร์ แม้หัวใจจะแข็งเป็นเห็น แต่เขาก็ไม่ได้ตายด้านไปเสียทุกส่วน
“สวัสดีครับคุณธาม” เสียงบุคคลที่สามแทรกขึ้น ทำให้ทั้งสองที่คุยกันอยู่หันไปมองเนวินเป็นตาเดียวกัน
“มาก็ดี ไปส่งฉันที่โกดัง” ธารินทร์ลุกขึ้น หลังจากฟ้ารดาย้ายของเสร็จสิ้น เนวินก็ตกอยู่ในสถานะว่างงานอัตโนมัติ เขาถึงได้เรียกให้มาหาที่นี่
“แล้วผมล่ะครับ?” ลีโอสอบถาม เพราะปกติคนขับรถให้นายคือเขา ส่วนเนวินมีเอาไว้เพื่อดูแลส่วนอื่น
“ไปทำหน้าที่ของนายวันนี้ให้สำเร็จ”
“หวังว่าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง” ธารินทร์เดินมาพูดใส่หน้าลูกน้อง
หน้าที่ที่เขาหมายถึงก็คือการพูดคุยกับผู้หญิงคนนั้นให้เสร็จสิ้น ลีโอได้ยินแบบนั้นก็ก้มหัวให้เจ้านาย เขาเริ่มมั่นใจมากขึ้นว่าธารินทร์เอง ก็อยากได้ผู้หญิงไร้นามคนนั้นมาเป็นนางบำเรอคนใหม่อย่างที่เขาคิดเช่นกัน
สองชั่วโมงต่อมา
@โรงพยาบาลศรินทร์ธร
ตึก
ตึก
“สวัสดีครับ”
“คุณ?” ปากเล็กเอ่ยเรียกคนตรงหน้าออกไป
สายตากลมโตเหลือบไปมองด้านหลังของลีโออัตโนมัติ เพราะต้องการมองหาใครบางคนมากกว่า
“ผมชื่อลีโอครับ คุณธามให้ผมมารับ”
“เอ่อ ค่ะ“ เธอตอบกลับแบบงงๆ เพราะกำลังประมวลผลว่าใครชื่ออะไรกันแน่
หัวใจดวงเล็กรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ที่ไม่ได้เจอเขาคนนั้นในวันนี้ เพราะเธอคาดหวัง....ว่าเขาจะมารับ แต่กลับส่งลูกน้องมาแค่คนเดียว
”นี่เสื้อผ้าของคุณครับ ผมคุยกับหมอของคุณเรียบร้อยแล้ว คุณสามารถออกจากโรงพยาบาลได้เลย ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง“
ลีโอยัดถุงเสื้อผ้าแบรนด์แพงใส่มือเล็กอย่างงงๆ วันนี้ธารินทร์ติดประชุมกับลูกค้า เขาถึงได้มาที่นี่คนเดียว เพราะฝั่งนั้นมีเนวินคอยดูแลอยู่
ตอนที่ 102.โคตรจะหึง หลายชั่วโมงต่อมา@จังหวัดตราด “คิดถึงมันมากเลยเหรอ” ทันทีที่เดินทางมาถึงรีสอร์ทส่วนตัว ธารินทร์ที่อดทนนั่งมองภรรยาสาวเหม่อลอยอยู่นานก็ตัดสินใจถามออกมา เขาสังเกตุเห็นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไป หลังจากที่วันนี้ได้เผชิญหน้ากับหมอชวินทร์ รินลดาที่ดูไม่มีความสุขอยู่แล้ว กลับดูไม่มีความสุขมากขึ้นกว่าเดิมจนร่างสูงเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ความเฉยชาที่เธอมีต่อเขา ทำให้ชายหนุ่มเริ่มอยากพาลหาเรื่อง เขามองออกว่าระหว่างเธอกับชวินทร์ มันมีสายตาที่ดูเหมือนมีอะไรอยากพูดคุยกัน นั่นทำให้มาเฟียหนุ่มแอบหึง โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกันว่าหึง “พูดอะไรของคุณ“ หญิงสาวที่กำลังเดินผ่านทางเดินเข้าไปในตัวรีสอร์ทหันมามองหน้าสามีด้วยความไม่เข้าใจสุดขีด จู่ๆธารินทร์ก็พูดอะไรเพ้อเจ้อออกมา ทั้งๆที่เธอก็แค่เหนื่อยเพราะการเดินทาง นั่งรถมาตั้งหลายชั่วโมง เขาคิดว่าเธอจะทำหน้ามีความสุขได้อย่างไร โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่กำลังแพ้ท้องแบบนี้.....“ฉันเห็นนะ เธอทำสายตาอาลัยอาวรณ์ไอ้หมอชวินทร์” “ทำไม....อยากคุยกับมันมากเลยรึไง?” “......” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับนิสัยอันแสนแปลกของธารินทร์ คนท
