LOGINการแอบกินกันในที่ลับมันตื่นเต้นดี ทั้งหรูอี้และซื่อห่าวยังคงแอบทำเรื่องอย่างว่าลับหลังแฟนต่อไป เธอส่งข้อความบอกแฟนหนุ่มว่าซื้อชุดว่ายน้ำสวยๆ หลายชุดเตรียมไว้ แต่รูปถ่ายชุดว่ายน้ำเซ็กซี่บาดใจกลับส่งให้ผู้ชายอีกคนแทน
'สวยไหม' ข้อความมาพร้อมรูปภาพที่เธอจงใจแอ่นหน้าอกให้เห็นเต็มๆ สองตา พร้อมกับท่วงท่าเซ็กซี่ได้ใจ ผู้หญิงร้อนแรงย่อมทำให้ผู้ชายกระหายไม่ต่างอะไรกับรสแกงที่เผ็ดร้อน 'น่าเอามาก' เป็นการตอบที่ไม่ตรงคำถาม แต่ก็ทำให้คนอ่านยิ้มได้ ความเหงาของหรูอี้ถูกซื่อห่าวเข้ามาเติมเต็มให้ ถึงคำพูดของเขาจะฟังแล้วน่าอาย แต่ทำไมเธอถึงได้ชอบใจและซูซ่านักก็ไม่รู้ 'ก็มาเอาสิ' ต่อหน้าแฟนของเธอ เธอคือ 'หรูอี้' ผู้หญิงที่พูดจาอ่อนหวาน มารยาทงาม ทุกๆ การกระทำประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อสร้างภาพให้เหมาะกับว่าที่ภรรยาของหมอในอนาคต 'แฟนไม่ทำให้หรือไง' 'ถามมาก ถ้าไม่มา ก็ไม่ต้องเอา!' แสดงด้านดีให้แฟนเห็น แต่เมื่อเทียบกับผู้ชายอีกคนเธอกล้าที่จะเปิดเผยตัวตนในด้านมืดออกมา 'ปากดี! ระวังจะลุกไม่ขึ้น' มุมปากสวยยิ้มไปกับบทสนทาที่เธอเป็นคนเริ่ม และจบลงด้วยการนัดกันทำเรื่องอย่างว่า เธอนัดหมายสถานที่และวันเวลา รีบลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยไม่ได้รู้สึกผิดกับแฟนที่ส่งข้อความมาถามด้วยความห่วงใยว่า 'คุณดีขึ้นแล้วใช่ไหม' ถึงช่วงนี้งานในโรงพยาบาลจะยุ่งมาก แต่ลู่เหยียนก็ยังหาเวลาว่างหลังจากตรวจคนไข้มาตอบแชทที่ค้างไว้ หรูอี้มักจะบอกเขาเสมอว่า 'เข้าใจ' แต่เขาก็ยังแอบรู้สึกผิดและอยากหาเวลาให้เธอ 'ฉันชอบคุณค่ะ' คำสารภาพรักของเธอมาพร้อมกับความใส่ใจ ถึงจะมีคนบอกว่าเขาหน้าตาดีดึงดูดให้สาวๆ เข้าหาไม่ขาดสาย แต่เพราะเขาอยากทุ่มเทให้กับการเรียนก็เลยยังไม่พร้อมมีใคร หลังจากเรียนจบก็ทำแต่งาน งาน และก็งาน วันๆ เจอแต่คนไข้ ซึ่งการที่เธอเข้ามาในช่วงจังหวะที่เขามีทุกอย่างในชีวิตพร้อม ไม่ขาดเหลืออะไร ทำให้เขาเริ่มที่จะอยากหันมาให้ความสำคัญกับหัวใจตัวเอง 'ถ้าคุณยังไม่มีใคร....' 'ลองคบกันดูไหมคะ' ครึ่งปีแรกผ่านไปด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไร เขาหาเวลาว่างไปเดตกับเธอเท่าที่จะหาได้ เธอมีความสุข เขาก็มีความสุข ความสัมพันธ์ค่อยๆ พัฒนาไป แต่ในช่วงครึ่งปีหลังผู้อำนวยการคงเล็งเห็นถึงความตั้งใจ จึบมอบหมายงานในส่วนบริหารให้และนั่นทำให้เวลาว่างของเขาแทบไม่มี 'ผมมีประชุมด่วน...' 