MasukShare
บทที่ 4 หยามหน้า
Tanggal publikasi:
2025-09-28 11:00:08“สวัสดีครับ ผมนรินทร์ โสภณวิจิตร”
“ผมราเชนทร์ ธรรมคุณครับ คุณหนูสนใจทานขนมไหมครับ ผมทำเตรียมไว้”
“ขอบคุณมากครับ”
นรินทร์ถูกเชิญให้มานั่งยังโต๊ะมุมหนึ่งของร้าน ซึ่งมองออกไปเห็นถนนและวิวไร่นาได้อย่างชัดเจน ตลอดทางมานี้เขาเองก็คิดว่ามีร้านอาหารที่เปิดในที่ร้างผู้คนยังมีลูกค้าแวะมาได้อยู่อีกหรือ แต่ดูจากรีวิวในแผนที่ก็มียอดผู้ชมไม่ใช่น้อย ไม่น่ามาตั้งในที่ห่างไกลแบบนี้เลยจริง ๆ
คิดแล้วก็พลางเหลือบตามองเจ้าของร้านร่างสูงในครัวที่กำลังตักนู่นตักนี่ในถ้วย ปกติเขาไม่กินมื้อเย็นเพราะมันเสียเวลา ส่วนมื้อเช้ากับมื้อเที่ยงก็เน้นกินเป็นขนมปังกับน้ำชงโปรตีนไม่ก็กาแฟ แต่มาหาว่าที่หัวหน้าเชฟประจำแผนกทั้งทีจะไม่ลองชิมฝีมือเจ้าตัวหน่อยคงไม่เหมาะ
“มาแล้วครับ อินทนิลครับ”
“มันเยอะ...ไปรึเปล่าครับ” นึกว่าจะเป็นอาหารฝรั่งเศสเสียอีก
“คุณหนูทานน้อยเกินไปต่างหาก”
วิลเลี่ยมที่เดินตามเข้ามาทักคุณหนูตัวเล็ก ในฐานะคนสนิทอย่างเขา คอยจ้ำจี้จ้ำไชให้คุณหนูทานอาหารให้ครบห้าหมู่ตลอด แต่เจ้าตัวไม่เคยทำได้เลยสักครั้งเพราะกินข้าวไปไม่เกินห้าคำก็อิ่มเสียแล้ว
“เหลือก็ไม่เป็นไรครับ”
ราเชนทร์กล่าวอย่างใจเย็น เห็นสารร่างก็เข้าใจได้ว่าคุณหนูคนนี้คงไม่ค่อยได้ทานอาหารอย่างเป็นกิจจะลักษณะเท่าไรนัก
“อือ”
ราเชนทร์กำลังคิดว่าคุณหนูเป็นดังที่เขาคิดไว้เกือบทุกประการ เป็นคนสื่อสารไม่เก่ง ทั้งยังดูขี้เกรงใจพิลึก สงสัยไม่คุ้นกับคนแปลกหน้า ส่วนเขาที่แรดมาแต่ไหนแต่ไรนั้น การทำความรู้จักคนใหม่ ๆ จึงไม่ใช่ปัญหา
“มีอะไรให้กูกินไหมอะ”
“มีอินทนิลเหลือ ไปตักกะทิราดใส่น้ำแข็งเองก็แล้วกัน”
สองอัลฟ่าพูดคุยอย่างเป็นกันเองในขณะที่คุณหนูโอเมก้าลองตักเนื้อแป้งสีเขียวมรกตขึ้นมาชิม ความเย็นซ่านเข้ามาก่อนเป็นอันดับแรกเมื่อขนมเข้าสู่โพรงปาก ลิ้นสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นละมุนละไมของตัวแป้ง ไม่มีความรู้สึกสากหรือกระด้างเลยแม้แต่น้อย ไหนจะกลิ่นหอมควันเทียนที่ลอยตามขึ้นมา เคยได้ยินชื่ออยู่ผ่าน ๆ แต่ไม่เคยกินมาก่อนเลย
“เป็นยังไงบ้างครับ?”
