LOGIN“ถ้าหนูขอพรได้หนึ่งข้อ น้องดรีมอยากให้แม่ไม่เจ็บที่เท้าและอยากให้แม่มีความสุข.. อุ๊ยหนูขอเกินหนึ่งขอไปแล้วถ้าอย่างนั้นน้องดรีมอยากให้คุณแม่ไม่เจ็บเท้าค่ะน้องดรีมเป็นห่วงคุณแม่..” ลูกไม่คิดที่จะขอพรให้ได้เจอเขาเลย.. คนเป็นแม่ต้องสอนลูกว่าอย่างไรกันลูกถึงไม่คิดที่จะอยากเจอเขา.. ทำไมฟ้าถึงไม่เคยคิดจะบอกลูกเหรอว่าเขา..ยังมีชีวิตอยู่และเขาก็อยู่ไม่ไกลฟ้าเองก็สามารถไปหาเขาได้เสมอแต่ฟ้ากลับไม่ยอมเอ่ยปากพูดถึงเรื่องเขาเลยสักนิดมันใช่เหรอ? “แล้วน้องดรีมไม่อยากเจอพ่อบ้างเหรอครับ” “น้องดรีมเจอไม่ได้ค่ะ..” “แล้วถ้าสมมุติว่าวันนี้น้องดรีมได้เจอพ่อน้องดรีมจะดีใจรึเปล่าครับ?” “ฮืม.. ไม่รู้ค่ะน้องดรีมไม่มีพ่อน้องดรีมเลยไม่รู้ว่าต้องดีใจรึเปล่า..” ความรักที่ถูกกำหนดเอาไว้ว่าเธอไม่คู่ควรตั้งแต่แรกแล้วแบบนี้เธอจะไปต้อหรือเธอจะพอแค่นี้… ความเจ็บปวดที่เธอเคยได้รับต้นเหตุนั้นมาจาก…
View Moreเจตนิพัทธ์ รังสรรค์วงศ์ (พัท) นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงจบ MBA จากอังกฤษ ผู้ชายที่เพรียบพร้อมไปทั้ง นาม และทรัพย์ สาวเล็กสาวน้อยต่างก็หมายตาอยากเข้าไปทักทายพูดคุยและสานฝันกับเขากันแทบจะทุกคน.. ชายหนุ่มที่อายุยี่สิบแปดปีที่รักเดียวใจเดียวไม่แม้แต่จะคิดนอกใจหรือนอกกายแฟนสาวของตน.. หนุ่มในอุดมคติของผู้หญิงทั้งหลายแต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ทำให้หญิงอันเป็นที่รักของเขาต้องรู้สึกผิดที่มาคบกับผู้ชายเช่นเขา..
อภิญญา สุขธิศาสตร์ อายุ ยี่สิบแปดปี คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ชื่อเช่น ฟ้า นักศึกษาเกียรตินิยมอันดับสองของชั้นปี แต่เนื่องด้วยอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นจึงทำให้ฟ้าต้องเสียงานที่ตัวเองใฝ่ฝันไป.. เธอไม่สามารถไปรายงานตัวได้อันที่จริงเธอเองก็สามารถทำงานที่ธนาคารได้แต่เธอเลือกที่จะไม่ไปเพราะเธอไม่อยากไปตัดโอกาสให้กับคนอื่นดังนั้นเธอจึงตัดสินใจทำอย่างอื่นแทน.. การที่เธอไม่ไปทำงานที่ธนาคารมันคือส่วนหนึ่งแต่ปัจจัยหลักเลยก็คือเธอท้อง.. ท้องน้องทอฝันซึ่งตอนนั้นเธอเองก็ไม่รู้หรอกจนเธอมาประสบอุบัติเหตุนั่นแหละเธอถึงรู้ว่าเธอไม่ได้ตัวคนเดียวเธอจึงเลือกที่จะเสียสละงานนี้ให้คนอื่นและเธอขอดูแลตัวเองพร้อมกับเจ้าตัวเล็กในท้อง.. ทอฝันหรือน้องดรีม เด็กน้อยที่เกิดขึ้นมาจากความรักของเธอและเขาถึงแม้ว่ามันจะเป็นการเพ้อฝันของเธอเพียงฝ่ายเดียวแต่เธอก็มีความสุขในแบบที่เธอต้องการแล้ว..
