Partager

บทที่ 5 คนมันเก่ง

last update Date de publication: 2025-09-29 11:00:42

CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย


นรินทร์นั่งไตร่ตรองสักพัก เจ้าของร้านอัลฟ่าก็เดินถือปิ่นโตออกมาพร้อมถุงน้ำกะทิแยกต่างหาก และมือขวาที่ลากคอทนายตัวดีให้ออกมาคุยกันต่อเพื่อความกระจ่าง จนทราบว่าไอ้วินมันหลอกให้เขาทำสัญญากลาย ๆ เพราะไม่ได้บอกถึงการเพิ่มอาชีพขึ้นมาอีกหนึ่ง

“เล่ามา”

“ก๊าบ...”

ทนายวิลเลี่ยมหน้าหงอเพราะโดนยึดถ้วยขนม ท้ายที่สุดจึงเปิดปากเล่าความเพิ่มเติมต่อจากคุณหนู

โดยสรุปคือทั้งคู่ต้องเล่นละครและเข้าใจตรงกันว่าสองสามีภรรยามาพบรักกันในร้านอาหารเล็ก ๆ แถบชานเมือง แต่เมื่อก่อนภรรยาติดพันกับอดีตคู่หมั้นจึงไม่สามารถมาเยือนร้านได้ด้วยตัวเองเนื่องจากเกรงว่าจะเป็นข่าว ภายหลังเมื่อมีการถอนหมั้นความสัมพันธ์จึงพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วโดยมีผู้จัดการส่วนตัวเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ เมื่อความรักสุกงอมจนเราสองได้แต่งงาน คุณหนูจึงทาบทามสามีให้มาช่วยเหลืองานภายในแผนกอาหารฝรั่งเศสที่กำลังอยู่ในกระบวนการพัฒนา โดยไม่ลืมใส่ใจร้านเล็ก ๆ อันเปรียบเสมือนความฝันในวัยเด็กของสามี

“มึงแต่งเรื่องเองใช่ไหมไอ้วิน?”

“ถูกต้องแล้วคร้าบ รู้แล้วก็จำเนื้อเรื่องไปตอบนักข่าวในงานแต่งด้วยล่ะ”

“แบบนี้จะไม่ได้เงินเดือนใช่ไหม เพราะถือเป็นสามีของคุณหนูเขา”

“ไม่ครับ คุณจะได้รับเงินเดือนตามเรตค่าจ้าง”

คุณหนูโอเมก้ากล่าวก่อนจะยกน้ำที่เชฟนำมาเสิร์ฟขึ้นจิบดับกระหายอย่างเรียบเฉย ส่วนราเชนทร์ได้แต่ติดสับสนอยู่ในใจ ว่าสรุปเขาอยู่ในฐานะสามีหรืออะไรกันแน่ เข้าใจอยู่หรอกว่ามันเป็นสัญญาที่ไม่มีความรู้สึกรักใคร่มาเกี่ยวข้อง แต่อีหรอบนี้เหมือนกำลังเจรจาขายตัวก็ไม่ปาน ถึงมันจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็เถอะ

“แล้วผู้ช่วยเชฟได้เงินเดือนละเท่าไหร่เหรอครับ?”

“คุณจบสูง พูดได้สามภาษา มีประสบการณ์ที่ฝรั่งเศสหนึ่งปี ในไทยหนึ่งปี ขั้นต่ำสามหมื่น”

ราเชนทร์ตกใจหน้าเหวอ นึกว่าจะโดนกดราคาเสียอีก แบบนี้แถมค่ากินค่าอยู่ฝ่ายนั้นเป็นคนออก ตลอดสามปีถ้าขยันก็คงมีเงินเก็บมาให้คุณปู่ใช้ได้แบบพอมีพอกิน

“ปกติ Line Cook ต้องมีประสบการณ์ขั้นต่ำสามถึงสี่ปีไม่ใช่เหรอครับ?”

ทนายวินส่ายหน้าค้าน ต่อให้ที่อื่นจะเป็นแบบนั้น แต่กับสถาบันที่เจ้าเชนทร์จบมามีการฝึกงานเกือบทุกเทอมกับครัวในเครือมหาวิทยาลัย และหากนำชื่อ Académie Royale de Sagesse ไปป่าวประกาศไม่มีใครกล้าเถียงหรอก ว่าเพื่อนเขาไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้

เชนทร์ฟังแล้วก็เข้าท่า หากเขายอมให้อีกฝ่ายคุมร้านคุณปู่ไปสามปี ด้วยประสบการณ์ทางนั้นน่าจะไปได้สวย แต่เขาก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้

“ของผมทำกะเย็นใช่ไหม?”

