Masuk“เห้อ! คุณเนวิน ถ้าไลลามันดีนักคุณไม่เอางานให้มันทำเลยล่ะ คุณช่วยเห็นใจลูกน้องคุณหน่อยได้ไหม ฉันเป็นฝ่ายโดนถูกกระทำแท้ ๆ หรือคุณจะให้ฉันเป็นฝ่ายไปกราบขอโทษไอ้บ้านั่นใช่ไหมถึงจะพอใจ ฉันไม่เอาหรอกนะ” ศกุนีรู้ตัวเองดีว่ากำลังโกรธจัด แล้วเธอก็พยายามระงับความโกรธนั่นเอาไว้อยู่
“คุณนก ช่วยใจเย็นหน่อยได้ไหม” เนวินรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่านกกำลังโกรธจัด และเขาอยากให้เธอใจเย็นลง เขาไม่ได้ตั้งใจเปรียบเทียบ เขาแค่อยากให้ศกุนีใจเย็นลง การทำงานของศกุนีต่างจากไลลาสิ้นเชิง ไลลาเป็นคนละเอียด ทำงานอย่างใจเย็น มีสติ ส่วนหญิงสาวอีกคนนะเหรอ ทำงานเร็ว แต่ใจร้อน จนใครหลายคนก็เอือมระอาหมดแล้ว “ฉันใจเย็นเสียยิ่งกว่าใจเย็น พูดมาเถอะคุณเนวิน คุณจะไล่ฉันออกใช่ไหม” ศกุนีถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก จนคนฟังเองก็เริ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเหมือนกัน ศกุนีนับว่าเป็นคนที่มีบุคลิกซับซ้อนและน่าค้นหายิ่งกว่าอะไร “ไม่!” คิ้วโก่งเหมือนคันศรขมวดเป็นปมอย่างเห็นได้ชัด นกแปลกใจเธอทำผิดขนาดนี้แล้ว การไล่ออกคงเป็นคำตอบเดียวที่เนวินจะให้เธอได้ หรือ ไม่ก็คงให้เธอเลือกลาออกไปเอง “ทำไม” นกเอ่ยถามกลับบ้าง “ความผิดของคุณไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่ผมก็ไม่อยากไล่คนที่มีคุณภาพอย่างคุณออกจากองค์กรของเราไม่ได้หรอกนะ เอาเป็นว่าผมตัดสินใจให้คุณพักงาน 2 เดือน พักผ่อนเพื่อทบทวนตัวเองดีกว่านะครับคุณนก” แม้คำพูดของเนวินจะดูมีเหตุผลและทำให้ศกุนีนิ่งงันไปเล็กน้อย เธอก็ได้ตัดสินใจแล้วเหมือนกันว่า เธออยากจะลาออก อยากไปให้พ้น ๆ คนใจร้ายเสียที “แต่ฉันไม่..” “เอาเป็นว่า คำสั่งของผมเป็นคำขาด คุณห้ามขัด วันนี้คุณเหนื่อยมากแล้วไปพักผ่อนเถอะ” เนวินโบกมือให้หญิงสาวออกไปจากห้อง ศกุนีเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเธอควรออกไปจากห้องของเจ้านายหนุ่มได้แล้ว “เผด็จการ! เผด็จการขนาดนี้ไปบริหารประเทศไหมล่ะจะได้เจริญ ๆ” หญิงสาวออกมาจากห้องพร้อมกับประชดประชันออกมาด้วยคำพูด เพราะไม่สามารถพูดออกมาต่อหน้าเขาได้“เจ๊ เกิดอะไรขึ้น”
“เป็นไงบ้างคุณเนวินเขาไล่พี่ออกไหม” “เจ๊นกจะออกจริง ๆ เหรอ” ดูแต่ละคำถามมีแต่คำสรรเสริญเธอทั้งนั้น เธอควรจะดีใจใช่ไหมที่น้อง ๆ มันแสดงออกว่ารักเธอขนาดนี้ นกยิ้มก่อนรอให้พวกน้อง ๆ ถามให้หมด “พวกแกฟังพี่นะ คุณเนวินบอสหนุ่มหล่อของพวกแก ไม่ได้ไล่ฉันออก ให้ฉันพักงานสองเดือน พวกแกจะไม่เจอหน้าไม่อีกยาว ๆ สบายใจหรือยัง”นกตอบคำถามทั้งหมดในประโยคเดียว ก่อนเดินไปโต๊ะทำงานตัวเองหยิบกระเป๋ามาสะพายบนบ่า “หว้า...