Home / อื่น ๆ / ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece) / ตอนที่ 11: ผู้ชนะที่แท้จริง

Share

ตอนที่ 11: ผู้ชนะที่แท้จริง

last update publish date: 2026-11-19 11:27:36

เสียงฮือฮาและเสียงซักถามของกองทัพสื่อมวลชนยังคงดังระงมอยู่ด้านนอกห้องแถลงข่าวของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ทว่าภายในห้องรับรองพิเศษด้านหลังเวที กลับมีเพียงความเงียบสงบอันลุ่มลึกและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเอิร์ลเกรย์ที่เริ่มเจือจางลงตามกาลเวลา แสงแดดยามสายลอดผ่านบานกระจกบานใหญ่เข้ามาทาบทับพื้นพรมสีเข้ม เผยให้เห็นเงาของหญิงสาวร่างระหงที่ยืนสงบนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง

กวินตรา วรนันท์ ในชุดสูทกางเกงสีงาช้างคัตติ้งคมกริบกำลังมองดูความเคลื่อนไหวบนหน้าจอโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดสดบรรยากาศการปิดฉากการแถลงข่าว ภาพของคุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล ที่ทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ด้วยใบหน้าไร้สีเลือด และพีรภัทรที่ก้มหน้างุดซ่อนความอัปยศอดสูไว้ท่ามกลางแสงแฟลช กลายเป็นภาพประวัติศาสตร์ที่ตอกย้ำว่าอาณาจักรที่ตระกูลนั้นเคยสร้างขึ้นบนคราบน้ำตาของคนอื่น กำลังพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี

การที่ตระกูลวรโชติเมธากุลยื่นฟ้องร้องเจเดน เดวานอฟ เพื่อหวังดึงเวลาและสร้างกระแสกดดัน กลับกลายเป็นชนวนระเบิดที่หันกลับมาทำลายล้างตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ หลักฐานสัญญาการรับโอนหนี้เสียที่ถูกต้องตามกฎหมายร้อยเปอร์เซ็นต์ และงบดุลที่เปิดเผยสภาวะขาดสภาพคล่องขั้นรุนแรง ทำให้สถาบันการเงินและนักลงทุนต่างพากันถอนตัวออกห่างอย่างรวดเร็ว ราคาหุ้นในเครือวรโชติเมธากุลร่วงลงสู่จุดต่ำสุดอย่างต่อเนื่องจนแทบไม่เหลือมูลค่า

กวินตราค่อยๆ ยกแก้วชาขึ้นจิบช้าๆ รสชาติฝาดขมปลายลิ้นกลับให้ความรู้สึกหอมหวานอย่างประหลาดเมื่อเทียบกับชัยชนะที่กำลังก่อตัวขึ้นตรงหน้า เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของเกม แต่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะทำให้หมากทุกตัวบนกระดานขยับเข้าสู่ตำแหน่งที่เธอและเจเดนกำหนดไว้

แกร็ก...

เสียงบานประตูห้องรับรองถูกเปิดออกอย่างนิ่มนวล ก่อนที่ร่างสูงสง่าของ เจเดน เดวานอฟ จะก้าวเข้ามาในห้อง เขาสวมชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทที่ยังคงเนี้ยบไร้ที่ติ แม้จะต้องเผชิญหน้ากับคำถามนับสิบจากนักข่าวตลอดครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ท่วงท่าของเขายังคงสุขุม เยือกเย็น และเปี่ยมไปด้วยบารมีของผู้กุมอำนาจสูงสุด

เจเดนปิดประตูลงเบาๆ แล้วเดินตรงเข้ามาหากวินตรา สายตาคมกริบสีกระดานดำของเขาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าเนียนหวานของเธอตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามา ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีร่องรอยของความเหนื่อยล้า หากแต่ฉายแววพึงพอใจและลุ่มลึกอย่างที่ไม่เคยแสดงให้ใครเห็นนอกจากเธอ

"ดูเหมือนละครฉากใหญ่ข้างนอกจะปิดม่านลงเรียบร้อยแล้วนะครับ" เจเดนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ขณะเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างๆ เธอ

กวินตราหันไปสบตาเขา รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากสีชมพูระเรื่อ "คุณทำได้ดีมากค่ะ คุณเจเดน... คำชี้แจงของคุณชัดเจนและเฉียบคมจนคุณหญิงกานดาแทบจะแทรกแผ่นดินหนี"

เจเดนยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาวางแฟ้มเอกสารที่ถืออยู่ในมือลงบนโต๊ะข้างตัว ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอเต็มตัว "ผมแค่แสดงข้อเท็จจริงครับ กวินตรา... แต่คนที่ทำให้ข้อเท็จจริงเหล่านั้นกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุด คือคุณต่างหาก"