“ผมกินเป็นครั้งแรก อร่อยดีครับ”
เพราะตัวพูดมากมันไปหาของกินอยู่ในครัว ส่วนราเชนทร์แม้มีหลายคำถามอยู่ในอกแต่ก็ไม่กล้า ไม่อยากขัดคนกำลังตั้งใจกิน
“ต่อจากนี้ผมต้องทำยังไงบ้างเหรอครับคุณหนู”
“เอกสารลงนามครบแล้ว วันนี้วิลเลี่ยมจะเอาหลักฐานอีกฉบับมาให้คุณ ต่อจากนี้จะเป็นเรื่องงานแต่ง กับงานของคุณครับ
“เดี๋ยวนะครับ งานแต่งผมเข้าใจ แต่งานของผมมาเกี่ยวอะไรด้วย”
“วิลเลี่ยมไม่ได้บอกคุณเหรอครับ?”
“ครับ?”
ราเชนทร์แสดงอาการงุนงงอย่างเห็นได้ชัด คุณหนูโอเมก้าจึงจำเป็นต้องวางช้อนแล้วหันมาให้คำอธิบายแทนผู้จัดการเห็นแก่กิน
เนื่องจากนี่เป็นการแต่งงานเพื่อการให้กำเนิดทายาท และชื่อเสียงของบริษัท ดังนั้นนอกจากประวัติในอดีตแล้วนั้น คนที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโสภณวิจิตรจำเป็นต้องมีการงานในปัจจุบันที่มั่นคงและเป็นที่ยอมรับในระดับประเทศ พวกตาสีตาสาขี้นินทาตามอินเทอร์เน็ตพวกเขาไม่สนใจหรอก แต่เรื่องนี้จะมีผลเป็นอย่างมากระหว่างคู่ค้า โดยเฉพาะชาวไทยด้วยกัน
“ผมจึงอยากให้คุณมาเป็นหัวหน้าเชฟประจำแผนก รับผิดชอบในส่วนอาหารฝรั่งเศสครับ”
Chef de Partie (เชฟเดอปาร์ตี) หรือ Line Cook ตำแหน่งเชฟที่เป็นหัวหน้าประจำสถานีหรือแผนกย่อยในครัวมืออาชีพ เช่น Saucier (ซอสซิเอร์) เชฟซอส, Rôtisseur (โรติสเซอร์) เชฟอาหารปิ้งย่าง, Garde Manger (การ์ด ม็องเช่ร์) เชฟครัวเย็น รับผิดชอบสลัด อาหารเรียกน้ำย่อยแบบเย็นอย่างแฮม หรือพาสตา ส่วนตัวเขาที่จบมาจากสถาบันที่ขึ้นชื่อเรื่องอาหารทะเล จึงถูกเสนอให้เป็น Poissonnier (ปัวส์ซงนิเอร์) เชฟปลาและอาหารทะเล
“แต่ผมมีร้านที่ผมต้องรับผิดชอบนะ”
“ถึงจะไม่ได้อยู่ในสัญญา แต่เรื่องนั้นผมจะส่งคนลงมาช่วยดูหลังร้านให้ครับ ส่วนคุณมีหน้าที่ทำอาหารอย่างเดียวก็พอ”
“คะ...ครับ?”
“นี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ ต่อจากนี้หน้าที่ของคุณคือเป็นพ่อครัวของที่นี่ พ่อครัวในโรงแรมเลอ-ลัว และสามีผมแค่นั้นครับ”
“หมายความว่าผมจะไม่มีสิทธิ์จัดการร้านนี้เหรอ?”
