เข้าสู่ระบบเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังขึ้นข้างหูของหรงจื่อเหยาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ โดยที่เธอยังคงอยู่ในอาการโคม่ามานานแสนนาน หลังจากที่แพทย์ทำการช่วยเหลือเธออย่างสุดความสามารถ ในที่สุดหญิงสาวก็สามารถลืมตาขึ้นมาบนโลกใบเดิมของตนได้อีกครั้งจื่อเหยาตกใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่เห็น เนื่องจากครั้งสุดท้ายเธอจำได้ว่าระบบ
กาลเวลาผันเปลี่ยนจากหยาดฝนโปรยปรายสู่แสงแดดอันอบอุ่น เซี่ยหลงและเซี่ยเฟิ่งต่างเติบโตเป็นหนุ่มสาวที่สง่างามและเปี่ยมด้วยความสามารถ พวกเขาได้พิสูจน์ตนเองว่าคู่ควรที่จะก้าวเข้ามาสานต่อภารกิจของมารดาในหน่วยสืบสวนพิเศษเซี่ยหลงในวัยยี่สิบปีได้รับความไว้วางใจให้เป็นผู้บัญชาการหน่วยสืบสวนพิเศษคนใหม่ เขามีค
“แต่ท่านแม่ พวกเราอยากช่วยท่านนี่ขอรับ” เซี่ยหลงกล่าวเสริม ดวงตาที่ฉายแววความคิดลึกซึ้งมองมารดาอย่างจริงจัง “เราอยากช่วยท่านไขคดี และปกป้องความยุติธรรมเช่นเดียวกับท่าน”เซี่ยเฟิ่งพยักหน้าหงึกหงัก “ใช่เจ้าค่ะ ท่านแม่ พวกเราแข็งแรงและฉลาดพอแล้วนะเจ้าคะ”หรงจื่อเหยายิ้มอย่างอบอุ่น นางเข้าใจความรู้สึกขอ
“ขอคารวะใต้เท้าหรงขอรับ/เจ้าค่ะ” เสียงทักทายดังขึ้นพร้อมกันเมื่อหรงจื่อเหยาปรากฏตัวหรงจื่อเหยาพยักหน้ารับเล็กน้อย “ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจในการเข้าร่วมหน่วยสืบสวนพิเศษแห่งนี้” เสียงของนางกังวานและชัดเจน “หน่วยสืบสวนของเราจะเปิดโอกาสให้ผู้มีความรู้ความสามารถทุกคน ไม่ว่าจะบุรุษหรือสตรี... แล
วันเวลาผันผ่านหรงจื่อเหยายังคงไม่ยอมแพ้ในการจัดตั้งหน่วยสืบสวนพิเศษ นับตั้งแต่ที่นางได้เริ่มเสนอแนวคิดนี้ในราชสำนัก นางต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักหน่วงจากขุนนางฝ่ายอนุรักษนิยมที่ยังคงยึดมั่นในขนบธรรมเนียมโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่สตรีอย่างนางจะเข้ามามีบทบาทในกิจการบ้านเมืองถึงเพียงนี้“กราบทู
“ท่านพี่...” นางเอ่ยเรียกเขาเสียงเบา รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้า“จริงนะเหยาเอ๋อ ข้าไม่ได้แกล้งกล่าวชมเขา” เซี่ยเว่ยหลง กล่าวพลางดึงภรรยาเข้ามาใกล้ “หลงเอ๋อฉลาดเกินวัย และมีความคิดที่ซับซ้อน เขามักจะเก็บงำความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ในใจ เช่นเดียวกับเจ้าในบางครั้ง”หรงจื่อเหยาหัวเราะออกมาอย่างสดใส “
หรงเจี้ยนอวี่ที่ได้ยินเช่นนี้เจ้าตัวก็อ้าปากพะงาบ ๆ เถียงไม่ออก ทั้งนี้เป็นเพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันส่วนเซี่ยเว่ยหลงเขาก็ไม่คิดจะรอคำตอบของหรงเจี้ยนอวี่ เพราะในตอนนี้เขาได้หันไปหาหมอหลวงเสียแล้ว... ในเรื่องวิธีที่จะรักษาอาการของเด็กสาว และเมื่อเขาได้รับคำตอบรวมถึงได้ใบสั่งยามาเจ้าตัวก็ไม่รอช้าที
แต่สิ่งที่ทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกนั่นก็คือเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ดังมาจากทุกทิศทาง พร้อมกับร่างของนักรบชุดดำสวมหน้ากากลวดลายเกล็ดปลาที่ปรากฏตัวขึ้นอีกหลายร้อยคน พวกเขาสวมชุดเกราะสีดำสนิท มีตราสัญลักษณ์รูปคลื่นทะเลติดอยู่ที่แขนเสื้อ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเจ้าสมุทร!วิญญาณของอาเฉียงที่เห็นว่าส
“ไม่มีทาง! ข้าจะไม่ยอมแพ้!” หรงเจี้ยนคังตะโกนอย่างดื้อดึง ซึ่งเมื่อหรงจื่อเหยาเห็นเช่นนี้นางจึงใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าที่จุดสลบของเขา... ทำให้ร่างของหรงเจี้ยนคังทรุดลงหมดสติไปในทันทีก่อนที่นางจะพุ่งตัวไปช่วยหรงจิ้นเหวินที่กำลังรับมือกับชายสวมหน้ากากสีแดงลายเกล็ดปลาด้วยสภาพที่ตัวเองค่อนข้างยับเยินจากบาด
ในขณะที่บางส่วนของอาคารและเสาต่าง ๆ ก็เริ่มบิดเบี้ยวผิดรูปราวกับว่าทุกสิ่งกำลังจะแตกสลาย“เกิดอะไรขึ้น!” เสียงตะโกนของเซี่ยเว่ยหลงดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก สายตาของเขากวาดมองไปรอบด้านอย่างระแวดระวังภัย... ทันทีเมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ผิดปกติเจ้าตัวก็ได้รีบทะยานกายมาอยู่เคียงข้างสองพี่น้องหรงไม่เพียงแค่เข







