เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่9
วันที่เผยแพร่:
2026-05-22 20:29:22ตอนที่ 9พิสูจน์ดู
ภายในเรือนรับรอง ไป๋หลิงเชี่ยเพียงคลี่ยิ้มบาง แล้วเหลือบตาไปมองอัลตันฮวาที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างกายเขา ใบหน้าเย่อหยิ่งนั้นยิ่งทำให้ดวงตาของนางเย็นชาเฉียบคม ริมฝีปากนางขยับเอื้อนเอ่ยคำหนึ่งออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “แต่ท่าน… ต้องพิสูจน์ให้ข้าเห็นก่อน” หลี่หรงอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงกลับหนักแน่นจริงจัง “ได้… เจ้าต้องการให้ข้าพิสูจน์สิ่งใด” ไป๋หลิงเชี่ยหัหยนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะหยิบมีดสั้นจากข้างเอวออกมาวางบนโต๊ะ พลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “ฆ่านางเสีย…” หลี่หรงอี้ชะงักไปทันที แววตาสับสน ยังไม่ทันได้คิดมาก เสียงกรีดร้องอันเกรี้ยวกราดของอันตัลฮวาก็ดังขึ้น “ไป๋หลิงเชี่ย!!” ไป๋หลิงเชี่ยเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยแววตาเย็นชา ก่อนเอ่ยถ้อยคำเสียดแทง “ทำไม… ไม่กล้าหรือ ไหนบอกว่ารักข้า” “นางสารเลว! ข้าจะฆ่าเจ้า!!” อัลตันฮวาตวาดลั่น มือเล็กคว้ามีดจากโต๊ะ พุ่งเข้าหา ไป๋หลิงเชี่ยทันที แต่เพียงพริบตา หยกชิ้นหนึ่ง ก็พุ่งแหวกอากาศตรงเข้ามากระทบเข่านางจนร่างบางเซล้มลงกับพื้น ร่างสูงของไป๋จื่อหาน ก้าวพรวดเข้ามายืนเคียงข้างน้องสาวจนทันที หลี่หรงอี้รีบประคองอัลตันฮวาขึ้น แย่งมีดออกจากมือนาง ก่อนเอ่ยเสียงแข็ง “พอได้แล้ว!! เจ้าจะก่อปัญหาไปถึงเมื่อใดกัน!” อัลตันฮวาสะบัดมือออกด้วยความโกรธ ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นฝังในโทสะมองตรงไปยังไป๋หลิงเชี่ย ไป๋จื่อหานขยับเข้าใกล้น้องสาว กระซิบเสียงต่ำ “เยี่ยนอ๋องเสด็จมา… แต่กลับไปแล้ว สีหน้าไม่สู้ดีนัก” ไป๋หลิงเชี่ยชะงัก หันสายตามาสบตาพี่ชายตน ไป๋จื่อหานเพียงพยักหน้าให้นางช้า ๆ นางรีบลุกขึ้นทันที ก้าวออกจากเรือนรับรองอย่างเร่งรีบ รั่วอี้ เพิ่งถือถาดน้ำชาเดินเข้ามาพอดี เห็นคุณหนูวิ่งสวนออกไปก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงตระหนก “คุณหนู จะไปไหนเจ้าคะ!” เสียงหวานดังแว่วกลับมาเพียงสั้น ๆ “กลับจวนอ๋อง” รั่วอี้รีบก้าวเข้ามาวางถาดน้ำชาลงบนโต๊ะ ย่อคำนับแม่ทัพไป๋อย่างลวก ๆ ก่อนหมุนกายวิ่งตามคุณหนูของตนอย่างเร่งรีบ ไป๋จื่นหานหันมาทางหลี่หรงอี้ ยกมือประสานโค้งกายลงต่ำด้วยท่าทีนอบน้อม “องค์ชาย กระหม่อมยังมีงานค้างอยู่ มิอาจส่งเสด็จได้พ่ะย่ะค่ะ” กล่าวจบ เขาก็เอื้อมมือหยิบมีดสั้นของตนมาเหน็บไว้ที่เอว ก่อนจะหมุนกายก้าวเดินออกไปจากเรือนรับรองทันที หลี่หรงอี้ยืนมองตามด้วยสีหน้าหนักแน่นแฝงความขุ่นเคือง พลันสาวเท้าออกจากเรือนรับรองไปยังลานด้านหน้า อัลตันฮวารีบก้าวตามมา ท่วงท่าฉายชัดถึงความเย่อหยิ่ง สายตาคมปรายมองเขาพร้อมกล่าววาจาเย้ยหยัน “แต่งงานแค่คืนเดียว ก็ลืมสิ้นคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเจ้า สตรีเมืองหลวงจิตใจเปลี่ยนใจง่ายเสียจริง” หลี่หรงอี้หยุดชะงักเพียงชั่วครู่ ดวงตาพลันมืดหม่น ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะก้าวตรงไปยังรถม้าที่จอดรออยู่เบื้องหน้า เสียงฝีเท้าหนักแน่นสะท้อนถึงอารมณ์ที่ไม่อาจระบายออกมาได้ …. วังหลวง ตำหนักองค์ชายห้าหลี่หรงอี้ ภายในตำหนักเงียบสงบ แสงอาทิตย์ยามอัสดงลอดผ่านหน้าต่างกระทบลงบนพื้น หลี่หรงอี้ก้าวเข้ามาพร้อมอัลตันฮวา “องค์ชาย องค์ชายห้า พ่ะย่ะค่ะ!” เสียงขันทีดังขึ้นจากทางเดินด้านข้าง ทั้งสองชะงักก้าวพร้อมหันสายตาไปตามต้นเสียง ขันทีประจำตำหนักผู้หนึ่งเร่งฝีเท้าเข้ามา ก่อนหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าทั้งสอง รีบประสานมือโค้งกายต่ำอย่างนอบน้อม “ซูกุ้ยเฟยมารอพบองค์ชายพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้ประทับอยู่ในเรือนรับรองลี่ซุนพ่ะย่ะค่ะ” ดวงเนตรของหลี่หรงอี้สะท้อนแววแปลกใจ ริมฝีปากขยับพึมพำเบา ๆ “เสด็จแม่…” หลี่หรงอี้พยักหน้ารับช้า ๆ ก่อนจะหมุนกาย ก้าวตรงไปยังเรือนรับรองที่พระมารดารออยู่ โดยมีขันทีประจำตำหนักนำทาง อัลตันฮวาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับกฎเกณฑ์ในวัง แต่ยังคงก้าวตามไปด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ …….