'ขอโทษที่ผิดนัดคุณนะ' 'คืนนี้ผมมีเคสผ่าตัดคงไปหาคุณไม่ได้' มันเป็นช่วงที่เขาต้องปรับตัวและอาจต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่างานที่ได้รับมอบหมายจะเข้าที่เข้าทาง เวลาที่ให้เคยกันจึงน้อยลงไปเกือบครึ่งทีเดียว 'ประชุมอีกแล้วเหรอคะ' แรกๆ ดูเหมือนเธอเข้าใจ แต่พอบ่อยเข้าเธอก็เริ่มมีงอนเขาบ้างประปราย เขาที่ไม่ค่อยจะมีเวลาให้เลยคิดว่าควรทำอะไรบ้างให้เธอรู้สึกดีขึ้น #โอน 2000 หยวน 'คุณเอาไปหาอะไรอร่อยๆ กินนะ' มันคือการแสดงความรักในรูปแบบของเขาที่คิดว่าจะทำให้อีกฝ่ายอารมณ์ดีขึ้นถ้าได้ไปหาของอร่อยๆ กินหรือไม่ก็ไปเดินช๊อปปิ้งซื้อของสวยๆ งามๆ เธอบอก 'รัก' เขาทุกครั้งและนั่นทำให้เขาคิดว่าเขาทำในสิ่งที่ 'ถูกต้อง' แล้ว นอนรึเปล่านะ... ลู่เหยียนคิดขณะมองข้อความที่ส่งไป ปกติเธอจะตอบข้อความเขาไว้ แต่ช่วงนี้ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยว่างตอบเลย "เซงโว้ย!" ซื่อห่าวสบถ สีหน้าแสดงออกว่าหงุดหงิดมากที่พลาดโอกาสดีๆ ไป เมื่อคืนเขายังไม่ทันจะได้ทำสิ่งที่ตั้งใจ ก็เมาหลับไปโดยไม่รู้ตัว 'คุณไหวไหม' 'เมื่อคืนคุณเมามาก' 'ฉันปลุกคุณ แต่คุณไม่มีสติเลย' เจียลี่บอกว่าเมื่อคืนเขาดื่มเยอะเกินไปจนภาพตัดโดยไม่รู้ตัว เขาตื่นขึ้นพร้อมอาการมึนหัวแต่ก็ยังต้องถ่อสังขารมาทำงานแต่เช้า 'ที่รักผมถึงที่ทำงานแล้วนะ' ข้อความที่ซื่อห่าวส่งมารายงานปกติแล้วจะเรียกรอยยิ้มจากเรียวปากสวยของหญิงสาวได้ แต่เจียลี่ในตอนนี้ไม่ใช่เจียลี่ในตอนนั้นที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ความผิดที่นอกใจทำให้เธออยากตัดขาดจากเขาเร็วๆ 'ผมคิดถึงคุณนะ' เช้ารายงานว่าถึงที่ทำงาน พอเที่ยงก็ส่งข้อความมาบอกคิดถึงกัน เป็นผู้ชายที่รู้ใจผู้หญิงทุกอย่าง การที่เขาให้ความสำคัญเป็นเหมือนกำแพงที่ปกป้องเขาจากความผิดได้อย่างไม่ต้องสงสัยเลย 'เลิกงานแล้วเดี๋ยวผมไปหาได้ไหม' เมื่อคืนพลาดไป คืนนี้เอาใหม่ เขาคิดว่าจะชวนเธอไปดื่มข้างนอกพอกรึ่มๆ แล้วค่อยกลับมาสร้างบรรยากาศต่อที่ห้องหวังจะเผด็จศึกตามที่ตั้งใจ ทว่าคำตอบที่ได้จากแฟนสาวทำรอยยิ้มที่มีเลือนหายไปทันที 'คืนนี้ฉันมีนัดกับถิงถิงค่ะ' 'ไว้วันอื่นไม่ได้เหรอครับ' ซื่อห่าวส่งสติ้กเกอร์หมีน้อยทำตาเว้าวอนเหมือนต้องการขอร้องให้เธอเปลี่ยนใจ ถ้าเป็นเธอในตอนนั้นที่หลงเขาคงโทรไปยกเลิกนัดเพื่อนสนิททันทีทันใด แต่ตอนนี้... เธอพิมพ์ตอบอย่างมั่นใจว่า 'ไม่ได้จริงๆ ค่ะ' แน่นอนว่าเธอรู้วัตถุประสงค์ของซื่อห่าวดีจึงหาข้ออ้างปฏิเสธไป แผนวางยานอนหลับใช่ว่าจะใช้ได้ดีเสมอไป ถ้าทำหลายครั้งเขาอาจสงสัยได้ ทางที่ดีเธอไม่ควรอยู่กับเขาสองต่อสองและรีบหาหลักฐานเพื่อหลุดพ้นจากผู้ชายเลวๆ และเริ่มต้นใหม่ ตอนนี้ซื่อห่าวคงหงุดหงิดที่โดนปฏิเสธไป เพราะหลังจากที่พิมพ์บอกว่า 'ไม่ได้' เขาก็หายหัวไป ไม่ตอบข้อความ เจียลี่ปัดหน้าจอแชทของแฟนทิ้งพร้อมกับร้อยยิ้มหยัน เรียวปากสวยพึมพำ "พรหมจรรย์ฉัน..." "คนอย่างคุณไม่คู่ควรสักนิด!!"#สามปีต่อมาชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาพฝันที่เจียลี่วาดไว้ ชาติที่แล้วเธอเป็นภรรยาที่ต้องทำงานบ้านเต็มตัว แต่ชาตินี้ไม่ใช่ ลู่เหยียนให้สิทธ์เธอในการตัดสินใจ และเขาก็เป็นสามีที่เข้าใจภรรยาจนเพื่อนสนิทยังแอบแซว'ฉันอยากได้แบบหมอลู่บ้าง!'เธอยิ้มให้กับเพื่อนสนิทที่ไม่รู้ว่า ก่อนที่เธอจะมีความสุขขนาดนี้ต้องผ่านอะไรมาบ้าง ชาติที่แล้วชีวิตรักของเธอไม่ได้สวยงาม เธอร้องไห้และต้องเจ็บปวดกับคำว่า 'รัก' ใครจะไปคิดว่าสามีที่ทำตัวดีเสมอต้นเสมอปลายจะแอบไปมีโลกอีกใบ 'ความลับ' ที่ซ่อนไว้มันเกินกว่าเธอจะรับไหวจริงๆ"คิดอะไรอยู่ครับ"เสียงทุ้มเอ่ยถามคนที่ตื่นก่อนเขา"เรื่อยเปื่อยค่ะ"เธอยิ้มตอบสามีที่เพิ่งตื่นนอน เมื่อคืนเขาเลิกงานดึกแต่กลับมาก็ยังขยันทำการบ้านเติมเต็มความรัก ทุกพื้นที่ในบ้านไม่มีตรงไหนที่ไม่เคยลอง'ลองที่โซฟาไหม''คุณนี่ลามกจริงๆ'เธอว่าให้คนที่ชวนทำอะไรแปลกใหม่ ถึงตอนแรกเธอจะอาย แต่สุดท้ายก็เออ ออ ตาม"อื้อ~ ลู่เหยียน"เจียลี่ที่หันหลังแอ่นสะโพกให้ร้องครวญคราง เธอโดนสามีตอกอัดจากด้านหลัง เขากระแทกตัวตนเข้ามาซ้ำๆ ใบหน้าสวยแดงก่ำเพราะถูกความเสียวเล่นงาน ตรงนั้นของเขาและเธอเชื
#ผับG'หล่อมากเลยเธออออออ''เข้าไปชวนคุยไหม''ฉันจองคนใส่แว่นนะ'เป็นไปอย่างที่คิดไว้ ถ้าเอาไอ้ลู่เหยียนมาต้องตกสาวๆ ได้ โต๊ะของพวกเขามีสาวๆ แวะเวียนมาทักทาย ว่าจะไม่ดื่มแต่ก็โดนสาวๆ ที่เข้าหาขอร้องจนยากจะปฏิเสธได้จริงๆสุดท้าย..