ความลับของชู้

การมีแฟนดี อาชีพมั่นคง ไม่ได้ตอบโจทย์เสมอไป หรูอี้นั่งไขว่ห้างควงแก้วไวน์ด้วยสีหน้าเบื่อๆ เซงๆ เสียงข้อความที่เด้งขึ้นมาดึงสายตาของหญิงสาวให้ปรายมอง

'ผมเพิ่งผ่าตัดเสร็จ'

เธออ่านข้อความนั้นด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ความรักของเธอเริ่มต้นจากการที่เธอไปตรวจเช็คร่างกาย เขาเดินผ่านหน้าเธอไปพร้อมกับชาร์ทคนไข้ในมือ 

'เดี๋ยวค่ะ'

'ครับ'

'คุณหมอทำปากกาตกค่ะ'

หรูอี้ชี้ไปที่ปากกาตรงพื้นพร้อมกับยิ้มให้หมอหนุ่มมองตามนิ้วเรียวนั้นไป ก่อนจะตอบหญิงสาวที่หวังดีว่า

'ไม่ใช่ของผมครับ'

ถึงจะไม่ใช่ปากกาของตัวเอง แต่หมอหนุ่มก็ก้มลงเก็บปากกาขึ้นมาถือไว้ เขามองใบหน้าสวยที่ยิ้มให้ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบว่า

'แต่เดี๋ยวผมเอาไปถามที่แผนกดู'

จังหวะที่หมอหนุ่มก้มตัวลง เธอก็แอบมองป้ายชื่อตรงอกที่ห้อยไว้ 'หลิวลู่เหยียน' คือชื่อของคนที่ขโมยหัวใจเธอไป เสี้ยววินาทีที่เขาสบตาเธอ เธอก็รู้ตัวทันทีว่าโดนดวงตาคู่นั้นสะกดเอาไว้ โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนไปพร้อมๆ กับเผลอพูดความในใจออกมา

'ฉันขอเบอร์โทรคุณหมอได้ไหมคะ'

'คงไม่ได้ครับ'

ครั้งแรกไม่ให้ไม่เป็นไร เธอตามจีบเขาอยู่นานกว่าเขาจะเปิดใจ อาชีพหมอดึงดูดผู้หญิงให้เข้าหามากมาย แต่สุดท้ายแล้วลู่เหยียนก็เลือกเธอ

'นั่นแฟนเธอเหรอหรูอี้'

'เขาดูดีมากเลยนะเนี่ย'

'โอ้ย! ฉันอิจฉาเธอจังเลย'

การมีแฟนหน้าตาดีมันน่าภูมิใจ อาชีพหมอสามารถเอาไปอวดเพื่อนๆ ได้ แต่อุปสรรคของการมีแฟนเป็นหมอคือเรื่องเวลาที่ไม่ค่อยมีให้ แรกๆ เธอเข้าใจ แต่พอนานๆ ไปเธอกลับรู้สึกเหงาจนต้องหาที่ระบาย วันไนท์กับเพื่อนเป็นเรื่องผิดพลาดที่เธอทำลงไป ถึงรู้ว่าผิดแต่ก็ 'ติดใจ' รสรักของซื่อห่าวช่วยดับความเหงาภายในใจ เขากับเธอตกลงจะเก็บเรื่องนี้เป็น 'ความลับ' ไม่บอกใคร เขาได้ เธอได้ ก็วินๆ

'เหนื่อยไหมคะ'

'นิดหน่อยครับ'

'คืนนี้ฉันไปหาคุณได้ไหม'

'คืนนี้ผมติดเวร ขอโทษทีนะ'

หรูอี้อ่านข้อความของแฟนหนุ่มพร้อมกับถอนหายใจ เขางานยุ่งเธอรู้ แต่เธอก็ต้องการเวลาอยู่กับแฟนบ้างไหม พอแฟนไม่มีเวลาให้ หัวใจมันก็เริ่มเหงามากขึ้น

ตริ้ง!!