ตอนที่ 101. เรื่องข้อตกลง @เพ้นท์เฮ้าส์ ตึก ตึก“เธอเหนื่อยหรือเปล่า?” “ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องข้อตกลงค่ะ” “......” ใบหน้าหล่อชะงักไปเล็กน้อย เมื่อโดนหญิงสาวเมินคำถามของเขา แต่เธอกลับชิงพูดเรื่องนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังแทน ”มีอะไรก็ว่ามา“ ทำให้เขาต้องรีบตอบกลับ ”ฉันอยากหย่ากับคุณหลังจากที่สัญญาของเราจบลง นั่นก็คือเดือนหน้า“ รินลดาพูดออกมาตรงๆแบบไม่สนใจว่าเขาจะพอใจหรือไม่เพราะสำหรับเธอเท่านี้มันก็มากพอแล้ว เธอยอมช่วยเขาทำตามแผนทุกอย่าง ตอนนี้ธารินทร์ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการทั้งหมด และเธอคิดว่าประโยชน์ของเธอน่าจะหมดไป แต่หญิงสาวคิดผิด มาเฟียหนุ่มได้ยินประโยคนั้นก็มีอาการหน้าตึงขึ้นมาอัตโนมัติ เขาเพิ่งแต่งงานกับเธอได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง รินลดาก็เริ่มสรรหาวิธีที่ต้องการหย่ากับเขาแล้วงั้นเหรอ....แปลกคนดีจริง....ผู้หญิงคนอื่นอยากแต่งงานกับเขาจนตัวสั่น เธอไม่รู้เลยหรือ“เธออยากหย่ากับฉันมากขนาดนั้นเลย?“ เขาเลิ่กคิ้วถาม พยายามเก็บความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้ลึกๆ เธอไม่มีทางรู้หรอกว่าเขาน่ะรู้สึกดีใจกว่าเป็นไหนๆที่ได้แต่งงานกับเธอ แทนที่จะเป็นพี่สาวต่างมารดานั่น!”ค่ะ“ ”......“ ธารินทร์น
ตอนที่ 100. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!?ฮือฮา~จู่ๆเสียงของแขกที่มาร่วมงานในวันนี้ก็ดังเซ็งแซ่ขึ้น เมื่อเห็นทนายพบธรกับลูกสาวเดินจูงมือกันขึ้นไปบนแท่นพิธี คุณหญิงเกสรที่เห็นว่าตอนนี้พบรักไม่ได้อยู่ในชุดเจ้าสาวอย่างที่ควรจะเป็นแล้ว ก็ได้แต่แสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ ที่สุดท้าย....ดูเหมือนแผนที่นางต้องการให้เป็นจะสำเร็จ ทนายพบธรคงกำลังจะประกาศยกเลิกงานแต่งสินะ“สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน”“ผมมีเรื่องสำคัญจะมาแจ้ง วันนี้พบรักลูกสาวของผมจะไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานในวันนี้ครับ“ ”ฮือฮา~“”นี่มันเรื่องอะไรกัน?“ ”จริงเหรอ?“”อ้าว ยังไงล่ะเนี่ย“ เสียงแขกเหรื่อต่างแสดงความตกใจออกมา ยกเว้นคุณหญิงเกสรที่ยังคงเก็บความรู้สึกดีใจเอาไว้ไม่มิด ที่ดูเหมือนทุกอย่าง กำลังจะเข้าทางนางอย่างไม่อยากจะเชื่อ "เพราะคนที่จะแต่งงานกับธารินทร์ก็คือลูกสาวคนเล็กของผม.....รินลดา“ “อะไรนะ!?” คุณหญิงเกสรคิ้วขมวดเอ่ยมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจสุดขีด ก่อนที่ทุกคนจะเห็นภาพเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวเดินจูงมือกันเช้ามาในงาน ทำให้แขกหลายคนต่างส่งเสียงตกใจมากขึ้นกว่าเดิม หลังจากได้รู้ข่าวใหม่ว่าทนายพลธรมีลูกสาวเพิ่มมาอีกหนึ่งคน