“ใช่ครับ”
เห็นโอเมก้าตอบกลับทันทีด้วยสายตาเรียบเฉย ราเชนทร์ที่ไม่มีอคติกับคุณหนูคนนี้มาก่อนก็ชักหงุดหงิด เขารู้ดีว่าข้อตกลงดังกล่าวเขามีแต่ได้กับได้เมื่อเทียบกับส่วนที่ต้องเสียสละไปบ้าง แต่เขาเป็นหลานแท้ ๆ ของคุณปู่ที่ตั้งใจดูแลร้านมาเป็นอย่างดี จู่ ๆ จะมาบอกให้เขาทิ้งหน้าที่ส่วนบริหารแล้วรับผิดชอบงานครัวอย่างเดียวน่ะหรือ นี่มันหยามหน้ากันชัด ๆ
“ผมเข้าใจว่าคุณมีศักดิ์ศรีของคุณ แต่ตลอดสามปีนี้ผมขอร้องให้คุณวางมันลงเถอะ”
นรินทร์เห็นคนแบบนี้มาจนชินตา ส่วนใหญ่จะเป็นพวกตระกูลเศรษฐีเก่าแก่ที่ชอบใช้วิธีโบราณคร่ำครึในการดำเนินกิจการ ชอบโผล่หน้าในงานสังคมเพื่อเชิดหน้าชูคอสร้างภาพ ทั้ง ๆ ที่ในตลาดก็เห็นกันอยู่ว่ากำลังไปไม่รอด พอใกล้ล้มก็ยกความสำเร็จในอดีตขึ้นมาปลอบใจตัวเอง
“ทุกอย่างจะง่าย ถ้าคุณยอมอยู่เงียบ ๆ”
“เหอะ...คุณหนูเย็นชากว่าที่คิดนะครับ”
“ผมพูดความจริง แค่คุณอ่านสัญญาก็น่าเข้าใจ”
คู่สนทนาพูดตาใส จนราเชนทร์คิดว่าโอเมก้าคนนี้คงเป็นคนซื่อตรงเข้าขั้นขวานผ่าซาก ไม่ใช่เพราะมีเพศรองเป็นโอเมก้า แต่คนตายด้านแบบนี้น่ะหรือจะกลายเป็นผู้นำคนต่อไปของโรงแรมที่ต้องให้ความสำคัญกับความรู้สึกแขกเหรื่อ
“กินไม่หมดใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมห่อกลับให้”
“ทิ้งไปเลยก็ได้นะครับ”
“ผมว่าคุณควรเห็นคุณค่าของอาหารบ้างนะ”
“…”
นรินทร์โดนคำตำหนิของเชฟหนุ่มตอกหน้าไปได้แต่นั่งเงียบ เขาไม่เข้าใจ ปกติในโรงแรมหากมีของเหลือก็จะทิ้งไม่ก็นำไปให้ฟาร์มสัตว์ แล้วเขาก็ไม่ได้บอกให้เจ้าตัวห่อกลับให้เพราะคงไม่มีโอกาสได้ทานต่อ ซึ่งมันเกี่ยวอะไรกับคุณค่าของอาหาร เพราะเขาเห็นคุณค่าต่างหากจึงไม่อยากทานในตอนที่มันเสียรสชาติ เพราะนั่นถือเป็นการไม่ให้เกียรติเชฟ เรียนจบฝรั่งเศสมาก็น่าจะรู้ประเพณีดีไม่ใช่หรือ
Bab terbaru
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 71 Mon père & Ma mère (จบบริบูรณ์)
“ณิชา! แด๊ดดี๊มารับแล้วนะคะ”ว่าแล้วเจ้าของชื่อตัวเล็กก็วางมือจากของเล่น วิ่งแถด ๆ ไปกอดผู้เป็นบิดาด้วยความคิดถึง ก่อนที่เด็กหญิงจะเดินเตาะแตะไปสวัสดีทีเชอร์ หยิบกระเป๋าเป้มาสะพายพร้อมเดินทางกลับบ้านแสงยามเย็นสาดส่องเข้ามายังอาคารเรียนชั้นอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นลานกรีฑา สระว่ายน้ำ หรือสนามเด็กเล่นล้วนถูกย้อมไปด้วยสีส้มจากดวงอาทิตย์ บริเวณทางเดินหน้าห้องเรียนมีเพียงสองพ่อลูกเดินจูงมือมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ถึงกระนั้นเด็กหญิงผู้สดใสกลับไม่ได้ต้องการดื่มด่ำกับความสงบนั้นด้วยเหตุผลประการใหญ่“แด๊ดดี๊มาสายตั้งหนึ่งนาทีนะคะ”“แด๊ดขอโทษ... พี่อนาสตาเซียเขาเสียนิดหน่อยค่ะ”“พี่อนาสตาเซียแก่แล้ว แด๊ดดี๊ไม่ขอให้มามี้ซื้อให้ใหม่ล่ะคะ”ลูกสาวตัวเล็กเอื้อนเอ่ยเป็นเสียงเจื้อยแจ้วกับบิดาด้วยความงอนเล็กน้อย ส่วนเจ้าของ ‘พี่อนาสตาเซีย’ ที่มีนามว่าราเชนทร์กลับได้แต่รู้สึกผิดพลางสวมหมวกนิรภัยให้ลูกสาวคนสวย เผอิญว่าระหว่างทางลืมว่าน้ำมันใกล้หมด ผลที่ได้คือการที่ล้อหยุดหมุนกลางทาง ท้ายที่สุดจึงต้องเข็นมอเตอร์ไซค์ลงทางด่วนแวะเข้าปั