กวินตราวางแก้วชาลงบนโต๊ะ แล้วหันมาจ้องหน้าเขาตรงๆ นัยน์ตาสีเข้มวับวาววับด้วยความท้าทายและรู้ทัน "ชมกันเกินไปแล้วค่ะ... คุณก็รู้ว่าแผนการฟ้องร้องของยายแก่กานดานั่น มันคือหมากที่ฉันวางไว้ให้เธอเดินตั้งแต่แรก"

เจเดนสบตากับเธออย่างนิ่งสงบ ความเงียบก่อตัวขึ้นระหว่างคนทั้งคู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความลุ่มลึก "คุณใช้ผมเป็นหมาก..."

คำพูดสั้นๆ เพียงห้าคำนั้นไม่ได้มีน้ำเสียงกล่าวหาหรือขุ่นเคือง หากแต่กลับเต็มไปด้วยความเข้าใจและการยอมรับในตัวตนของกันและกันอย่างถึงที่สุด

กวินตราไม่ได้หลบสายตา เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น "ใช่ค่ะ... และคุณก็เป็นหมากที่ฉลาดที่สุดเท่าที่ฉันเคยใช้มาด้วย คุณเจเดน"

เจเดนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่ก้องกังวานอยู่ในห้องรับรองอันเงียบสงบ เขาก้าวเข้ามาใกล้เธออีกหนึ่งก้าว ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนกวินตราสัมผัสได้ถึงกลิ่นโคโลญจ์หรูหราเจือกลิ่นไวน์จางๆ และไออุ่นจากเรือนร่างแกร่งของชายหนุ่ม

"การเดินหมากในครั้งนี้ยอดเยี่ยมมากครับ" เจเดนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงความกดดันบางอย่าง "การปล่อยให้คุณหญิงกานดาเปิดศึกฟ้องร้องทั้งที่ตัวเองไม่มีความพร้อม ทำให้ความอ่อนแอและหนี้สินของตระกูลวรโชติเมธากุลถูกตีแผ่ต่อสาธารณชนโดยที่ผมไม่ต้องออกแรงโจมตีซ้ำ... แผนยืมมือฆ่าคนของคุณ ทำงานได้สมบูรณ์แบบจนน่าทึ่ง"

"เพราะฉันรู้ว่าคนอย่างคุณหญิงกานดา ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ ค่ะ" กวินตราอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "เมื่อเธอเห็นว่าหนี้เสียถูกโอนไปอยู่ในมือคุณและกำลังจะถูกบีบให้จนมุม เธอย่อมเลือกทางที่คิดว่าเป็นการสู้กลับเพื่อดึงเวลา แต่เธอลืมไปว่าในเกมการเงิน... ยิ่งดิ้นรนแบบไร้หลักฐาน ก็ยิ่งจมลึกลงไปในหลุมพรางของตัวเองเร็วขึ้น"

เจเดนพยักหน้าช้าๆ สายตาของเขากวาดมองใบหน้าเนียนหวาน ริมฝีปากที่ขยับเอื้อนถ้อยคำอย่างคล่องแคล่ว และดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของหญิงสาวตรงหน้า ความรู้สึกทึ่งปนหลงใหลที่เขามีต่อกวินตราไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย นับตั้งแต่วันแรกที่พบกันในงานเลี้ยงหน้ากาก ยิ่งได้ร่วมงานและฟาดฟันกัน เขายิ่งเห็นว่าผู้หญิงคนนี้มีมิติที่ซับซ้อนและน่าค้นหาเพียงใด

"แต่คุณก็รู้ใช่ไหมครับ กวินตรา..." เจเดนเลื่อนสายตาลงมาสบตาเธอตรงๆ น้ำเสียงของเขาทุ้มลึกและจริงจังขึ้น "ว่าการใช้ผมเป็นหมาก... มันมีราคาแพงเสมอ"

กวินตราเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากกระตุกยิ้มท้าทาย "ราคาแพงแค่ไหนคะ? ในเมื่อผลลัพธ์ที่ได้ มันทำให้คุณสามารถควบคุมสัดส่วนหนี้และสินทรัพย์ของวรโชติเมธากุลได้ง่ายขึ้น และทำให้ความโปร่งใสของเดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น เป็นที่ยอมรับมากขึ้นในสายตานักลงทุนทั่วโลก"

"นั่นคือผลประโยชน์ทางธุรกิจครับ" เจเดนก้าวเข้ามาใกล้จนปลายเท้าแทบจะแตะกัน เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับเธอ "แต่สำหรับผม... การได้เห็นหงส์ดำที่แสนหยิ่งยโสและฉลาดหลักแหลม ยอมเดินเข้ามาอยู่ในวงโคจรของผม... มันมีค่ามากกว่าตัวเลขในตลาดหุ้นหลายเท่าตัว"

