로그인공유
บทที่ 181
게시일:
2025-09-06 19:30:13
최신 챕터
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 165
"ทุกคน...ทำได้ดีมากวันนี้" เธอกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง "กลับไปพักผ่อน...พรุ่งนี้เรายังมีกิจกรรมของมหาวิทยาลัยต่อ" คำพูดที่เรียบง่ายของเธอเป็นเหมือนสัญญาณที่ปลดปล่อยทุกคนออกจากภวังค์...ใช่แล้ว...สงครามเฉพาะหน้าจบลงแล้ว...พวกเขาต้องกลับไปสู่ชีวิตปกติ ไม่มีใครพูดอะไรต่อ.
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 164
ที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล PUMC...เตียงของเด็กชายตัวน้อยถูกเข็นเข้ามาในห้องผู้ป่วยฉุกเฉินเป็นรายแรก ๆ ท่ามกลางความงุนงงของทีมแพทย์และพยาบาลที่เข้าเวรอยู่ เพราะจากสภาพภายนอกเขาดูเป็นผู้ป่วยโซนสีเขียวที่บาดเจ็บน้อยที่สุด ศาสตราจารย์ฉินโม่ ซึ่งลงมาช่วยดูแลสถานการณ์อุบัติเหตุหมู่ด้วยตัวเอง เ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 163
ซ่งอวิ๋นเซิงรับมันมาโดยไม่มีคำถาม เขารู้ดีว่านี่คือการช่วยชีวิตที่แข่งกับเวลา!...และในขณะที่เกาซูอวี้กำลังดูชายหนุ่มทำการเจาะระบายลมให้กับผู้เป็นแม่นั้นเอง...เสียงของเทพซูก็ได้ดังแทรกขึ้นมาในหัวของเธออีกครั้ง! 'สหาย! เด็กคนนั้นกำลังอยู่ในภาวะอันตราย!' เกาซูอวี้หันขวับไปมองเด็กช
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 162
"ทุกคน! ตามฉันมาทางนี้!" เธอตะโกนสั่งเพื่อน ๆ โดยไม่มีเวลาอธิบาย ก่อนจะออกตัววิ่งสุดฝีเท้าไปยังรถคันดังกล่าว เมื่อไปถึง...พวกเขาก็เห็นภาพที่น่าหวาดเสียว...หญิงสาวคนหนึ่งหมดสติอยู่หลังพวงมาลัยโดยมีส่วนคอนโซลรถที่พังยุบเข้ามาทับร่างของเธอไว้ และที่เบาะหลัง...มีเด็กชายตัวน้อยกำลังร้องไห้จ้า
다른 추천
ฉันเกิดใหม่เป็นเด็กถูกทอดทิ้งยุค 70
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.4K 조회수หยดน้ำตา (The Tear's Trace) NC 25+
babybunny 325 조회수ฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค10.5K 조회수เนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!
ฮาจิฮาจิ38.2K 조회수ซูเมี่ยวจิน
橙花5.4K 조회수พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 385 조회수ทะลุมิติครั้งนี้ไม่เป็นแล้วพระชายาท้ายวัง
ชงเมิ่ง9.4K 조회수ทะลุมิติโลกอสูร กลายเป็นคนโปรดของพี่ชายบุญธรรมทั้ง 3 คน
ชนิตร์นันท์633 조회수