ลู่เหยียนโอนเงินให้ 10,000 หยวน

ความเหงาถูกปัดให้จางหายเมื่อมีเงินโอนเข้าพร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นมาว่า

'คุณเอาเงินนี้ไปซื้อชุดสวยๆ ไว้ใส่ไปเที่ยวทะเลอาทิตย์หน้ากับผมนะ ผมลาพักร้อนตอนงานวันเกิดคุณไว้แล้ว'

หนึ่งปีที่คบหากัน ถึงลู่เหยียนจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็พร้อมเปย์ให้เธอเสมอและตลอดไป และนี่ก็คือเหตุผลที่ยังรั้งเธอเอาไว้ อนาคตได้เป็น 'เมียหมอ' ใครๆ ก็ต้องอิจฉา พากันเรียก 'คุณนาย' ถ้าปล่อยมือไปเธอก็เหมือนทิ้งขาทองคำที่เป็นแหล่งเงินแหล่งทอง

'ฉันรักคุณค่ะลู่เหยียน'

หรูอี้รู้วิธีเอาใจ เธอแสร้งทำตัวแสนดี น่ารัก เข้าอกเข้าใจ และบริหารโลกสองใบที่แตกต่างกัน คนหนึ่งคบเพื่อหวังอนาคต ส่วนอีกคนแอบคบเพื่อสนองตัณหาที่ลุกโชน

ถึงจะคบหากับแฟนหมอมาหนึ่งปี แต่เวลาที่มีให้กันน้อยจนไม่สามารถทำอะไรได้ มีครั้งหนึ่งที่เกือบจะเลยเถิดไป แต่ก็มีโทรศัพท์ด่วนจากโรงพยาบาลเรียกให้เขาไปทำงาน ตอนนั้นเธอเซงมาก อารมณ์ค้างก็ค้าง สุดท้ายก็ต้องโทรเรียกโลกอีกใบมาช่วยดับความร้อนรุ่มที่พุ่งพล่าน เขาบอกว่า 'วันนี้ไม่ว่าง' แต่เธอก็ใช้ร่างกายที่ยั่วยวนเรียกร้องให้เขามาได้

แชะ แชะ แชะ!

รูปถ่ายในท่วงท่าล่อแหลมถูกกดส่งไป หน้าอกที่ล้นทะลักออกจากชุดชั้นในทำคนที่กำลังขับรถถึงกับกลืนน้ำลาย วันนี้เขามีนัดดูหนังกับเจียลี่ตอนบ่ายสามโมง และมีดินเนอร์ครบรอบสองปีช่วงหัวค่ำ แต่เมื่อเห็นภาพถ่ายวาบหวามกระตุ้นอารมณ์หื่นกามก็เกิดอาการชั่งใจว่าระหว่างหนังรักเรียกน้ำตากับลีลารักที่เรียกน้ำเขาจะเลือกอะไร 

ในที่สุด...

ความ 'เงี่ยน' ก็ชนะไป

รถที่ขับตรงไปโรงหนัง ตอนนี้เปลี่ยนใจเลี้ยวออกนอกเส้นทาง เขากดโทรออหาแฟนสาวที่นั่งรออยู่หน้าโรงหนัง ซื่อห่าวตีหน้าซื่อโกหกอ้างเรื่องงาน และคำตอบที่บอกว่า

'ไม่เป็นไรค่ะ'

เมื่อแฟนสาวไม่ว่าอะไร มุมปากชายหนุ่มก็กระตุกยิ้มทันที หลังจากวางสายจากคนหนึ่งก็รีบกดโทรออกหาอีกคนทันที ผิวขาวๆ กับหุ่นนาฬิกาทรายเต็มไม้เต็มมือนี้ ทำเขาแทบคลั่งเมื่อได้ลิ้มลอง

"เธอนี่มันร้ายจริงๆ"

ซื่อห่าวขบกรามข่มความเสียวเมื่อถูกร่างบางควบคุมด้วยการควบขี่ไม่ยั้ง เสียงครางหวานกระตุ้นอารมณ์มาก เขากระแทกสวนพร้อมกับมือกอบกุมเต้าอวบอย่างเมามันส์

ขาเตียงขยับดัง...

เสียงกระแทก 'ปั่ก ปั่ก ปั่ก' เป็นจังหวะพร้อมกับความเสียวที่ไต่ระดับพุ่งทะยาน ร่างบางกรีดร้องตัวสั่น เธอเสร็จ เขาเสร็จตาม วันครบรอบสองปีที่คบกัน ซื่อห่าวใช้เวลาที่ต้องฉลองหมดไปกับการเอาเพื่อนจนหมดแรง

TRrrr📞

ลู่เหยียนโทรเข้า

"ไม่รับล่ะ"

ซื่อห่าวถามคนที่นอนหายใจหอบเพราะเหนื่อยจากลีลารักอันวาบหวามที่ทำเธอเสร็จติดๆ กันถึงสองรอบ

"ฉันไม่มีแรงคุยแล้ว"

เธอตอบเหมือนไม่ใส่ใจ ตอนนี้เธออิ่มเอมในรสรักที่ชายอีกคนมอบให้ ทำไมเธอจะต้องสนใจคนที่เห็นงานสำคัญกว่าเล่า

"งั้นฉันคุยให้เอาไหม"

ซื่อห่าวพูดทีเล่นทีจริง มือทำท่าจะกดรับ คนที่ตกใจรีบคว้าโทรศัพท์มาถือไว้ ด้วยความรีบทำให้นิ้วของเธอดันไปโดนปุ่มรับสายไง เสียงทุ้มปลายสายทำให้เธอใจเต้นแรง

"หรูอี้..."