แบบนี้ก็ไม่มีเจ๊นกให้กวนประสาทแล้วสิ” น้องนารีน้องเล็กในบริษัทพูดขึ้น ส่วนเจ๊นกก็ได้แต่ยิ้ม ๆ ก่อนเดินผ่านและตอบกลับ “ไม่มีพี่ พวกแกก็ไม่มีใครให้เมาท์นะสิ ฉันรู้ทันหรอกนะ ตั้งใจทำงานก็แล้วกันทุกคน หวังว่าครั้งนี้พี่คงสั่งงานพวกแกเป็นครั้งสุดท้ายแล้วแหละ” พูดจบ ดูเหมือนทุกคนต่างพากันหน้าเจื่อนไปด้วยความรู้สึกผิดเล็ก ๆ ที่ผุดขึ้นมาในใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ๊นกแทบไม่เคยโต้กลับเรื่องนินทาสักเท่าไหร่ เธอทั้งเฉยชา จนใครต่างก็พากักนคิดว่า ยัยเจ๊นกมันไม่ถือสาที่พวกเขานินทา แต่จะมีใครบ้างล่ะที่จะมีจิตใจที่เข้มแข็งสามารถทนแรงกระแทกต่อคำนินทาได้ดีโดยที่สภาวะภายในไม่ได้รับการบอบช้ำ ศกุนีจากไปด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แสนจะเยือกเย็น จนหลายคนกลัวกับบุคลิกนี้ของเจ๊นก ที่พวกเขาเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเนวินย่องเบาเข้ามาในห้องนอนห้องเดิมที่มาครั้งก่อนมีความทรงจำมากมาย หนึ่งในนั้นคือความสัมผัสอันเร่าร้อนในห้องนี้ก็เช่นกัน เมียตัวน้อยของเขากำลังนอนอยู่บนเตียงแอร์เปิดเย็นฉ่ำไม่พอ แม่คุณยังเปิดพัดลมตัวใหญ่เพิ่มอีก หน้าแดง ๆ ก็รู้ทันทีว่าการออกข้างนอกเมื่อกี้ทำให้เธอแทบลมจับ ชายหนุ่มเข้าใจดีเลยล่ะว่าแม่ของลูกน้อยที่กำลังอยู่ในท้อง คนเป็นแม่ต้องแบกรับความลำบากขนาดไหน เนวินเกลี่ยผมที่กำลังปลิวมาระคายบนใบหน้าสวย ชายหนุ่มก้มหอมแก้มแดง ๆ “อะ อือ” หญิงสาวขยับตัวน้อย ๆ เมื่อรับรู้ว่ามีอะไรมากวนใจ เปลือกตาก็ลืมตาขึ้นมองก็เห็นว่าใครมารบกวนเธอ ใบหน้าหล่อเหลาของสามีเธอยิ้มแฉ่งให้ ก่อนจะมาหยิกแก้มเธอเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว “ตื่นแล้วเหรอครับ” “อือ หึ” หญิงสาวไม่ตอบแต่ฮึดฮัด ที่หนวดผุดขึ้นเป็นตอทำให้เธอระคายเคือง “ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ” เนวินอดถามไม่ได้ ปกติเมียเขาไม่ค่อยทำตัวแบบนี้ ตั้งแต่ท้องหญิงสาวมักมีนิสัยแปลก ๆ “ก็คุณกวน” หญิงสาวตอบ ท่าทีงอน ๆ ของหญิงสาวก็ทำให
“เฮ็ดโต๋ดี ๆ แน่ เพิ่นเป็นฮอดคุณหญิงเลยเด้” ยายแก้วเอ็ดตาบัวที่ร้อนจนถอดเสื้อผ้าออก “ข่อยฮ้อนเนาะยาย คุณหญิงเพิ่นบ่ถือดอก” การสนทนาของตายาย เรียกความสนใจจากคุณหญิงไม่น้อย ก็หันหลับมาส่งยิ้มให้สองตายาย “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ตามสบาย ดิฉันไม่ถือ ต้องรบกวนพวกคุณมากกว่าอาจจะมาอยู่ที่นี่หลายวัน” คุณหญิงโสมส่งยิ้มให้สองตายายที่ดูเกร็ง ๆ พอเดินเข้ามาภายในบ้านดูมีข้าวของมากมายและสะอาดสะอ้าน ดูก็รู้เลยว่าเพิ่งทำมา