ตอนที่ 99. คุณไม่ใช่พ่อฉัน หญิงสาวพยายามสะกดทุกความรู้สึกเอาไว้ในใจ เธอยอมปล่อยให้ทุกคนบงการชีวิตอย่างไรก็ได้ เพียงหวังว่าวันหนึ่ง... เธอจะมีโอกาสหลุดพ้นไปจากวังวนบ้านี่เสียที“เจ้าสาวแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ”“โชคดีนะคะที่น้องผิวดีอยู่แล้ว แต่งไม่นานก็เสร็จ สวยมากเลยค่ะ”เสียงช่างแต่งหน้าเอ่ยชม โดยไม่ระแคะระคายสักนิดว่าบรรยากาศรอบตัวกำลังดิ่งลึกสู่ความมาคุ ธารินทร์ลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดมือสั่งให้ช่างออกไป ส่งผลให้ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงเขา รินลดา พบธร และพบรักเท่านั้นรินลดายืนจ้องหน้าบิดาที่เพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยสายตานิ่งสนิท แววตาคู่นั้นสั่นไหวทว่าไร้ซึ่งความผูกพัน ยินดียินร้ายหรือโหยหา ผิดกับพบรักที่ได้แต่ยืนอึ้ง ตกตะลึงจนพูดยังพูดไม่ออก สองมือเย็นเฉียบเมื่อคาดไม่ถึงว่า ‘ผู้หญิงของธารินทร์’ จะกลายมาเป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอเองความจริงข้อนี้... เธอไม่เคยสงสัยมาก่อนเลย“ถึงว่า... ทำไมวันนั้นฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุณมากๆ เลย” พบรักเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนที่ตัวเองเพิ่งได้รู้ว่าเป็นน้องสาว เธอไม่รู้ว่าตนเองควรรู้สึกอย่างไร ที่ผ่านมาพบรักคุ้นชินกับการที่ตัวเองเป็นลูกคนเดียวมาโ
ตอนที่ 104. ความเศร้าหมอง ”พินัยกรรมบอกว่าฉันจะต้องแต่งงานกับลูกสาวของคุณ แต่ไม่ได้ระบุ....ว่าต้องเป็นลูกสาวคนไหน ถูกไหม?“ ธารินทร์เลิ่กคิ้วถามทนายพบธร ทำเอาคนฟังใจกระตุก ก่อนหัวใจจะเต้นรัวแรงขึ้นมากับถ้อยคำกำกวมพวกนั้น สิ่งที่ธารินทร์พูดมา มันหมายความว่ายังไง!? “คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ!?“ ”เรื่องลูกสาวนอกสมรสของคุณไง....ถ้าฉันแต่งงานกับพบรักไม่ได้ ฉันก็จะแต่งงานกับเมษิกาแทน!“ ”!???!“ทนายพบธรมีสีหน้าตื่นตะลึง ตกใจกับสิ่งที่ได้ยินออกมาอย่างเห็นได้ชัด หัวใจของทนายใหญ่สั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต ธารินทร์รู้เรื่องนี้ได้ยังไง! ความลับของเขา....ที่ตัวเองไม่เคยพูดถึงมาก่อนตลอดระยะเวลายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา “คะใครคือเมษิกาคะพ่อ? ที่เขาพูดหมายความว่ายังไง?“ พบรักจากที่ยืนร้องไห้อยู่ก่อนหน้า พอได้ยินคำพูดของธารินทร์หญิงสาวก็ทำสีหน้างุนงงเอ่ยถามบิดา เธอไม่เคย....ได้ยินเรื่องราวแบบนั้นมาก่อนเลย”คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง!? ทำไมถึง......“ ”เรื่องนั้นมันสำคัญด้วยเหรอ ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือเปลี่ยนตัวเจ้าสาว“ ”โทรหาเนวินเดี๋ยวนี้!“ ธารินทร์เลือกที่จะไม่ตอบคำถามคนตรงหน้า แต่กลับสั่งใ