บทล่าสุด
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่23
ตอนที่ 23หลี่หรงอี้กระโจมใหญ่ของเยี่ยนอ๋องภายในเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผืนผ้าใบกระโจมดังแผ่วเบา กลิ่นยาสมุนไพรรอยอบอวลหมอหลวงลอบถอนหายใจ ก่อนก้าวถอยออกห่างจากร่างอันไร้สติของไป๋หลิงเซี่ย ใบหน้าซีดขาวประหนึ่งไร้โลหิต เยี่ยนอ๋องก้าวเข้ามานั่งแนบข้าง กวาดตามองด้วยดวงตาร้อนรุ่มไม่ต่างจากเพลิงสุม“นางเป็นอย่างไรบ้าง ท่านหมอ”เสียงทุ้มต่ำกังวานสั่นสะเทือนหมอหลวงประสานมือโค้งกาย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม“พระชายาถูกพิษ หยิงหยางหู่ พิษนี้เป็นพิษเก่าแก่ที่มีถิ่นกำเนิดในแดนทุ่งหญ้า ตอนนี้กระหม่อมได้แต่เพียงให้ยาสกัดชั่วคราวเท่านั้น และยังต้องกลับไปศึกษาตำราเพื่อปรุงยาถอนพิษ พ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนอ๋องกำมือแน่น เส้นเลือดปูดพาดหลังมือ พลันพยักหน้าช้า ๆ“เช่นนั้น กระหม่อมขอตัวไปศึกษาตำราเพิ่มเพื่อปรุงยาถอนพิษก่อน พ่ะย่ะค่ะ”“อืม”เยี่ยนอ๋องตอบเพียงสั้น ๆ มิได้เหลียวมอง หากยังตรึงสายตาไว้บนร่างที่นอนแน่นิ่งหลังจากได้คำตอบ หมอหลวงถอยกายออกจากกระโจมทันทีเยี่ยนอ๋องค่อย ๆ เอื้อมมือใหญ่แตะแก้มขาวซีดของนาง ริมฝีปากหยักเอื้อนเอ่ยแผ่วพร่า“เจ้าจะต้องฟื้น…”ดวงตาคมเข้มวาววับด้วยความเจ็บปวดใจ….สองวันต่อ
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่22
ตอนที่22กรรมสนองลานพักกลางหุบเขาหลินซุนแสงอัสดงทอดผ่านแนวยอดไม้ลงมาตกกระทบพื้นหญ้า ภายในลานกว้างกลางหุบเขาที่ถูกจัดเป็นแห่งพักอาศัยสำหรับงานล่าสัตว์ประจำปี ผู้คนภายในลานกว้างวุ่นวายมิรู้หยุด เสียงฝีเท้าและเสียงสั่งการดังระงมไปทั่วซูกุ้ยเฟยก้าวออกมาพร้อมขันทีข้างกาย สายตาคมทอดมองไปยังความโกลาหลหน้ากระโจมใหญ่ของเยี่ยนอ๋อง ริมฝีปากเผยรอยยิ้มบาง แววตาฉายความพึงพอใจอย่างชัดเจนไม่นาน องค์รัชทายาทน้อยเสด็จมาพร้อมขันทีประจำกาย ครั้นก้าวผ่านหน้าพระสนมซูกุ้ยเฟย พระนางก็รีบปรับสีหน้าย่อกายลงอย่างนอบน้อมถวายคำนับ“องค์รัชทายาท”องค์รัชทายาทหยุดฝีเท้าเล็กน้อย ดวงเนตรทอดมองนาง เอื้อนเอ่ยด้วยสุรเสียงเรียบ“สนมซู พี่ห้ากลับมาหรือยัง”ซูกุ้ยเฟยยกยิ้มบาง แววตาอ่อนโยน ปรากฏท่าทีอ่อนน้อม ส่ายหน้าช้า ๆ“ยังเพคะ คาดว่าคงกำลังล่าสัตว์อยู่ รายนั้นเขาโปรดปรานนักในการล่าสัตว์ใหญ่ จึงอาจช้าหน่อยเพคะ”รัชทายาทน้อยพยักพระพักตร์เบา ๆ ริมพระโอษฐ์คลี่ยิ้มบาง“อืม… พี่ห้าเก่งกาจ เขาต้องล่าหมีป่ากลับมาได้แน่”ถ้อยคำนั้นทำให้ซูกุ้ยเฟยถึงกับขมวดคิ้วเอ่ยถามด้วยความฉงน“หมีป่าหรือเพคะ”รัชทายาทเผยรอยยิ้มสดใส“ใช่ ข้าพ
