LOGIN"ขอบคุณคุณน้าที่หวังดีค่ะ มี่ตัดสินใจแต่งงานกับคุณครามเพราะมี่มั่นใจแล้วว่าเราสองคนรักกันจริงไม่กี่ยวกับเรื่องรวยจนหรือผลประโยชน์ใดๆและมี่ก็เชื่อใจคุณครามว่าจะไม่ทำให้มี่ผิดหวังค่ะ" มิรันดาตอบปานวาดและหงุดหงิดที่สาวใหญ่เอาแต่พูดจาไม่น่าฟังและจะเริ่มทนไม่ไหว"คุณอามี่จะไปพักผ่อนมั้ยคะ ป้าจะพาไปดูห้องของคุณคราม" อ้วนพูดกับเจ้านายสาวคนใหม่แล้มองปานวาดอย่างไม่พอใจที่พูดจาไร้สาระยุแยงให้ผัวเมียทะเลาะกัน"ก็ดีค่ะป้าอ้วน มี่รู้สึกเมื่อยแล้วค่ะ มี่ของตัวก่อนนะคะคุณน้า" เธออยากบอกว่าบรรยากาศดีแต่เบื่อคนมากกว่า"ไปค่ะคุณอามี่" อ้วนประคองร่างอวบลุกขึ้นแล้วเดินเจข้าไปในบ้านพามิรันดาขึ้นไปชั้นสองแล้วเดินไปที่ห้องพักของเขมินทร์ที่อยู่ปีกขาวของบ้านและปีกซ้ายเป็นห้องพักรับรองแขกส่วนนายหัวเข้มอยู่ชั้นล่าง"นี่ห้องคุณครามค่ะ เมื่อก่อนคุณครามจะชอบสีทึบพอปรับปรุงใหม่ก็เลือกโทนฟ้าขาวบอกว่าคุณอามี่ชอบค่ะ" อ้วนบอกมิรันดาว่าเขมินทร์ปรับปรุงตกแต่งบ้านใหม่เพื่อนภรรยา"สวยค่ะ" มิรันดามองห้องนอนแล้วยิ้มอย่างพอใจ"เสื้อผ้าของคุณอามี่ ป้าให้เด็กจัดเข้าตู้ให้แล้วนะคะ ขาดเหลืออะไรก็บอกป้าได้เลยค่ะ""ขอบคุณค่ะป้าอ้วน
ฝ่ายเขมินทร์ได้รับสายของจรัญที่โทรมาบอกว่าปู่ให้ไปกินข้าวเที่ยงด้วยตั้งแต่ช่วงสายและบอกว่าต้องมาให้ได้เพราะท่านสั่งแม่ครัวทำอาหารรอแล้วพอดูนาฬิกาบอกเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาเขาก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงาน“ไปกินข้าวกันเถอะพงษ์ ไม่รู้ปู่มีอะไรถึงโทรมาบอกให้ไปกินข้าวเที่ยงด้วย” เขมินทร์บอกคนสนิทแล้วเดินนำไปที่รถเพื่อกลับบ้านไปทานข้าวกับปู่แล้วเย็นนี้เขาจะไปกรุงเทพเพื่อคุยกับเมียสาวที่เข้าใจเขาผิด“นายหัวมีเรื่องจะคุยด้วยมั้งครับ” พงษ์รู้จากทัตติโทรมาบอกว่าไม่ต้องจองตั๋วว่ามิรันดาจะมาภูเก็ตเช้าวันนี้แต่ไม่บอกเจ้านายและไม่ได้จองตั๋วเครื่องบินตามที่เจ้านายสั่งพงษ์ขับรถออกจากฟาร์มเลี้ยงหอยไข่มุกกลับบ้านก่อนจะเหยียบคันเร่งเร็วขึ้นเพราะถนนโล่งต่างจากขามาที่ขับมาสบายๆเพราะต้องไปให้ทันเวลาอาหารเที่ยงและอยากให้เจ้านายเจอกับภรรยาที่มาเซอร์ไพรส์จะได้ไม่ต้องห่วงพะวงอีกก่อนจะรู้ว่ารถผิดปกติเมื่อหน้าปัดรถขึ้นสีแดงอันตรายของเบรกรถ“คุณครามย้ายมานั่งด้านหลังผมแล้วรัดเข็มขัดด้วยครับ ผมรู้สึกว่าเบรกจะมีปัญหา” พงษ์บอกเจ้านายเมื่อเหยียบเบรกแล้วมันจมวืดจึงผ่อนคันเร่งแล้วลองเหยียบเบรกอีกครั้งก็รู้เลยว่าเบรกรถมีปัญห
