น้องเมีย (Secret)

น้องเมีย (Secret)

last updateLast Updated : 2024-12-03
By:  ลำเจียกCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
86Chapters
35.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ผู้ชายคนนั้น คู่หมั้นของพี่สาวฉัน ใครจะไปคิดว่าเขาจะเป็นคนเดียวกันกับคนที่นอนกับฉันคืนนั้น ถึงมันจะเป็นแค่ความผิดพลาด แต่เรื่องนั้นฉันไม่เคยลืม —————— เธอหันหน้ามาทางผมก่อนจะซบหน้าลงตรงหน้าอกผมทำราวกับว่าแสดงความเป็นเจ้าของ “อย่าทำแบบนี้ แล้วก็นั่งลง ดี ๆ” ผมพูดดุและรู้สึกไม่สบอารมณ์ ที่เธอมาทำท่าทางแบบนี้กับผม “อยากนั่งคร่อมพี่จัง ขอนั่งคร่อมหน่อยได้ไหมคะ...” คำถามของเธอทำให้ผมพอใจ หน้าตาของเธอดูใสซื่อไม่เหมือนกับคำพูดและการกระทำผมคิดว่าเธอไม่น่าจะใช่คนที่มาเสนอตัวให้ผู้ชายแบบนี้นะ เหอะ!! นี่สินะที่เขาว่าอย่ามองคนแค่ภายนอก “ถ้าอยากนั่งคร่อมฉัน เธอก็ต้องนั่งคร่อมฉันทั้งคืนนะไหวไหม หื้มม...” ผมปัดไรผมที่ปกปิดใบหน้าของเธอไปทัดไว้ข้างหู “ไหวสิคะ พริ้งไหว” “เธอเสนอให้ฉันเองนะ หึ!!”

View More

Chapter 1

1 - ขอนั่งคร่อม

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากกก ดราม่าจัด ชอบบบบ
2026-01-27 09:14:12
0
0
เปียว พัดชา
เปียว พัดชา
สนุกมากๆเนื้อเรื่องอ่านสนุก
2025-03-13 23:39:54
2
0
86 Chapters
1 - ขอนั่งคร่อม
Talk Singha— Club เสียงเพลงดังกระหึ่มพร้อมกับผู้คนที่ต่างพากันโยกย้ายส่ายเอวไปตามจังหวะของเพลงท่ามกลางความมืดสลัวของคลับ มีสายตาดุจเหยี่ยวของใครบางคนกำลังมองหาเหยื่ออยู่ “ไอ้สิงห์ อีกไม่กี่วันก็จะหมั้นแล้วยังจะล่าเหยื่ออีกนะมึง” เสียงของไอ้ขุนรามท้วงผม มันเป็นเพื่อนผมตั้งแต่สมัยที่เรียนเมืองนอกด้วยกัน “หมั้นแล้วไง” ผมตอบเสียงเรียบ ใครก็รู้ว่าผมโดนบังคับ พ่อของผมอยากให้ผมหมั้นกับลูกสาวของเพื่อนพ่อ ใครจะไปอยากหมั้นกับคนที่ไม่รู้จักไม่เคยเห็นหน้า แต่ก็เอาวะ พ่อบอกว่าถ้าผมยอมหมั้น พ่อจะเปิดโชว์รูมรถให้ ข้อเสนอนี้มันทำให้ผมปฏิเสธไม่ลง “ไอ้สิงห์ น้องคนนั้นอย่างแจ่มเลยวะ” ไอ้รามชี้ให้ผมดูเด็กสาวที่กำลังยืนโอนเอนเซไปมาจะล้มไม่ล้ม ผมมองเธอ เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร แน่นอนผมถูกใจเธอ และคืนนี้เธอต้องนอนร่วมเตียงกับผมระดับผมมองใครไว้ไม่เคยพลาดอยู่แล้ว “มองตาไม่กระพริบเลยนะมึง” “เสือก !!” ผมพูดค้อนไอ้รามก่อนจะลุกขึ้นออกไปด้านนอกคลับตรงที่สูบบุหรี่ “นี่พริ้งแกช่วยเดินให้มัน ดี ๆ หน่อยได้ไหม”“อื้อ ฉ๊านอยากกลับบ้านนน” เสียงของผู้หญิงสองคนดึงความสนใจจากผมที่กำลังนั่นพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก มากพ