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่21
ตอนที่21มือสังหารแสงแดดสาดส่องลงมากระทบร่างกวางน้อยตัวหนึ่ง ร่างเล็กพลันวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงใบไม้กระทบกันเบา ๆทันใดนั้น เสียงลูกธนูแหวกอากาศพุ่งตรงเข้ามาอย่างฉับพลัน“มีมือสังหาร! คุ้มกันองค์รัชทายาท”เสียงเข้มของเยี่ยนอ๋องดังสะท้อนก้องไปทั่วป่า แววตาคมกริบฉายความเย็นยะเยือก กวาดมองรอบด้านอย่างระแวดระวังไป๋หลิงเซี่ยรีบวิ่งหลบหลังต้นไม้ใหญ่ ขณะเดียวกัน ไป๋จื่อหานคว้าข้อมือเล็กขององค์รัชทายาทน้อยวิ่งเข้ามาหานาง ก่อนยืนคุ้มกันทั้งสองไว้เสียงฝีเท้าพุ่งพรวด มือสังหารในชุดดำราวสิบร่างโถมออกมาจากเงาไม้ คมอาวุธวาววับในแสงแดด เหล่าทหารองครักษ์ไม่รอช้า ต่างชักดาบขึ้นปะทะ เสียงเหล็กกระทบกันดังสะท้านเยี่ยนอ๋องพลิกกายวิ่งไว ชักกระบี่ตรงเข้าฟาดฟัน มือสังหารล้มลงพร้อมเสียงครวญครางภายในเพียงชั่วอึดใจ“ถอย! รีบถอย!!”เงาร่างดำผู้หนึ่งส่งเรียกเข้ม ก่อนร่างในชุดดำที่ยังเหลืออยู่ผละออกหายวับไปในเงาไม้ใหญ่เยี่ยนอ๋องทอดสายคมมองตามเงาหลังของมือสังหาร ก่อนจะหมุนกายก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าองค์รัชทายาทน้อย เปล่งเสียงหนักแน่น“องค์รัชทายาท พ่ะย่ะค่ะ ขณะนี้มิอาจประมาทต้องเสด็จกลับเดี๋ยวนี้”องค์
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่20
ตอนที่ 20งานล่าสัตว์ณ หุบเขาหลินซุนงานล่าสัตว์ประจำปีกลางลานกว้าง ฮ่องเต้และฮองเฮาเสด็จขึ้นประทับพระที่นั่งอย่างสง่างาม เหล่าบรรดาขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างประสานมือโค้งกายต่ำอย่างนอบน้อมเมื่อทุกผู้คนนั่งลงหมด ขันทีอาวุโสผู้หนึ่งก็ก้าวออกมากลางลานกว้าง ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม“บัดนี้ได้เวลาแล้ว เชิญทุกท่านเข้าร่วมการล่าสัตว์ประจำปีได้ ณบัดนี้ โดยจะใช้เวลาหนึ่งก้านธูป”สิ้นเสียงขันที เสียงโห่ร้องปรบมือ และเสียงหัวเราะก็พลันดังก้องทั่วลานกลางหุบเขา เหล่าขุนนางและบรรดาอ๋อง องค์ชายทั้งหลายลุกขึ้นประสานมือโค้งคำนับ ก่อนจะทยอยเคลื่อนตัวออกไปตามเส้นทางป่า เตรียมพร้อมสำหรับการล่าสัตว์ไป๋หลิงเซี่ยนั่งเคียงข้างเยี่ยนอ๋อง มือเรียวยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความครุ่นคิด เพราะชาติที่แล้ว นางจำได้ชัดเจนว่า เยี่ยนอ๋องกับพี่ชายนางหาได้ออกไปล่าสัตว์ หากแต่เพราะองค์รัชทายาทน้อยวัยเพียงสิบสองขวบดื้อรั้นขอออกไป ฝ่าบาทจึงโปรดให้ทั้งสองติดตามไปคุ้มครองไม่นาน สายตาของนางก็พลันสะดุดเข้ากับ ซูกุ้ยเฟยที่ลุกขึ้นจากแท่นประทับ“ท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันขอตัวสักครู่”ไป๋หลิงเซี่ยเอ่ยพลางก้าวลุกขึ้น เย
