บทที่ 6 สอพลอ

CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย

---

เมื่อก้าวเท้าออกจากลิฟต์ส่วนตัวเสียงเงียบสงัดจึงครอบคลุมทุกโสตประสาท ราวกับก้าวเข้าสู่อีกโลกหนึ่งที่ตัดขาดจากความวุ่นวายเบื้องล่าง เพนต์เฮาส์แห่งนี้ตั้งอยู่บนยอดตึกระฟ้าใจกลางเมืองทอดตัวสูงเสียดฟ้า ทิ้งให้เสียงจอแจของท้องถนนเป็นเพียงเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ไกลออกไป ทุกรายละเอียดภายในถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยความประณีตและรสนิยมอันเลิศหรู พื้นหินอ่อนขัดมันวาวสะท้อนแสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลที่ห้อยระย้าจากเพดานสูง เฟอร์นิเชอร์ แต่ละชิ้นบ่งบอกถึงความประณีตและงานฝีมือชั้นสูง...

แล้วชนชั้นไพร่อย่างไอ้ราเชนทร์มาทำอะไรที่นี่!...อ้อ...ลืมไป เขาขายตัวเองมาทำหน้าที่สามีให้คุณหนูตระกูลโสภณวิจิตรนี่เอง

“ครัวอยู่ตรงนั้น ผมไม่ใช้อยู่แล้ว ใช้ได้ตามสบายครับ”

“ครับ”

ราเชนทร์ยืนกุมมือด้วยความกริ่งเกรง เหลือบตามองไปทางไหนก็มีแต่ของราคาแพง แล้วลูกตาสีตาสาอย่างเขาหากทำอะไรตกแตก ไม่วายโดนตัดอวัยวะไปขายแลกเงินคืนเลยหรือ

“ห้องนอนอยู่ตรงนั้น แล้วก็สระน้ำตรงระเบียง หรือเครื่องออกกำลังกาย คุณใช้ได้หมดเลย”

“จะไม่เป็นไรแน่เหรอครับ”

“ไม่ครับ”

คุณหนูพูดแล้วก็ก้าวขาฉับ ๆ เดินออกไป ทิ้งให้ราเชนทร์พร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้ายืนอยู่อย่างว้าเหว่ เขารู้ว่าสิ่งของราคาแพงนี้ไม่ระคายผิวคุณหนูตระกูลใหญ่ แต่ช่วยเข้าใจหัวอกคนไม่ชินได้ไหมครับ

เรื่องราวทั้งหมดทั้งมวลเริ่มต้นมาจากสัญญาใบเดียว เขาในฐานะว่าที่สามีจึงต้องย้ายสำมะโนครัวมายังเพนต์เฮาส์หลังนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ นอกจากนี้ถึงพวกเรายังไม่ได้ลงนามในใบสำคัญการสมรส แต่คุณหนูก็จัดการชำระหนี้ธนาคารและหนี้ของพ่อหนูทับทิมให้เสร็จสรรพ พร้อมไอ้เพื่อนวินที่นำบิลมามอบให้ทั้งยังถ่ายเอกสารเก็บไว้เป็นหลักฐานอย่างรัดกุม สมเป็นทนายความจริง ๆ

เรื่องการถ่ายภาพจะมีขึ้นภายในเดือนหน้าหลังตัวเขาฝึกงานเวียนกะเสร็จ สรุปคือเขาต้องย้ายงานมาทำที่โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวอย่างเต็มตัว ส่วนงานครัวที่เก่าทางนั้นบอกจะจัดการให้ ซึ่งเขาสามารถแวะเวียนเข้าไปตรวจสอบคุณภาพทุกเมื่อ หากมั่นใจแบบนี้แสดงว่าคงไม่จัดการแบบลวก ๆ แน่ เป็นการแต่งงานสร้างภาพที่ทุ่มทุนเสียจริง

“คุณหนูครับ”

“ครับ?”

เจ้าของสรรพนามเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความสงสัย พลางมองว่าที่สามีหยิบกระติกบางอย่างออกมาตั้งบนโต๊ะพร้อมขนมปังบาแก็ตที่ถูกหั่นเตรียมไว้

“ผมทำมาเผื่อ สนใจแบ่งไปกินไหมครับ”

“แต่ผมมีประชุม”

“ไอ้วินบอกผมแล้วว่าคุณมีประชุมออนไลน์ แต่มันอีกตั้งครึ่งชั่วโมง มากินข้าวเถอะครับ”

“อือ ขอบคุณนะครับ”

บางครั้งคุณหนูคนนี้ก็ดื้อรั้น บางครั้งก็ว่าง่าย และที่เขาทำซุปครีมเห็ดมาอีกครั้งวันนี้เพราะเจ้าวินมันไหว้วานขอให้เขาทำซุปครีมเห็ดมาให้คุณหนูอีก เนื่องจากคราวก่อนเป็นครั้งแรกที่เจ้าตัวทานจนหมด มันยังเล่าอีกว่าปกติคุณหนูโอเมก้าคนนี้จะซื้อโปรตีนผง โปรตีนอัดแท่งมากินแทนมื้อเที่ยง งานเลี้ยงงานสังสรรค์ก็ไม่ค่อยได้ทาน เพราะต้องคุยงานเป็นหลัก แถมเรื่องที่ว่านอนหลับ ๆ ตื่น ๆ บนรถเห็นจะเป็นเรื่องจริงเพราะใต้ตาเจ้าตัวค่อนข้างคล้ำ

“คุณมีอาหารที่แพ้ไหมครับ ผมจะได้จำไว้”

เชฟหนุ่มถามพร้อมหยิบชิ้นขนมปังจุ่มซุปเข้าปากตัวเอง ส่วนคู่สนทนาที่เคี้ยวขนมปังแก้มป่องก็ส่ายหน้าปฏิเสธ หมายความว่าอีกฝ่ายไม่มีวัตถุดิบที่แพ้ ดังนั้นเขาจึงมีอิสระในการทำเมนูมากขึ้น

“มีของที่ชอบเป็นพิเศษไหมครับ?”

