LOGINCW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย
สัญญาการแต่งงานชั่วคราว
สัญญาฉบับนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2568 ระหว่าง
1. นายนรินทร์ โสภณวิจิตร (ต่อไปนี้เรียกว่า "ฝ่ายภรรยา") อายุ 25 ปี อยู่บ้านเลขที่ 10/11 ชั้น 10 โครงการ เดอะ แพลทินัม ถ.ราชดำริ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นคู่สัญญาฝ่ายที่หนึ่ง
2. นายราเชนทร์ ธรรมคุณ (ต่อไปนี้เรียกว่า "ฝ่ายสามี") อายุ 25 ปี อยู่บ้านเลขที่ 154/2 ซ.เทศบาล ถ.บางกรวย ต.บางรักพัฒนา อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี ซึ่งเป็นคู่สัญญาฝ่ายที่สอง
คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเข้าสู่การสมรสตามกฎหมายเป็นระยะเวลาจำกัด โดยมีข้อตกลงและเงื่อนไขดังต่อไปนี้
ข้อ 1: วัตถุประสงค์ของการสมรส การสมรสครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ:
1.1 สร้างภาพลักษณ์ทางสังคมที่เหมาะสมแก่ ฝ่ายภรรยา ในฐานะคู่ครองตามกฎหมาย
1.2 ให้กำเนิดทายาทเพื่อสืบสกุลและธุรกิจของ ฝ่ายภรรยา
1.3 ให้ ฝ่ายสามี ได้รับค่าตอบแทนทางการเงินตามที่ระบุในสัญญานี้
1.4 การสมรสนี้มิได้มีเจตนาเพื่อก่อให้เกิดความผูกพันทางอารมณ์หรือชีวิตคู่ที่แท้จริง
ข้อ 2: ระยะเวลาของสัญญา สัญญานี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่จดทะเบียนสมรส และจะสิ้นสุดลงเมื่อ:
2.1 ทายาทที่เกิดจาก ฝ่ายภรรยา มีอายุครบ 3 ปีบริบูรณ์
2.2 ฝ่ายภรรยา หรือ ฝ่ายสามี มีเหตุผลอันสมควรในการยกเลิกสัญญา และได้มีการตกลงค่าเสียหายกันแล้ว
2.3 คู่สัญญาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียชีวิต
2.4 อย่างไรก็ตาม คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายมีสิทธิ์ตกลงที่จะขยายระยะเวลาสัญญา หรือเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ในอนาคต หากเห็นสมควร
ข้อ 3: ภาระหน้าที่ของฝ่ายภรรยา ฝ่าย ภรรยา ตกลงที่จะปฏิบัติตามภาระหน้าที่ดังต่อไปนี้:
3.1 ค่าตอบแทน: ฝ่ายภรรยา ตกลงจะจ่ายค่าตอบแทนแก่ ฝ่ายสามี เป็นจำนวนเงิน 10 ล้านบาท ในวันจดทะเบียนสมรส และจะรับผิดชอบค่าดูแลรักษาของ นายชัยวัฒน์ ธรรมคุณ ทั้งหมดตลอดระยะเวลาสัญญา
3.2 ค่าใช้จ่าย: ฝ่ายภรรยา จะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการดำเนินชีวิตของ ฝ่ายสามี รวมถึงค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูทายาทที่เกิดจากความสัมพันธ์นี้ทั้งหมด
3.3 การดูแลสุขภาพ: ฝ่ายภรรยา จะจัดให้มีการดูแลสุขภาพแก่ ฝ่ายสามี และทายาทอย่างเหมาะสม
3.4 ความเป็นส่วนตัว: ฝ่ายภรรยา จะเคารพความเป็นส่วนตัวของ ฝ่ายสามี ตามสมควร เว้นแต่ในกรณีที่จำเป็นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของครอบครัว
ข้อ 4: ภาระหน้าที่ของฝ่ายสามี ฝ่ายสามี ตกลงที่จะปฏิบัติตามภาระหน้าที่ดังต่อไปนี้:
4.1 การออกงานสังคม: ฝ่ายสามี ตกลงที่จะเข้าร่วมงานสังคม งานเลี้ยง และกิจกรรมอื่น ๆ ที่ฝ่ายภรรยา ร้องขอ เพื่อรักษาภาพลักษณ์ของครอบครัวและการสมรส
4.2 การให้กำเนิดทายาท: ฝ่ายสามี ตกลงที่จะให้ความร่วมมือในการกำเนิดทายาทแก่ฝ่ายภรรยา
4.3 การดูแลทายาท: ฝ่ายสามี ตกลงที่จะดูแลและเลี้ยงดูทายาทที่เกิดจากความสัมพันธ์นี้อย่างเหมาะสมตลอดระยะเวลาสัญญา
4.4 การรักษาความลับ: ฝ่ายสามี ตกลงที่จะรักษาความลับเกี่ยวกับการสมรสตามสัญญาฉบับนี้และเรื่องส่วนตัวของ ฝ่ายภรรยา อย่างเคร่งครัด
4.5 ไม่สร้างความเสื่อมเสีย: ฝ่ายสามี ตกลงที่จะไม่กระทำการใด ๆ อันเป็นการสร้างความเสื่อมเสียให้แก่ ฝ่ายภรรยา หรือครอบครัวของ ฝ่ายภรรยา
ข้อ 5: ข้อตกลงเกี่ยวกับการหย่าและการสิ้นสุดสัญญา
5.1 เมื่อสัญญาสิ้นสุดลงตามเงื่อนไขในข้อ 2 คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงจะดำเนินการจดทะเบียนหย่าโดยสมัครใจ
5.2 ในกรณีทาง ฝ่ายภรรยา หรือ ฝ่ายสามี ต้องการบอกเลิกสัญญาก่อนกำหนด จะต้องแจ้งให้อีกฝ่ายทราบล่วงหน้าอย่างน้อย เช่น 3 เดือนและตกลงเรื่องค่าชดเชย หรือค่าเสียหายที่อาจเกิดขึ้นร่วมกัน
5.3 ในกรณีที่เกิดการหย่า ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ๆ สิทธิในการปกครองดูแลบุตรจะเป็นของ ฝ่ายภรรยา แต่ ฝ่ายสามี ยังคงมีสิทธิ์ในการเยี่ยมเยียนบุตรตามสมควร โดย ฝ่ายภรรยา จะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูบุตรทั้งหมด
ข้อ 6: บทลงโทษหากมีการผิดสัญญา
หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา คู่สัญญาอีกฝ่ายมีสิทธิ์บอกเลิกสัญญาได้ทันที และฝ่ายที่ผิดสัญญาจะต้องชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจริงให้แก่อีกฝ่ายหนึ่ง
ข้อ 7: การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญา
การแก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงข้อความในสัญญานี้จะกระทำได้โดยความยินยอมของคู่สัญญาทั้งสองฝ่าย และต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น
สัญญานี้ทำขึ้นเป็นสองฉบับ มีข้อความถูกต้องตรงกัน คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายได้อ่านและเข้าใจข้อความในสัญญาฉบับนี้เป็นอย่างดีแล้ว จึงได้ลงลายมือชื่อไว้เป็นสำคัญต่อหน้าพยาน
ลงชื่อ............................................... (ฝ่ายภรรยา)
(นรินทร์ โสภณวิจิตร)
ลงชื่อ............................................... (ฝ่ายสามี)
(ราเชนทร์ ธรรมคุณ)
ลงชื่อ............................................... (พยาน)
(รณภพ โสภณวิจิตร)
ลงชื่อ............................................... (พยาน)
(Édouard William)
ไม่ทันไรหนึ่งในวันที่ราเชนทร์หวาดหวั่นที่สุดก็เดินทางมาถึง ตลอดสองสามคืนที่ผ่านมาเขาตั้งอกตั้งใจอ่านทุกตัวอักษรในสัญญาแล้วก็มานั่งรู้สึกผิดกับตัวเองว่าทำไมถึงยอมตกลงเซ็นไปเร็วขนาดนั้น ทั้งที่น่าจะเอาสัญญามาไตร่ตรองสักหน่อยเพราะไอ้วินมันก็เอาเอกสารทิ่มหน้าสั่งให้อ่านโดยละเอียดแล้วแท้ ๆ แต่เขาที่เห็นเงินสิบล้านมากองตรงหน้าดันตามืดบอด