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่19
ตอนที่ 19ซูกุ้ยเฟยวังหลวงตำหนักซูกุ้ยเฟยภายในตำหนักที่เงียบสงัด แสงอ่อนยามบ่ายเลื่อนผ่านกระดานหน้าต่าง กลิ่นชาหอมกรุ่นล่องอยู่ในห้อง ซูกุ้ยเฟยนั่งประทับอยู่เบื้องหน้าโต๊ะ กำถ้วยชาใบเล็กในมืออย่างสงบนิ่ง เคียงข้างนางมีขันทีประจำกายยืนอยู่ไม่ห่างครู่ต่อมา องครักษ์ในอาภรณ์สีดำก้าวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าพระนาง เขายกมือขึ้นประสานแน่นโค้งกายอย่างนอบน้อมซูกุ้ยเฟยละสายตาจากถ้วยชาเงยหน้าขึ้นสบตาองครักษ์ พลางวางถ้วยลงเอ่ยด้วยเสียงเรียบ“สำเร็จหรือไม่”องครักษ์ก้มหน้า แล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสริม“เยี่ยนอ๋องเข้ามาแทรก ส่วนอันตัลฮวาทำไม่สำเร็จนางถูกเล่นงานเสียเอง ฆ่าคนกลางหอหมิงเยว่ ตอนนี้เยี่ยนอ๋อง มอบหมายให้องค์ชายห้าสอบสวนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ซูกุ้ยเฟยนิ่วพระพักตร์ ถอนหายใจเงียบ ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ มือเรียวยกถ้วยน้ำชาใบเล็กขึ้นจิบช้า ๆ ก่อนจะวางลงอีกครั้ง น้ำเสียงเย็นยะเยือก“กำจัดให้สิ้น อย่าให้เกี่ยวพันมาถึงข้า”องครักษ์ประสานมือแน่นค้อมกาย ตอบด้วยความนอบน้อม“พ่ะย่ะค่ะ”แล้วหมุนกายก้าวจากไปทันที ซูกุ้ยเฟยยังคงมองตามแผ่นหลังนั้นด้วยแววตาเย็นชา
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่18
ตอนที่ 18 ลงโทษทันใดนั้น…ในหอหมิงเยว่ เสียงฝีเท้าทหารองครักษ์ดังขึ้นสลับสะท้อนทั่วทั้งโถง พวกเขาเข้าควบคุมสถานการณ์ ไล่แขกเหรื่อออกอย่างเร่งรีบ เหล่าบุรุษหญิงสาวที่เคยโกลาหลต่างถูกผลักดันออกไปจนหมด บรรยากาศพลันอึดอัดด้วยอำนาจและแล้วร่างสูงสง่าก็ปรากฏขึ้น เยี่ยนอ๋องในอาภรณ์ดำปักทอง ก้าวเข้ามาพร้อมองครักษ์สองนาย ตามหลังด้วยขันทีและนางกำนัลผู้หนึ่งเยี่ยนอ๋องก็ก้าวเข้ามาเคียงข้างไป๋หลิงเซี่ย กายสูงใหญ่มั่นคง สายตาคมกริบทอดมองหลี่หรงอี้เพียงชั่วครู่ ก่อนหันไปยังอัลตันฮวาที่นั่งสิ้นท่าอยู่เบื้องล่าง เสียงเรียบเย็นดังขึ้น“คุมตัวนางไปสอบสวน”หลี่หรงอี้รีบยกมือประสานเอ่ยเสียงนอบน้อม“พี่รอง เรื่องนี้… คือ…”เยี่ยนอ๋องเหลือบตามองพระชายาครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ“วันนี้ ข้าได้ยินว่า ซูกุ้ยเฟยเรียกพบชายาของข้า แต่กลับไร้ร่องรอยนาง ภายหลัง รั่วอี้มาแจ้งว่านางถูกลักพาตัวมาที่นี่ โดยขันทีกับนางกำนัลสองคน ตอนนี้ทั้งสองยอมรับแล้วว่าเป็นฝีมืออัลตันฮวาจ้างมา คิดร้ายต่อพระชายาโทษตายสถานเดียว”อัลตันฮวาหน้าซีดเผือด นางรีบคลานไปคว้าชายอาภรณ์หลี่หรงอี้แน่น เอ่ยเสียงร้อนรน“หรงอี้! ฆ่านางสิ ฆ่านางเ
