ผมจะทำให้เต็มที่ (omegaverse)

ผมจะทำให้เต็มที่ (omegaverse)

last updateآخر تحديث : 2025-06-14
بواسطة:  summer T.مكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
27فصول
1.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

“คุณว่าน ให้ผมเอาเถอะนะครับ ผมจะตั้งใจเอาเต็มที่ ผมทำให้ได้ทุกท่าเลยนะครับ ขอแค่คุณว่านยอม...วาดรูปให้ผม”

عرض المزيد

الفصل الأول

1.อย่าตัดสินคนจากภายนอก

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
27 فصول
1.อย่าตัดสินคนจากภายนอก
ปัง! เสียงปิดประตูไม้บานใหญ่ราคาแพงสีดำสนิทดังก้องสตูดิโอโดยไม่สนว่าจะเกิดความเสียหายหรือชำรุดส่วนไหนบ้าง นั่นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าคนที่กระแทกบานประตูไม้สุดหรูของห้องทำงานส่วนตัวอยู่ในอารมณ์คุกรุ่นเพียงไร ยังไม่ทันที่เพื่อนร่วมงานและลูกค้าที่นั่งรออยู่โถงด้านนอกสตูดิโอจะหายตกใจกับเสียงดังเมื่อครู่ ทุกคนในบริเวณก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อคนที่สร้างเสียงครึกโครมเท้าแขนลงโต๊ะไม้ตัวยาวสำหรับตรวจงานเต็มแรง ชายหนุ่มหุ่นผอมเพรียวสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลื่นสีดำสนิทเช่นเดียวกับสีผมแหวกลึกลงมาถึงกลางอก กางเกงเข้ารูปแนบเนื้อสีคาราเมลอวดขาเรียวกับสะโพกโค้งสวย เขายืนเท้าแขนกับโต๊ะด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง สายตาเรียวสวยหรี่ลงมองสำรวจรอบจนคนถูกมองต่างพากันหลบตาเป็นแถว “ไอ้หมอมาหรือยัง” เสียงห้วนเอ่ยถามโดยไม่ระบุคนตอบ มือเรียวที่เท้าลงโต๊ะเต็มแรงเสียงดังเมื่อครู่มีโทรศัพท์เครื่องแพงอยู่ข้างใต้ ดีที่เจ้าของใส่เคสคุณภาพดีไว้ ไม่อย่างนั้นหน้าจอคงได้แตกร้าวเหมือนเครื่องก่อนหน้านี้ที่เจ้าตัวเพิ่งโยนใส่กำแพงและทิ้งไปเมื่อปลายเดือนที่แล้ว “ยังไม่เห็นนะครับพี่ว่าน” “ทำไมยังไม่มาอีกวะ ไอ้ต้า
اقرأ المزيد
2.กลิ่นที่เจือจาง
เสียงหอบหายใจสอดประสานยามเมื่อสะโพกมนขยับเคลื่อนไหวขึ้นลงบนตักแกร่ง ทั้งที่ปากเอ่ยบอกว่าให้อีกฝ่ายแสดงฝีมือพิสูจน์ตนเองแต่เอาเข้าจริงกลับกลายเป็นคนที่โยกไหวกลืนกินแท่งเนื้อลำใหญ่โตเข้าช่องทางเล็กแคบเสียเอง เสียงคำรามในลำคอของคนที่ประคองเอวเล็กคอดบ่งบอกถึงแรงอารมณ์ของอัลฟ่าหนุ่มที่ถูกกลืนกินร่างเข้าไปในความคับแน่น สายตาคมมองใบหน้าสวยของเจ้าของสตูดิโอที่ขย่มขึ้นลงบนตัวเขาอย่างรุนแรง แต่แทนที่จะมีสีหน้ามีความสุข ดวงตาเรียวสวยกับถูกปิดด้วยแผงขนตาเปียกชุ่มของน้ำตาที่หยดลงมาข้างแก้มเงียบ ๆ ไม่มีเสียสะอื้นเจ็บปวดหรือเสียงครางพอใจออกมาจากปากบางที่ฟันซี่เล็กกัดริมฝีปากล่างจนแน่น