LOGINวันหยุดสุดสัปดาห์สำหรับเด็กบางคนได้หยุดอยู่บ้านดูการ์ตูนหรือไปเที่ยวห้างตากแอร์เย็น ๆ แต่สำหรับน้องดรีมแล้วน้องดรีมเลือกที่จะตามเธอมาทำงานด้วยเพราะน้องดรีมชอบมากกับการพูดเจื้อยแจ้วเรียกแขกให้กับทางร้านน้องดรีมกลายเป็นพนักงานประจำให้กับคุณน้องเอ็มไปแล้วและทุกครั้งที่น้องดรีมมาทำงานกับเธอน้องดรีมก็จะได้เงินพิเศษโดยเฉพาะและเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่งกับเงินที่คุณน้องเอ็มให้ด้วยทั้งที่เธอบอกกับคุณน้องเอ็มเอาไว้แล้วว่าไม่จำเป็นต้องให้น้องดรีมเลยสักนิดแต่คุณน้องเอ็มบอกว่า “น้องเอ็มเอ็นดูและรักน้องดรีมเหมือนกับน้องดรีมเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเอ็มดังนั้นพี่ฟ้าฟ้ามสั่งไม่ให้เอ็มทำนั่นทำนี่ให้น้องดรีมเลยนะคะ” นั่นแหละมันเลยทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้เธอรู้สึกเกรงใจคุณน้องเอ็มเสมอ.. ทุกครั้งที่มาคุณน้องเอ็มก็จะซื้อนั่นซื้อนี่ไว้รอน้องดรีมตลอดเวลาเลย..
“พี่เอ็มคนสวยของน้องดรีมน้องดรีมมาแล้วค๊า..”
ตึกตึกตึก..
เนี่ยเห็นรึเปล่าความประจบสอพลอของน้องดรีมเนี่ยคือยืนหนึ่งจริง ๆ เลยนะไม่ใช่แค่คุณน้องเอ็มแต่พนักงานคนอื่น ๆ ต่างก็ชอบน้องดรีมไปด้วยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากให้น้องดรีมทำตัวสนิทสนมกับคุณน้องเอ็มสักเท่าไหร่เพราะแม้ว่าจะมีคนชอบน้องดรีมเยอะแต่ก็ต้องมีคนที่ไม่ชอบน้องดรีมอยู่ดี.. ดังนั้นเธอทำได้แค่คอยเตือนลูกสาวของตัวเอง..
“น้องดรีมของพี่เอ็ม.. คนสวยไหนดูสิโอ้โห.. ชุดสวยนะคะเนี่ย..”
“มีพี่สาวคนสวยซื้อให้น้องดรีมค่ะ พี่สาวคนสวยใจดีมาก ๆ ด้วยน้องดรีมชอบใส่ชุดนี้ค่ะ..”
หึหึ..
“เดี๋ยวพี่ซื้อให้ใหม่..”
“ไม่เอาค่ะคุณน้องเอ็มพอแล้วแค่นี้ก็มากพอแล้วค่ะเต็มตู้ไปหมดแล้ว.. เยอะเสียใจใส่ไม่ทันแล้วค่ะ..”
“แต่เอ็มอยากซื้อให้น้องนี่คะไม่เอาไม่พูดกับพี่ฟ้าละไปกันน้องดรีมไปกับพี่เอ็มดีกว่าไปดูกันว่าวันนี้เราจะขายอะไรกัน..”
เฮ้อ..
“ดีนะคะที่ลูกสาวเป็นที่รักของคุณเอ็ม.. ”
ขวับ..
ตึกตึกตึก..
“คุณฟ้าอย่าไปสนใจเลยค่ะแม้แต่เด็กก็ยังอิจฉาได้ไม่รู้ว่าต้องเกิดมาจากครอบครัวแบบไหนกัน..”
แฮะ ๆ นั่นแหละที่เธอเจออยู่บ่อย ๆ อย่างที่รู้กันไม่ว่าจะที่ใดก็มักจะมีคนชอบและคนเกลียดดังนั้นสิ่งที่เราสามารถทำได้ก็คือพยายามไม่สร้างปัญหา.. และเลือกที่จะวางตัวให้เป็นกลางมากที่สุดพร้อมกับพิสูจน์ให้คนพวกนั้นเห็นว่าเธอเองก็มีความสามารถมากพอที่จะทำงานที่นี่ถึงแม้ว่ามันจะไม่ค่อยจำเป็นสักเท่าไหร่แต่เธอก็อยากทำให้คนพวกนั้นเห็น..