พิชญา มรุธาดา (แก้ม) สาวสวยที่ครอบครัวต่างก็รับราชการกันรุ่นต่อรุ่น.. ผู้ชายของครอบครัวมักจะรับราชการกันหมดส่วนผู้หญิงก็ทำกิจการสืบทอดกันต่อ ๆ มาครอบครัวที่หัวโบราณของเธอนั้นทำให้เธอได้รู้จักกับผู้ชายที่แสนดีอย่างพัท.. ผู้ชายที่เธอไม่เคยคิดว่าจะมีอยู่บนโลกนี้.. เขาให้เกียรติเธอมาก ๆ เขาเป็นคนที่ใจเย็น อบอุ่นความดีของเขานั้นทำให้เธออยากจะแต่งงานกับพัทให้เร็วที่สุดแต่ก็เป็นไปไม่ได้เพราะต้องรอฤกษ์จากผู้ใหญ่และนั้นก็ทำให้เราสองคนต้องคบกันเป็นแฟนแบบนี้ต่อไปจนกว่าจะถึงวันที่เราได้แต่งงานกัน..
“ถ้าหนูขอพรได้หนึ่งข้อ น้องดรีมอยากให้แม่ไม่เจ็บที่เท้าและอยากให้แม่มีความสุข.. อุ๊ยหนูขอเกินหนึ่งขอไปแล้วถ้าอย่างนั้นน้องดรีมอยากให้คุณแม่ไม่เจ็บเท้าค่ะน้องดรีมเป็นห่วงคุณแม่..”
ลูกไม่คิดที่จะขอพรให้ได้เจอเขาเลย.. คนเป็นแม่ต้องสอนลูกว่าอย่างไรกันลูกถึงไม่คิดที่จะอยากเจอเขา.. ทำไมฟ้าถึงไม่เคยคิดจะบอกลูกเหรอว่าเขา..ยังมีชีวิตอยู่และเขาก็อยู่ไม่ไกลฟ้าเองก็สามารถไปหาเขาได้เสมอแต่ฟ้ากลับไม่ยอมเอ่ยปากพูดถึงเรื่องเขาเลยสักนิดมันใช่เหรอ? “แล้วน้องดรีมไม่อยากเจอพ่อบ้างเหรอครับ” “น้องดรีมเจอไม่ได้ค่ะ..” “แล้วถ้าสมมุติว่าวันนี้น้องดรีมได้เจอพ่อน้องดรีมจะดีใจรึเปล่าครับ?” “ฮืม.. ไม่รู้ค่ะน้องดรีมไม่มีพ่อน้องดรีมเลยไม่รู้ว่าต้องดีใจรึเปล่า..”นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องท่ีสมมุติขึ้นมา ชื่อ นามสกุล สถานที่และสิ่งต่างๆในนิยายไม่มีอยู่จริง นิยายเรื่องนี้อาจจะมีบางช่วงบางตอนที่เหนือธรรมชาติ ดังนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านทุกครั้ง ผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง..