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่4
ตอนที่ 4มีสิ่งใดน่าชมจวนเยี่ยนอ๋องสายลมเย็นยามราตรีพัดต้องโคมแดงไหววูบส่องแสงวูบวาบทั่วเรือนใหญ่ไป๋หลิงเซี่ยและรั่วอี้สาวใช้คนสนิท ก้าวตามทางในจวนด้วยความระมัดระวัง จนมาหยุดยืนอยู่หน้าเรือนหอ ไป๋หลิงเซี่ยเอื้อมมือเล็กผลักประตูไม้ที่ประดับด้วยป้ายมงคลสีแดงให้เปิดออกทันใดนั้น เสียงทุ้มเยือกเย็นดั
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่3
ตอนที่ 3 ย้อนกลับมาจวนเยี่ยนอ๋องทั่วทั้งจวนคลาคล่ำด้วยผ้าแพรสีแดงสะบัดพลิ้วต้องแสงโคมไฟมงคล เสียงหัวร่อและเสียงพูดคุยของบรรดาขุนนางผู้ทรงเกียรติยังคงดังก้องในห้องโถงใหญ่อย่างคึกคักหากในเรือนหอเจ้าสาวกลับเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมยามราตรีพัดลอดเข้ามาต้องม่านบางไป๋หลิงเซี่ยในอาภรณ์เจ้าสาวสีแดง
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่2
ไป๋หลิงเซี่ยไม่รีรอ รีบวิ่งข้ามสะพานไม้ตรงเข้าไปในลานใหญ่ นางทรุดตัวลงประคองร่างพี่ชายเอาไว้ ดวงตาเปี่ยมโทสะเงยหน้าขึ้นมองหลี่หรงอี้ เอ่ยถามด้วยเสียงสั่น“เพราะเหตุใด!!”หลี่หรงอี้หัวเราะเยาะ สาวเท้าเข้ามาใกล้ ค้อมกายลง มือหยาบยื่นไปแตะใบหน้าขาวนวลของนางแผ่วเบา แต่ถ้อยคำกลับเย็นเฉียบ“ตอนแรกหากยอมม
ชาติภพนี้ข้าจักไม่ยอมเป็นสตรีโง่งม ตอนที่1
ตอนที่ 1 เพราะเหตุใดจวนเยี่ยนอ๋อง (หลี่จวิ้นอวิ๋น)ยามราตรีเงียบงัน สายลมเย็นพัดมากระทบ ร่างบอบบางของ ไป๋หลิงเซี่ย ในอาภรณ์สีฟ้าคราม นางรีบเร่งก้าวเดินอย่างระแวดระวัง สายตากวาดมองซ้ายขวา ก่อนจะมุ่งตรงไปยังประตูด้านหลังของจวนใต้เงามืด มีชายชุดดำผู้หนึ่งยืนรออยู่ก่อนแล้ว นางก้าวไปหยุดยืนเบื้องหน้าเ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.7K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น24.7K viewsภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.5K viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน715.4K viewsสวมร่างพลิกชะตาคุณหนูที่แสนอ่อนแอ (จีนโบราณ)
โรเชล6.3K viewsพี่เขยสอนรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko26 viewsสามีผู้ลืมเลือน
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน276 viewsชายารักมังกรไร้ใจ
เฉียนซือซือ / แมวส้มหิวโซ /ไฉฮว๋า/ ณ-มล15 views