จริงอยู่ที่ร่างกายของโอเมก้าศิลปินคนนี้มอบความคับแน่นเสียวซ่านให้เขาจนแทบบ้า อยากตักตวงรุนแรงให้มากกว่านี้ ความพอใจของเขาแสดงออกมาโดยการปล่อยกลิ่นฟีโรโมนรุนแรงตั้งใจเจาะจงให้คุณว่านมอมเมาหลงใหลเขาให้ได้ภายในกิจกรรมทางเพศครั้งแรกนี้ หากแต่ว่าโอเมก้าที่เคลื่อนไหวบนร่างเขาไม่มีกลิ่นใดส่งออกมายามที่กระทำเรื่องเช่นนี้เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เขาจงใจปล่อยกลิ่นฟีโรโมนของตนเองกระตุ้นอีกฝ่ายคลุ้งไปทั้งสตูดิโอ
اقرأ المزيد
3.ทดลองซ้ำ
     เพราะน้ำเสียงตื่นเต้นของคนไข้โรคประหลาดขาประจำเมื่อเช้ามืด ทำให้วันหยุดที่แสนหายากของคุณหมอเฉพาะทาง ระบบสืบพันธุ์โอเมก้าต้องละทิ้งการนอนโง่ ๆ บนตักภรรยาออกมาเข้าเวรพิเศษ ที่หมายถึงการเข้าเวรเพื่อคนไข้กิตติมศักดิ์เพียงคนเดียวแต่เช้า      “รอผลแล็บออกก่อนแล้วจะโทรไปบอก แต่เท่าที่ดูผลอย่างอื่น ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงนะ แน่ใจนะว่าไม่ได้คิดไปเอง” ลุคหมุนเก้าอี้กลับมาตั้งตรง หลังดูหน้าจอแสดงผลตรวจโดยละเอียดของเพื่อนรัก     “กูไม่ได้คิดไปเอง กูว่ากูขนลุกแป๊บหนึ่งด้วยนะ” ว่านตอบรัวเร็ว เขายังจำได้ว่าในตอนที่โดนเด็กนั่นหอมแก้ม เพียงเสี้ยววินาทีที่ใบหน้าหล่อเหลากำลังจะย้ายไปฝังริมฝีปากกับแก้มเขาอีกข้าง กลิ่นหอมเย็นบางอย่างโชยเข้ามาในจมูกเขาแม้จะระบุไม่ได้ชัดและเป็นเพียงกลิ่นเจือจางบางเบาแต่ทำให้เขาขนอ่อนลุกชันตั้งแต่ปลายเท้ายันหลังคอทีเดียว     ต้องเป็นกลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าอย่างแน่นอน     เขาเคยอ่านเจอในหนังสือสักเล่มเมื่อนานมาแล้ว ในตอนที่ยังว้าวุ่นใจกับเรื่องโรคประหลาดของตัวเองมากกว่
اقرأ المزيد
4.คับที่โยกได้ คับไปโยกยาก
“เมื่อคืนผมยังไม่ผ่านอีกหรือครับ” ใบหน้าเนียนใสของเด็กหนุ่มร่างยักษ์เอ่ยถามขึ้นเอเดนเข้ามานั่งภายในรถที่ตำแหน่งเบาะข้างคนขับแล้วเรียบร้อยหลังเจ้าตัวเดินไปคุยบางอย่างกับผู้จัดการโอเมก้าสุดแซ่บของตัวเอง รถของกองถ่ายแบบออกจากบริเวณไปหมดแล้ว เหลือเพียงรถสปอร์ตคันหรูที่ยังคงไม่เคลื่อนไปไหนว่านปรายตามองเด็กหนุ่มด้านข้างเผลอกัดเม้มริมฝีปากเมื่อกำลังใช้สมองทบทวนสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เพียงประโยคเดียวที่ตัวเองพ่นออกไปจึงส่งผลให้ตอนนี้ต้องมานั่งคิดเหตุผลที่จะใช้กับเด็กนี่“เมื่อคืนฉันเมา นายเริ่มใหม่แล้วกัน” แน่นอนว่าสำหรับว่านแล้วเรื่องที่พูดออกไปนั้น ฟังอย่างไรคิดอย่างไรก็ไม่สมเหตุสมผลทั้งสิ้น เด็กอนุบาลมองจากดาวอังคารก็ยังรู้ว่าเขายกขึ้นมาอ้าง“นั่นสินะครับ อย่างนั้นคุณว่านจะให้ทำที่นี่หรือจะไปเบาะหลังดีล่ะครับ” ใบหน้าสวยหันขวับเมื่อไม่คิดว่าจะได้รับคำตอบง่ายดายเช่นนี้ ว่านมองลึกเข้าไปนัยน์ตาสีเทาอ่อน พบเพียงแก้วใสไร้พิษภัยและเล่ห์เหลี่ยมไอ้เด็กนี่ไม่ซื่อบื้อก็ต้องโง่มากทีเดียวถ้าบังเอิญเด็กเอเดนทำเขาท้องได้ขึ้
