ตอนที่ 16

การทำงานเริ่มขึ้นนายแบบ นางแบบในชุดบีกินีบนเรือต่างเริ่มเข้ามาถ่ายรูป และในนั้นมีต้าที่เจอกับชมพูมาแล้วเมื่อวาน เขายิ้มมาให้ชมพูอย่างออกนอกหน้าพอส่วนของเขาถ่ายเสร็จแล้วจึงรีบเข้ามาทักทาย

“โลกกลมจังนะครับคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะ”

“ค่ะ”

“นี่มาทำงานเหมือนกันใช่ไหม ผมก็คิดอยู่แล้วว่าสวย ๆ แบบคุณเนี่ยน่าจะได้มางานเดียวกัน”

“คือว่าฉันมาทำงานให้....บอสน่ะค่ะ”

“บอสเหรอ ใครกันครับผมจะได้ไปทักทาย”

เมื่อเห็นว่าชมพูมีคนเข้ามาคุยด้วยตามสัญชาตญาณของเควินเขารู้ว่าเลขาคนสวยของเขากำลังมีคนเข้ามาจีบอย่างแน่นอนจึงเดินเข้ามาพร้อมทำหน้านิ่ง ๆ มองไปยังนายแบบหนุ่มที่ทำท่าทางเป็นมิตรเสียเต็มที่กับเขาและกับชมพู

“ชมพูผมอยากดื่มกาแฟอีกสักแก้วคุณไปหามาให้ผมหน่อย” เดินเข้ามาสั่งงานเล็กน้อยเพื่อบอกนายคนนั้นว่าเขาเป็นอะไรกับชมพู

“ได้ค่ะ” เธอเดินหายไปยังที่ที่เตรียมอาหารไว้บนเรือแห่งนี้

“คุณเองเหรอครับที่เป็นบอสของคุณชมพู ผมต้านะครับยินดีที่ได้รู้จัก”

“ผมไม่ได้อยากรู้จักคุณ”

เควินเดินหนีออกไปทำให้นายแบบหนุ่มถึงกับหุบยิ้มทันที ดูก็รู้ว่าชายคนนี้ไม่ชอบตัวเองเขาจึงไม่สนใจเพราะเขาพอใจในเลขาของเขาไม่ได้ชอบเขาสักหน่อยนี่นา

เมื่อชมพูกลับมาพร้อมกาแฟ เควินมองเธอตาเขียวและกำชับว่าอยู่ใกล้เขาห้ามไปไหน ซึ่งชมพูก็ทำตามคำสั่งไม่ได้ไปไหนเพราะเธอเองไม่ได้รู้จักใครเป็นพิเศษ

งานนี้ถ่ายทำหลายชุดและรอมีฉากกลางคืนที่จะเปิดไฟสวย ๆ มีดินเนอร์ด้วยทำให้หลายคนที่มาทำงานครั้งนี้ตื่นเต้นมาก ๆ บนเรือหรู ท่ามกลางวิวทะเลกว้างใหญ่แบบนี้

ชมพูกำลังยืนมองบรรยากาศไปรอบ ๆ เรือที่กำลังแล่นออกสู่ทะเลการถ่ายทำมีหลายฉาก และผู้ที่มาทำงานในครั้งนี้มีหลายคน ต้าเมื่อยังไม่ถึงเวลาตัวเองต้องเข้าฉากจึงพยายามมาหาเรื่องคุยกับชมพูอยู่ตลอด

“ตอนแรกผมคิดว่าคุณจะมาเป็นนางแบบด้วยนะครับ”

“ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันไม่ได้หน้าตาดีขนาดเป็นนางแบบได้แถมตัวเตี้ยแค่นี้อีก”

“ไม่นะ ผมว่ามาตรฐานผู้หญิงทั่วไปคุณน่ะสวยมากนะ ควรจะได้เป็นพรีเซนเตอร์ด้วยซ้ำดีกว่าคนที่ได้เป็นนั่นเสียอีก”

ทั้งสองคนมองไปยังชายหญิงคู่หนึ่งที่ได้รับเลือกให้มาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ครั้งนี้

“เขาสองคนก็เหมาะแล้วค่ะ” ชมพูชื่นชม

“ไม่หรอก จริง ๆ มีคนที่เหมาะกว่านี้เยอะแค่พวกเขาไม่ว่างจะมารับงานนี้ต่างหาก”

เรื่องซุบซิบมีมากมายซึ่งต้าเองก็เป็นคนพูดเก่งจึงเล่าเรื่องต่าง ๆ ไปเรื่อย ซึ่งไม่รู้เลยว่าเจ้าของตัวจริงของชมพูนั้นมองมาอย่างไม่พอใจนัก

เมื่อถึงเวลาต้องถ่ายทำแล้ว พวกเขาไม่ได้คุยกันอีกเพราะเควินลากชมพูออกไปจากบริเวณแถวนั้นทันที บนเรือมีห้องให้แขกพักและเควินยึดไว้ห้องหนึ่งเรียบร้อยแล้ว

“ปล่อยได้แล้วค่ะ ฉันเดินเองได้”