"คะ"

เพราะความผิดมันติดหลัง ต่อให้ลู่เหยียนไม่เห็นกับตาก็ช่าง เธอก็รู้สึกไม่สะดวกใจที่จะคุยและอยากวางสายเร็วๆ

"โกรธผมรึเปล่า"

เขาถามเพราะรู้สึกผิดที่ทิ้งเธอไว้ 

"ฉันเข้า....อ๊ะ"

กำลัวจะบอกว่า 'เข้าใจ' แต่ผู้ชายที่นอนใกล้ๆ กับแกล้งเธอด้วยการเอาท่อนความเป็นชายมาถูไถตรงนั้นที่อ่อนไหว

"มีอะไรรึเปล่า"

"ปะ...เปล่าค่ะ ฉันแค่ตกใจ"

หญิงสาวแก้ตัวน้ำขุ่นๆ เธออ้างว่าเห็นจิ้งจกวิ่งผ่านหน้าไปก็เลยร้องตกใจ ทั้งๆ ที่จิ้งจกตัวใหญ่เกาะและกระแทกข้างหลังเธอไม่หยุด

'ไม่ร้องล่ะ'

'ไหนว่าชอบแรงๆ'

'ตื่นเต้นดีใช่ไหม'

ซื่อห่าวที่นึกสนุกกระซิบถาม หญิงสาวกลั้นเสียงครางด้วยการทั้งกัดทั้งเม้มปากไว้ เธอเสียวมากจนหน้าแดง ตรงนั้นก็ร้อนจนแทบมอดไหม้ มันตื่นเต้นจนเธอจะเสร็จคาสายที่ถือค้างไว้ จังหวะที่ซื่อห่าวกระแทกเธอไม่ปราณีให้พักหายใจ ลู่เหยียนที่รู้สึกได้ถึงลมหายใจที่แรงมากกว่าปกติจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า

"ดูเหมือนคุณจะไม่สบายหรือเปล่า"

"ฉะ...ฉันแค่ร้อนนิดหน่อยค่ะ"

ควบคุมเสียงไม่ให้สั่น ใจอยากดวางแต่ก็กลัวแฟนหนุ่มจะสงสัย ร่างบางตอนนี้ตัวโยกโคลนไปกับจังหวะกระแทกกระทั้นที่ถึงใจ 

"ให้ผมไปหาไหม"

"มะ...ไม่เป็นไรค่ะ"

หรูอี้รีบปฏิเสธทันที 

"ฉันวางก่อนนะคะ"

เพราะรู้ตัวว่าใกล้จะเสร็จ ใกล้แตะขอบฝั่ง เธอที่อยากกรีดร้องระบายความเสียวออกมาดังๆ เลยตัดบทวางสายแฟนหนุ่มไป มือเรียวขว้างโทรศัพท์ห่างตัวไป ก่อนจะหันหน้าไปนัวเนียผู้ชายที่แกล้งเธอ

"คุณนี่มัน...."

เสียงของเธอถูกกลืนลงคอไปเมื่ออีกฝ่ายประกบริมฝีปากลงมา ลีลารักร้อนฉ่าพัดพาให้ความสำนึกลอยหายไป ทั้งหรูอี้และซื่อห่าวในตอนนี้ไม่ได้นึกถึงหน้าของคนรักที่คบหาหรือรู้สึกผิดใดๆ ทั้งคู่มัวเมาไปกับรสรักที่ต่างฝ่ายต่างปรนเปรอ

หรูอี้...

สนุกกับการมีโลกสองใบ ส่วนซื่อห่าวก็พึงพอใจกับความสุขที่ได้ปลดปล่อยความเงี่ยนเช่นกัน เธอกับเขามีความลับที่ซ่อนเร้นปิดบัง เธอไม่พูด ฉันไม่พูด ความลับก็จะยังคงเป็นความลับไม่มีใครสงสัย คนที่น่าสงสารและเห็นใจ 

ก็คงหนีไม่พ้น...

คนรักที่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