اقرأ المزيد
5.ร่วมงาน
ภายในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวสะอาดตา หน้าจอแสดงผลขึ้นภาพผลตรวจที่เข้าใจยากโชว์ต่อสายตาโอเมก้าไร้กลิ่น แน่นอนว่าว่านไม่เข้าใจกราฟหรือตัวเลขมากมายบนจอนั้นมากไปกว่าหมอที่เอ่ยอธิบายผลให้เขาฟังเมื่อสักครู่“กูได้กลิ่นจริง ๆ นะ มึงตรวจให้อีกครั้งได้ไหม”แขนเรียวขาวยื่นออกไปวางบนโต๊ะตรงหน้า ว่านจงใจไม่เอ่ยถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่เขาเพิ่งมีความสัมพันธ์กับดาราหนุ่มอัลฟ่าจนนอตไปหลายชั่วโมง และยิ่งมีชายชราที่เข้ามาฟังผลตรวจพร้อมเขาด้วยสีหน้าห่วงใย ว่านยิ่งไม่กล้าพูดว่าตัวเองเพิ่งไปอ้าขาให้อัลฟ่าที่ไหนไม่รู้มาสด ๆ ร้อน ๆ แบบนี้แล้วจะให้เขาพูดถึงเรื่องที่เด็กนั่นได้กลิ่นเขาได้อย่างไร“ว่าน มันเหมือนเดิม ไม่ได้ดีขึ้นก็จริง แต่ก็ไม่ได้แย่ลงด้วยเหมือนกัน” ลุคเอ่ยตอบเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นใบหน้าเพื่อนสนิทหมองลงทันตาเมื่อฟังผลตรวจจบ“เสียใจมากเลยหรือลูก ถึงว่านจะยังไม่หายแต่ว่านก็ยังเป็นหลานปู่ ถ้าไทม์เขาไม่รักหลาน แค่เพราะหลานไม่มีกลิ่นก็ปล่อยเขาไปเถอะ ปู่เลี้ยงของปู่มาอย่างดี ใครไม่เห็นค่าเราก็ทิ้งมันไป ว่านของปู่เก่งที่สุด ดีที่สุด” ฝ่ามือย่นอ
اقرأ المزيد
6.บทบาทสมมติ
เอเดนผลักบานประตูบานใหญ่เข้าไปภายในห้อง เสียงดนตรีบรรเลงทำนองที่ทำให้นึกถึงฉากร่วมรักโรแมนติกของหนังสักเรื่อง ผนังสีดำมืดกับไฟสีแดงที่ส่องจากโคมระย้ามายังเก้าอี้เดี่ยวบุนวมสีแดงสดกลางห้องทำให้บรรยากาศดูเย้ายวนมากขึ้นไปอีกหากไม่ติดว่ามีเฟรมผ้าใบใหญ่สีขาวสะอาดตั้งอยู่ตรงข้ามไม่ห่างเก้าอี้เดี่ยวตัวนั้นไปมากนักจินตนาการเขาคงล่องลอยไปไกลกว่านี้ เก้าอี้ทรงสูงไม่มีพนักพิงถูกวางไว้หน้าเฟรมผ้า ข้างกันมีโต๊ะสูงหน้าแคบที่ใช้เป็นที่วางอุปกรณ์วาดรูป พร้อมกับโคมไฟตั้งพื้นที่เปิดส่องส่งความสว่างไปยังเฟรมผ้าท่อนขาแกร่งก้าวเข้ามายังเก้าอี้สีแดงกลางห้อง เอเดนค่อย ๆ นั่งลงเงียบ ๆ รอคอยเจ้าของดวงตาเรียวสวยที่นั่งอยู่บนโซฟาใหญ่ท้ายห้องลืมขึ้น มือเรียวยกแก้วไวน์ในมือวนไปมาอยู่เพียงไม่นาน ดวงตาเรียวสวยก็ลืมขึ้นว่านสบมองนัยน์ตาสีเทาอ่อนที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ริมฝีปากบางแลบเลียลิ้มรสไวน์ชั้นดีที่ยังคงทิ้งรสชาติติดตามริมฝีปากหลังจากเพิ่งกลืนอึกสุดท้ายลงคอไปเมื่อครู่ “ถอดออก”โอเมก้าร่างเพรียวบางเอ่ยบอกนายแบบหนุ่มหลังจากพาตัวเองมานั่งประจำที่เรียบ