“ไปทำงานกันค่ะพี่เอ็ม.. น้องดรีมน่ารักนะคะถ้าส่งไปประกวดหนูว่าน้องดรีมน่าจะได้หลายรางวัลลเลยละ..”
“ไม่เอาหรอกไม่อยากให้น้องดรีมต้องทำงานตั้งแต่เด็ก.. น้องดรีมยังเด็กพี่อยากให้น้องดรีมใช้ชีวิตในแบบที่เด็กคนหนึ่งสมควรได้รับแม้ว่าพี่จะไม่สามารถสร้างความสะดวกสบายให้กับน้องดรีมมากพอ.. แต่พี่ก็จะทำให้ถึงที่สุด..”
“หนูเข้าใจค่ะพี่ฟ้าสำหรับหนูแล้วหนูคิดว่าพี่ฟ้าโคตรจะเก่งเลย.. ใครที่มันเที่ยวว่าร้ายพี่ฟ้าแสดงว่าคนพวกนั้นมันมีความบกพร่องทางสติปัญญาค่ะ.. พี่ฟ้าทำทุกอย่างแหละหลายอย่างได้ดีขนาดนี้แต่คนพวกนั้นก็ยังเลือกที่จะหาจุดบางจุดเอามานินทา.. ช่างมันเถอะเราไม่ต้องไปสนใจหรอกไปกันค่ะไปทำงานกันดีกว่า.”
“จ้า..” อย่างน้อย ๆ ก็มีคนเข้าใจเธอนะนั่นคือสิ่งที่ดีสำหรับการทำงานกับคนหมู่มากเพราะอย่างน้อย ๆ มันก็มีมุมดี ๆ ที่ทำให้เธอได้ทำงานอย่างสบายใจไม่ต้องเครียดมากยังไงล่ะ..
~~~
“ดูสิคะพี่ฟ้าน้องดรีมไลฟ์สดกับคุณเอ็มได้น่ารักมาก ๆ เลยราวกับเป็นพี่น้องกันจริง ๆ และน้องดรีมก็พูดได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก ๆ เลยนี่ถ้าไปบอกใครต่อใครว่าน้องดรีมเป็นมืออาชีพนี่หนูว่ามีคนเชื่อนะคะแล้วทุกครั้งที่น้องดรีมมากับพี่ฟ้ายอดขายและยอดโดเนทก็มักจะเพิ่มขึ้นเกือบหนึ่งเท่าตัวด้วย.. อย่างนี้ต้องเรียกว่าตัวเงินตัวทองรึเปล่าคะเนี่ยเฮ้ย.. หนูไม่ได้หมายถึงตัวเงินตัวทองแบบนั้นนะคะพี่ฟ้า..”
ฮ่า ฮ่า ฮ่า..
“พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่พี่เข้าใจเรียกว่าเด็กนำโชคดีกว่าไหม?”
“แบบนั้นก็ได้ค่ะ น้องดรีมคือเด็กนำโชคให้กับพวกเรา.. ลุย!! ลุยงานกันต่อค่ะ..”
ตึกตึกตึก..
“คุณแม่.. พี่เอ็มคนสวยบอกจะเลี้ยงหมูกระทะด้วย..”
ขวับ.. พรึบ..
“คุณน้องเอ็มพูดแบบนั้นจริง ๆ เหรอคะ?”
“ใช่ค่ะพี่ฟ้า.. วันนี้จะเลี้ยงหมูกระทะทุกคนเลยน้องดรีมทำยอดขายให้ทะลุเป้ากว่าที่เอ็มวางไว้.. เด็กน้อยมากพรสวรรค์แบบนี้มาเป็นลูกสาวพี่เอ็มดีกว่าไหมเนี่ย..”
“อ้าว.. ทำไมคุณน้องเอ็มพูดแบบนี้ละคะ..”
ฮ่า ฮ่า ฮ่า..