“ไม่ได้คิดจะให้เดินเองไงถึงได้พามา”

“เป็นนอะไรของคุณอีกเนี่ย”

“วันนี้คุยกับคนนั้นตลอดเลยนะ เขาเป็นใครเหรอแล้วไปรู้จักกันตอนไหน”

“เขาก็เป็นนายแบบที่มาทำงานให้พวกคุณไงคะ เจอกันเมื่อวานที่ชายหาดหน้าโรงแรม”

“แล้วทำไมเจอกันที่โรงแรมได้ เธอแอบหนีลงมาเดินเล่นใช่ไหม”

“ทำไมคะ ลงมาเดินเล่นไม่ได้เหรอคุณก็ไม่ได้ห้ามฉันนี่”

“ก็ให้ลงมาได้แต่ไม่ได้ให้มาหาผู้ชายแบบนี้”

“ใครลงมาหาผู้ชายไม่ทราบเขาเองก็ลงมาเดินเล่นจะไปจำกัดให้ใครไม่เจอกับใครได้ยังไงไม่ทราบคะ”

“ถ้างั้นก็ต้องเป็นเธอที่ห้ามไปเจอใครอีกก็เท่านั้น”

“คุณเควิน ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดคุณจะมาคาดคั้นอะไรฉันไม่ได้นะคะอีกอย่างที่ทำเนี่ยเหมือนหวงนะคะ”

เควินไม่ตอบเพราะเขากำลังคิดว่าเขาทำไปเพราะอะไร ไม่พอใจเพราะอะไรอยู่ในหัวแต่ที่รู้ ๆ ตอนนี้เขาไม่อยากให้ชมพูออกไปเจอนายแบบนั่น เขาจึงพาให้เธอออกมาจากที่ตรงนั้นก่อน แล้วเมื่อมองแล้วว่าชมพูไม่เข้าใจสิ่งที่เขาทำยิ่งสร้างความขุ่นใจให้เพิ่มไปอีก

เมื่อเห็นว่าชมพูยังไม่เข้าใจในตัวเขา ซึ่งเขาเองก็ไม่เข้าใจในตัวเองสักเท่าไหร่เหมือนกันเขาจึงเดินเข้าไปหาชมพูแล้วดึงมาจูบแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้หญิงสาวรู้สึกมึนงงไม่น้อยเพราะถ้าปกติจะทำอะไรกันเขาจะเข้ามากอดและนัวเนียก่อน แต่นี่อยู่ ๆ ก็ดึงเข้ามาจูบเลย

จากจูบธรรมดาเริ่มเพิ่มความรุนแรง และลามไล้มายังซอกคอขาวและดูดเม้มจนขึ้นสีเข้มด้วย ชมพูตกใจกลัวมันจะช้ำจึงรีบผละตัวออกแต่เควินไม่ยอมให้เธอดิ้นหนี

เมื่อหนีไปไหนไม่ได้เควินจึงยิ่งรวบตัวเธอให้เข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ เสื้อผ้าที่สวมติดกายเริ่มโดนถอดออกทีละชิ้นจนหมด ทั้งสองอยู่ในร่างเปลือยด้วยกันทั้งคู่

เสียงจูบที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ซอกคอขาวที่มีสีเข้มจากรอยจูบกดเม้มยอดปทุมถันที่เขาบีบนวดขยำจนขึ้นรอยแดงของนิ้วมือของชายหนุ่มร่างบางจึงยิ่งอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมอกของเขา

เสียงหอบหายใจที่เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ เป็นสัญญาณว่าเขาที่จุดอารมณ์ให้เธอนั้นเริ่มทำสำเร็จ แขนของหญิงสาวเริ่มต้องกอดเกี่ยวรอบคอเขาไว้กันไม่ให้ตัวเองล้มลงเพราะขาอ่อนแรง เขาลูบไล้เรียวขางามของชมพูด้วยความหื่นกระหาย เบื้องล่างที่กำลังเสียดสีกันจนขนลุกชันขึ้นมานั้นทำให้ชมพูเผลอครางเสียงแผ่วออกมาข้างหูของเขา

“ท่านี้ชอบไหม” เขาถามแต่ไม่ได้รับคำตอบเพราะชมพูรู้สึกปั่นป่วนจนไม่ได้ยินอะไรแล้ว

เมื่อไม่ตอบเขาจึงคิดไปเองว่าชมพูคงจะชอบท่ายืนแบบนี้ถึงผลักให้เธอยืนหลังพิงผนังด้านหนึ่งยกขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นและใช้ความเป็นชายของตนสอดเข้าสู่ภายในช่องทางรักที่ผลิตน้ำออกมามากมายเพื่อให้สะดวกต่อการร่วมทำกิจกรรมนี้ต่อไปโดยไม่สะดุด

“อื้อ...อ้า...เควินมัน...ลึก...”

“ชมพูคุณชอบมันใช่ไหมตอบผมสิ”

“อ๊า...” คำตอบของชมพูทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าอีกต่อไปแล้วเช่นกัน