تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 41
تاريخ النشر:
2025-08-29 19:30:50
أحدث فصل
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 181
ภายในขบวนรถไฟซึ่งกำลังนำพาทุกคนไปสู่ปักกิ่งในตอนนี้เพื่อน ๆ ทั้งแปดคนกำลังนั่งเบียดอยู่ด้วยกันในตู้นอนของพี่ใหญ่ประจำกลุ่ม...พวกเขาต่างกำลังแลกเปลี่ยนสิ่งที่ตนเองเจอมาตลอดหนึ่งปี จึงทำให้ภายในตู้นอนชั้นหนึ่งที่ควรจะเงียบสงบ...กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา...และ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 180
ไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังจากนั้น...ผลงานของพวกเขาก็ได้รับการตีพิมพ์!...ซึ่งข่าวการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่นี้ได้แพร่กระจายไปทั่ววงการแพทย์ของประเทศ..ราวกับไฟป่าเลยทีเดียว ก่อนตามมาด้วย...โทรศัพท์ในห้องวิจัยของนายแพทย์หวงเจิ้งหรงก็ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน! ทั้งสายจากกระทรวงสาธารณสุข...จากสถาบันวิจัยชั้นน
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 179
หลังจากวันนั้นเป็นต้นมาไม่กี่วันต่อจากนั้นเมื่อแพทย์เจ้าของไข้ของถังเยว่ฉีเห็นว่าเธอมีอาการดีขึ้น เจ้าตัวก็ได้ให้เด็กสาวกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้... ซึ่งในระหว่างนี้เกาซูอวี้กับเพื่อน ๆ ก็ยังคงมาเยี่ยมเธอไม่ได้ขาด อีกทั้งในบ้างครั้งเกาซูอวี้ก็ยังทำอาหารจานโปรดที่เพื่อนรักชอบกินมาให้เธออีกด
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 178
ภาพความเจ็บปวดในแววตาของมารดาทำให้กำแพงความเข้มแข็งของเกาซูอวี้พังทลายลง...ความรู้สึกผิดที่เธอพยายามจะกดมันไว้ตลอดทั้งวันได้ปะทุขึ้นมา "แม่คะ...หนู...หนูรู้สึกผิด" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ "รู้สึกผิดเรื่องอะไร? ลูกช่วยชีวิตคนไว้ตั้งมากมายนะ" "หนูรู้สึกผิดต่อเยว่ฉีค
قد تعجبك أيضًا
ภารกิจนาทีชีวิต แพทย์เวหา
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.8K وجهات النظرเสื่นเมี่ยวย้อนเวลาเปลี่ยนชะตา
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค6.6K وجهات النظرผมทะลุมิติไปเป็นไอดอล (ก็ได้วะ)
เย็นย่ำรัตติกาล1.2K وجهات النظر(5P) ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายจงลู่ชิงพร้อมระบบ (เล่ม1)
ได้โปรดปลื้ม865 وجهات النظر