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 70 รักนะ
“คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 69 เห่อที่หนึ่ง
ในห้องครัวขนาดพอเหมาะ ณ โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศและคาวปลา แฝดชายสามคนครัวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดกำลังนั่งสุมหัวอยู่ยังมุมหนึ่งของห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กระซิบกระซาบถึงพฤติกรรมของหัวหน้างานที่ผิดแผกไป“พวกมึงว่าลูกพี่เขาโดนของรึเปล่าวะ” เขตเปรยถามเหล่าน้อง“กูว่าเขาก็เป็นแบบนี้ของเขาทุกวันนะ” เขื่อนค้านตาใส ด้วยว่าหัวหน้าเขาก็หน้าบานทุกครั้งที่ท่านผอ. แวะมาหา“ไม่หรอก กูเห็นด้วยกับไอ้เขต” ขุนคนกลางสนับสนุนคนพี่ เนื่องจากคราวนี้ลูกพี่ราเชนทร์พอว่างจากงานก็เปิดโทรศัพท์ขึ้นมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ต่างจากปกติที่จะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถี่ขนาดนี้ว่าแล้วทั้งสามก็หันคอกลับไปมองปัวส์ซงนิเอร์หัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว แล้วถึงพบว่าพี่แกหยิบมือถือขึ้นมาฉีกยิ้มใส่อีกแล้ว คนไม่มองว่าโดนของเข้าก็ให้มันรู้ไปทันใดนั้นก็มีสัญญาณออร์เดอร์เข้า พวกเขาทั้งสามจึงต้องรีบวิ่งกลับเข้าที่พร้อมเป็นลูกมือหัวหน้าแผนกผู้เคร่งครัด โดยในขณะที่เจ้าขุนกำลังเตรียมแป้งทำทะเลทอด ก็เกิดสนอกสนใจประเด็นเกี่ยวกับหัวหน้า“ลูกพี่ เมื่อกี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 68 แพ้ท้อง แพ้เธอ
“ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 67 แปรปรวน
“ยินดีกับการตั้งครรภ์ครับคุณหนู”นายแพทย์ประจำตัวกล่าวแสดงความยินดีน้ำตาคลอ เพราะเขาเองก็เอ็นดูคุณหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน เห็นเจ้าตัวไปได้ดีกับคู่ชีวิต และกำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจก็ยิ่งปลาบปลื้มส่วนราเชนทร์ตอนนี้นั่งยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหู มองที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่ขึ้นสองขีดด้วยความภาคภูมิใจ ผ่านมาราวสองเดือนกว่าในที่สุดพวกเขาก็จะได้มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นในบ้านเสียที ว่าแล้วก็โอบเอวภรรยาที่ดูจะอึ้งกับผลลัพธ์ตรงหน้าตามตรงนรินทร์ไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่าคุณหมอขอตัวกลับไปตอนไหน