ทว่าอย่างไรราเชนทร์ก็มองวันนี้เป็นวันพิเศษ จึงตั้งใจมัดผมให้ดูเรียบร้อยขึ้น ใจจริงอยากสวมชุดทางการมากกว่านี้แต่เวลานัดค่อนข้างกระชั้นชิด เขาจึงยังสวมชุดพ่อครัวตัวเดิม
ส่วนตัวแค่แต่งงานบังหน้าสามปีมันไม่ยากหรอก ออกงานกับต่างชาติยิ่งไม่น่าเป็นปัญหา แต่เขายังไม่อยากมีลูกตอนนี้นี่สิ เขาพึ่งอายุยี่สิบห้าเองนะ ความฝันที่ต้องการให้ร้านของปู่มีชื่อเสียงโด่งดังจนมีสาขาไปทั่วประเทศก็ยังไม่สำเร็จ ต่อให้ทางนั้นรับปากว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด กระนั้นคนเป็นพ่อมันก็ต้องรับผิดชอบดูแลอยู่หรือเปล่า เขาไม่อยากให้เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองโตมาขาดความอบอุ่นจากบิดาหรอกนะ
ราเชนทร์ยืนเช็ดโต๊ะด้วยความเหม่อลอย มองนาฬิกาแล้วจึงเห็นว่าใกล้เวลานัดเต็มที ไอ้วินบอกว่าคุณหนูเจ้าจะมาหลังร้านปิดราวครึ่งชั่วโมง เคยเห็นแต่ในสื่อข่าว ไม่รู้ตัวจริงเป็นเช่นไร หากให้เดาคงเป็นคนสุขุม พูดน้อย แล้วก็ตัวเล็กน่าทะนุถนอมเป็นแน่
คิดอยู่เพลิน ๆ เสียงเคาะกระจกก็ดังขึ้น เมื่อเงยหน้าจึงเห็นไอ้เพื่อนวินยืนทำหน้าระรื่นก่อนจะชี้ไปทางประตูร้าน ยามหันไปมองร่างเล็กที่เดินเข้ามาสบตาราเชนทร์จึงคิด
‘นี่ไม่ใช่แค่ตัวเล็กแล้ว นี่เขาเรียกคนขาดสารอาหาร!’
“ณิชา! แด๊ดดี๊มารับแล้วนะคะ”ว่าแล้วเจ้าของชื่อตัวเล็กก็วางมือจากของเล่น วิ่งแถด ๆ ไปกอดผู้เป็นบิดาด้วยความคิดถึง ก่อนที่เด็กหญิงจะเดินเตาะแตะไปสวัสดีทีเชอร์ หยิบกระเป๋าเป้มาสะพายพร้อมเดินทางกลับบ้านแสงยามเย็นสาดส่องเข้ามายังอาคารเรียนชั้นอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นลานกรีฑา สระว่ายน้ำ หรือสนามเด็กเล่นล้วนถูกย้อมไปด้วยสีส้มจากดวงอาทิตย์ บริเวณทางเดินหน้าห้องเรียนมีเพียงสองพ่อลูกเดินจูงมือมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ถึงกระนั้นเด็กหญิงผู้สดใสกลับไม่ได้ต้องการดื่มด่ำกับความสงบนั้นด้วยเหตุผลประการใหญ่“แด๊ดดี๊มาสายตั้งหนึ่งนาทีนะคะ”“แด๊ดขอโทษ... พี่อนาสตาเซียเขาเสียนิดหน่อยค่ะ”“พี่อนาสตาเซียแก่แล้ว แด๊ดดี๊ไม่ขอให้มามี้ซื้อให้ใหม่ล่ะคะ”ลูกสาวตัวเล็กเอื้อนเอ่ยเป็นเสียงเจื้อยแจ้วกับบิดาด้วยความงอนเล็กน้อย ส่วนเจ้าของ ‘พี่อนาสตาเซีย’ ที่มีนามว่าราเชนทร์กลับได้แต่รู้สึกผิดพลางสวมหมวกนิรภัยให้ลูกสาวคนสวย เผอิญว่าระหว่างทางลืมว่าน้ำมันใกล้หมด ผลที่ได้คือการที่ล้อหยุดหมุนกลางทาง ท้ายที่สุดจึงต้องเข็นมอเตอร์ไซค์ลงทางด่วนแวะเข้าปั
“คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้
