8.1 # อำลาวงการ

พี่แพตตี้ โทรหาฉันตั้งแต่ 10 นาทีแรกที่ฉันแยกจากลูกค้าคนล่าสุดที่พี่แพตตี้ส่งมาให้ ฉันบอกตามตรงเลยว่า ตอนนี้อารมณ์ฉันยังไม่พร้อมเท่าไหร่กับการถูกด่า ถึงแม้ว่าตั้งแต่ที่เคยทำงานกับพี่แพตตี้มา เขาไม่เคยด่าฉันเลยซักครั้งก็ตาม

แต่กิตติศัพท์ของพี่แพตตี้ คนในวงการรู้กันดีว่า เมื่อทำเจ้ไม่พอใจเมื่อไหร่ เจ้ด่าได้แสบสรร ถึงกับมีรุ่นน้อยหลายคนขอออกจากวงการนี้ไปเลยก็มี ฉันยังไม่พร้อมจะเจอแบบนั้น ฉันจึงเลือกที่จะไม่สนใจสายเรียกเข้านี้

“รับเถอะนิต้า เผื่อพี่เค้ามีเรื่องด่วนจริงๆ นะ นี่โทรไม่หยุดเลย” อัยย์ เตือนฉันอีกครั้ง เมื่อมือถือฉันสั่นขึ้นมาอีก นี่คงเป็นครั้งที่ 3 แล้ว ตั้งแต่ฉันมาอยู่กับอัยย์ที่บ้าน

ฉันได้แต่ถอนหายใจ แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดรับสาย “พี่แพตตี้ น้องขอโทษ” คำแรกที่ฉันพูดคือขอโทษ ยังไงฉันก็รู้สึกผิด ทั้งเรื่องที่ไปทะเลาะกับลูกค้าที่พี่เขาส่งมาให้ และก็เรื่องที่ไม่ยอมรับสายอยู่นาน

[“นิต้า...โอ้ย ชั้นจะบ้าตาย กว่าจะรับสายได้ หล่อนทำอะไรอยู่ยะ นี่วันนี้ชั้นขอบใจหล่อนมาเลยนะยะ ที่ช่วยดูแลลูกค้าให้ เดี๋ยวไว้ชั้นพาไปเลี้ยง อ้อ แล้วก็สัปดาห์หน้าชั้นก็จองตัวไว้ด้วยนะ ยังไม่ได้รับงานใช่มั้ย”]

ฉันแปลกใจกับสิ่งที่พี่แพตตี้พูดมาในสาย จนไม่อยากจะเชื่อ ไม่ใช่แค่พี่แพตตี้จะไม่ด่าฉันแล้ว แต่ยังจองตัวฉันในสัปดาห์หน้าอีก ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ “พี่แพตตี้คนสวย พี่รู้ใช่มั้ย ว่านิต้าไม่รับงานแบบนั้น” ฉันอ้อมแอ้มบอกไปในสาย ยังไงฉันก็ยังคงเกรงใจพี่เขาอยู่บ้าง เพราะเขาก็ถือเป็นผู้มีพระคุณกับฉันคนหนึ่ง

[“งานแบบนั้นที่ไหน ก็งานเดิมนี่แหละย่ะ ชั้นรู้หรอกน่า โอเคนะ ตามนั้น ไว้ชั้นส่งรายละเอียดให้อีกที ตอนนี้ชั้นไปก่อนล่า เด็กชั้นมาละ”]

“พี่...” ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ถามอะไรต่อ พี่แพตตี้ก็วางสายไปแล้ว ยังไม่รู้รายละเอียดลูกค้าเลย แต่อีกใจฉันก็ยังเชื่อในตัวพี่แพตตี้ว่าคงไม่เอางานไม่ดีมาให้ฉันแน่ๆ เพียงแต่ ความไม่รอบคอบและไม่มีข้อมูลลูกค้าเพียงพอของฉันในวันนี้ เป็นบทเรียนที่ทำให้ฉันอยากรอบคอบในการรับงานมากขึ้น

“เป็นอะไรหรือเปล่า นิต้า หน้าเครียดเลย โดนดุเหรอ”

“ไม่เลย เพราะไม่โดนด่านี่แหละ ชั้นถึงแปลกใจ แถมยังนัดลูกค้าไว้ให้ฉันอีกงานด้วย แปลกมั้ยล่ะ ทั้งๆ ที่ก่อเรื่องไว้ขนาดนั้นแล้ว”

“ลูกค้าเค้าคงไม่ถือสาอะไรหรอกมั้ง อย่าคิดมากเลย ไปกัน เราลงไปดูที่ครัวกันเถอะว่าแม่ทำอะไรให้กินบ้าง”

“เอาของกินมาล่อชั้นอีกแล้ว ยัยอัยย์ ป่ะ ไปกัน เครียดมากชั้นก็ชักจะหิวละ”

