จับปลาสองมือ

'วันนี้เที่ยงๆ เดี๋ยวผมไปรับคุณลองชุดแต่งงานนะ'

ข้อความที่ซื่อห่าวส่งมาทำเจียลี่ถอนหายใจ ถึงจะผ่านมาแล้วห้าปีแต่เธอก็ยังจดจำช่วงเวลาสำคัญนี้ได้ ตอนนั้นเธอกับซื่อห่าวกำลังเตรียมงานแต่งที่จะจัดขึันในอีกไม่กี่เดือนและมีความสุขกับกับการได้ลองชุดเจ้าสาว เขาพาเธอไปลองชุดอยู่หลายร้าน เลือกของชำร่วยที่ชอบ เอาที่เธออยากได้ และนั่นก็ทำให้ความทรงจำก่อนหน้าที่เลือนๆ ไปเริ่มกลับมาชัดเจน

'ลองไปร้านเพื่อนของผมดูไหม'

'มีแต่ชุดสวยๆ ทั้งนั้นเลยนะ'

'บางทีอาจจะได้ชุดที่คุณถูกใจ'

เธอในตอนนั้นตอบรับทันที และความทรงจำที่ลืมเลือนไปนี้ก็ช่วยไขข้อข้องใจ ทุกอย่างย่อมมีที่มาที่ไป ซึ่งมันก็ช่วยคลายความสงสัยว่า...

ทำไม?

ถึงได้รู้สึกคุ้นหน้าผู้หญิงคนนั้น

ที่แท้ครั้งหนึ่งพวกเธอเคยเจอกัน ผู้หญิงที่เป็นโลกอีกใบของซื่อห่าวนั้นคือคนเดียวกับที่ลองชุดแต่งงานให้เธอ

เลวมากกกก!

รู้ทั้งรู้ว่าอีกไม่กี่เดือนเธอจะแต่งงาน แต่ก็ยังกล้าตีหน้าซื่อใส่ ซื่อห่าวรู้ ผู้หญิงคนนั้นรู้ มีแต่เธอคนเดียวที่ไม่รู้อะไร ยิ่งรู้มาก ก็ยิ่งเจ็บมากจนไม่อาจซ่อนความเจ็บปวดไว้ได้ น้ำตาของเธอไหลเพราะรู้สึกว่าตัวเองโง่เหลือเกิน

'ร้านชู้มากกว่ามั้งคะ'

นิ้วเรียวพิมพ์ประชดไป แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ลบออกเพราะไม่อยากให้ซื่อห่าวไหวตัวทัน ซึ่งการที่เขากล้าแนะนำเพื่อนคนนี้ให้เธอได้รู้จักก็เท่ากับมั่นใจว่าความลับยังไงก็จะยังเป็นความลับ เขาไม่พูด หรูอี้ไม่พูด ทำตัวปกติเธอคงไม่มีทางนึกเอะใจ ซึ่งเธอในวันนั้นก็สนใจแต่การเลือกชุดเจ้าสาวอย่างเดียว

'โง่ๆ จริงเลยฉัน'

ว่าให้ตัวเองที่ไม่เอะใจ สองคนนั้นคงแอบหัวเราะในความโง่ของเธอที่หลอกง่าย ผู้หญิงคนนั้นบอกให้เธอไปลองชุดนั้นชุดนี้ได้ตามใจ เธอลองชุดเพลินจนไม่ได้สนใจว่าซื่อห่าวแฟนของตนเองหายไป เสียง 'เคร้ง' เหมือนของตกจากอีกห้องลองชุดข้างๆ ทำเธอตกใจ ก่อนจะตะโกนถามไปว่า

'นั่นคุณรึเปล่าซื่อห่าว'

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ เธอเอาหูแนบผนังก่อนจะถามอีกครั้งว่า

'มีใครอยู่ไหม'

'เมี้ยวววว🐱'

ถึงจะไม่มีใครตอบรับ แต่เสียงเมี้ยวที่ลอดผ่านประตูมาก็ทำเธอถอนหายใจ ห้องลองชุดของร้านค่อนข้างเป็นส่วนตัวเพื่อให้คนที่มาใช้บริการสบายใจ ดังนั้นจะไม่มีพนักงานเข้ามาวุ่นวายหากไม่เรียกให้มาช่วยใส่นั่นเอง

เฮอะ!

เจียลี่รู้สึกสมเพชตัวเองที่ไม่รู้อะไร เสียงแมวที่ได้ยินในวันนั้น มันใช่เสียงแมวจริงๆ ซะที่ไหน ความจริงที่ได้รู้ทำเธอเจ็บจนต้องสูดลมหายใจ ทำไมพวกเขาถึงได้กล้าทำเรื่องต่ำตมขนาดนี้กัน เจียลี่รู้สึกคลื่นไส้ไปกับการกระทำ นิ้วเรียวของเธอสั่นขณะพิมพ์คำว่า 'ตกลง'

'หญิงร้ายชายเลวจริงๆ'

เจียลี่พึมพำ ถึงใจของเธอจะไม่อยากไปเหยียบร้านของผู้หญิงคนนั้น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องลองชุดแต่งานจะเป็นหลักฐานเพื่อตัดขาดสัมพันธ์ งานแต่งจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง ครอบครัวของเธอจะต้องรู้เรื่องที่เขาทำ ส่วนครอบครัวของเขาเองก็ต้องรู้ว่าซื่อห่าวมีโลกอีกใบ เธอจะไม่มีวันให้อภัยคนที่นอกใจอย่างแน่นอน

"สวัสดีค่ะคุณเจียลี่"

คำทักทายมาพร้อมกับรอยยิ้มต้อนรับ

"สวัสดีค่ะคุณ..."