“ไม่ได้เหรอคะ? แม่คนที่สองก็ได้ หรือแม่ทูลหัวก็ได้.. งั้นแม่ทูลหัวดีกว่าน้องดรีมคือลูกสาวบุญธรรมของเอ็มและเอ็มก็เป็นแม่ทูลหัวให้กับน้องดรีมดังนั้นไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรพี่ฟ้าต้องมาปรึกษาแม่ทูลหัวอย่างเอ็มนะคะแล้วถ้าใครว่าร้ายน้องดรีม.. เอ็มก็จะคิดว่าคนคนนั้นว่าร้ายเอ็มด้วย.. ดังนั้นวันนี้หมูกระทะถือเป็นการเปิดตัวลูกสาวบุญธรรมของเอ็มไปด้วยเลยก็แล้วกัน..”
“แต่น้องเอ็มคะพี่เกรงใจ..”
“ถ้าเกรงใจพี่ฟ้าก็ควรจะรับไว้ค่ะ บอกตามตรงนะคะเอ็มรักและเอ็นดูน้องดรีมมาก และเอ็มก็เคารพรักพี่ฟ้ามาก ๆ เช่นกันถ้าไม่มีพี่ฟ้ามาช่วยจัดการระบบหลังร้านให้เอ็ม เอ็มเองก็ไม่รู้เลยว่าจากผลิตภัณฑ์ที่โนเนมของเอ็มในวันนั้นจะรุ่งเรืองและมีชื่อเสียงได้ในวันนี้รึเปล่า.. ถ้าเอ็มไม่ได้พี่ฟ้าเอ็มก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าบริษัทของเอ็มจะเป็นยังไง..”
“คุณน้องเอ็มเก่งค่ะ เป็นคนที่เก่งและไม่ยอมแพ้ดังนั้นคุณน้องเอ็มคือแรงผลักดันทำให้บริษัทและผลิตภัณฑ์ก้าวหน้าและมีชื่อเสียง..”
“ถ้าอย่างนั้นมันคือความสำเร็จของพวกเราทุกคนค่ะ.. วันนี้กินกันให้เต็มที่เลยนะคะ..”
เย้…
“คุณแม่ขา.. น้องดรีมอยากกินกุ้ง..”
“งั้นก็ต้องรอให้ถึงตอนเย็นก่อนนะคะเดี๋ยวพี่เอ็มจะพาไปกินกุ้งด้วย..”
“ขอบคุณค่ะพี่เอ็มคนสวย..”
“สวยเหมือนกันเลยน้องดรีมก็สวยพี่เอ็มก็สวย..”
“งั้นตอนเย็นเจอกันนะคะเอ็มขอไปจัดการเช็คดูผลิตภัณฑ์ก่อนว่าต้องสั่งผลิตอะไรเพิ่มรึเปล่า..”
“ได้ค่ะคุณน้องเอ็ม..”
คนไหนที่ดีกับเราเขาก็จะดีใจหายเลยนะ.. เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเธอจะได้เจอคนดี ๆ อย่างน้องเอ็มและครอบครัวของน้องเอ็ม.. บอกตามตรงว่าเธอหลงลืมไปแล้วกับคำว่าเอ็นดูและให้โดยไม่หวังผลตอบแทน.. เพราะในช่วงที่ผ่านมาเธอมักจะเจอแต่กับอะไรก็ไม่รู้จนทำให้เธอเลือกที่จะไม่ไว้ใจใครเลย.. จนได้มาเจอกับน้องเอ็มนี่แหละเธอถึงรู้ว่าในโลกใบนี้มันยังคงหลงเหลือคนดีเอาไว้ให้เธอได้เฝ้ามองจากไกล ๆ แม้ว่าบางครั้งมันอาจจะไกลเกินเอื้อมแต่แค่ได้เฝ้ามองและซึมซับพลังงานบวกจากเขาเหล่านั้นมันก็คือสิ่งที่ดีแล้ว..