เป็นอีกครั้งที่คนตัวเล็กส่ายหน้าปฏิเสธ เขาไม่แปลกใจเท่าไรนักเพราะมันก็มีอยู่จริง ๆ คนที่กินอะไรก็ได้ แต่ท่านี้เห็นทีเขาคงต้องขยันสักหน่อย ต่อให้จะได้เงินมาแล้วแต่ถ้ายังไม่ครบกำหนดสัญญาเจ้าของเงินก็ยังมีสิทธิ์ทวงคืน สู้เอาอกเอาใจไว้ก่อนคงเป็นการดีกว่า

“อะไรก็ได้ครับ ไม่ต้องเป็นของคาวก็ได้ เป็นขนมหรืออะไรก็ได้”

“โปรตีนอัดแท่ง รสช็อกโกแลต”

ราเชนทร์โล่งอก ยังดีที่มีคำว่ารสช็อกโกแลตห้อยท้ายตามมา ไม่เช่นนั้นคงได้หัวหมุนเป็นแน่

“วันนี้ไม่ใส่สูทเหรอครับ?”

“ประชุมภายในครับ”

คนตัวเล็กวันนี้สวมเสื้อไหมพรมตัวโคร่งและกางเกงขายาวลากพื้น ถ้าอยู่เฉย ๆ จะน่ารักมาก แต่ถ้าเปิดปากพูดเมื่อไรความน่ารักจะกลายเป็นมีดทิ่มแทงทันที

“อ๋อ ถ้างั้นระหว่างประชุมเดี๋ยวผมทำอะไรให้กินเล่นนะ”

เจ้าตัวไม่ได้ตอบตกลงกระนั้นกลับไม่ได้ปฏิเสธ ราเชนทร์จึงตีไปว่านั่นเป็นการอนุมัติก่อนจะหยิบกระติกโลหะมาล้างทำความสะอาดเมื่อทานจนหมด

นรินทร์พึ่งกินอิ่มไปหยก ๆ ไม่ทันได้ปฏิเสธคนคิดเร็วทำเร็วอย่างว่าที่สามี รู้ตัวอีกทีคุณราเชนทร์ก็ขอตัวไปร้านสะดวกซื้อเสียแล้ว ประชุมภายในกับลูกน้องกินเวลาไม่เกินสองชั่วโมงแท้ ๆ จะทำอะไรได้ แค่ไปกลับร้านก็ชั่วโมงหนึ่งแล้วกระมัง

---

ราเชนทร์มีมอเตอร์ไซค์ คู่ใจอยู่คันหนึ่งซึ่งมีตะกร้าทั้งหน้าหลัง ถึงชาวเพื่อนจะบอกว่ามันไม่เข้ากับรถสีดำสุดเท่แต่ ‘อนาสตาเซีย’ ก็เป็นที่พึ่งให้เขาเวลาไปตลาดสดนับครั้งไม่ถ้วน ว่าแล้วก็บิดกุญแจให้ไฟสัญญาณบนหน้าปัดเรืองสว่างวาบ รอเพียงชั่วครู่เสียงเครื่องยนต์จึงทำงานอย่างสม่ำเสมอและได้เวลาออกตัว

ขับขี่ไปตามท้องถนนก็คิดหาเมนูขนมหวานไว้ใช้ประจบประแจงว่าที่ภรรยา ตัวเขาจบหลักสูตรอาหารฝรั่งเศสซึ่งเป็นการเรียนแบบหว่าน จะมีเน้นพวกอาหารทะเลบ้างเพราะสถาบันติดชายทะเล ดังนั้นเขาจึงได้มีโอกาสร่วมเรียนคลาส Pâtissier (ปาติซิเอร์) เชฟขนมอบและของหวานอยู่หลายครั้ง ทว่านั่นคงจะหนักเกินไปสำหรับคนที่กินอย่างกับแมวดม ดังนั้นพักเรื่องขนมอบไว้ก่อนแล้วมาดูของที่ทำง่ายกินง่ายดีกว่า

ใช้เวลาห้านาทีในการขับรถมายังห้างขนาดเล็ก จากที่ขับผ่านตามรถคุณหนูมาตอนย้ายของจำได้ว่ามีสินค้าผลไม้ลดราคาวางอยู่ค่อนข้างเยอะ

พอมาดูตอนนี้กลับเหลืออยู่ไม่กี่อย่าง แต่ดูไปก็พอมีของที่ใช้ได้อยู่ ว่าแล้วเขาคิดอะไรดี ๆ ออก นอกจากเมนูนี้จะทำเป็นของหวานแล้วยังทำเป็นของคาวได้อีกต่างหาก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ฉันนี่มันฉลาดจริง ๆ