LOGINShare
ตอนที่12
publish date:
2026-10-13 12:14:22
Latest chapter
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่50
ตอนพิเศษ ขอโทษภายในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของยาสมุนไพร เสิ่นชิงเหยาก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสง่างามแม้หน้าท้องของนางจะนูนขึ้นทว่ากลับดูงดงามยิ่งนักด้านหลังนางนั้นมีเจียงหลีสาวใช้ประกายก้าวตามมาอย่างใกล้ชิดในมือของเจียงหลียังคงถือถ้วยยาสมุนไพรอุ่นอยู่อย่างระมัดระวังเสิ่นชิงเหยาก้าวเข้ามานั่งลงข้างเตียงแล้วปลุกหลี่เจิ้งเหยียนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนหลี่เจิ้งเหยียนลืมตาขึ้นมองนางอย่างใส่ใจก่อนจะยันกายขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เมื่อเห็นใบหน้างดงามตรงหน้าเขาก็พลันเบิกบานหัวใจทว่าในใจยังเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดมือใหญ่เอื้อมไปจับมือเรียวเล็กของนางไว้แน่นพร้อมเอ่ยขึ้น“ชิงชิง ข้าขอโทษที่จำเจ้าไม่ได้ ข้าช่างโง่เขลาจริง ๆ ”เสิ่นชิงเหยามองใบหน้าคมนั้นด้วยแววตาสั่นไหว ไม่แปลกที่เขาจะสืบหาไม่พบพี่ชายของนางนั้นรอบคอบเสมอ ถ้าคิดจะปกปิดนั้นเขาคงจะสืบยากเสิ่นชิงเหยาส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น“ไม่โทษท่าน เป็นข้าที่ช่วยคนผิด แต่เดิมข้าคิดว่านางน่าสงสารและไร้เดียงสานัก เพียงอยากช่วยให้นางมีชีวิตที่ดี ข้าเห็นว่านางชอบถุงหอมของข้า ข้าจึงมอบให้นางไป”เสิ่นชิงเหยาก้มหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้นต่ออย่างรู้สึกผิด“ต้อง
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่49
“ชิงเหยา ข้าขอโทษที่จำเจ้าไม่ได้”เสิ่นชิงเหยาขมวดคิ้วด้วยความงุนงง นี่เขา มองเห็นนางหรือ ในใจพลันสับสนทว่านางก็พยักหน้ารับแล้วเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตา“ข้าให้อภัยท่าน”หลี่เจิ้งเหยียนยิ้มบางก่อนจะยกมือขึ้นหมายจะเช็ดน้ำตาให้นางทว่าเขากลับสิ้นลมไปเสิ่นชิงเหยาร้องให้ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น ในใจเจ็บปวดนัก มือเรียวเล็กกำผ้าห่มแน่น เสิ่นชิงเหยาสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ“อาเจิ้ง!”เสิ่นชิงเหยากวาดตามองรอบ ๆ ยังคงพบว่าตนเองอยู่ในจในของท่านอ๋อง นางรีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง มือเรียวเล็กข้างหนึ่งยกขึ้นกุมหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยนั้นด้วยหัวใจที่หวาดหวั่น“ใครอยู่ด้านนอก!”สิ้นเสียงของนาง นางกำนัลสองคนก็รีบวิ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับทำความเคารพอย่างลนลาน“มีอะไรเพคะพระชายา”“องค์ชายอยู่ที่ใด!”ในขณะนั้นเจียงหลีก็พลันก้าวเข้ามาด้านใน ในมือนางยังคงประคองถ้วยยาสมุนไพรอุ่น ๆ อยู่เมื่อเห็นว่าเสิ่นชิงเหยาฟื้นแล้วใบหน้าที่ตึงเครียดของเจียงหลีก็พลันผ่อนคลายลงในทันที“คุณหนูท่านฟื้นแล้ว”เสิ่นชิงเหยาหันไปทางเจียงหลีแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนใจ“เขาอยู่ที่ใด”เจียงหลีวางถ้วยยาสมุนไพรลงแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่48