“สวัสดีครับหนูอามี่เดินทางเหนื่อยมั้ยครับ” จรัญรับไหว้หลานสะใภ้ของเจ้านายที่มีกิริยาอ่อนน้อมอย่างเอ็นดู“ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ แต่ว่าสองแฝดหิวอีกแล้วค่ะ” คนท้องโตตอบแล้วลูบท้องไปมาทั้งที่ทานข้าวเช้าไปแล้วตอนนี้เธอหิวอีกแล้ว“นายหัวเตรียมอาหารกลางวันต้อนรับหนูอามี่ไว้แล้วพอทนไหวมั้ยหรือว่าจะแวะทานข้าวก่อนกลับก็ได้ครับ” จรัญบอกคนท้อง“มี่ไปกินข้าวกับคุณปู่ก็ได้ค่ะ”“งั้นลุงจรัญพาคุณมี่ไปรอที่รถก่อนนะครับ ผมจะไปซื้อขนมกับน้ำผลไม้ให้คุณมี่ก่อนเดี๋ยวตามไปนะครับ” ทัตติบอกจรัญแล้วเดินไปร้านกาแฟชื่อดังเพื่อซื้อขนมเค้กกับเครื่องดื่มให้เจ้านายสาวแล้วกลับไปที่รถที่บ้านธนกิตติศักดิ์นายหัวเข้มนั่งคุยกับลูกชายอยู่ในห้องรับแขกรอหลานสะใภ้ส่วนลูกสะใภ้เข้าไปช่วยแม่ครัวทำอาหารอแค่เอาหน้าเท่านั้นเพราะปานวาดสั่งอย่างเดียวไม่เคยลงมือช่วย“ทำอาหารเยอะขนาดนี้เลยเหรออ้วน” ปานวาดถามแม่บ้านที่ช่วยแม่ครัวจัดเตรียมอาหารมากมายทั้งที่มาแค่คนเดียวทำเหมือนเลี้ยงคนเป็นสิบ“นายหัวสั่งมาค่ะคุณวาด” อ้วนตอบปานวาดเพราะเจ้านายสั่งเธอมีหน้าที่จัดการตามคำสั่ง“แล้วอาหารใต้รสชาติจืดชืดแบบนี้จะอร่อยได้ยังไง” ปานวาดมองอาหารใต้สีสั
“ถึงครามจะมีเมียโอปอลก็ไม่แคร์หรอก คราวนี้โอปอลจะไม่ถอยแน่” โอปอลยืนรอชายหนุ่มหน้าห้องน้ำยังไงคืนนี้เธอจะชวนเขาไปดื่มต่อให้ได้แต่พอเห็นพงษ์แล้วก็เซ็งทันที“ไปกันเถอะพงษ์” เขมินทร์เดินออกมาจากห้องน้ำเจอคนสนิทแล้วกลับไปหาเจ้าของคลับเพื่อขอตัวกลับบ้าน“ครามคะ” โอปอลเดินตามชายหนุ่มไปติดๆ“มีอะไรอีกโอปอล” เขมินทร์ยกมือขึ้นปิดจมูกอีกครั้งเพราะกลิ่นน้ำหอมของโอปอลจนแทบทนไม่ไหว“ครามคะ โอปอลอยากขอบคุณครามที่ช่วยเหลือโอปอลกับครอบครัวไปดื่มกับโอปอลสักแก้วนะคะ” โอปอลพยายามเดินเข้าใกล้ชายหนุ่มแต่เขาถอยหนีเธออีกแล้ว“หยุดอยู่ตรงนั้นนะโอปอล” เขมินทร์บอกโอปอลที่เดินมาหาเขาทั้งที่เขาถอหนีแต่กลิ่นน้ำหอมยังตามมารบกวนจนจะอ้วกอยู่แล้ว“หลีกไปนะ ฉันจะคุยกับคราม” โอปอลตวาดพงษ์ที่มาขวางเธอไม่ให้เข้าใกล้เขมินทร์“คุณครามยังทำธุระไม่เสร็จคงไปดื่มกับคุณโอปอลไม่ได้ เชิญครับ” พงษ์บอกอดีตคู่ควงของเจ้านายที่จู่ๆก็โผล่มาตื้อทั้งที่รู้ว่าเขมินทร์ไม่เคยสนใจนานแล้ว“แกเป็นแค่ลูกน้องอย่ามายุ่งเรื่องของเจ้านาย” โอปอลว่าพงษ์ที่คอยขัดขวางเธอไม่ให้เข้าใกล้เขมินทร์“ผมบอกว่ามีธุระ คุณฟังไม่รู้เรื่องหรือไงออกไปไกลๆเลยเหม็นน้ำ