ในห้องครัวขนาดพอเหมาะ ณ โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศและคาวปลา แฝดชายสามคนครัวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดกำลังนั่งสุมหัวอยู่ยังมุมหนึ่งของห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กระซิบกระซาบถึงพฤติกรรมของหัวหน้างานที่ผิดแผกไป“พวกมึงว่าลูกพี่เขาโดนของรึเปล่าวะ” เขตเปรยถามเหล่าน้อง“กูว่าเขาก็เป็นแบบนี้ของเขาทุกวันนะ” เขื่อนค้านตาใส ด้วยว่าหัวหน้าเขาก็หน้าบานทุกครั้งที่ท่านผอ. แวะมาหา“ไม่หรอก กูเห็นด้วยกับไอ้เขต” ขุนคนกลางสนับสนุนคนพี่ เนื่องจากคราวนี้ลูกพี่ราเชนทร์พอว่างจากงานก็เปิดโทรศัพท์ขึ้นมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ต่างจากปกติที่จะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถี่ขนาดนี้ว่าแล้วทั้งสามก็หันคอกลับไปมองปัวส์ซงนิเอร์หัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว แล้วถึงพบว่าพี่แกหยิบมือถือขึ้นมาฉีกยิ้มใส่อีกแล้ว คนไม่มองว่าโดนของเข้าก็ให้มันรู้ไปทันใดนั้นก็มีสัญญาณออร์เดอร์เข้า พวกเขาทั้งสามจึงต้องรีบวิ่งกลับเข้าที่พร้อมเป็นลูกมือหัวหน้าแผนกผู้เคร่งครัด โดยในขณะที่เจ้าขุนกำลังเตรียมแป้งทำทะเลทอด ก็เกิดสนอกสนใจประเด็นเกี่ยวกับหัวหน้า“ลูกพี่ เมื่อกี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร
“ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา
“ยินดีกับการตั้งครรภ์ครับคุณหนู”นายแพทย์ประจำตัวกล่าวแสดงความยินดีน้ำตาคลอ เพราะเขาเองก็เอ็นดูคุณหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน เห็นเจ้าตัวไปได้ดีกับคู่ชีวิต และกำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจก็ยิ่งปลาบปลื้มส่วนราเชนทร์ตอนนี้นั่งยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหู มองที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่ขึ้นสองขีดด้วยความภาคภูมิใจ ผ่านมาราวสองเดือนกว่าในที่สุดพวกเขาก็จะได้มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นในบ้านเสียที ว่าแล้วก็โอบเอวภรรยาที่ดูจะอึ้งกับผลลัพธ์ตรงหน้าตามตรงนรินทร์ไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่าคุณหมอขอตัวกลับไปตอนไหน เพียงแต่จู่ ๆ ความเครียดก็เข้าปะทะ ความรู้สึกหนักอึ้งบีบรัดทรวงอกจนหายใจติดขัด ความเงียบก้องอยู่ในหูจนแทบจะกลบเสียงรอบข้างทั้งหมด ความตื่นเต้นและความดีใจที่ควรจะมีในช่วงเวลาเช่นนี้กลับถูกกลืนหายไปจนสิ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุเขากลัว กลัวว่าเก้าเดือนต่อจากนี้ร่างกายตัวเองอาจจะไม่พร้อมรับกับท้องที่ค่อย ๆ โตขึ้น ภาระงานในอนาคตไม่ว่าจะการสัมมนา หรือการประชุมทั่วไปเขาที่อุ้มท้องเด็กคนนี้อยู่จะสามารถจัดการมันได้ดีหรือเปล่า กรณีที่วิลเลี่ยมหรือสามีไม่อยู่ตรงนั้น เขาไม่มั่นใจเลย
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป

![เพียงชั่ววูบเดียว [MPREG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