กิจวัตรประจำวันของเธอก็ยังคงเป็นเช่นเดิมเหมือนเคย.. ตอนเช้าไปส่งน้องดรีมที่โรงเรียนแล้วเธอก็ไปทำงานทันที การเดินทางไปทำงานของเธอนั้นคือการนั่งรถเมล์ไปเพราะมันไม่ไกลและประหยัดด้วยตอนแรกว่าจะนั่งรถไฟฟ้าไปแต่มันจะต้องเดินไกลเธอเลยเลือกนั่งรถเมล์เอาถึงแม้ว่าจะร้อนและควันเยอะแต่เพื่อความสะดวกของพวกเธอดังนั้นเธอจะต้องยอมทนกับเรื่องพวกนี้.. บ่อยครั้งที่เธอสงสารลูกนะแต่เธอเองก็ทำอะไรได้ไม่มากนัก“เดี๋ยวตอนเย็นคุณแม่มารับนะคะห้ามดื้อห้ามซนห้าม…”“ค่า ๆ ทราบแล้วเจ้าค่ะคุณนายแม่..”“ดื้อนะเราอะ.. ฝากด้วยนะคะคุณครู..”“ได้เลยค่ะแม่น้องทอฝัน.. ไปกันค่ะวันนี้มีของเล่นใหม่ ๆ มาให้พวกเราได้เล่นด้วยนะ..”“ว้าว.. จริงเหรอคะ? คุณแม่คะ คุณแม่ไปได้แล้วคะน้องดรีมจะไปเล่นแล้วคุณแม่ก็เดินระวัง ๆ ด้วยนะคะ ห้ามดื้อห้ามซน ห้ามยกของหนักนะคะน้องดรีมเป็นห่วง..”“ได้ค่ะน้องดรีมคุณแม่จะไม่ดื้อไม่ซนคุณแม่สัญญาค่ะ..”“ไปได้แล้วค่ะเดี๋ยวสายเดี๋ยวจะโดนพี่เอ็มคนสวยดุเอา..”ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ได้ค่ะไปแล้วนะ…”“ค่า..”“เด็ก ๆ จ๊ะมานั่งกันตรงนี้ก่อนลูกครูมีอะไรจะบอก..”ตึกตึกตึก…“สวัสดีคุณลุงใจดีก่อนเร้ว..”“สาวัดดีค้า.. / สาวั
วันนี้ได้หยุดสักทีเอาจริง ๆ นะเธอเองก็ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่เธออยากทำงานมากกว่าเพราะอยู่บ้านแล้วมันน่าเบื่อแต่ก็นะเธอเองก็อยากจะใช้เวลากับน้องดรีมบ้างและคุณตาของน้องดรีมเองก็เช่นกันดังนั้นวันนี้พวกเราเลยนัดกันไปปิกนิกที่สวนรถไฟ เมื่อน้องดรีมได้ยินเช่นนั้นเจ้าตัวก็รีบถามเลยว่าตรงนั้นมีอะไรบ้างมีรถไฟรึเปล่า มีของเล่นไหม มีอะไรให้เจ้าตัวทำบ้าง.. เธอรู้ดีว่าน้องดรีมเป็นเด็กที่มักจะตื่นตาตื่นใจกับการได้เห็นอะไรแบบนี้.. แบบนี้ในที่นี้ของเธอก็คือธรรมชาติและสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย เมื่อเธอเปิดรูปให้ดูเจ้าตัวถึงกับกระโดดโลดเต้นพร้อมกับวิ่งเข้าห้องไปเตรียมของเลยทันที..“ดูสิคงจะดีใจมาก ๆ เลยสินะหลานตาว่าแต่.. จะออกกันตอนไหนดี?”“เช้า ๆ ดีไหมจ๊ะพ่อเพราะถ้าไปสายหนูกลัวว่าจะไม่มีที่นั่งใต้ร่มไม้ให้พวกเราได้นั่งน่ะจ้ะ..”“อืม ๆ ได้สิงั้นพ่อไปเตรียมของกินดีกว่าถ้าไม่พอจะได้แวะไปตลาดด้วย..”“ไม่ต้องทำเยอะแยะนะจ๊ะทำแซนวิชแล้วก็ผลไม้สักอย่างก็พอแล้วจ้ะพ่อ.. พ่อเองก็รู้ว่าหลานพ่อน่ะกินนั่นนิดกินนี่หน่อยมันเปลืองเสียดายเงิน..”“ฮือ.. จะเปลืองเท่าไหร่กันเชียวไป ๆ ไปจัดการซักเสื้อผ้าแล้วเตรียมเสื่อเตรียมจานชามใ
