บทที่ 2 ให้มันเป็นแค่เซ็กซ์เถอะ 4

            “เปล่ายั่ว”

            “ยั่ว” ชายหนุ่มขบกรามแน่น มองหญิงสาวที่ชอบเถียง

            “คุณจะทนทำไมล่ะคะ อยากทำอะไรก็ทำ”  สิ้นเสียงของหญิงสาวเป็นการอนุญาต ชายหนุ่มก้มชิดปิดปากน้อย ๆ ของเธอฉกชิมลิ้มลองความหอมหวานจากโพรงปากสาว สอดแทรกเข้าไปในแลกเรียวลิ้นอย่างละมุนละไมค่อยเป็นค่อยไป ด้วยความที่เขาไม่อยากรีบร้อนไปมากกว่านี้ รับรู้ดีว่าหญิงสาวสติไม่เต็มร้อย แต่เขาก็ไม่ทานทนต่อความรู้สึกมากมายที่เขาจู่โจมร่างกายของเขาขนาดนี้

            “คุณเนวิน”

            เมื่อปลดปล่อยริมฝีปากน้อย ๆ ให้เป็นอิสระ หญิงสาวก็หอบโหยกลางเตียงใหญ่ หน้าอกหน้าใจที่เพียงสติกเกอร์ปิดไว้กระเพื่อมไหว

            “เรียกแบบนี้ ผมไม่ไหวแล้วนะครับ”

            “....” ไร้เสียงใด ๆ ตอบกลับมา มีเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาในดวงตาของเธอ แค่นั้นมันก็มากพอให้เนวินยอมปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเอง เนวินบอกตัวเองเขาไม่ทนอีกต่อไปแล้ว....ไม่ถึงนาทีร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามมัดของชายหนุ่มก็ยืนตระหง่านอยู่ที่ปลายเตียง ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหญิงสาวจะเดินไปในทิศทางไหนเขาไม่สนใจแล้ว สนใจเพียงร่างอันเย้ายวนนอนอยู่บนเตียง

            เนวินคร่อมร่างของหญิงสาวเอาไว้ก่อนจะก้มซุกไซ้ซอกคอระหง สูดกลิ่นกายสาวที่กระตุ้นอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี ฝ่ามือของชายหนุ่มดึงเจ้าซิลิโคนตัวน้อยให้พ้นทาง ยอดทรวงสีหวานหดเป็นตุ่มไตทันที ชายหนุ่มยกยิ้มพอใจอย่างมาก เกิดการเป็นเฒ่าทารกขึ้นมาทันที ไม่รอช้าปากหยักร้อนของชายหนุ่มครอบงับยอดถันเอาไว้ก่อนจะขบเม้มแรง ๆ จนหญิงสาวสะดุ้ง  เนวินสังเกตหญิงสาวที่ใบหน้าสวยกำลังเหยเก ดวงตากลมสวยกลับหยาดเยิ้มไปด้วยความต้องการ เนวินใช้ปลายนิ้วรั้งดึงกางเกงในตัวน้อยออกจากลำขาสวยของหญิงสาว หญิงสาวเหมือนจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี สร้างความพอใจให้เขาอย่างมาก

            “คุณเนวิน”

            “ครับ”

            เสียงทุ้มของชายหนุ่มช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน ทำให้หญิงสาวที่เหลือสติน้อยนิดหลงตะเพิดแตกหนีหาย เหลือไว้แต่เพียงความต้องการเบื้องลึกในหัวใจเท่านั้น ชายหนุ่มกำลังซุกไซ้ใบหน้าหล่อเหลาไปบนหน้าท้องอันเรียบเนียนของเธอ ศกุนีเธอควรปฏิเสธสิ ควรผลักไสเขาออกห่าง แต่หญิงสาวกลับทำแบบนั้นไม่ได้ ความปรารถนาบางอย่างที่ร่างกายไม่อาจจะปฏิเสธได้กำลังแพร่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความเสียวเข้าจู่โจมร่างกายของหญิงสาว การที่ใบหน้าของเจ้านายหนุ่มแทรกเข้า ขณะที่มือกำลังแยกเรียวขาของเธอออกจากกัน เปิดเผยความสวยงามแก่ดวงตาอันคมกริบ นกก็ยิ่งรู้สึกอายอย่างห้ามไม่ได้ เธอออกแรงขัดขืนเล็กน้อย ด้วยความเมาแต่ก็ไม่อาจสู้แรงของชายหนุ่มได้

            “คุณเนวิน อย่า!”