ใช่แล้วยายแก้วทำความสะอาดทั้งวันกลัวไม่สามารถสร้างความประทับอีกฝ่ายได้ ไม่อยากให้ลูกสาวเป็นหม้าย ฝ่ายนั้นเอาลูกชายคืนไป นกหัวเราะกับคนแก่สามคนพากันนั่งคุยเรื่องต่าง ๆ ทั้งที่คุยกันคนละภาษาแต่คุณหญิงโสมก็ดูไม่ถืออะไร ตาบัวและยายแก้วก็ชวนคุณหญิงโสมคุย โดยเฉพาะตาบัวอวดว่าลูกเขยคนโปรดที่มาคราวก่อนซื้อควายให้ ตอนนี้เลี้ยงจนตัวอ้อนท้วนสมบูรณ์ พร้อมทั้งชวนคุณหญิงไปดูด้วยกัน คุณหญิงโสมก็ดูตื่นเต้นไม่น้อยตอบรับคำเชิญในทันที เช้าวันถัดมา...ครอบครัวเธอก็ยกโขยงไปสวน สาเหตุที่ต้องแห่กันหมดเพราะนกไม่ไว้ใจตาบัวกลัวพาแม่สามีไปทำ
หลังจากความพยายามมาตลอดหลายเดือน ศกุนีก็ท้องตามที่เนวินหวังเอาไว้ นี่ก็เป็นข้อพิสูจน์หนึ่งว่าชายหนุ่มไม่ใช่คนไร้น้ำยา ถึงอายุจะสี่สิบแล้วแต่เขาก็ยังแข็งแรง ความมั่นใจความเป็นชายของเนวินกลับมาเต็มเปี่ยม แถมยังรักเมียมากกว่าเดิมเสียอีก ศกุนีท้อง เขาก็อยากพาหญิงสาวกลับไปเยี่ยมตาบัวกับยายแก้ว แต่ติดตรงแม่ของเขาก็อยากไปด้วย คุณหญิงสาวอยากไปเยี่ยมบ้านไร่บ้านนาของลูกสะใภ้ ทั้งเนวินและศกุนีค้านเต็มที่ แต่คนแก่ดื้อดึงไม่ยอมตื๊อจะไปลูกเดียว สุดท้ายเนวินจำยอมผู้เป็นแม่ แม้จะบอกว่ามันลำบาก แต่คนไม่อยากเหงาอยู่บ้านคนเดียวก็ขอร้องลูกชายเต็มที่ คุณหญิงโสมที่ไม่ได้ออกมาต่างจังหวัดหลายปีรู้สึกตื่นตาตื่นใจไม่น้อย เพราะลูกชายไม่ยอมพาไปเที่ยวมัวแต่ทำงาน แค่เธอคนเดียวก็แก่มาแล้ว เวลาไปไหนก็ลำบาก เวลาออกมานอกพื้นที่เขตในเมืองเห็นภูเขา ทุ่งนา คนแก่ก็ตื่นเต้นเหมือนตัวเองเป็นเด็กอีกครั้ง มาถึงตาบัวกับยายแก้วก็รออยู่แล้ว เตรียมห้องหับไว้เรียบร้อยแล้ว หลังจากศกุนีกลับไปครั้งก่อน ได้รับรายได้มาจากการขายของออนไลน์ไม่น้อยก็ส่งเงินมาให้ตาบัวกับยายแก้วต่อเดิมบ้าน ย
“ขอโทษที่ให้รอนานนะทุกคน เป็นไงบ้างครับไลลาไม่ได้เจอกันเสียนาน” พ่อหนุ่มคนสุภาพก็เอ่ยทักคนที่เคยร่วมงาน ตอนนี้มีครอบครัวไปเรียบร้อย ก่อนสายตาคมกริบกวาดมองเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อที่เคยฝากรอยซกไว้ที่แก้มเขาอยู่เลยเหตุเพราะความหึงหวงล้วน ๆ เนวินทักไลลาเท่านั้นล่ะ ศกุนีกอดแขนแกร่งเอาไว้ก็ปล่อยออกทันที ถึงชายหนุ่มจะเป็นสามีเธอแล้ว อาการที่ไม่ชอบเวลาเห็นชายหนุ่มทำตาวาวใส่คนอื่น นกก็ไม่ชอบอยู่ดี เนวินรับรู้อาการนั้นก็หญิงสาวก็จับเอาแขนของเธอมาควงไว้เช่นเดิมก่อนดึงไปนั่งข้าง ๆ กันที่น้อง ๆ จองที่เอาไว้ให้... “สบายดีค่ะคุณเนวิน ไลลาพาน้องรินมาด้วยนะคะ” ไลลายิ้ม ๆ พร้อมสายตาที่กำลังล้อเลียนศกุนี “แกจะยิ้มทำไม ไลลา” ศกุนีที่ทนสายตาเย้าแหย่ของไลลาไม่ไหว เอ่ยถามทันที เธอไม่ได้อายเสียหน่อย “ฉันเปล่าจ๊ะ...แค่ดีใจด้วยเท่านั้นที่คุณเนวินปรามยัยนกได้ ไลลานับถือค่ะ” ไลลาว่าพลางกะพริบตาให้เนวิน แต่คนข้าง ๆ ก็ไม่เห็นด้วยหยิกเนื้อคุณแม่ลูก่อนเป็นการเตือนมา บอสที่นั่งนิ่งมานานก็แสดงอาการหึงหวงขึ้นมา คิ้วกระตุกน้อย ๆ เหม