“คิดว่าเป็นแบบนั้น ก่อนเริ่มฝึกงานเดี๋ยวผมฝากวิลเลี่ยมคุยกับซูเชฟให้”

ราเชนทร์เริ่มตงิดใจ หากเป็นที่ฝรั่งเศสร้านส่วนใหญ่จะนิยมเปิดช่วงเช้า ปิดช่วงสาย เปิดอีกทีตอนเที่ยง จากนั้นก็เวียนไปจนเย็น ทว่าที่นี่สยามประเทศ กะบ่ายของที่นี่อาจต่างออกไป และเมื่อได้รับคำตอบเชนทร์ก็แทบประสาทกิน

“นี่คุณหนูกะจะไม่ให้ผมนอนเลยรึไงครับ!?”

ร้านครัวคุณลุงเปิดทำการ 10:00-20:00 ส่วนกะดึกที่เข้าแก๊บของโฮเต็ล-เลอ-ลัวเริ่ม 22:00-07:00 มีเวลาเดินทางบวกเตรียมตัวระหว่างสถานที่รวมสองชั่วโมง และเวลานอนรวมพักผ่อนแค่สามชั่วโมงกะจะให้เขาทำงานจนตายกันไปข้างเลยหรือไร

“แค่นั้นไม่พอเหรอครับ?”

คุณหนูถามตาแป๋ว หันไปเรียกความเห็นจากผู้จัดการส่วนตัว ทำราเชนทร์ยิ้มแหยงในความเป็นคุณหนูตระกูลดัง คนปกติที่ไหนเขานอนกันวันละ 3 ชั่วโมง จะบ้า

“คุณหนู เพราะตารางของคุณหนูแน่นมาก แต่คนปกติเขาไม่นิยมนอนบนรถแบบคุณหนูครับ”

เชฟหนุ่มมองเจ้าเพื่อนอธิบาย แล้วจึงเข้าใจว่าคุณหนูคนนี้ไม่ค่อยได้นอนบ้านเท่าไรนัก เวลาพักผ่อนส่วนมากขึงเป็นการงีบหลับบนรถระหว่างการเดินทาง

พวกเขานัดหมายวันถ่ายภาพพรี-เวดดิงและกำหนดการตัดเสื้อต่าง ๆ นานาแล้วจึงแยกย้าย โดยก่อนกลับเขาก็ขอเข้าครัวอุ่นกับข้าวให้คุณหนูไปกินบนรถ

“ของขวัญครับ ในสัญญาบอกจะมีลูกนี่ ก็ดูแลตัวเองให้มันดี ๆ หน่อย”

“ขอบคุณครับ...”

นรินทร์ก่อนออกจากร้านก็หันมารับกระติกน้อยแบบงง ๆ พลางคิดว่าสามีในอนาคตคนนี้เป็นคนย้อนแย้งพิกล หน้าตาเบื่อหน่ายแบบนั้นน่าจะเกลียดเขาไปแล้วนี่

“คุณหนูได้อะไรมาเหรอครับ?”

“เหมือนจะเป็น...ครีมซุปนะ”

ขึ้นมาบนรถ นรินทร์ก็เปิดกระติกออกมาอย่างใคร่รู้ เขาเคยชิมในงานเลี้ยงอยู่บ้าง แต่ไม่รู้ทำไมในกระติกลายดอกไม้สีแสบตาแบบนี้ถึงหอมกว่านัก

“แวะร้านสะดวกซื้อสักหน่อยดีไหมครับ เดี๋ยวผมลงไปซื้อขนมปังปิ้งมาให้กินคู่กัน”

“แต่มันเลยเวลาเลิกงานของวิลเลี่ยมแล้วนะ”

“ช่างมันเถอะครับ ผมอยากให้คุณหนูลองชิมฝีมือเพื่อนผมเท่านั้นเอง”

ไม่รอช้าเลขานุการคนสนิทจึงเลี้ยวเข้าเส้นทางหลักก่อนจะมุ่งหน้าไปยังปั๊มเติมน้ำมัน ระหว่างรอวิลเลี่ยมไปซื้อขนมซื้อกาแฟอยู่นั้นเอง คุณหนูโอเมก้าจึงค่อยยกกระติกขึ้นชิมรสชาติ