หัวใจของกวินตรากระตุกวูบไปชั่วขณะ ความร้อนผ่าวแล่นริ้วขึ้นมาบนแก้มเนียนอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอไม่เคยชินกับสายตาที่จ้องมองมาอย่างลึกซึ้งและครอบครองเช่นนี้จากชายคนไหนมาก่อน แม้จะพยายามรักษาท่าทีสงบนิ่งไว้เพียงใด แต่จังหวะการเต้นของหัวใจที่ถี่ขึ้นเล็กน้อยก็ไม่อาจซ่อนเร้นได้ทั้งหมด

"คุณกำลังจะเก็บค่าตอบแทนงั้นเหรอคะ คุณเจเดน?" กวินตราถามกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบ แม้จะแฝงความหยอกเย้าอยู่จางๆ

"แน่นอนครับ" เจเดนตอบรับโดยไม่ลังเล เขายื่นมือหนาออกไปอย่างนุ่มนวล แต่กลับจับข้อมือเรียวของกวินตราไว้แน่นในลักษณะที่ไม่อนุญาตให้เธอถอยหนี สัมผัสที่มั่นคงและอบอุ่นนั้นส่งผ่านความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้กวินตราต้องนิ่งงัน

"และตอนนี้... ก็ถึงเวลาเก็บค่าตอบแทนนั้นแล้วครับ" เจเดนเอ่ยเสียงพร่าต่ำ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ

เสียงโทรศัพท์มือถือของกวินตราที่วางอยู่บนโต๊ะดังสั่นขึ้นเบาๆ ขัดจังหวะบรรยากาศอันตึงเครียดและเปี่ยมเสน่หาลงชั่วขณะ กวินตราปรายตามองหน้าจอที่แสดงชื่อของโบรคเกอร์นพดล ก่อนจะเหลือบมองเจเดนที่ยังคงยืนจับข้อมือเธอไว้ไม่ปล่อย

"รายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดจากตลาดหลักทรัพย์แน่ค่ะ" กวินตราเอ่ยเสียงเบา

เจเดนคลายมือออกจากข้อมือของเธออย่างช้าๆ ทว่ายังคงยืนอยู่ใกล้ในระยะที่เรียกว่าประชิด "รับสายสิครับ... มาดูกันว่าหมากตาต่อไปของเรากำลังจะเดินไปในทิศทางไหน"

กวินตราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายแล้วเปิดลำโพง เสียงกระหึ่มและตื่นเต้นของนพดลดังลอดออกมาทันที

"คุณกวินตราครับ! คุณเจเดนครับ! สถานการณ์ในตลาดหุ้นตอนนี้ปั่นป่วนหนักมากครับ! หลังจากการแถลงข่าวของ ก.ล.ต. จบลงเมื่อครู่ หุ้นของกลุ่มวรโชติเมธากุลร่วงลงติดฟลอร์อีกแล้วครับ! และที่สำคัญคือ... กลุ่มผู้ถือหุ้นรายย่อยและสถาบันการเงินที่ถือหุ้นกู้ของพวกเขา กำลังเร่งหาทางขายตัดขาดทุนเพื่อหนีตายกันจ้าละหวั่น ตอนนี้ราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชีไปเกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ!"

กวินตรายิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เธอหันมามองเจเดนที่กำลังยืนฟังอยู่ข้างๆ "เป็นไปตามที่คำนวณไว้ทุกประการค่ะคุณนพดล... ปล่อยให้ตลาดเกิดแรงเทขายต่อไปอีกสักพัก อย่าเพิ่งรีบขยับตัวจนกว่าทุกอย่างจะนิ่ง"

"รับทราบครับคุณกวินตรา! ผมจะคอยเฝ้าดูสถานการณ์และรายงานให้ทราบทันทีครับ"

เมื่อวางสายลง ความเงียบสงบก็กลับมาเยือนห้องรับรองอีกครั้ง กวินตราหันกลับมาเผชิญหน้ากับเจเดนอีกครั้ง คราวนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งชัยชนะที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ

"ความพินาศของตระกูลวรโชติเมธากุลกำลังสมบูรณ์แบบขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ" กวินตรากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พวกเขาทำลายตัวเองด้วยความโลภและความโง่เขลา ส่วนเราก็แค่รอเก็บเกี่ยวผลลัพธ์ที่สมควรได้รับ"

เจเดนมองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกชื่นชมและผูกพันอย่างลึกซึ้ง ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้แค่ต้องการความแค้นเพื่อความสะใจชั่วครู่ชั่วคราว แต่เธอวางแผนอย่างเป็นระบบ รอบคอบ และเฉียบขาดราวกับนักกลยุทธ์มืออาชีพ ความเยือกเย็นและเด็ดเดี่ยวของเธอทำให้เขาเห็นภาพของตัวเองในอดีตที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อทวงคืนความยุติธรรม