น้ำเปล่าก็ไม่มีอยู่จริง'อีกนิดสิคะ''แค่แก้วเดียวไม่เมาหรอกน่า''ว้าย! เก่งมากเลยคุณหมอ'เพราะเป็นคนที่ปฏิเสธไม่เก่งเท่าไหร่ คนคออ่อนอย่างเขาก็เลย 'เมา' ไปตามระเบียบ"ไอ้เฮ่อ""อย่าขัดจังหวะ กำลังสนุก"สะกิดเพื่อนที่กำลังคุยกับสาวได้ที่มันก็สะบัดตัวหนีเขาซะงั้น ไปกันสามคนจริง แต่มีหนึ่งคนที่เมา และเขาก็เริ่มอยากกลับแล้ว"ไหนว่ามาแป๊บเดียว"เขาหันไปพูดกับหมอหยาง"เดี๋ยวขอต่อเวลาอีกสักนิดละกัน"หมอหยางตอนนี้ถูกใจผู้หญิงคนหนึ่งมาก เธอพูดน้อย แต่ก็น่ารัก สองคนดูเหมือนจะสปาร์คกัน แต่ก็ยังรักษาท่าที"เฮ้อ!"หมอลู่ถอนหายใจ ตอนนี้เขาอยากโทรหาเจียลี่ แต่ก็กลัวเธอได้ยินเสียงดังและสงสัยก็เลยได้แต่ส่งข้อความไป แต่มันก็ยังคิดถึงไม่เหมือนคุย'คิดถึงจังครับ''วันนี้ทำไมคิดถึงบ่อยจัง'วันนี้ลู่เหยียนดูแปลกมากเอาแต่พูด 'คิดถึง' เธอทุกห้านาที แต่กลับไม่โทรมา ทั้งๆ ที่เขาเคยบอ
"ไม่คิดจะเล่นตัวหน่อยรึวะ""ก็ไม่นะ"คำถามหมอหยางถูกปัดทิ้งไป หมอเฮ่อที่อุตส่าห์คาบข่าวจากพยาบาลมาบอกก็เลยย้ำความจริงที่ฟังแล้วต้องรู้สึกเจ็บไปหนึ่งกรุบ"แต่เขาโกหกแกเลยนะเว้ย""ไม่เชิงโกหก แค่ไม่ถึงเวลาบอกเฉยๆ"พอได้ยินคำตอบ เพื่อนๆ ก็พากันถอนหายใจใส่ จะด่าว่า 'โง่' ก็เกรงใจฉายาหมอ 'ศัลย์' มือหนึ่งของโรงพยาบาล"รักเขาว่างั้น"หมอหยางสรุปให้ฟัง"อืม!"ลู่เหยียนตอบรับ ไม่แก้ตัวแม้แต่น้อย"แน่ใจนะว่าคนเก่าจะไม่มาวอแว""แน่ใจ"คำถามนี้ลู่เหยียนยืดอกตอบตัวตรง เพาะเขาเคยประจันหน้ากับอดีตแฟนของเจียลี่มาแล้วแต่แค่ไม่ได้เล่าให้เธอฟัง ผู้ชายคนนั้นไม่เหมาะสมกับเจียลี่สักนิด'ผมขอเข้าไปดูเธอได้ไหมครับ''ไม่ได้ครับ'ลู่เหยียนที่เป็นแพทย์เจ้าของไข้ตอบ'แต่เราเป็นแฟนกัน''คุณยังกล้าพูดคำนั้นอีกเหรอครับเรื่องราวที่เขาได้ยินมาทำให้เขาตัดสินใจไม่ให้คนที่เป็นตัวต้นเหตุของเรื่องนี้เข้าใกล้อีกต่อไป ยิ่งเห็นหน้าใกล้ๆ ก็ยิ่งมั่นใจว่าต้องเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแน่ๆ'ใช่จริงๆ ด้วย'เขามองรูปที่ผู้หวังดีส่งมาให้ หรูอี้กับผู้ชายคนนั้นต่างคนต่างเป็นโลกอีกใบ คนที่เจ็บและไม่รู้อะไรก็คือ 'เขา' และ 'เจียลี่' ที่โง่เพร
ถึงการผ่าตัดจะผ่านไปได้ด้วยดี แต่เจียลี่ก็นอนไม่ได้สติอยู่นานถึงสองวัน ซึ่งในสองวันนั้นก็มีเรื่องให้คนเอาไปเมาท์มอยพูดสนุกปากกัน มีสามตัวละครที่เกี่ยวข้องกัน ซึ่งคนที่น่าสงสารที่สุดเลยก็คือเจ้าสาวที่โดนนอกใจ เรื่องคาวๆ พวกนี้มักจะแพร่ไปไว แน่นอนว่าไม่พ้นในโรงพยาบาล'น่าสงสารจัง''แล้วคนที่แทงโดนจับรึยัง''โอ้ย!! เห็นว่าเขาไม่ให้ประกันตัวนะ'พยาบาลที่รู้ข่าวซุบซิบกัน ซึ่งวันที่เจ้าสาวถูกส่งตัวมาที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล ทุกคนก็เห็นท่าทางของเจ้าบ่าวที่ดูร้อนใจ แต่เมื่อครอบครัวของฝ่ายเจ้าสาวมาถึงก็ไล่เจ้าบ่าวกลับไป ไม่มีใครต้อนรับคนขี้โกหกอีกเลย'สมน้ำหน้าแล้วล่ะ''ดีนะที่จับได้ก่อน''เจ้าสาวต้องเข้มแข็งมากเลยนะ!"