นางไม่อาจสัมผัสเขาได้เลย และเขาก็ไม่เห็นนางเลย หยดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลรินออกมาอย่างม่อาจห้ามเสิ่นชิงเหยาซบลงในอ้อมกอดของเขาทว่าครั้งนี้กลับสัมผัสเขาได้ นางชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่ร่างกายขิงนางกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรงในทันที…..พิธีฝังพระศพของพระชายาเสิ่นภายในลานสุสานเต็มไปด้วยเหล่าขุนนางและราชวงศ์ที่มาส่งพระชายาเสิ่นชิงเหยาด้วยใบหน้าโศกเศร้าหลี่เจิ้งเหยียนยังคงนั่งมองใบหน้าของเสิ่นชิงเหยาไม่ยอมให้ผู้ใดมาปิดฝาโลงซุนเถาในชุดไว้อาลัยก้าวเข้ามาพร้อมเสี่ยวอิงด้วยใบหน้าโศกเศร้า นางทรุดกายลงเคียงข้างหลี่เจิ้งเหยียนด้วยท่าทางอ่อนโยน มือเรียวยกขึ้นสัมผัสแผ่นหลังของเขาแผ่วเบา“องค์ชายเพคะ ท่านโปรดถนอมพระวรกายด้วย”น้ำเสียงของนางนั้นเต็มไปด้วยความห่วงใยทว่าในยามนี้ หลี่เจิ้งเหยียนราวกับไม่ได้ยินสิ่งใด ราวกับหัวใจของเขาตายไปแล้วจริง ๆทว่าในขณะนั้นร่างบอบบางของเสิ่นชิงเหยาก็พลันปรากฏขึ้นอีกครั้ง นางก้มลงสำรวจตนเองอีกรอบ ในยามนี้เรี่ยวแรงของนางกลับมาแล้วดวงตาคู่สวยกวาดมองรอบ ๆ ก็พลันเข้าใจว่าหลังจากนางตายไปแล้ว นี่ก็คือพิธีศพของนางสินะทว่าในนาทีนั้นเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็พลันดังเข้ามาพร้
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่47
เสิ่นชิงเหยาพลันรู้สึกโล่งใจ เจียหลียังไม่ได้สิ้นลมเพียงเจ็บจนหมดสติไปเท่านั้น นางไม่รีรอรีบวิ่งเข้าไปหาร่างบอบบางนั้นทันทีทว่าร่างกายของนางราวกับมีสิ่งหนึ่งมาดึงไว้อย่างแรงดวงตาคู่สวยของเสิ่นชิงเหยาได้แต่มองร่างบอบบางที่ชุ่มไปด้วยเลือดของเจียงหลีนั้นค่อย ๆ ห่างออกไปทว่าเมื่อนางได้สติอีกครั้งนางก็พลันกลับมายืนอยู่เบื้องหลังของหลี่เจิ้งเหยียนเสิ่นชิงเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย เหตุใดนางถึงกลับมายังชาติที่แล้วอีก เสียงคำรามอย่างเจ็บปวดใจของหลี่เจิ้งเหยียนดังขึ้นทำให้เสิ่นชิงเหยาที่ยืนอยู่นั้นค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหาเขาร่างสูงโปร่งนั้นโอบกอด ร่างแข็งทื่อของนางในชาติที่แล้วไว้แน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ มือใหญ่ทั้งสองของเขาสั่นเล็กน้อย ใบหน้าคมนั้นก้มลงจูบซับบนหน้าผากเย็นเฉียบของนางอย่างร้อนใจก่อนจะเอื้อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ชิงเหยา ชิงเหยา”ทว่ากลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับใด ๆ มีเพียงความเย็นยะเยือกจากร่างกายที่แข็งทื่อของนางเท่านั้น มือใหญ่ของเข้าอุ้มร่างกายบอบบางของเสิ่นชิงเหยาขึ้นแล้วก้าวตรงไปยังตำหนักของตน“ตามหมอหลวง! เร็วเข้า!”เสิ่นชิงเหยามองตามร่างสูงโปร่งของหลี
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่46