เพียงแต่จู่ ๆ ความเครียดก็เข้าปะทะ ความรู้สึกหนักอึ้งบีบรัดทรวงอกจนหายใจติดขัด ความเงียบก้องอยู่ในหูจนแทบจะกลบเสียงรอบข้างทั้งหมด ความตื่นเต้นและความดีใจที่ควรจะมีในช่วงเวลาเช่นนี้กลับถูกกลืนหายไปจนสิ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุเขากลัว กลัวว่าเก้าเดือนต่อจากนี้ร่างกายตัวเองอาจจะไม่พร้อมรับกับท้องที่ค่อย ๆ โตขึ้น ภาระงานในอนาคตไม่ว่าจะการสัมมนา หรือการประชุมทั่วไปเขาที่อุ้มท้องเด็กคนนี้อยู่จะสามารถจัดการมันได้ดีหรือเปล่า กรณีที่วิลเลี่ยมหรือสามีไม่อยู่ตรงนั้น เขาไม่มั่นใจเลย
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 66 กลิ่นเฉพาะตัว
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 18 บอกไว้แล้ว
“เอาเข้าจริง คุณหนูไม่ชอบใส่ของพวกนี้ไม่ใช่เหรอครับ?”“คุณลุงวันนี้เขาไม่ชอบคนที่ทำตัวไม่สมกับเพศรองนี่”“ให้ผมรายงานท่านประธานไหมครับ?”“อย่าทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่เลยครับ”วิลเลี่ยมเห็นคุณหนูโอเมก้าต้องการเช่นนั้นจึงไม่ขัดอะไร เพียงแต่เดินตามคนตัวเล็กเข้าห้างหรูเพ
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 14 หัวปวด
แสงรำไรยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านเพียงพอให้เห็นมวลอากาศที่ลอยอวลอยู่ในห้อง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเลื่อนลั่นเข้ามาในโสตประสาท ดึงสติในห้วงนิทรากลับคืนสู่โลกความเป็นจริง นรินทร์รู้สึกได้ในทันทีว่าร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกทับด้วยก้อนหิน ความอ่อนเพลียยังคงเกาะกุมทุกอณูจากกิจกรรมเมื่อคืน
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 13 ก็ได้ (NC)
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาโจ่งแจ้งทางเพศ(Anal sex, Bare breaking, Hand job, Vanilla)“อย่าเล่นตัวได้ไหมครับ มันเสียเวลาผมนะ พรุ่งนี้ผมต้องทำงานแต่เช้า”
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 12 น่าเป็นห่วง
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“คุณหนูเป็นยังไงบ้าง!?”ราเชนทร์รีบไขรหัสวิ่งกุลีกุจอขึ้นเพนส์เฮาส์ เพราะเป็นห่วงคุณหนูเกรงว่าจะเป็นอะไรไป ตัวเล็กเท่าเมี่ยงไม่
Anda juga akan menyukai
หนี้พันธนาการ-Magmalava
นาวิกา907 Dibacaบอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)
นางฟ้าจันทรา1.2K Dibacaขอโทษทีเลขาคนนี้ผมจอง
จินต์พิชา3.3K Dibacaพระยายมราชกับฉ้น
sasima1.3K Dibacaผู้ใหญ่บ้านหมู่สี่เป็นสามีผู้ใหญ่บ้านหมู่ห้า
ซูเมี่ยวหลิง14 DibacaFeeling Good - เสพอารมณ์
ภูผาสีน้ำเงิน1.2K Dibacaอาถรรพ์เงาวิญญาณเฮี้ยน
มังกรพ่นไฟ1.1K DibacaPWP|ฝนตกที่ไร่|ชช
มะลิซ้อน ซ่อนใจ314 Dibaca