ถึงเจียลี่จะรู้อยู่เต็มอกว่าผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าเธอชื่ออะไร แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นว่าไม่รู้เพื่อให้สองคนนั้นไม่สงสัย

"ฉันชื่อหรูอี้ค่ะ เป็นเพื่อนของซื่อห่าวและเป็นเจ้าของร้าน Her Heart ค่ะ"

เป็นการแนะนำตัวที่ดูปกติมาก ซื่อห่าวที่เป็นคนพาผู้หญิงสองคนให้มาเจอกันหัวเราะขณะเล่าเรื่องราวสมัยเรียน

"ฉันขอตัวไปห้องน้ำหน่อยนะคะ"

เจียลี่พูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

"เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน"

ซื่อห่าวถึงจะเจ้าชู้ แต่ก็ดูแลแฟนดีมาก และนั่นทำให้เพื่อนสนิทที่มีสถานะชู้ซ่อนไว้นั้นรู้สึกไม่พอใจนิดๆ

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปคนเดียวได้"

เจียลี่พูดกับแฟนหนุ่มที่ทำท่าจะลุกขึ้นมาเดินตาม หลังจากนั้นจึงค่อยหันไปถามทางกับเจ้าของร้านที่ต่อให้ตีหน้าซื่อ แต่แววตาไม่ใช่ หากเธอเดาไม่ผิดคงไม่พอใจที่เห็นซื่อห่าวให้ความสนใจเธอตลอดเวลา

'"ชุดเจ้าสาวแบรนด์นี้เหมาะกับคุณดีนะ"

"แต่ว่าราคามันแพงมากเลยนะคะ"

"ต่อให้แพงผมก็จ่าย ถ้ามันทำให้เจ้าสาวของผมสวยและเด่นที่สุดในงาน ผมรักคุณมาก เงินแค่นี้ไม่ทำให้ขนหน้าแข้งผมร่วงหรอก"

คำพูดของซื่อห่าวเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดความอิจฉา และนึกสนุกอยากเอาชนะผู้หญิงตรงหน้าที่ไม่ต้องเอ่ยปากร้องขอ ผู้ชายก็รีบเสนอตัวตามต้อยๆ

"เดินผ่านห้องลองเสื้อ ห้องน้ำจะอยู่ทางซ้ายมือนะคะ"

หรูอี้บอกทางด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่ในใจกลับแอบแฝงความคิดบางอย่างไว้ หลังจากหญิงสาวเดินออกไป ปลายเท้าที่อยู่ใต้โต๊ะก็สะกิดชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามทันที

'ทำอะไร'

ซื่อห่าวถามเสียงเบา

'ทำอย่างที่คุณชอบ'

หรูอี้ที่นึกสนุกขยับปลายเท้าขึ้นไปถึงตรงนั้น ตรงที่จะทำให้ชายหนุ่มนั่งอยู่ไม่เป็นสุขสักเท่าไหร่ ปลายเท้าของเธอกำลังหยอกล้อความเป็นชาย เสียงลมหายใจกระเส่าของเขาทำให้เธอลำพอง

"ซื่อห่าว"

เสียงหวานทำชายหนุ่มตกใจ รีบใช้มือปัดเท้าที่ปั่นป่วนอยู่ใต้โต๊ะออกทันที ท่าทางตื่นตระหนกเหมือนกลัวโดนแฟนจับได้ทำหรูอี้ยิ่งสนุกหัวเราะชอบใจ เธอมองว่าที่เจ้าสาวแล้วก็นึกหมั่นไส้ ท่าทางที่ดูมีความสุขมันช่างขัดหูขัดตา ขัดใจ จนเธออยากจะทำลายความสุขตรงหน้าของทั้งคู่ทิ้งจริงๆ

"อุ้ย! ฉันเพิ่งนึกได้ว่าเมื่อวันก่อนมีชุดเจ้าสาวของแบรนด์ XYZ มา คุณเจียลี่อยากลองไหมคะ"

ในที่สุด...

ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม!

