LOGINShare
ตอนที่ 29 อยากไปเดินตลาด
Last Updated:
2026-01-07 10:39:49
Latest chapter
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 34 ข้าอยากรักษาท่าน
จางหมัวมัวกับหมอหลิวเดินเข้ามาเตรียมลากตัวนางออกไป เว่ยซินเหยียนเหลือบมองเห็นดาบของเจิ้นเสิ่นอ๋องพิงอยู่ข้างม่านไม้ไผ่ นางคว้าขึ้นมาชักดาบออกจากฝักแล้ววางลงที่คอของหมอหลิวอย่างแผ่วเบา ถึงจะตกใจมากเพียงใดแต่เขากลับเก็บสีหน้าได้เป็นอย่างดี เอ่ยเสียงเนิบช้าแต่ท้าทายว่า “พระชายา ท่านกล้าหรือ” เพราะคิดว่าสตรีร่างเล็กผู้นี้อย่างไรก็ไม่มีทางกล้าปาดคอเขาได้ สิ้นคำถาม เลือดที่คอของหมอหลิวก็ไหลซึมออกมา จางหมัวมัวเบิกตาโตด้วยความตกใจยิ่ง หมอหลิวรู้สึกแสบที่คอและรู้สึกได้ว่ามีของเหลวไหลออกมา เขาอดตื่นตระหนกกับความใจกล้าของนางไม่ได้ “นี่ท่าน…” เขามองนางผิดไปจริง ๆ “จะยอมเล่าให้ข้าฟังดี ๆ ได้หรือยัง” หมอหลิวมองไปยังเจิ้นเสิ่นอ๋องที่ตอนนี้กำลังเริ่มหมดแรงดิ้นแล้ว “ได้ แต่ข้าขอเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ท่านอ๋องก่อน” เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เจิ้นเสิ่นอ๋องเคลิ้มหลับไปแล้ว หมอหลิวจึงเริ่มเล่าอาการป่วยให้เว่ยซินเหยียนฟังว่า “เขาป่วยเป็นโรคที่หมอคนไหนก็ไม่อาจระบุชื่อโรคได้ตั้งแต่กำเนิด โหราจารย์ทำนายว่าเขาเป็นตัวอัปมงคลของแคว้น จึงถูกส่งตัวมาอย
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 33 ความลับของท่านอ๋อง
ผ่านไปสองวันเว่ยซินเหยียนจึงทำการหลอมยา เพราะนางนัดกับโรงหมอจินฮงไว้ว่าสัปดาห์หน้าจะนำยาไปขายให้ เพราะหากนางเข้าตลาดบ่อยเกินไป เกรงว่าเจิ้นเสิ่นอ๋องจะสงสัยนางมากขึ้นกว่าเดิม เว่ยซินเหยียนให้ซิ่วอิงเฝ้ารออยู่ด้านหน้าประตู จากนั้นจึงเริ่มกรีดนิ้วตน หยดเลือดลงในหม้อหลอมยาหนึ่งร้อยหยด ครบแล้วจึงนั่งขัดสมาธิเดินลมปราณทันที พลังปราณบวกกับเลือดไหลวนอยู่ภายในหม้อหลอมยา ครึ่งชั่วยามแรกผ่านไปเว่ยซินเหยียนเหงื่อเย็นหลั่งไหลอาบกาย ใบหน้าบิดนิ่วคล้ายเจ็บปวด แต่เพียงไม่นานนางก็ได้ยินเสียงร้องขึ้นอย่างบ้าคลั่ง “อ๊าก…ปล่อยข้าออกไป ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้ อ๊าก…” เสียงพูดสลับกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นหลายครั้ง เว่ยซินเหยียนสติหลุดออกจากการเดินลมปราณและหม้อหลอมยาพลางลืมตาโพลง พลังปราณกับเลือดของนางถูกตัดขาดออกจากกัน มันเป็นเสียงของบุรุษคล้ายกับกำลังถูกทำร้ายทารุณ เสียงนั้นรบกวนโสตประสาทของนางอย่างรุนแรงจนทำให้นางไม่สามารถหลอมยาต่อไปได้อีก นางค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นเพราะปราณในกายกำลังซ่อมแซมตนเอง แต่คราวนี้นางไม่ได้สลบเพราะหลอมยาไม่สำเร็จ ซ
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 32 รอของฝาก