กิจวัตรประจำวันของเธอก็ยังคงเป็นเช่นเดิมเหมือนเคย.. ตอนเช้าไปส่งน้องดรีมที่โรงเรียนแล้วเธอก็ไปทำงานทันที การเดินทางไปทำงานของเธอนั้นคือการนั่งรถเมล์ไปเพราะมันไม่ไกลและประหยัดด้วยตอนแรกว่าจะนั่งรถไฟฟ้าไปแต่มันจะต้องเดินไกลเธอเลยเลือกนั่งรถเมล์เอาถึงแม้ว่าจะร้อนและควันเยอะแต่เพื่อความสะดวกของพวกเธอดังนั้นเธอจะต้องยอมทนกับเรื่องพวกนี้.. บ่อยครั้งที่เธอสงสารลูกนะแต่เธอเองก็ทำอะไรได้ไม่มากนัก“เดี๋ยวตอนเย็นคุณแม่มารับนะคะห้ามดื้อห้ามซนห้าม…”“ค่า ๆ ทราบแล้วเจ้าค่ะคุณนายแม่..”“ดื้อนะเราอะ.. ฝากด้วยนะคะคุณครู..”“ได้เลยค่ะแม่น้องทอฝัน.. ไปกันค่ะวันนี้มีของเล่นใหม่ ๆ มาให้พวกเราได้เล่นด้วยนะ..”“ว้าว.. จริงเหรอคะ? คุณแม่คะ คุณแม่ไปได้แล้วคะน้องดรีมจะไปเล่นแล้วคุณแม่ก็เดินระวัง ๆ ด้วยนะคะ ห้ามดื้อห้ามซน ห้ามยกของหนักนะคะน้องดรีมเป็นห่วง..”“ได้ค่ะน้องดรีมคุณแม่จะไม่ดื้อไม่ซนคุณแม่สัญญาค่ะ..”“ไปได้แล้วค่ะเดี๋ยวสายเดี๋ยวจะโดนพี่เอ็มคนสวยดุเอา..”ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ได้ค่ะไปแล้วนะ…”“ค่า..”“เด็ก ๆ จ๊ะมานั่งกันตรงนี้ก่อนลูกครูมีอะไรจะบอก..”ตึกตึกตึก…“สวัสดีคุณลุงใจดีก่อนเร้ว..”“สาวัดดีค้า.. / สาวั
วันนี้ได้หยุดสักทีเอาจริง ๆ นะเธอเองก็ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่เธออยากทำงานมากกว่าเพราะอยู่บ้านแล้วมันน่าเบื่อแต่ก็นะเธอเองก็อยากจะใช้เวลากับน้องดรีมบ้างและคุณตาของน้องดรีมเองก็เช่นกันดังนั้นวันนี้พวกเราเลยนัดกันไปปิกนิกที่สวนรถไฟ เมื่อน้องดรีมได้ยินเช่นนั้นเจ้าตัวก็รีบถามเลยว่าตรงนั้นมีอะไรบ้างมีรถไฟรึเปล่า มีของเล่นไหม มีอะไรให้เจ้าตัวทำบ้าง.. เธอรู้ดีว่าน้องดรีมเป็นเด็กที่มักจะตื่นตาตื่นใจกับการได้เห็นอะไรแบบนี้.. แบบนี้ในที่นี้ของเธอก็คือธรรมชาติและสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย เมื่อเธอเปิดรูปให้ดูเจ้าตัวถึงกับกระโดดโลดเต้นพร้อมกับวิ่งเข้าห้องไปเตรียมของเลยทันที..“ดูสิคงจะดีใจมาก ๆ เลยสินะหลานตาว่าแต่.. จะออกกันตอนไหนดี?”“เช้า ๆ ดีไหมจ๊ะพ่อเพราะถ้าไปสายหนูกลัวว่าจะไม่มีที่นั่งใต้ร่มไม้ให้พวกเราได้นั่งน่ะจ้ะ..”“อืม ๆ ได้สิงั้นพ่อไปเตรียมของกินดีกว่าถ้าไม่พอจะได้แวะไปตลาดด้วย..”“ไม่ต้องทำเยอะแยะนะจ๊ะทำแซนวิชแล้วก็ผลไม้สักอย่างก็พอแล้วจ้ะพ่อ.. พ่อเองก็รู้ว่าหลานพ่อน่ะกินนั่นนิดกินนี่หน่อยมันเปลืองเสียดายเงิน..”“ฮือ.. จะเปลืองเท่าไหร่กันเชียวไป ๆ ไปจัดการซักเสื้อผ้าแล้วเตรียมเสื่อเตรียมจานชามใ