Read more
2 - ตราบาป
เช้า... เฮือก !! ฉันใจหล่นวูบทันทีเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าอยู่เลยสักชิ้น แถมข้างกายยังมีผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มานอนอยู่ ข้าง ๆ อีกด้วย แถมที่นี่มันที่ไหนกัน เมื่อคืนฉันมาวันเกิดของสายธารเพื่อนสนิทของฉัน มันคือครั้งแรกกับการที่ฉันได้ดื่มเหล้า ฉันเมา ฉันจำอะไรไม่ได้เลย จริง ๆ ฉันลุกขึ้นหันไปมองที่ผู้ชายเจ้าของใบหน้าหล่อคมคายที่นอนข้างกายของเขามันมีเลือดของฉันเปื้อนอยู่ มันยิ่งตอกย้ำว่าฉันได้เสียความบริสุทธิ์ให้เขาไปแล้ว จริง ๆ ฉันรีบเก็บเสื้อผ้าวิ่งเข้าห้องน้ำแต่งตัว และออกจากห้องทันทีโดยที่ผู้ชายคนนั้นยังไม่ตื่นใครจะไปทำใจได้ที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับใครก็ไม่รู้ ฉันได้แต่โทษความใจง่ายของตัวเอง ฉันสาบานว่าจะไม่ดื่มอีกแล้ว และขอให้ฉันไม่เจอกับผู้ชายคนนั้นอีก... — บ้าน “พริ้ง ไปไหนมาฉันโทรไปหาแกทั้งคืน” นี่คือเสียงของพี่มารีพี่สาวของฉันเอง “พะ พริ้งไปวันเกิดสายธารมาค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบเพราะกลัวว่าพี่มารีจะจับพิรุธได้ “อื้อ ฉันจะให้มาช่วยดูชุดที่จะใส่ในวันหมั้นหน่อย” “อ๋อ ค่ะ ๆ” ฉันพยักหน้าตอบ ฉันกับพี่มารีเป็นพี่น้องกัน แต่คนละแม่ พ่อกับแม่เพิ่งเสียไ
Read more
3 - ข้อเสนอ...
ตึกตัก! ตึกตัก! หัวใจดวงน้อย ๆ ของฉันมันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะเลยตอนนี้ เป็นเขาได้ยังไงกัน นี่ฉันไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม เขามาที่บ้านฉันได้ยังไง“วันนั้น ทำไมไม่ปลุกฉัน” “วะ วันไหนพริ้งไม่รู้เรื่องค่ะ ขอตัวนะคะ” ฉันก้มหน้าก้มตาตอบเขา ก่อนจะก้าวขาเดินให้ห่างจากผู้ชายคนนี้ เพราะเขาอันตรายพรึบ! ยังเดินไปได้ไม่ถึงไหนแขนของฉันก็ถูกเขารั้งเอาไว้แล้วออกแรงดึงเข้าหาตัวเอง “รู้ไหม ว่าฉันไม่ชอบให้ใครเดินหนี” เขาก้มลงมาพูดกระซิบที่หูฉัน แค่นั้นไม่พอเขายังฝังจมูกลงบนซอกคอของฉันอีกด้วย ฉันตกใจรีบผลักเขาออกแต่ก็ถูกเขากอดเอวเอาไว้แน่นจนดิ้นไม่หลุด “ปะ ปล่อยนะคะพี่จำผิดคนแล้ว” “เธอเป็นอะไรกับผู้หญิงที่อยู่ในบ้าน?” เขาเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรจากฉันเลย “เป็น นะ น้องสาวค่ะ” “หึ!! โลกกลมชะมัด” “คะ...?”