วันหยุดสุดสัปดาห์สำหรับเด็กบางคนได้หยุดอยู่บ้านดูการ์ตูนหรือไปเที่ยวห้างตากแอร์เย็น ๆ แต่สำหรับน้องดรีมแล้วน้องดรีมเลือกที่จะตามเธอมาทำงานด้วยเพราะน้องดรีมชอบมากกับการพูดเจื้อยแจ้วเรียกแขกให้กับทางร้านน้องดรีมกลายเป็นพนักงานประจำให้กับคุณน้องเอ็มไปแล้วและทุกครั้งที่น้องดรีมมาทำงานกับเธอน้องดรีมก็จะได้เงินพิเศษโดยเฉพาะและเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่งกับเงินที่คุณน้องเอ็มให้ด้วยทั้งที่เธอบอกกับคุณน้องเอ็มเอาไว้แล้วว่าไม่จำเป็นต้องให้น้องดรีมเลยสักนิดแต่คุณน้องเอ็มบอกว่า “น้องเอ็มเอ็นดูและรักน้องดรีมเหมือนกับน้องดรีมเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเอ็มดังนั้นพี่ฟ้าฟ้ามสั่งไม่ให้เอ็มทำนั่นทำนี่ให้น้องดรีมเลยนะคะ” นั่นแหละมันเลยทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้เธอรู้สึกเกรงใจคุณน้องเอ็มเสมอ.. ทุกครั้งที่มาคุณน้องเอ็มก็จะซื้อนั่นซื้อนี่ไว้รอน้องดรีมตลอดเวลาเลย..“พี่เอ็มคนสวยของน้องดรีมน้องดรีมมาแล้วค๊า..”ตึกตึกตึก..เนี่ยเห็นรึเปล่าความประจบสอพลอของน้องดรีมเนี่ยคือยืนหนึ่งจริง ๆ เลยนะไม่ใช่แค่คุณน้องเอ็มแต่พนักงานคนอื่น ๆ ต่างก็ชอบน้องดรีมไปด้วยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากให้น้องดรีมทำตัวสนิทสนมกับคุณน้องเอ็มสักเท
ทุกครั้งที่ฝนตกมันมักจะทำให้เขานึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกคาใจมาตลอดหลายวันและสิ่งนั้นมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกสับสนมากขึ้นจนทนไม่ไหว.. เมื่อเขาทนไม่ไหวเขาจึงเริ่มสืบทีละนิด เขายอมลงทุนขับรถเองและจะออกไปยังทิศทางที่ทำให้เขาเจอเรื่องคาใจทุกวัน และทุกวันที่เขามาดักรอเขามักจะเห็นเธอคนนั้น.. รักแรกของเขา.. เธอมีลูกแล้วลูกสาวน่ารักเชียวแต่เขาไม่เคยเห็นสามีของเธอเลยสักครั้งในทุก ๆ วันที่เขาเฝ้ามองทั้งสองคนเขาจะเห็นแค่เธอและลูกโดยไม่มีเงาของผู้ชายคนนั้น.. สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขานึกสงสารก็คือเวลาที่เธอเดินเหินนั้นมันเหมือนกับว่าเธอเจ็บหรือมีปัญหาที่เท้า.. เธอไปทำอะไรมาทำไมถึงเจ็บเท้า.. นิ้วใหญ่ยาวของชายหนุ่มกำลังเคาะไปที่พวงมาลัยรถยนต์ด้วยความว้าวุ่น.. ในหัวสมองของเขากำลังฉุกคิดขึ้นมาอย่างสับสนและมึนงง.. ภาพที่ชายหนุ่มกำลังเห็นอยู่นั้นมันทั้งน่าเวทนาปนสงสัย.. แต่ชายหนุ่มจะเริ่มบทสนทนากับหญิงสาวที่เป็นรักแรกของตนเองอย่างไรนั้นก็คงจะต้องให้เวลาเป็นเครื่องนำพาให้ชายหนุ่มแสดงความกล้าออกมา..“ถ้าฉันไปถามเธอตรง ๆ เธอจะตอบฉันว่ายังไงกันนะฟ้า.. เธอหายไปไหนมาแล้วทำไมเธอถึงต้องทิ้งฉันไป.. แล้ว