วันหยุดสุดสัปดาห์สำหรับเด็กบางคนได้หยุดอยู่บ้านดูการ์ตูนหรือไปเที่ยวห้างตากแอร์เย็น ๆ แต่สำหรับน้องดรีมแล้วน้องดรีมเลือกที่จะตามเธอมาทำงานด้วยเพราะน้องดรีมชอบมากกับการพูดเจื้อยแจ้วเรียกแขกให้กับทางร้านน้องดรีมกลายเป็นพนักงานประจำให้กับคุณน้องเอ็มไปแล้วและทุกครั้งที่น้องดรีมมาทำงานกับเธอน้องดรีมก็จะได้เงินพิเศษโดยเฉพาะและเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่งกับเงินที่คุณน้องเอ็มให้ด้วยทั้งที่เธอบอกกับคุณน้องเอ็มเอาไว้แล้วว่าไม่จำเป็นต้องให้น้องดรีมเลยสักนิดแต่คุณน้องเอ็มบอกว่า “น้องเอ็มเอ็นดูและรักน้องดรีมเหมือนกับน้องดรีมเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเอ็มดังนั้นพี่ฟ้าฟ้ามสั่งไม่ให้เอ็มทำนั่นทำนี่ให้น้องดรีมเลยนะคะ” นั่นแหละมันเลยทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้เธอรู้สึกเกรงใจคุณน้องเอ็มเสมอ.. ทุกครั้งที่มาคุณน้องเอ็มก็จะซื้อนั่นซื้อนี่ไว้รอน้องดรีมตลอดเวลาเลย..“พี่เอ็มคนสวยของน้องดรีมน้องดรีมมาแล้วค๊า..”ตึกตึกตึก..เนี่ยเห็นรึเปล่าความประจบสอพลอของน้องดรีมเนี่ยคือยืนหนึ่งจริง ๆ เลยนะไม่ใช่แค่คุณน้องเอ็มแต่พนักงานคนอื่น ๆ ต่างก็ชอบน้องดรีมไปด้วยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากให้น้องดรีมทำตัวสนิทสนมกับคุณน้องเอ็มสักเท
ทุกครั้งที่ฝนตกมันมักจะทำให้เขานึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกคาใจมาตลอดหลายวันและสิ่งนั้นมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกสับสนมากขึ้นจนทนไม่ไหว.. เมื่อเขาทนไม่ไหวเขาจึงเริ่มสืบทีละนิด เขายอมลงทุนขับรถเองและจะออกไปยังทิศทางที่ทำให้เขาเจอเรื่องคาใจทุกวัน และทุกวันที่เขามาดักรอเขามักจะเห็นเธอคนนั้น.. รักแรกของเขา.. เธอมีลูกแล้วลูกสาวน่ารักเชียวแต่เขาไม่เคยเห็นสามีของเธอเลยสักครั้งในทุก ๆ วันที่เขาเฝ้ามองทั้งสองคนเขาจะเห็นแค่เธอและลูกโดยไม่มีเงาของผู้ชายคนนั้น.. สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขานึกสงสารก็คือเวลาที่เธอเดินเหินนั้นมันเหมือนกับว่าเธอเจ็บหรือมีปัญหาที่เท้า.. เธอไปทำอะไรมาทำไมถึงเจ็บเท้า.. นิ้วใหญ่ยาวของชายหนุ่มกำลังเคาะไปที่พวงมาลัยรถยนต์ด้วยความว้าวุ่น.. ในหัวสมองของเขากำลังฉุกคิดขึ้นมาอย่างสับสนและมึนงง.. ภาพที่ชายหนุ่มกำลังเห็นอยู่นั้นมันทั้งน่าเวทนาปนสงสัย.. แต่ชายหนุ่มจะเริ่มบทสนทนากับหญิงสาวที่เป็นรักแรกของตนเองอย่างไรนั้นก็คงจะต้องให้เวลาเป็นเครื่องนำพาให้ชายหนุ่มแสดงความกล้าออกมา..“ถ้าฉันไปถามเธอตรง ๆ เธอจะตอบฉันว่ายังไงกันนะฟ้า.. เธอหายไปไหนมาแล้วทำไมเธอถึงต้องทิ้งฉันไป.. แล้ว