“ฉันมีข้อเสนอให้เธอ” “ขะ ข้อเสนออะไรคะ” “หมั้นกับฉันแทนพี่สาวของเธอ แล้วเธอกับพี่สาวอยากจะได้อะไรฉันให้ได้ทุกอย่าง...” เฮือก...มะ หมั้นกับเขา แบบนี่ก็หมายความว่า เขาคือคู่หมั้นของพี่มารี ลูกชายของเพื่อนคุณพ่องั้นเหรอ ทำไมโลกถึงกลมขนาดนี้กัน...“ว่ายังไง หื้ม..” “ไม่ค่ะ พริ้งไม่รับข้อเสนอนี้ของพี
Read more
4 - คิดไม่ตก
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ฉันใจลอยเอาแต่คิดเรื่องคืนนั้น บ้าจริง!! เป็นผู้ชายคนนั้น จริงๆ งั้นเหรอ คู่หมั้นพี่สาวของฉัน “พริ้ง นี่แกเห็นคู่หมั้นของฉันยัง หล่อมาก ๆๆ” พี่มารีเดินมาหาฉันที่สวนหลังบ้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มมีความสุข เราเป็นพี่น้องกันก็จริง แต่คงเป็นเพราะฉันกับพี่มารีไม่ได้เกิดมาจากแม่คนเดียว พี่มารีเลยแทนตัวเองว่าฉันไม่ได้แทนว่าพี่เหมือนกับคู่พี่น้องคนอื่น “พริ้ง นี่ได้ยินที่ฉันพูดไหม” “อะ ดะ ได้ยินค่ะ ๆ” ฉันสะดุ้งตัวเล็กน้อย เมื่อกี๊ใจลอยไปหน่อยเลยไม่ได้ยินคำที่พี่มารีพูด “ห้ามชอบผู้ชายของฉันนะยะ!!” “บะ บ้าพริ้งจะไปคิดแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะคะ...” ถ้าพี่สาวฉันรู้ว่าคู่หมั้นของตัวเองกับฉัน มันมีอะไรที่...เฮ้อ!! ไม่เอาไม่คิดมากสิพริ้ง ผู้ชายคนนั้นเขาจะไม่บอกใครแน่นอนเรื่องคืนนั้น “หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นนะ...” “ฮะ แกว่าไงนะพริ้ง?” “อะ ปะ เปล่า ๆ ไม่มีอะไรค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธ บ้าจริง จู่ ๆ ก็หลุดพูดคำที่ตัวเองคิดออกมาซะได้ “พรุ่งนี้คู่หมั้นของฉันจะเข้ามารับฉันไปลองชุด แกอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่ไหม?”“ดะ ได้สิคะ พริ้งอยู่ได้” พี่มารีเดินหายกลับเข้าไปในบ้าน ฉันถึงกับถอนหายใจ
Read more
5 - จนมุม ( Nc18+ นิดๆ )
คำพูดของผู้ชายคนนี้มันช่างดูไม่เอาไหนซะเลย ถึงแม้ว่าฉันจะเคยพลาดไปมีอะไรกับเขา แต่เรื่องแบบนั้นมันก็ไม่ควรจะเกิดขึ้นอีก แล้วยิ่งตอนนี้เขาเป็นคู่หมั้นของพี่สาวฉันด้วยละก็มันยิ่งตอกย้ำตราบาปในใจของฉัน “ถะ ถอยไปนะ” ฉันใช้มือดันอกแกร่งของคนตรงหน้าเอาไว้ เพราะตัวฉันมันติดกับโต๊ะแล้วถอยไปไหนไม่ได้แล้ว “ถอยไปไหนดี หื้ม...” พรึบ!! “อร้ายยย~” ฉันหลุดร้องออกมาเสียงหลงเมื่อผ้าขนหนูที่พันร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้ถูกเขากระตุกลงทำให้มันหล่นลงไปกองที่พื้น ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันไม่มีอะไรปิดคลุมอยู่เลยสักชิ้น ฉันรีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกกับน้องสาวของตัวเองเอาไว้ แต่ก็โดนคนตรงหน้ารวบมือทั้งสองข้างเอาไว้ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างฉันขึ้นวางบนโต๊ะ ฉันอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้วที่ต้องมาเปลื้องผ้าต่อหน้าผู้ชายแบบนี้ “จะอายทำไม วันนั้นฉันเห็นของเธอหมดแล้ว” เขาโน้มตัวลงมากระซิบที่หูฉัน ก่อนจะใช้มือหนาลูบไล้ขาอ่อนของฉันไปมา “พอแล้ว ยะ อย่าทำแบบนั้นอีกได้ไหมคะพริ้งขอร้อง” ฉันร้องขอความเห็นใจจากเขา แต่เขากลับไม่มีท่าทีว่าจะยอมปล่อยฉันไปง่าย ๆ เลย “ฉันอุตส่าห์อยากจะหมั้นกับเธอ แต่เธอดันไม่ยอม สงสัยเธอ
Read more
6 - จำยอม (ความจริง)
ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ “พริ้ง นี่แกทำอะไรอยู่เนี่ยฮะ ฉันเคาะจนเจ็บมือหมดแล้วนะ !!” เสียงของพี่มารีเรียกฉันอย่างต่อเนื่อง แถมยังเคาะห้อง รัว ๆ ฉันเม้มปากแน่น ไม่อยากให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เลยฉันจะออกห่างเขาได้ยังไงกัน ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย “สงสัยเธออยากให้พี่เธอรู้...” “ค่ะ พริ้งยอม” ฉันกลั้นใจตอบออกไป ทันทีที่เขาได้ยินคำตอบของฉัน เขาก็กระตุกยิ้มมุมปากร้ายกาจทันที ผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงน่ากลัวจัง... “ก็แค่นั้น ทำเป็นเล่นตัวไปได้” ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ (เสียงเคาะห้อง) “ไปเปิดประตูสิ”“ปะ เปิดได้ยังไงคะ พี่ยังอยู่ในห้องอยู่เลยนะ ไหนพูดแล้วไงว่าถ้าพริ้งยอมพี่จะไม่บอกใคร” ฉันทวงคำสัญญาที่เขาเคยพูดเอาไว้เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้เอง เขาไม่พูดอะไรแต่กลับเดินตรงไปที่ประตูห้อง เห็นแบบนั้นฉันก็รีบวิ่งตามพี่เขาไปดักหน้าเอาไว้เพราะกลัวว่าเขาจะเปิดประตูห้อง “ทำบ้าอะไรของเธอ”“ห้ามเปิดนะคะ !!” ฉันบอกคนตรงหน้าเสียงแข็ง ประตูห้องก็ถูกพี่มารีเคาะรัวมากเลยตอนนี้ “ฉันไม่ได้จะเปิด” พี่เขาตอบแบบหงุดหงิดนิดหน่อย จากนั้นก็เดินไปตรงบ้านประตูพร้อมกับส่งซิกให้ฉันเปิดประตู ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คิดว่าเขาจะไ
Read more
7 - เอาตรงไหนดี ?