ซ่งฉือได้สติจึงรีบขานรับ “ขอรับ ๆ” พลางคิดในใจว่า ที่ไม่ยอมแบ่งขนมให้ลูกน้องก็เพราะหวงไว้กินเองนี่เอง มุมปากจึงยกยิ้มขึ้นแล้วหัวเราะหึ ๆ ด้วยความชอบใจ จางหมัวมัวเดินเข้ามายอบกายคารวะเจิ้นเสิ่นอ๋อง เอ่ยว่า “ท่านอ๋อง พระชายาจะออกไปเที่ยวตลาดอีกแล้วเจ้าค่ะ” “ตามใจนางเถิด อย่ากลับค่ำก็พอ” เขาพูดเสียงเรียบคล้ายไม่ใส่ใจ จางหมัวมัวอ้าปากด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าเจิ้นเสิ่นอ๋องจะอนุญาตให้พระชายาออกจากจวนบ่อยขนาดนี้ ทันใดนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นขนมเซียนฮวาปิ่งเหลืออยู่เพียงสองชิ้นเท่านั้น เจิ้นเสิ่นอ๋องมองตามสายตาของจางหมัวมัวจึงคิดหาคำแก้ตัว “ข้าก็แค่กลัวว่านางจะเสียน้ำใจ ต่อไปไม่ต้องให้นางซื้อมาอีก” “ข้าจะบอกพระชายาให้เจ้าค่ะ” ยอบกายคารวะแล้วจึงเดินอมยิ้มออกมา นางไม่ได้ตาฝาดจริง ๆ หากพระชายาทำให้เจิ้นเสิ่นอ๋องเข้าใจความรู้สึกระหว่างชายหญิงได้ก็คงจะดี คิดมาถึงตรงนี้จิตใจพลันรู้สึกห่อเหี่ยว พระชายางดงามปานนั้นไหนเลยจะมาชอบท่านอ๋องของนางได้ ภาวนาไม่ให้นางปลิดชีพตนเองยังง่ายกว่า ให้หลังจางหมัวมัว เจิ้นเสิ่นอ๋องจึงเรียกองครั
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 31 กินขมแล้วต้องกินหวานตาม
พ้นร่างจางหมัวมัว องครักษ์ทั้งสองที่ตามติดพระชายาไปทุกที่ก็ปรากฏตัวตรงริมหน้าต่างทันที เจิ้นเสิ่นอ๋องถามออกโดยไม่หันไปมอง “วันนี้นางไปที่ใดมาบ้าง” “จุดพักม้าแล้วก็ตลาดขอรับ” เฉาหยวนตอบ “นางไปทำอะไรที่จุดพักม้า” ที่นั่นเป็นจุดพักม้าและที่รับส่งจดหมายไปยังเมืองต่าง ๆ อีกทั้งยังมีโรงเตี๊ยมที่เอาไว้เป็นที่พักพิงสำหรับนักเดินทาง “ข้าเข้าไปสอบถามกับเถ้าแก่โรงเตี๊ยมตอนที่นางออกไปแล้ว เถ้าแก่บอกว่านางมารับจดหมายขอรับ” เฟิ่งหนิงหลง “จดหมายจากผู้ใด” “เถ้าแก่โรงเตี๊ยมไม่ได้บอกขอรับ เขาบอกว่าเป็นความลับของลูกค้าขอรับ” เจิ้นเสิ่นอ๋องเพียงครุ่นคิดในใจอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา จากนั้นจึงถามองครักษ์ต่อ “แล้วที่ตลาดนางไปทำอะไรบ้าง” เฟิ่งหนิงหลงตอบว่า “นางไปกินข้าว เดินชมตลาด ซื้อขนมแล้วก็กลับจวนขอรับ ไม่ได้ไปพบผู้ใด” ซ่งฉือเหลือบมองขนมเซียนฮวาปิ่งแล้วลอบกลืนน้ำลาย พูดขึ้นว่า “หากท่านอ๋องไม่กินขนมนั่น ให้พวกข้าเอาไปแบ่งกันก็ได้นะขอรับ” พูดพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบจานขนม แต่มือขาวซีดของเจ้า
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 30 ของฝากจากพระชายา