กลิ่นหอมกรุ่นของเห็ดนานาชนิดอบอวลขึ้นเตะจมูกผนวกกับความอบอุ่นภายในโพรงปากชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย มีเนื้อเห็ดชิ้นเล็กแทรกอยู่ตามเนื้อครีมพอมีอะไรให้เคี้ยว หากได้ขนมปังมาทานคู่กันรสชาติคงกลมกล่อมไม่ใช่น้อย

ในร้านนั้นขายแต่อาหารไทยจึงไม่มีราคาระบุไว้ หากขอให้ทำอีก ผู้ชายคนนั้นจะรังเกียจเขาไปกว่าเดิมหรือเปล่า

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 71 Mon père & Ma mère (จบบริบูรณ์)

    “ณิชา! แด๊ดดี๊มารับแล้วนะคะ”ว่าแล้วเจ้าของชื่อตัวเล็กก็วางมือจากของเล่น วิ่งแถด ๆ ไปกอดผู้เป็นบิดาด้วยความคิดถึง ก่อนที่เด็กหญิงจะเดินเตาะแตะไปสวัสดีทีเชอร์ หยิบกระเป๋าเป้มาสะพายพร้อมเดินทางกลับบ้านแสงยามเย็นสาดส่องเข้ามายังอาคารเรียนชั้นอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นลานกรีฑา สระว่ายน้ำ หรือสนามเด็กเล่นล้วนถูกย้อมไปด้วยสีส้มจากดวงอาทิตย์ บริเวณทางเดินหน้าห้องเรียนมีเพียงสองพ่อลูกเดินจูงมือมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ถึงกระนั้นเด็กหญิงผู้สดใสกลับไม่ได้ต้องการดื่มด่ำกับความสงบนั้นด้วยเหตุผลประการใหญ่“แด๊ดดี๊มาสายตั้งหนึ่งนาทีนะคะ”“แด๊ดขอโทษ... พี่อนาสตาเซียเขาเสียนิดหน่อยค่ะ”“พี่อนาสตาเซียแก่แล้ว แด๊ดดี๊ไม่ขอให้มามี้ซื้อให้ใหม่ล่ะคะ”ลูกสาวตัวเล็กเอื้อนเอ่ยเป็นเสียงเจื้อยแจ้วกับบิดาด้วยความงอนเล็กน้อย ส่วนเจ้าของ ‘พี่อนาสตาเซีย’ ที่มีนามว่าราเชนทร์กลับได้แต่รู้สึกผิดพลางสวมหมวกนิรภัยให้ลูกสาวคนสวย เผอิญว่าระหว่างทางลืมว่าน้ำมันใกล้หมด ผลที่ได้คือการที่ล้อหยุดหมุนกลางทาง ท้ายที่สุดจึงต้องเข็นมอเตอร์ไซค์ลงทางด่วนแวะเข้าปั

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 70 รักนะ

    “คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 69 เห่อที่หนึ่ง

    ในห้องครัวขนาดพอเหมาะ ณ โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศและคาวปลา แฝดชายสามคนครัวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดกำลังนั่งสุมหัวอยู่ยังมุมหนึ่งของห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กระซิบกระซาบถึงพฤติกรรมของหัวหน้างานที่ผิดแผกไป“พวกมึงว่าลูกพี่เขาโดนของรึเปล่าวะ” เขตเปรยถามเหล่าน้อง“กูว่าเขาก็เป็นแบบนี้ของเขาทุกวันนะ” เขื่อนค้านตาใส ด้วยว่าหัวหน้าเขาก็หน้าบานทุกครั้งที่ท่านผอ. แวะมาหา“ไม่หรอก กูเห็นด้วยกับไอ้เขต” ขุนคนกลางสนับสนุนคนพี่ เนื่องจากคราวนี้ลูกพี่ราเชนทร์พอว่างจากงานก็เปิดโทรศัพท์ขึ้นมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ต่างจากปกติที่จะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถี่ขนาดนี้ว่าแล้วทั้งสามก็หันคอกลับไปมองปัวส์ซงนิเอร์หัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว แล้วถึงพบว่าพี่แกหยิบมือถือขึ้นมาฉีกยิ้มใส่อีกแล้ว คนไม่มองว่าโดนของเข้าก็ให้มันรู้ไปทันใดนั้นก็มีสัญญาณออร์เดอร์เข้า พวกเขาทั้งสามจึงต้องรีบวิ่งกลับเข้าที่พร้อมเป็นลูกมือหัวหน้าแผนกผู้เคร่งครัด โดยในขณะที่เจ้าขุนกำลังเตรียมแป้งทำทะเลทอด ก็เกิดสนอกสนใจประเด็นเกี่ยวกับหัวหน้า“ลูกพี่ เมื่อกี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 68 แพ้ท้อง แพ้เธอ