อากาศเมืองไทยปีนี้มันแปรปรวนมาก ๆ เลยเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวฝน แม้ว่าจะอยู่ในช่วงที่หน้าร้อนแต่ฝนก็ตกแทบทุกวันเลยและพอเข้าหน้าฝนก็คงไม่ต้องถามนะว่าฝนจะตกยังไง.. คะจะตกไม่หยุดแน่นอนแลด้วยเรื่องฝนแล้วมันเลยทำให้เธอต้องลำบากมาก ๆ เพราะเวลาที่เธอจะต้องมาส่งน้องดรีมมันก็ค่อนข้างจะทุลักทุเลหน่อยแต่โชคดีที่น้องดรีมเป็นคนชอบเล่นน้ำและยิ่งน้ำฝนด้วยยิ่งชอบแต่ด้วยความที่เธอเป็นแม่เธอจึงเป็นห่วงลูกกลัวว่าลูกจะป่วย.. และทุก ๆ วันพ่อของเธอก็มักจะสรรหาอาหารเครื่องดื่มที่สร้างภูมิคุ้มกันให้กับหลานสาวตัวน้อยของท่านเสมอ.. เธอโชคดีนะที่พ่อของเธอเข้าใจและพ่อก็รักเธอและน้องดรีมมาก ๆ พ่อเคยบอกให้เธอหยุดทำงานและอยู่บ้านคอยเลี้ยงลูกก็พอเพราะงานที่พ่อทำและเงินเดือนที่พ่อได้รับนั้นก็เยอะพอสมควรแต่เธอไม่อยากทำแบบนั้นเธอต้องการแบ่งเบาภาระให้พ่อและด้วยความดื้อดึงของเธอนี่แหละมันเลยทำให้เธอเลือกที่จะออกมาทำงานหาเงิน..“คุณแม่ได้รองน้ำฝนไว้ให้หนูรึเปล่าคะ?”“น้องดรีมลูกรองจนล้นออกมาแล้วค่ะทำไมถึงชอบนักฮึน้ำฝนเนี่ย..”“ก็มันเย็นนี่คะมันสดชื่นมาก ๆ เลยนะคะเวลาอาบน้ำฝนเนี่ย..”“แต่แม่เป็นห่วงหนูนะคะกลัวหนูจะไม่สบาย..”“หนูสบ
“ตั้งใจเรียนนะคะน้องดรีม..”“ค่ะคุณแม่.. คุณแม่ก็อย่าเดินเยอะนะคะเดี๋ยวเจ็บขา..”“ได้เลยค่ะคุณแม่จะไม่เดินบ่อยนะ..”“รักคุณแม่นะคะรักคุณตาด้วย..”“รักน้องดรีมค่ะ ห้ามดื้อห้าม..”“ห้ามซน ห้ามทะเลาะกับเพื่อนเดี๋ยวจะโดนคุณครูดุ ห้ามกินทิ้งกินขว้าง ห้ามคุยตอนเรียน.. หนูจำได้หมดแล้วค่ะคุณแม่..”หึหึ..“เก่งมาก ๆ ค่ะงั้นเดี๋ยวตอนเย็นคุณแม่จะมารับนะคะ.. ”“ได้เลยค๊าคุณแม่.. ”“สวัสดีค่ะคุณครูก้อย.. ฝากด้วยนะคะ..”“ได้เลยค่ะแม่น้องทอฝัน.. ไปกันค่ะน้องทอฝัน..”“ได้เลยค๊า… ไปนะคะคุณแม่.. คุณแม่ห้ามร้องไห้นะคะ..”“ไม่ร้องค่ะคุณแม่จะฮึบเอาไว้นะคะ..”“เก่งมากค่ะคุณแม่ของน้องดรีม..”น้องดรีมหรือทอฝัน.. ลูกสาวตัวน้อยสุดที่รักของเธอถึงแม้ว่าการที่มีน้องทอฝันนั้นไม่ได้เป็นเรื่องที่เธอตั้งใจแต่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ตัดสินใจทำเรื่องบ้า ๆ เพียงเพราะคำว่าไม่พร้อม.. น้องทอฝันคือความรักอันบริสุทธิ์ของเธอและเขาถึงแม้ว่าเขาคนนั้นจะไม่รับรู้และต้องการก็ตามแต่เธอก็ไม่ไปโทษเขาหรอกเพราะเธอใจง่ายเอง.. แต่ก็นะเรื่องมันผ่านมาแล้วเธอทำได้แค่รักน้องทอฝันให้มาก ๆ เธอทำได้แค่ให้ความรักกับน้องทอฝันให้ได้มากที่สุดเท่าที่แม่







