مشاركة

บทที่ 198

หลังจากที่หลี่น่ารีบวิ่งออกจากห้องไปด้วยใบหน้าที่แดงก่ำแล้ว เสียงหัวเราะคิกคักของเพื่อน ๆ ที่เหลือก็
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 288

    ในตอนนี้เมื่อหญิงชราเห็นว่าไพ่ในมือของตนที่คิดว่าใช้ได้...ได้ถูกทำลายลง หล่อนจึงไม่ได้แค่เพียงแต่กรีดร้องเท่านั้นเธอยังด่าทอเกาซูอวี้พร้อมกับปรี่เข้ามาหมายจะทำร้ายหญิงสาวอีกด้วย "นังเด็กสารเลว! แกมันเนรคุณ!" แต่ในจังหวะที่ซ่งอวิ๋นเซิงกำลังจะก้าวเข้ามาขวางนั้นเอง... "ซูอวี้!"

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 287

    แต่บรรยากาศรอบตัวของคนทั้งคู่นั้นเต็มไปด้วยความเย็นชาและน่าเกรงขาม...จนผู้คนที่เดินผ่านไปมาต้องเผลอหลีกทางให้โดยไม่รู้ตัว และเมื่อพวกเขาเดินมาถึงหอผู้ป่วยอายุรกรรม...คนทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงโวยวายดังลั่นมาก่อนที่จะเห็นตัว "ฉันไม่สน! ยังไงพวกเธอก็ต้องรักษาเขาให้ดีที่สุด! ลูกสาวเ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 286

    หลังจากที่ซ่งอวิ๋นเซิงได้ช่วยเธอจัดการเรื่องการขอลางานอย่างเร่งด่วนแล้ว ทั้งสองคนก็ได้เดินทางกลับมายังห้องชุดของเกาซูอวี้เพื่อเตรียมตัวเดินทาง แต่สิ่งที่เกาซูอวี้ทำเป็นอย่างแรก...กลับไม่ใช่การเก็บเสื้อผ้า เธอเดินตรงไปยังชั้นหนังสือที่ดูธรรมดา ก่อนจะขยับหนังสือสองสามเล่มออก...เผยให้เห็นตู

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 284

    ทางด้านเกาซูอวี้หลังจากเธออ่านข้อความเรียบร้อย หญิงสาวก็ได้เดินมาหาตู้โทรศัพท์ที่ค่อนข้างเงียบสงบทันที ก่อนจะโทรศัพท์ทางไกลกลับไปยังบ้านที่หนานจิงด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกังวล "แม่คะ...หนูเอง...เกิดอะไรขึ้นคะ" "ซูอวี้..." เสียงของหลิวซินที่ตอบกลับมานั้นพยายามจะทำตัวให้ร่าเร

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status