“สวัสดีครับคุณทวี” ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้จัดการใหญ่ที่ดูแลท่าเรือ“สวัสดีครับคุณคราม ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ” ทวียินดีกับเจ้านายหนุ่มหล่อที่ได้เป็นคุณพ่อลูกแฝดตอนนี้พนักงานต่างก็อยากเห็นภรรยาของเจ้านายหนุ่มว่าสวยแค่ไหนถึงมัดใจเขมินทร์ได้อยู่หมัดแต่เขาเจอมิรันดาแล้วและคิดว่าเหมาะสมกับเจ้านายหมุ่มมาก“ขอบคุณครับคุณทวี ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างครับ” เขมินทร์ถามผู้จัดการใหญ่และรู้ว่าช่วงนี้ของทุกปีนักท่องเที่ยวน้อย“ฝนตกเกือบทุกวันครับ แต่โชคดีที่บริษัทของเราก็มีลูกค้าเรื่อยๆครับ” ทวีตอบเจ้านายช่วงนี้เป็นโลว์ซีซั่นเป็นแบบนี้ทุกปีจะมีฝนกตกมีลมมรสุมจึงเป็นอุปสรรคในการออกเรือ“ผมว่าจะทำโปรโมชั่นใหม่เพื่อดึงดูดลูกค้าถึงแม้จะกำไรน้อยแต่เราได้ลูกค้าเยอะก็หักล้างกันไปได้ เดี๋ยวให้แต่ละฝ่ายเสนอในที่ประชุมก็แล้วกันครับ” เขมินทร์พูดกับผู้จัดการท่าเรือ“ดีครับ เชิญครับคุณคราม” ทวีเชิญเจ้านายเพราะตอนนี้หัวหน้าแต่ละฝ่ายก็มารอเจ้านายที่ห้องประชุมเขมินทร์ใช้เวลาประชุมสองชั่วโมงเเมื่อเสร็จแล้วก็ไปคลียร์เอกสารต่อจนค่ำเพราะพรุ่งนี้เขาต้องไปตรวจงานโรงแรมอีกหลายที่และไปจบที่กระบี่ที่จะต้องจัดการวางแผนงานแต่งงานข
“อยากมีสิคะ วิอยากมีลูกค่ะ” เธอนึกว่าสามีพูดเล่นกับเพื่อนไม่คิดว่าเขาอยากมีลูกกับเธอจริง“งั้นคืนนี้เรามาทำลูกกันนะครับ” ภูริพูดจบก็ทาบริมฝีปากแนบลงริมฝีปากอิ่มของภรรยาอย่างอ่อนโยนก่อนจะสอดลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากตวัดปลายลิ้นเกี่ยวรัดลิ้นเล็กไว้อย่างดูดดื่ม“อืออ..” วิตาครางเบาๆกระหวัดปลายลิ้นเกี่ยวรัดตอบโต้ลิ้นสากยั่วเย้าดูดดึงเข้าปากอย่างดูดดื่มและให้ความร่วมมือกับสามีที่ถอดชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มตัวยาวออกจากกายแล้วถอดเสื้อผ้าของเขาจนเปลือยเปล่า“วิจ๋า อืมม” ภูริไล้ปลายลิ้นเลียใบหูแล้วดูดติ่งหูเบาๆ มือหนาลูบไล้ผิวนุ่มไปตามลำตัวก่อนจะหยุดที่สองเต้าอวบอิ่มที่เขาดื่มกินทุกค่ำคืนไม่เคยว่างเว้นแล้วลากลิ้นสากร้อนผ่าวไปตามลำคอลงปถึงเนินอกอวบอิ่มที่สองมือเคล้นคลึงหนักมือขึ้นเรื่อยๆด้วยความต้องการที่ไหลไปรวมกันตรงปลายท่อนเนื้อลำยาว“คุณภูขาวิต้องการคุณภูค่ะ อืมม..” วิตาครางออกมาด้วยความเสียวสยิวร่างกายร้อนรุ่มด้วยความต้องการรสสวาทที่สามีปลุกเร้าอย่างจัดเจนช่ำชองพร่ำสอนบทรักเธอทุกคืนวันไม่เคยขาดและเธอก็ชอบให้เขาสัมผัสแนบชิดลึกล้ำ“ผมรู้ครับที่รัก อื้มม..” ภูริพูดชิดยอดอกสีชมพูระเรื่อแข็งเป็นไตแล