1 อาทิตย์ผ่านไป โชคดีว่าหลายวันมานี้ฉันไม่เจอกับผู้ชายคนนั้นเลย คู่หมั้นของพี่สาวฉัน ไม่เห็นเขามาที่บ้านไม่มาหาพี่มารีเลย มาแค่วันนั้นแล้วก็หายหน้าไปที่บอกแบบนี้ไม่ได้แปลว่าฉันคิดถึงเขานะ ไม่อยากจะเจอเลยต่างหาก แต่ก็คงจะเลี่ยงไม่ได้สินะ...— ห้างสรรพสินค้า วันนี้สายธารขอให้ฉันพามาซื้อของที่ห้าง ไปลากฉันจากที่บ้าน มาตั้งแต่เช้านี่ก็จะเที่ยงแล้วยังไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง “แกจะเดินดูอีกนานไหมฉันปวดขาจะแย่แล้วนะ” ฉันบ่นสายธาร เธอเอาแต่เดินดูของไม่ยอมซื้อสักที “เดี๋ยวสิแก ของแบบนี้มันก็ต้องเลือกดูหลาย ๆ ร้านไหม” “แต่เล่นเข้าออกเป็นสิบ ๆ ร้านแล้วไม่ซื้อมันก็เหนื่อยนะ ปวดขาด้วย”“บ่นเป็นคนแก่ไปได้”“แกไปเดินซื้อคนเดียวเลย ฉันไม่ไปกับแกด้วยแล้ว” ฉันถอนหายใจออกมา เบา ๆ ก่อนจะนั่งลงตรงที่เอาไว้นั่งพักภายในห้าง “ยัยพริ้ง !!! ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลยนะ” สายธารยืนท้าวเอวมองค้อนฉัน “เหนื่อย...” ในขณะที่ฉันกำลังคุยกับสายธารอยู่สายตาของฉันก็ดันเหลือบไปเห็นใครบางคน คนที่ฉันไม่อยากจะเจอหน้าเขาที่สุด คู่หมั้นของพี่มารี นั่นเขากำลังเดินอยู่กับใคร ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ หน้าตาน่ารัก “พริ้ง!! แกมองอะไรของแ
Read more
8 – เล่นตัว
ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนจะตรงไปตรงมาของผู้ชายคนนี้ เขาพูดคำนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย แบบไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย“หะ หิวไหมคะ ดะ เดี๋ยวพริ้งทำอะไรให้กิน” ฉันพูดพลางผลักกอดออกจากตัวเขาเบา ๆ“หิวสิ ฉันอยากกินเธอ...” ไม่พูดเปล่าเขาใช้นิ้วม้วนเส้นผมของฉันเล่นไปด้วยสายตาของเขา มะ มันดูอันตรายจัง...“เดี๋ยวพริ้งทำอะไรให้กินก่อนเอาไหมคะ” ฉันพยายามหาเรื่องเบี่ยงประเด็นเรื่องอย่างว่า คือฉันกลัว ฉันไม่พร้อมถ้าเขาไม่ขู่ฉัน ฉันก็คงไม่มา“ตามใจเธอ”แปลกจัง เมื่อกี๊เขายังมีท่าทางที่เหมือนเสือกำลังจะตะโบมกินเหยื่ออยู่เลย แต่ตอนนี้เขากลับยอมให้ฉันทำอะไรให้กินแต่โดยดี“งะ งั้นเดี๋ยวพริ้งรีบไปทำมาให้กินนะคะ”หมับ!ฉันกำลังจะรีบเดินเข้าไปในห้องครัวแต่กลับโดนมือหนาคว้าเอวดึงเข้าไปหาตัวเขาอีกครั้ง“ถ้ากินข้าวเสร็จหวังว่าเธอจะไม่มีข้ออ้างอะไรกับฉันอีกนะ” น้ำเสียงเรียบนิ่งกับแววตาดุจเหยี่ยวของคนตรงหน้าทำเอาฉันแทบไม่กล้าที่จะสบตากับเขาเลยตอนนี้“ค่ะ...”มือหนาที่คล้องเอวฉันอยู่ปล่อยฉันให้เป็นอิสระ จากนั้นฉันก็รีบวิ่งแจ้นเข้าห้องครัวทันที— Talk Singha“หึ!!”ผมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างไม่ส
Read more
9 - Nc 20+ (ดิบเถื่อน โหดร้าย)