เสิ่นชิงเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อยทว่านางก็รีบก้าวตามหลังร่างสูงโปร่งของหลี่เจิ้งเหยียนไปในทันที นางหันไปมองแววตาไม่อยากเชื่อของเขานางก็พลันรู้ว่าเขาไม่เชื่อว่านางจะคุกเข่าอยู่ที่เดิมจริง ๆ ใช่เมื่อก่อนนางก็มักแอบหนีกลับก่อนตลอด ทว่าในครั้งนี้นางเสียใจมากจริง ๆเสิ่นชิงเหยาชะงักฝีเท้าลงความรู้สึกในวันนั้นแล่นกับมาอีกครั้ง นางยกมือขึ้นกุมหน้าอกของตัวเองที่เจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออกความรู้สึกนี้มันช่างทรมานจริง ๆ หยดน้ำตาของนางไหลรินออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อหลี่เจิ้งเหยียนก้าวพ้นตำหนักทรงอักษรก็พบร่างของเจียงหลีที่เต็มไปด้วยบาดแผล ร่างสูงโปร่งนั้นขมวดคิ้วทันทีเขารีบก้าวตรงไปหานางทันทีเมื่อร่างสูงโปร่งนั้นก้าวไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเจียงหลี ร่างบอบบางที่ชุ่มไปด้วยเลือดนั้นเอื้อมมือเรียวเล็ก ใบหน้านางซีดเผือดน้ำตานองใบหน้า“องค์ชายได้โปรดช่วย… ช่วยคุณหนูของบ่าวด้วย… คุณหนูกำลังตั้งครรภ์อยู่ไม่อาจรับโทษหนักได้เจ้าค่ะ”“ไม่ต้องรีบช่วยเจียงหลีก่อนนางกำลังจะตายแล้ว!”เสิ่นชิงเหยาที่ก้าวมาพูดท้วงขึ้นอยู่เบื้องหน้าหลี่เจิ้งเหยียน นางพยายามบอกเขา พยายามสัมผัสตัวเขาทว่ากลับเปล่าประโยชน์ เขามองไม่เห็นนางเล
ชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว ตอนที่45
เพิ่มตอนพิเศษเสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วผืนฟ้า สายฝนโปรยปรายลงมายังร่างบอบบางของเสิ่นชิงเหยาที่ซบอยู่ในอ้อมอกของเจียงหลี ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยหยดน้ำตาในใจเจ็บปวดร้าวเมื่อมองเห็นร่างสูงโปร่งของหลี่เจิ้งเหยียนนั้นจมหายไปกับกระแสน้ำที่รุนแรงไปต่อหน้า ในใจก็พลันปวดร้าวราวกับกำลังสูญเสียสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดไปความเจ็บปวดนั้นเกินจะรับไหว ดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยหยดน้ำตานั้นพลันมืดมนลงในทันที…แสงสีขาวส่องเข้ามาในดวงตาคู่สวยราวกับกำลังปลุกเสิ่นชิงเหยาให้ตื่นขึ้น ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ความเจ็บปวดยังคงอยู่ในหัวใจ หยดน้ำตาไหลรินออกอย่างเจ็บปวดทว่าเมื่อได้สตินางกลับไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดของเจียงหลีอีกต่อไปทว่านางกลับกำลังนอนอยู่ที่ตำหนักพระชายาเสิ่นทันใดนั้นเสียงเจียงหลีก็พลันดังขึ้นอยู่ด้านนอก“ปล่อย! ปล่อยข้านะ!”เสิ่นชิงเหยาขมวดคิ้วด้วยความงุนงง นางรีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วเปิดประตูออกไปทันทีเมื่อบานประตูถูกเปิดออกสายลมหนาวของหิมะก็พลันโชยเข้ามาปะทะร่างบอบบางของนางที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ นางเบิกตากว้างกับภาพเบื้องหน้า…หิมะขาวโพลนที่กำลังโปรยปรายลงมานั้นช่างคุ้นตา บนพื้นดินนั้นเต็มไปด้วยหิม
You May Also Like
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน39.7K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.7K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.8K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.9K viewsสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์230 viewsทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ
คุณแม่แฝดสาม1.0K viewsชะตารักคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม135 viewsดวงดาราที่ร่วงหล่น
อามีทอฟอ119 views