اقرأ المزيد
7.ฟีโรโมน
โอเมก้าไร้กลิ่นกำลังพยายามต่อสู้ความรู้สึกในใจตอนนี้ของตัวเองอย่างหนัก แน่นอนว่าคนอย่าง ว่าน วรกิจ ไม่เคยเผยความอ่อนแอให้ใครเห็นได้ง่าย ๆ แม้จะเกิดมาเป็นโอเมก้า แต่ก็เป็นถึงหลานชายสายตรงเพียงคนเดียวของเจ้าสัวเม้งเจ้าพ่อธุรกิจเครื่องหนังอันใหญ่โตจะให้มาร้องไห้คร่ำครวญเพียงเพราะโดนผู้ชายทิ้งไม่มีทางร่างเพรียวบางยกแขนขึ้นกอดอก แผ่นหลังเล็กทิ้งน้ำหนักเล็กน้อยพิงผนังสีดำภายในห้องวาดรูปส่วนตัวภายในสตูดิโอ ดวงตาเรียวสบมองอัลฟ่าร่างสูงสมส่วนที่พรวดพราดเข้ามา ไม่มีความเกรงใจว่าคนในห้องกำลังทำอะไรอยู่“พี่ถามว่ารับงานแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” ไทม์ อัลฟ่าผู้มีใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มในเสื้อสูทเนื้อดีเอ่ยถามเป็นครั้งที่สองหลังจากรู้ข่าวของคนรักเก่าและบุกมาหาถึงในห้องวาดส่วนตัวในสตูดิโอขึ้นชื่อ“พี่ไทม์ ว่านทำงานอยู่” คนตัวเล็กกว่าเอ่ยย้ำคำเดิมด้วยเสียงเรียบ“ทำงานอะไร เสื้อผ้าถึงได้หลุดลุ่ยขนาดนี้”“หึงหรือไง”“ว่าน อย่าทำแบบนี้”“ว่านทำอะไรครับ”“เลิก
اقرأ المزيد
8.เอเดน
“แล้วนี่เธอเป็นอะไรกับหลานฉัน” ชายชราเอ่ยถามเด็กหนุ่มเมื่อว่านไม่ได้อยู่ในภาวะน่าเป็นห่วงแล้ว การซักไซ้ถามความจริงที่เกิดขึ้นจึงเป็นเรื่องแรกที่เจ้าสัวอัลฟ่าหันมาสนใจ อัลฟ่าหนุ่มต่างวัยสามคนนั่งอยู่ที่โซฟารับรองอีกโซนหนึ่งในห้องพักพิเศษ“ผมเป็นลูกค้าพี่ว่านครับ” ทั้งสรรพนามและฐานะที่เด็กหนุ่มเอ่ยตอบทำให้เจ้าสัวและลุคต่างทำสีหน้าตกใจ“ไม่ใช่แบบนั้นครับ คือผมหมายถึงว่าผมจ้างพี่ว่านให้วาดรูปให้ครับ” เอเดนรีบอธิบายเมื่อเห็นสีหน้าตกใจของคนฟังทั้งสอง“แล้วทำไมถึงมาสภาพนั้นทั้งคู่” เจ้าสัวนึกถึงครั้งแรกที่เขาเจอเด็กหนุ่ม อัลฟ่าอ่อนวัยกว่าอยู่ในชุดคลุมผ้าเนื้อบางเท่านั้น และเดาไม่ยากว่าด้านในคงไม่มีเสื้อผ้าชิ้นอื่นแม้แต่ชั้นในส่วนหลานชายเขานั้นเมื่อออกมาจากห้องฉุกเฉินก็ถูกเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดของโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว แต่สิ่งที่พยาบาลตามขึ้นมาให้มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำเงาตัวใหญ่กับชั้นในสีเดียวกันเท่านั้น“คือ มันเป็นการวาดรูปนู้ดน่ะครับ”“อือ หลานฉันก็มีฝีมือด้านนั้นอยู่มากจริง ๆ” เจ้าสัวพยักหน้าเข้าใจ แม้ในความเป็นจริงในใจแล้วจะยังสงสัยอยู
اقرأ المزيد
9.พักฟื้น