“ให้นางไปเปิดหูเปิดตาบ้างเถิดเจ้าค่ะ”เจิ้นเสิ่นอ๋องจึงเรียกหาองครักษ์เงาทั้งสอง “เฟิ่งหนิงหลง เฉาหยวน”ทันใดนั้นบุรุษหนุ่มสองคนรูปร่างสูงใหญ่ก็ปรากฏกายอยู่ริมหน้าต่าง ขานรับพร้อมกันว่า “ขอรับ”“ติดตามพระชายาไปห่าง ๆ อย่าให้นางรู้ตัว”“ขอรับ”เขาบอกจางหมัวมัวว่า “ไปบอกนางว่าข้าอนุญาต และให้นางกลับก่อนปลายยามเว่ย”“เจ้าค่ะ”เว่ยซินเหยียนเมื่อได้รับอนุญาตให้ออกจากจวนได้ก็ดีใจเป็นอย่างมาก ซิ่วอิงถามอย่างตื่นเต้นว่า “พระชายาเราจะไปที่ใดกันเจ้าคะ”“จุดพักม้า” ในจดหมายที่นางส่งให้หมอฉินตอนที่นางอยู่ที่จวนสกุลเว่ย นางบอกเขาว่านางมีความจำเป็นบางอย่างต้องมาอยู่ทางชายแดนเหนือ เรื่องการค้ากับโรงหมอจินฮงคงต้องหยุดไว้ก่อน แต่หากหมอฉินยังอยากทำการค้ากับนางให้ส่งจดหมายมาที่จุดพักม้าของเมืองเสิ่นหยาง หมอฉินเป็นคนที่พอไว้ใจได้ นางจึงอยากทำการค้ากับเขาต่อ หากเขารู้จักโรงหมอที่นี่นางก็พอมีช่องทางหาเงินได้บ้าง นายบ่าวทั้งสองยังสวมใส่ผ้าปิดบังใบหน้าเช่นเคย จากนั้นจึงขึ้นรถม้าของจวนเจิ้นเสิ่นอ๋องไปลงในตลาด และบอกกับคนขับรถม้าว่าให้รออยู่ที่นี่ จากนั้นทั้งสองก็เดินหายไปในตลาด พอลับสายตาสารถี สองนายบ่าวก็ห
ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์ ตอนที่ 29 อยากไปเดินตลาด
ดวงตาของเจิ้นเสิ่นอ๋องเปล่งประกายวาววามคล้ายมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง บอกองครักษ์ว่า “สืบต่อไป” จากนั้นถามซ่งฉือว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บ แผลของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” “ใกล้จะหายดีแล้วขอรับ นางเย็บแผลได้อย่างดีเยี่ยมจนแทบไม่เห็นรอยแผลเป็นด้วยซ้ำ พรุ่งนี้นางนัดให้ข้าไปตัดไหม หากเป็นเมื่อก่อนตัวข้าต้องมีรอยแผลเป็นยาวแน่” พูดพลางถอดเสื้อให้เจิ้นเสิ่นอ๋องดู การเย็บแผลของนางสวยงามจริง ๆ “นางเป็นหมอรึ” เรื่องนี้เขาไม่เคยรู้มาก่อน เพราะเขาไม่เคยสนใจสตรีคนไหนที่แต่งเข้ามาในจวนอยู่แล้ว “ข้าไม่แน่ใจขอรับ แต่นางช่วยเหลือทหารที่ได้รับบาดเจ็บทุกคน แถมยังช่วยเย็บแผลให้ข้าอีกด้วย นางยังบอกอีกว่าการเย็บแผลก็คล้ายกับการเย็บผ้าขอรับ” ซ่งฉือตอบ “ท่านอ๋อง หรือจะให้นางลองรักษาท่านดูขอรับ” หมิงจ้านออกความเห็น “ไม่ได้ หากนางตายขึ้นมาเจ้าจะรับผิดชอบไหว…อื้อ ๆ” ซ่งฉือพูดยังไม่ทันจบ หมิงจ้านก็ใช้มือปิดปากเขาไว้แน่นไม่ให้เขาพูดต่อ หมิงจ้านทั้งถลึงตาทั้งขยิบตาให้สหาย ซ่งฉือถึงได้สติกลับคืนมาว่าตนได้พลั้งปากไปแล้ว เขาจึงก้มหน้าสองมือประสานไว้ด้านหน้
You may also like
ลิขิตแห่งรัก
ป่าดอกท้อ20.8K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว327.5K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา22.5K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ26.0K viewsเงาจันทราลิขิตบัลลังก์
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง1.0K viewsข้ามไปในนิยาย ข้าจะไม่เล่นตามบท
l3oonm@6.1K viewsนางร้ายเร่ารัก
วอลจู1.5K viewsทะลุมิติทั้งทีขอเป็นเศรษฐีนียุค 70
ต้นไม้แห้ง5.6K views