ตอนที่ 97. เปลี่ยนตัวเจ้าสาว “ในฐานะที่คุณเป็นทนาย....คิดว่าเราควรจะทำยังไง ถ้างานแต่งไม่เกิดขึ้นในวันนี้ ฉันก็จะไม่มีสิทธิ์ในการรับโรงพยาบาลตามที่พินัยกรรมระบุเอาไว้” ปากหนาเอ่ยถามออกไปด้วยความนิ่งเงียบมากเกินกว่าที่จะเป็น พบธรรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่ธารินทร์ดูจะไม่ได้เดือนร้อนใจอะไรนัก หากงานแต่งวันนี้ไม่ได้ถูกจัดขึ้นมา “ผมว่าคุณขายสิทธิ์รับมรดกไปให้คุณหญิงเกสรเถอะครับ เพราะถึงยังไงคุณก็ไม่ได้อยากได้โรงพยาขาลนั่นอยู่แล้ว พ่อของคุณ....เขาไม่เคยแม้แต่จะทำหน้าที่เป็นพ่อเลยสักครั้ง คุณอยากบริหารโรงพยาบาลต่อจากท่านจริงๆเหรอ“ ธารินทร์แสยะยิ้มหลังจากได้ยินถ้อยคำอันแสนเห็นแก่ตัวของทนายพบธร ถ้าพ่อของเขามันเลว คนตรงหน้านี้ก็คงเลวไม่ต่างกันสินะ เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทั้งสองถึงไปสนิทกันได้ ถ้าให้พูดตามจริง....พ่อของเขากับทนายพบธรก็มีนิสันคลเสยกันอยู่ โดยเฉพาะเรื่องการทิ้งลูกของตัวเองไปอย่างไม่สนใจใยดี “สำหรับคุณ....ทุกอย่างมันดูง่ายไปหมดเลยนะ”“คิดจะใส่อะไรไปในพินัยกรรม ก็ใส่ลงไปได้ง่ายๆ แต่พอถึงวันที่การแต่งงานจะเกิดขึ้นจริง กลับพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบ” “คนแบบคุณควรเร
ด้านนอก หลังจากโดนขอให้ออกมาข้างนอก หญิงสาวก็ได้แต่นั่งก้มหน้าอยู่หน้าห้องของหมอชวินทร์ โดยมีฝั่งตรงข้ามเป็นลีโอ ที่นั่งจับจ้องเธออยู่อย่างไม่วางตา“คุณ....ชื่ออะไรครับ” นั่นเป็นประโยคแรกที่เขาตัดสินใจพูดกับเธอ “คือ....ฉัน” ร่างเพรียวอึกอัก เม้มปากแน่น เธอไม่รู้ชื่อตัวเอง จึงไม่รู้จะตอบกลับหรืออ
”อยากให้ฉันช่วยไหม?““.......” หญิงสาวเงียบไปชั่วขณะอย่างชั่งใจ เธอลังเลอยู่พักใหญ่ ตอนนี้ราวกับมีสายตากดดันจับจ้องมายังตัวเองไม่วางตา เธอรู้เพียงอย่างเดียวว่าโรงพยาบาลแห่งนี้ ไม่ใช่สถานที่ที่จะทำให้ตัวเองสบายใจแน่ๆ ดวงตากลมโตแหงนไปมองใบหน้าหล่ออีกครั้ง ความคมเข้มที่จ้องมองเธอลงมา แม้จะดูดุดัน แต
@โรงพยาบาลศรินทร์ธร ตึก ตึกเสียงเท้าแกร่งเหยียบก้าวแรก เข้าไปในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง สายตาคมกวาดมองไปรอบๆด้วยสีหน้านิ่งสนิท กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ลอยมาแตะจมูกทำให้ธารินทร์ มาเฟียหนุ่มรู้สึกแปลกอย่างอธิบายไม่ถูก”สวัสดีค่ะ เคยมาที่นี่หรือยังคะ“ เสียงพยาบาลคนหนึ่งเดินมาสอบถามเขา หลังจากที่เห็นร่างสูงเ
บทนำ : อย่ามาท้าทายฉัน @คอนโดมิเนียมสุดหรู ”เปิดประตู! รินลดา!“ เสียงทุ้มคำรามดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นที่ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงสีเหลืองทองอร่าม ใบหน้าหล่อของมาเฟียหนุ่มร้อนรุ่มไปด้วยแรงโทสะ ไม่เพียงแต่เลือดในกายที่รู้สึกเดือดพล่าน แต่สองมือหนายังคงเคาะประตูเรียกคนด้านในไม่หยุด ด้