ผู้หญิงด้วยกันพอได้ฟังเรื่องราวย่อมเกิดความสงสารและเห็นใจ และเอาใจช่วยให้เจ้าสาวที่ยังไม่ได้สติคนนี้ฟื้นตัวเร็วๆ"เดี๋ยวผมดูให้ต่อเอง"ลู่เหยียนบอกกับพยาบาลที่ผลัดเปลี่ยนเวรกันเข้ามาดูแลคนไข้ เขาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เตียงพร้อมกับกุมมือของเธอไว้ ถึงการผ่าตัดจะผ่านไปได้ด้วยดี แต่เธอยังไม่ฟื้นเขาก็ยังไม่วางใจ ดวงตาคมที่มองผ่านแว่นฉายแววกังวล"เจียลี่...""คุณนอนนานเกินไปแล้วนะ"เขา
"เจียลี่...""คุณต้องกลับมานะ"ลู่เหยียนพูดซ้ำประโยคนั้นอยู่หลายครั้ง เขาไม่เคยกลัวจะต้องเข้าห้องผ่าตัด แต่เมื่อคนที่อยู่ข้างในเป็นผู้หญิงที่เขาชอบมาก มือของเขากลับสั่นจนทำอะไรไม่ถูกติ้ก...ต้อก ติ้ก...ต้อก🕐เสียงเข็มนาฬิกาติดผนังที่ผ่านไปแต่ละนาทีก็เหมือนเข็มชีวิตของเจียลี่ที่เดินไป เขาแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าระหว่างที่รอหน้าเขาดูกังวลและเคร่งเครียดแค่ไหน เพราะถ้าหากตำแหน่งที่โดนแทงไม่อันตรายตอนนี้ก็น่าจะต้องผ่าตัดเสร็จแล้ว'ทำไมยังไม่ออกมาอีก'เขาเองก็เป็นหมอ มีหรือจะไม่นึกเอะใจ ความคิดที่ผุดแว่บขึ้นมาในหัวทำเขาทนรอต่อไปไม่ได้ บางทีบาดแผลที่ได้รับอาจจะไปโดนอวัยวะสำคัญทำให้มีเลือดออกหรือไม่ก็คั่งอยู่ภายใน ถือเป็นวิกฤตอันตรายหากชีพจรและความดันต่ำลง"พยาบาลหลี่"ลู่เหยียนในตอนนี้เริ่มตั้งสติได้ เขาสลัดความกลัวในใจออกไปและคิดแต่ว่าจะต้อง 'ช่วย' เธอให้ได้เท่านั้นพอ"ค่ะคุณหมอ""เตรียมชุดผ่าตัดให้ผมด้วย""ได้ค่ะ แต่..."พยาบาลทำหน้าลังเล"ไม่ต้องห่วง...ผมดีขึ้นแล้ว"คำตอบของหมอมีหรือพยาบาลจะโต้เถียงได้ ถึงก่อนหน้านี้สภาพของหมอลู่จะดูไม่ค่อยปกติพร้อมผ่าตัดสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้แววตาของหมอกลั
#ห้องแชทสามหมอ'ลู่เหยียนวันนี้นายว่างไหม'หมอเฮ่อที่มีขึ้นเวรห้องฉุกเฉินหยั่งเชิงถาม วันนี้เขามีนัดกับสาวพยาบาลที่เล่นหูเล่นตาส่งซิกส์ให้เขามาหลายวัน วันนี้เธอว่าง แต่เขาดันเสือกติดเวรซะนี่'ไม่ต้องไปขึ้นเวรให้มัน มันมีนัดกับสาว'หมอหยางไม้เบื่อไม้เมา