บ้านยัยอัยย์ เป็นเซฟโซนให้ฉันได้จริงๆ เลยนะ คืนนี้ แม่อัยย์ทำอาหารที่ฉันชอบให้ด้วย ท่านคงเห็นสีหน้าฉันตอนเดินเข้ามาในบ้านแล้วว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงตั้งใจทำให้เพื่อปลอบใจ

บ้านนี้ น่ารักทุกคนทั้งพ่ออัยย์ ผู้กำกับชื่อดัง แม่อัยย์นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม ดาวค้างฟ้า และยัยอัยย์เพื่อนฉัน ลูกสาวคนเดียวของบ้าน แต่เหมือนตอนนี้ ทั้งพ่อและแม่เอ็นดูฉันเหมือนเป็นลูกสาวอีกคนของท่านไปแล้ว

“เป็นไงจ๊ะ นิต้า พอทานได้มั้ย” แม่ถามขึ้นระหว่างนั่งทานอาหารด้วยกัน

“อร่อยมากเลยค่ะแม่ แม่เป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟคสุดๆ เลยนะคะ ทั้งสวย ทำงานเก่ง ทำอาหารก็เก่งอีก เลิศ”

“ชมแบบนี้แม่ไม่เขินหรอกนะ แม่ชินแล้ว คิคิ” แม่ไม่เคยถือตัวกับฉันเลย ให้ความสนิทสนมกับฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ จนทุกวันนี้

“โห แม่คะ เดี๋ยวนี้ เล่นมุขแบบนี้เป็นด้วยเหรอ” ยัยอัยย์ แซวแม่ตัวเองซะอย่างนั้น และเราทั้งโต๊ะ ก็หัวเราะประสานเสียงออกมาพร้อมกัน ฉันรู้สึกว่าทุกครั้งที่มากินอาหารบ้านอัยย์ ฉันมีความสุขมาก การได้ร่วมโต๊ะกับครอบครัวทำให้เจริญอาหารได้มากทีเดียว

“อ้อ นิต้าจ๊ะ ช่วงนี้งานยุ่งมั้ย แม่ขอวานอะไรหน่อยได้มั้ยจ๊ะ” หลังทานข้าวกันเสร็จ แม่ยกของหวานกับผลไม้มาให้พวกเรา และถามฉันขณะที่ทุกคนยังอยู่กันครบ

“ฉลองปิดกล้องไปแล้ว ช่วงนี้งานหนูโล่งมากเลยค่ะ แม่มีอะไรให้นิต้าทำ บอกมาได้เลยค่ะ”

“สัปดาห์หน้า งานประกาศรางวัลแล้ว แม่อยากให้นิต้าช่วยเลือกชุดให้แม่หน่อย ห้องเสื้อเค้าส่งแบบมาให้หลายร้านเลย แต่แม่อยากให้ครั้งนี้พิเศษหน่อย”

“ได้เลยค่ะแม่ สบายมากเลย แม่มีดีไซน์อะไรพิเศษในใจมั้ยคะ”

“ก็มีนิดหน่อยจ๊ะ แล้วแม่ก็อยากบอกข่าวทุกคนด้วย คือ แม่ปรึกษากับพ่อแล้ว ว่างานครั้งนี้ แม่คงจะประกาศอำลาวงการเบื้องหน้าอย่างเป็นทางการ”

“หา อะไรนะคะแม่ แม่จะอำลาวงการเหรอคะ ยังไงกันคะพ่อ” คงเป็นอัยย์ที่น่าจะตกใจกับข่าวนี้ที่สุด เพราะคงคิดไม่ถึงว่าแม่จะเลิกทำในสิ่งที่แม่รักที่สุดแบบนี้

“ใจเย็นๆ ลูกอัยย์ ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น แม่แค่อำลาเบื้องหน้าจ๊ะ แต่แม่ยังไปช่วยพ่อทำเบื้องหลังอยู่นะ แล้วแม่ก็คิดแล้วว่า แม่มีความสุขที่เลือกแบบนี้ ดังนั้น งานประกาศรางวัลสุดสัปดาห์นี้ แม่เลยจะถือโอกาสให้สัมภาษณ์เรื่องนี้ไปเลย”

“ถ้า..แม่เลือกแล้ว และแม่มีความสุข อัยย์ก็โอเคค่ะ แต่อัยย์แค่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้”

“เร็วที่ไหนกัน แม่อยู่วงการนี้มาเกิน 30 ปีแล้วนะ แล้วพอได้ไปทำเบื้องหลังกับพ่อ แม่ว่ามันก็สนุกดี”

“เอาแบบนั้นก็ได้ งั้นงานสัปดาห์นี้ ก็งานใหญ่ของครอบครัวเราเลยสิคะ”