ร้าน YSH รถคันหรูแล่นมาอยู่หน้าร้าน พร้อมกับเจ้าตัวน้อยในอ้อมอก หญิงสาวคนสวยกลายเป็นแม่ลูกอ่อนอุ้มลูกน้องเอาไว้ ตามด้วยเด็กหนุ่มตัวโตที่ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มฮอตประจำคณะบริหารดีกรีเดือนคณะ โชคดีร้านที่เจ้านายเก่าชวนมาไม่ใช่ผับบาร์คงพาเจ้าตัวน้อยมาด้วยไม่ได้ น้องรินเป็นเด็กเลี้ยงง่ายเสียจนพี่เลี้ยงยังชม ชอบเล่นกับแมวที่บ้านเหลือเกิน หลังจากที่ได้รับคำเชิญจากเนวิน ไลลา ไม่สามารถปฏิเสธได้เสียด้วย เพราะข้อความที่ส่งมาด้วยแหละ ไลลาครับ ผมแต่งงานกับนกแล้ว อยากชวนคุณกับบอสมางานฉลองด้วยกัน ไม่ผิดอย่างที่เธอคาด อดีตเจ้านายของเธอชอบศกุนี ไม่ได้ชอบเธออย่างที่ใคร ๆ ว่าเสียหน่อย จนป่านนี้กว่าศกุนีจะรู้ตัวได้เล่นเอาเธอมีลูกน้อยแล้ว เรื่องนี้แหละที่เธอจะแข่งกับศกุนีได้ “ป้า มาให้ผมอุ้มน้องริน” บอสลงมาจากรถคันหรูก็อาสาอุ้มลูกน้องแทนเมียคนสวย คนตัวโตกลับมาอุ้มเด็กน้อย มือทั้งสองก็กำของเล่นเอาไว้แน่น ส่งเสียงเล็กน้อยเมื่ออยู่ในอ้อมกอดอุ่น ๆ ของผู้เป็นพ่อ “ยิ้มเชียวนะครับ” บอสเอ่ยแซวภรรยา ไลลากำลังคิดอะไรได้บางอย่าง เขาก็พอรู้แหล
ไลน์กรุ๊ป...ออฟฟิศเหี้ย... ถูกสปานาขึ้นโดยน้องฝึกงาน กรุ๊ปที่เอาไว้ให้พี่สั่งกาแฟกลับกลายเป็นกลุ่มเมาท์โดยปริยาย โดยชื่อกลุ่มก็ไม่เปลี่ยนเสียที นุษา : พวกแก ได้ข่าวว่า เจ๊นกจดทะเบียนสมรสแล้วนะเว้ย นารี : ใครเหรอพี่ ไม่มุสาใช่ไหมคะ ใครจะแต่งงานกับเจ๊นก มายด์ : ไม่อยากจะเชื่อ ไม่ใช่แกจดทะเบียนเก๊ เหรอ ใครเป็นเจ้าบ่าวเหรอ อยากรู้ ๆ นุษา : ไม่รู้ แต่เขาว่าคนแถวนี้แหละ ในออฟฟิศเราเนี่ยแหละ นารี : ใคร? นุษากำลังพิมพ์ต่อ...บอกว่าใคร พนักงานแอบสังเกตพฤติกรรมของเจ้านายหนุ่มหล่อมานานแล้ว...เพราะเธอเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กกับนก ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเจ๊นกมันโพสต์อะไรบ้าง เมื่อวันก่อนก็โพสต์จับไม้จับมือหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้ พร้อมแค็ปชันที่บอกว่า ไม่โสดแล้ว “ฮะ แฮ่ม นุษาทำอะไร” พนักงานที่กำลังก้มพิมพ์แชทส่งข้อความให้เพื่อนในกลุ่ม ไม่ทันสังเกตว่าเจ้านายมายื่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานเธอตอนไหน “ปะ เปล่าคะ” นุษาพยายามปฏิเสธทันควัน แต่หลักฐานกลุ่มแชทยังอยู่ในมือ เจ้านายคนตาดีเกินใครก็ยกยิ้ม มองพนักงานสาว