รีบพิมพ์ดักทันทีเพราะเมื่อกี้เขาแอบได้ยินพยาบาลซุบซิบกัน'ไม่เสือกได้ไหมครับ'หมอเฮ่อพิมพ์กลับไปพร้อมใส่สติ้กเกอร์หมียกส้นเท้าใส่เพื่อนที่ปากไม่มีหูรูด'ไม่ได้ครับ'แน่นอนว่ามีคนที่ไร้คู่และกำลังอิจฉาเพื่อนอยู่หนึ่งอัตรา เขามาทำงานที่นี่นานกว่า แต่ไอ้เฮ่อแม่ง! ฟาดพยาบาลแทบจะครึ่งวอร์ดแล้ว'ลู่เหยียนเพื่อนรัก วันนี้ช่วยขึ้นเวรแทนผมหน่อยได้ไหมครับ'ในเมื่อความแตกแล้วจะปกปิดก็คงไม่ได้ ตอนนี้เขาจึงเปลี่ยนไปเป็นอ้อนวอนขอร้องให้เพื่อนสนิทเห็นใจ ส่วนไอ้หยางขอไปมันก็คงส่ายหน้าไม่ช่วยอยู่ดี'เดี๋ยวเลี้ยงข้าวเที่ยงมื้อหนึ่งเลย'เสริมออฟชั่นเข้าไปเผื่อว่าจะดึงดูดใจเพื่อนที่อ่านแล้วไม่ตอบ'แค่มื้อเดียว อย่าไปเอา''ไอ้หยาง ไม่ช่วยก็หุบปากไปเลย''มีคนอารมณ์ขึ้นเพราะต้องขึ้นเวรว่ะ'ในกลุ่มแชทมีสามคน แต่สองคนโต้ตอบไปมา ส่วนคนที่อ่านแต่ไม่ตอบไม่ใช่ว่าหย
เจียลี่ที่กลับมาถึงคอนโดทิ้งตัวลงนอนแผ่เหม่อมองเพดาน ถึงจะย้อนอดีตกลับมาในช่วงก่อนแต่งงาน แต่ความเจ็บที่ยังไม่ทันจางก็ไม่ต่างอะไรกับบาดแผลที่เพิ่งเกิดและยังสดใหม่ พอหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูแชทข้อความที่คุยกับซื่อห่าว ขอบตามันก็เกิดอาการร้อนผ่าวขึ้นมาทันใด เธอส่ายหน้าพยายามสลัดน้ำตาออกไป เมื่อรู้สึกว
"คุณ...""คุณคะ""หนังฉายจบแล้วนะคะ"เสียงของพนักงานขายตั๋วในโรงหนังปลุกให้เจียลี่ที่เงียบไปนานหลุดจากภวังค์ ใบหน้าสวยดูซีดและงุนงงมากเมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้นอนอยู่ที่โรงพยาบาลแต่กลับกำลังนั่งในโรงหนังที่คนเดินออกจากโรงไปหมดแล้ว"หนังเหรอคะ?"เธอเงยหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาถาม "ค่ะ"พนักงานตอบพร้อมยิ้ม
'วันนี้ผมมีกินเลี้ยงกับบริษัทนะ"ทุกวันศุกร์ของสัปดาห์คือวันที่เขาต้องหาข้ออ้างเพื่อออกไปข้างนอกประจำ ซึ่งมันเกิดขึ้นตอนปีที่ห้าของการแต่งงาน สามีของเธอทำตัวปกติมาก โทรหาก็รับ ไม่เคยกดตัดสายเลยสักครั้ง นั่นทำให้เธอวางใจและชะล่าใจไปพร้อมๆ กัน พักหลังๆ จึงไม่โทรและปล่อยเขาโทรกลับมารายงานเอง'ผมมีไปกิ
"ฮึกๆ ฉันโง่มากเลยใช่ไหม""ยังต้องถามอีกเหรอ"'เจียลี่' ที่โดนเพื่อนลากคอมาดื่มเหล้าด้วยสวนกลับ ถึงสภาพของเพื่อนจะดูน่าสงสาร แต่การดึงสติให้เพื่อนตาสว่างคือสิ่งที่เธอคิดว่าสมควรทำที่สุดแล้ว"ฉันต้องทำยังไงดี ฮึกๆ ฮือ"เป็นคำถามที่ตอบได้ไม่ยากและเธอก็เคยตอบคำถามนี้ไปเมื่อเดือนก่อนอย่างฉะฉานซะด้วย"ก