เจียลี่คิดในใจ เธอตอบตกลงก่อนจะเดินตามพนักงานของร้านไปและจงใจปล่อยให้ซื่อห่าวกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วยกัน ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นมันเหมือนภาพที่ฉายซ้ำ พนักงานที่ช่วยลองชุดแต่งงานให้เธอจะปวดท้องจนต้องขอตัวไปห้องน้ำ เจียลี่รอให้ถึงเวลานั้นด้วยใจจดจ่อทีเดียว

"เป็นอะไรรึเปล่าคะ"

เจียลี่แสร้งถามเมื่ออยู่ๆ พนักงานที่คุยจ้อไม่หยุดก็เงียบไป มันถึงเวลาที่เธอรอคอยแล้วใช่ไหม หญิงสาวคิดพลันแอบยิ้มในใจ เพราะในที่สุดอุปกรณ์อัดเสียงที่เธอแอบเอาไปวางไว้จะได้ใช้งานสักที

'วางไว้ตรงนี้แล้วกัน'

หญิงสาวพึมพำ เธอบอกกับซื่อห่าวว่ามาเข้าห้องน้ำแต่แท้จริงแล้วตั้งใจเอาเครื่องอัดเสียงมาซ่อนไว้ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ตั้งใจ

แต่เมื่อ...

ได้ยินเสียงเปิดประตูอีกห้องเบาๆ หัวใจของเธอก็เจ็บแปลบขึ้นมา วันนี้เป็นวันที่เธอตั้งใจหวังจะได้ชุดแต่งงาน แต่ซื่อห่าวกลับทำเรื่องพรรณนั้นข้างๆ ห้องที่เธอลองเสื้อนี่นะ

'ไม่กลัวเธอได้ยินเหรอ'

'แล้วใครให้เธอมายั่วฉัน'

ซื่อห่าวผลักเพื่อนให้หันหน้าติดผนัง ความอยากมาพร้อมกับความตื่นเต้นจนมิอาจสะกดกลั้น หญิงร้ายชายเลวเริงรักกัน มือเรียวปัดป่ายไปกับฝาผนัง จังหวะที่ไม่ทันระวังของที่โต๊ะก็หล่นลงมา

เคร้งงง!

ทุกอย่างในห้องหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงหวานจากห้องข้างๆ ถาม ซื่อห่าวตอนนี้หน้าซีดมาก ตรงกันข้ามกับหรูอี้ที่ยิ้มหยัน รู้สึกสะใจที่ได้ทำ ก่อนจะแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าด้วยการส่งเสียงร้อง 'เมี้ยว' ออกไป

"โธ! แมวนี่เอง"

เจียลี่จงใจพูดเสียงดังให้คนในห้องนั้นได้ยิน และแล้วทุกอย่างก็กลับมาอยู่ในความเงียบเหมือนเดิม

"จะไปไหน"

"ไปหาเจียลี่"

"แต่ฉันยังไม่เสร็จนะ"

"อยากโดนจับได้รึไง"

ซื่อห่าวว่าให้คนที่รั้งเขาไว้ เมื่อกี้เจียลี่เพิ่งเปิดประตูห้องออกไป และถ้าไม่เจอเขานั่งรอข้างนอกก็คงไม่พ้นสงสัย ยิ่งตอนนี้งานแต่งมันใกล้เข้ามาแล้วไง ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรเดี๋ยวจะพังไม่เป็นท่าเอา

"คุณไปไหนมาคะ"

"ผมออกไปคุยโทรศัพท์มาครับ"

เป็นคำโกหกที่ทำเธออยากหัวเราะมาก โทรศัพท์ที่ว่านั้นไม่จริงเลยสักนิด

"ข้างนอกคงร้อนมาก คุณถึงต้องปลดกระดุมเสื้อออกตั้งหลายเม็ด"

คำพูดของเธอทำชายหนุ่มที่รีบร้อนตามออกมาถึงกับชะงักหน้าถอดสีไป เขารีบติดกระดุมเสื้อใหม่และเฉไฉไปว่า

"ใช่ครับ อากาศร้อนมาก ร้อนจริงๆ"

ชายหนุ่มยังตีเนียนและรีบเปลี่ยนเรื่องด้วยการหันมองซ้ายขวา ก่อนจะแสร้งถามแฟนสาวเหมือนไม่รู้อะไรว่า...

"หรูอี้ไม่ได้อยู่กับคุณเหรอครับ"

เฮอะ!

ยังมีหน้ามาถามฉันนี่นะ

เจียลี่คิดในใจ อันที่จริงเธออยากจะแฉหญิงร้ายชายเลวให้มันจบๆ ไป ปล่อยวางทุกสิ่งแล้วเริ่มต้นใหม่ แต่เมื่อได้เห็นสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นทำต่อหน้าต่อตาแล้วรับไม่ได้ ดังนั้นแผนการที่คิดไว้ของเธอจึงเปลี่ยนไป เธอจะเอาคืนผัวชั่วให้สาสมกับสิ่งที่ทำไว้ ความเจ็บของเธอมีราคาที่ต้องจ่ายส่วน 'ชู้' ไร้ยางอายเธอก็จะไม่ปล่อยเอาไว้เช่นกัน ในเมื่อโลภมากชอบจับปลาสองมือนัก

ฉัน....

จะทำให้เธอไม่เหลือใครหรูอี้!