    “ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 67 แปรปรวน

    “ยินดีกับการตั้งครรภ์ครับคุณหนู”นายแพทย์ประจำตัวกล่าวแสดงความยินดีน้ำตาคลอ เพราะเขาเองก็เอ็นดูคุณหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน เห็นเจ้าตัวไปได้ดีกับคู่ชีวิต และกำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจก็ยิ่งปลาบปลื้มส่วนราเชนทร์ตอนนี้นั่งยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหู มองที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่ขึ้นสองขีดด้วยความภาคภูมิใจ ผ่านมาราวสองเดือนกว่าในที่สุดพวกเขาก็จะได้มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นในบ้านเสียที ว่าแล้วก็โอบเอวภรรยาที่ดูจะอึ้งกับผลลัพธ์ตรงหน้าตามตรงนรินทร์ไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่าคุณหมอขอตัวกลับไปตอนไหน เพียงแต่จู่ ๆ ความเครียดก็เข้าปะทะ ความรู้สึกหนักอึ้งบีบรัดทรวงอกจนหายใจติดขัด ความเงียบก้องอยู่ในหูจนแทบจะกลบเสียงรอบข้างทั้งหมด ความตื่นเต้นและความดีใจที่ควรจะมีในช่วงเวลาเช่นนี้กลับถูกกลืนหายไปจนสิ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุเขากลัว กลัวว่าเก้าเดือนต่อจากนี้ร่างกายตัวเองอาจจะไม่พร้อมรับกับท้องที่ค่อย ๆ โตขึ้น ภาระงานในอนาคตไม่ว่าจะการสัมมนา หรือการประชุมทั่วไปเขาที่อุ้มท้องเด็กคนนี้อยู่จะสามารถจัดการมันได้ดีหรือเปล่า กรณีที่วิลเลี่ยมหรือสามีไม่อยู่ตรงนั้น เขาไม่มั่นใจเลย

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 66 กลิ่นเฉพาะตัว

    CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 10 ร้าวฉาน

    “ผมเป็นโอเมก้า หวังว่าคุณราเชนทร์จะไม่รังเกียจนะครับ”“ไม่เลยครับ สมัยนี้แล้ว”“ผมรู้สึกโชคดีมากเลยครับที่ได้คุณราเชนทร์มาช่วย หน้าร้อนแบบนี้งานยุ่งมากเลยครับ”“ก็ไฮซีซั่นนี่ครับ”พวกเขาสนทนาสัพเพเหระ ระหว่างการนำทางขึ้นลิฟต์ไปยังครัวเจ้าตัวก็อธิบายสัดส่วนของโรงแรม เมื

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 9 หายกัน

    เพราะรู้สึกผิดที่ทำผู้ชายคนนั้นน้ำตาตก นรินทร์จึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำสิ่งที่ชายคนนั้นต้องการ แต่กว่าจะยัดทั้งหมดลงไปได้ก็เป็นยามที่เวลาผ่านไปได้ราวสองชั่วโมง เขาต้องค่อย ๆ ทำงานไปกินไป มิฉะนั้นคงได้ท้องแตกก่อนตรวจงานเสร็จเป็นแน่นรินทร์นำคำของผู้ชายคนนั้นกลับมาไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนอีกค

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 8 ลูกข้าใครอย่าแตะ

    “นอนด้วยกันทั้งที่ยังไม่แต่งงานมันจะดูไม่ดีนะครับคุณหนู”“ฝ่ายสื่อลงข่าวว่าเราอยู่ด้วยกันมาสักพักแล้ว ดังนั้นไม่เป็นไรครับ”นรินทร์วางงานลงแล้วจิ้มขนมปังจุ่มชีสเข้าปากอย่างไม่เป็นเดือดเป็นร้อน ส่วนราเชนทร์กลับกระอักกระอ่วนจนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกปั่นป่วนมวลท้องออกมาอย่างไร

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 7 ใจหวิว

    CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย“เรื่องทัวร์สาขาแพร่ผมได้ยินว่ามีปัญหา คุยกับผู้ใหญ่บ้านได้รึยังครับ”[ติดต่อได้แล้วครับ แต่เขาไม่ค่อยอยากให้มีนักท่องเที่ยวเข้าไปเท่าไหร่]“ร

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status