“พะ พี่สิงห์อย่าเพิ่ง... อ๊ะ” ฉันกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อพี่สิงห์ดันนิ้วของตัวเองเข้ามาในช่องทางรักคับแคบของฉัน มันเจ็บจนพูดไม่ออก“ซี๊ด~ คับแน่นดี จริง ๆ”พรึบ!“อื้อออ ยะ อย่าค่ะหนูทำอาหารยังไม่เสร็จเลยนะ” ฉันร้องท้วงเมื่อถูกพี่สิงห์ช้อนตัวอุ้มขึ้นไปนั่งบนโต๊ะวางของภายในห้องครัวโดยไม่สนใจว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่เลย“เธอคิดว่าฉันมีความอดทนมากขนาดนั้นเลยรึไง?”น้ำเสียง เรียบ ๆ เจ้าของใบหน้าหล่อคมคายเอ่ยบอกฉันจากนั้นเขาก็เดินไปปิดแก๊สก่อนจะเดินกลับมาประชิดตัวฉันและ ค่อย ๆ ถอดกางเกงออกจากเรียวขาของฉันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดีตอนนี้หัวใจดวง น้อย ๆ ของฉันมันเต้นรัวโครม ๆ เหมือนจะหลุดออกมาเสียให้ได้ การกระทำของคนตรงหน้ามันทำให้ฉันกลัวและรู้สึกตื่นเต้นไปในเวลาเดียวกันพี่สิงห์จับขาข้างหนึ่งของฉันขึ้นไปพาดบ่า ฉันต้องเอามือค้ำตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองหงายหลังใบหน้าของฉันมันเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อถูกพี่สิงห์ใช้เรียวลิ้นร้อน ๆ ตวัดเลียขาอ่อนไปมา ช้า ๆ เขาไม่ได้ทำแค่เลีย เขากัดขาฉันด้วย“อื้อ พริ้ง จะ เจ็บนะคะ...” ฉันร้องห้ามปรามเพราะเขาเริ่มกัดขาอ่อนของฉันจนเป็นรอยฟันหลายจุดเมื่อฉันท้วงออกไ
Read more
10 - เจ้าเลห์...
เช้า... ฉันสะดุ้งผวาตื่นขึ้นเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไร เย็น ๆ ตรงหน้าอกของตัวเอง มันรู้สึกปวดหนึบไปทั่วบริเวณหน้าอก “อ๊ะ พอแล้วค่ะ พริ้งทำต่อไม่ไหวแล้ว...” ฉันดันใบหน้าหล่อคมคายของพี่สิงห์ออกจากหน้าอกของตัวเอง ฉันเพิ่งจะได้นอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองเพราะพี่สิงห์ทำเรื่องอย่างว่าทั้งคืน และตอนนี้เขาก็กำลังจะทำมันอีกครั้ง “ไม่ไหวอะไร หื้ม...”“อื้อ พะ พริ้งเจ็บ” ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อถูกพี่สิงห์กัดเม้มยอดบัวตูมบนเนินหน้าอกแรง ๆ “แค่นอนอยู่ เฉย ๆ ให้ฉันเอา ฉันไม่ได้ขออะไรมากว่านี้...”พี่สิงห์หยัดตัวขึ้นนั่งตรงหว่างขาของฉันจากนั้นก็จับเรียวขาของฉันอ้าออก กว้าง ๆ ก่อนจะเอาท่อนเอ็นลำใหญ่ถูไปมาแหวกตรงกลีบแคมของฉันให้แยกออกจากกัน “พะ พอแล้วค่ะ อึก พอแล้วพริ้งขอร้อง” น้ำตาของฉันมันไหลพรากลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง พี่สิงห์เขาไม่ฟังอะไรเลย เขาสอดใส่ท่อนเอ็นลำใหญ่เข้ามา ทันทีที่ท่อนเอ็นเข้ามาจนสุดลำความเจ็บปวดมันแล่นเข้าสู่ร่างกายฉัน พร้อม ๆ กัน “ซี๊ดด เอาไปตั้งหลายครั้งยังฟิตได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ อ๊า...” พี่สิงห์สบถออกมาอย่างพึงพอใจ ตรับ ตรับ ตรับ ตรับ ๆๆๆ ปัก ปัก ปัก ๆๆๆๆพอสอดใส่ท่อนเอ็น
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status