ตลอดสองอาทิตย์หลังออกจากโรงพยาบาลมา ว่านถูกพากลับมาพักที่บ้านหลังใหญ่ของเจ้าสัวเม้ง เพราะร่างกายยังไม่เสถียรมากพอทำให้เจ้าสัวเอ่ยคำเด็ดขาดกับหลานชายว่าให้หยุดทำงานและพักฟื้นให้อาการดีขึ้นเสียก่อนยาระงับและยากระตุ้นยังคงถูกงด ว่านไม่ได้รับการฉีดยาหรือกินยาอะไรนอกเหนือไปจากวิตามินบำรุงร่างกายเรื่องแปลกอย่างหนึ่งที่ว่านพบคือพี่ไทม์แวะมาหาทุกวันโดยที่คุณปู่ไม่ได้ว่าอะไรทั้งที่แต่ก่อนดูจะไม่ชอบหน้านักและกลับมาทำตัวดีเหมือนกับตอนที่ยังคบกันปีแรก ถึงก่อนหน้านี้ลึก ๆ แล้วใจเขายังคิดถึงพี่ไทม์อยู่มากและหวังว่าพี่ไทม์จะกลับมาหาเขาสักทีแต่หลังจากออกจากโรงพยาบาลว่านกลับพบว่าความรู้สึกเหล่านั้นช่างเจือจางเหลือเกินหรือเขาจะตัดใจได้แล้ว“ลุคบอกว่าว่านอาจจะมีลูกได้แล้วใช่ไหม” ไทม์ถามขึ้นในขณะที่มือก็คนน้ำตาลครึ่งช้อนชาในถ้วยชาเอิร์ลเกรย์คุณภาพดีให้ละลายก่อนจะเลื่อนถ้วยนั้นมาตรงหน้าโอเมก้าร่างเล็ก“ก็อาจจะ”นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่ไทม์ถามเขาแบบนี้ หากนับตั้งแต่เขาออกจากโรงพยาบาล ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงดีใจจนเนื้อเต้น แต่ในตอนนี้มีบางอย่างในใจที่ทำให้
اقرأ المزيد
10.จับตามอง
หลังจากได้รับอนุญาตจากผู้เป็นปู่ให้สามารถเอางานวาดรูปมาทำที่บ้านได้ ห้องสตูดิโอห้องแรกในชีวิตของว่านจึงถูกเปิดใช้งานอีกครั้งแม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดตามคำสั่งของเจ้าสัวเม้ง ที่แม้ว่าโดยปกติทุกที่ในบ้านหลังนี้ก็แทบจะไม่มีฝุ่นเกาะอยู่แล้ว แต่เมื่อคนจ่ายเงินเดือนออกปากสั่งอุปกรณ์ทำความสะอาดจึงถูกนำมาใช้อย่างขะมักเขม้นเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยดี รถของรุ่นน้องคนสนิทก็ขับเข้ามาภายในรั้ว ว่านมองเห็นรถยนต์คันเก่งของต้ามาแต่ไกลผ่านกระจกใสบานใหญ่ของห้องนั่งเล่นด้านหน้าสุดของบ้านขาเรียวรีบลุกเดินไปรอแขกที่หน้าประตู ทันทีที่เบต้าหนุ่มรุ่นน้องเปิดประตูรถพร้อมอ้อมไปขนกล่องขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ที่เบาะหลัง ว่านก็ยกยิ้มดีใจออกมาเพราะในนั้นคืออุปกรณ์ทำมาหากินคู่ใจที่ถูกขนมาให้ถึงที่นี่ต้าส่งของที่ตนขนมาให้เด็กในบ้านเพื่อนำไปวางไว้ให้ที่ห้องสตูดิโอตามคำสั่งของหลานชายเจ้าสัว“กินอะไรมายัง ถ้ายังจะได้ให้คนไปเตรียมไว้ให้”“กินแล้วพี่ บ้านพี่เนี่ยนะ มากี่ทีก็นึกว่าวัง ผมล่ะไม่แปลกใจเลยที่พี่กินเท่าไหร่ก็ตัวแค่นี้ เอาแค่จากรั้วบ้านมาถึงตรงนี้ถ้าเดินละก็หอบแดกแน่นอน”“แล้วจะเดินทำไม รถก็มี”“โห ถามจริง
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status