"คุณรู้ไหมครับ กวินตรา..." เจเดนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลกว่าทุกครั้ง "ตอนแรกที่ผมเข้ามาแทรกแซงกระดานของคุณ ผมแค่อยากรู้ว่าผู้หญิงที่กล้าท้าทายอำนาจของวรโชติเมธากุลและกล้าเล่นกับไฟคนนี้ เป็นคนแบบไหนกันแน่"

กวินตราเงยหน้าขึ้นสบตาเขา "แล้วตอนนี้... คุณได้คำตอบหรือยังคะ?"

"ได้คำตอบชัดเจนแล้วครับ" เจเดนยิ้มบางๆ นัยน์ตาสีเข้มส่องประกายอบอุ่นปนลุ่มลึก "คุณไม่ใช่แค่หมากที่ฉลาด... แต่คุณคือผู้เล่นที่อันตรายและน่าหลงใหลที่สุดบนกระดานนี้ และผมดีใจที่ไม่ได้เลือกยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคุณไปจนจบเกม"

กวินตรารู้สึกเหมือนหัวใจพองโตขึ้นอย่างประหลาด คำพูดที่ตรงไปตรงมาและจริงใจจากผู้ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและเก็บงำความรู้สึกอย่างเจเดน ทำให้กำแพงน้ำแข็งในใจของเธอละลายลงไปอีกชั้นหนึ่ง

"ฉันก็เหมือนกันค่ะ เจเดน..." กวินตราเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่หาได้ยากยิ่ง "ถ้าไม่มีคุณยื่นมือเข้ามาซ้อนแผนและกว้านซื้อหนี้เสียในจังหวะที่เหมาะสม การล้มตระกูลนี้คงไม่ราบรื่นและสมบูรณ์แบบได้ขนาดนี้"

เจเดนก้าวเข้ามาใกล้เธออีกนิด มือหนาเอื้อมไปจัดปอยผมที่ปรกอยู่ข้างแก้มเนียนของกวินตราอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนและทะนุถนอมนั้นทำให้กวินตราหลับตาลงรับความรู้สึกนั้นชั่วครู่ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาสบตาเขาอีกครั้ง

"เมื่อความแค้นของเราจบลงอย่างสมบูรณ์..." เจเดนกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ก้องอยู่ในห้วงความคิดของเธอ "ผมมีข้อเสนอใหม่ที่จะยื่นให้คุณครับ กวินตรา"

กวินตราเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสนใจ "ข้อเสนออะไรอีกคะ? ในเมื่อตอนนี้เรากำลังจะชนะเกมนี้ร่วมกันแล้ว"

"ข้อเสนอที่จะทำให้เราไม่ต้องเป็นแค่พันธมิตรชั่วคราวบนกระดานธุรกิจ..." เจเดนสบตาเธอแน่น นัยน์ตาฉายแววเด็ดเดี่ยวและครอบครองอย่างชัดเจน "...แต่เป็นคนที่อยู่เคียงข้างกันในทุกกระดานของชีวิตต่างหากครับ"

กวินตรานิ่งงันไปชั่วอึดใจ ถ้อยคำนั้นไม่ได้รุนแรงหรือบีบบังคับ แต่กลับหนักแน่นและทรงพลังยิ่งกว่าคำขู่ใดๆ ที่เธอเคยได้รับมาตลอดชีวิต เธอมองลึกลงไปในดวงตาคมกริบของเจเดน และเห็นความจริงจังที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความเยือกเย็นทั้งหมด

ริมฝีปากของกวินตราค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่งดงามและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจเช่นเคย

"งั้นก็คงต้องรอดูกันต่อไปนะคะ คุณเจเดน..." กวินตราตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความท้าทาย "...ว่าเมื่อถึงวันนั้น ใครกันแน่ที่จะเป็นคนกุมหัวใจของใครไว้บนกระดานนี้"

เจเดนยิ้มรับรอยยิ้มนั้นด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าของพวกเขายังคงมีบททดสอบและเกมที่ต้องเดินอีกหลายตา แต่ไม่ว่าเกมจะพลิกผันไปทางไหน... ผู้ชนะที่แท้จริงในเรื่องนี้ ก็คือคนที่กล้าก้าวเดินไปด้วยกันจนถึงวินาทีสุดท้าย

เสียงฝีเท้าของทีมงานและบอดี้การ์ดที่เดินเข้ามาแจ้งว่าพร้อมสำหรับการเดินทางกลับไปยังเพนท์เฮาส์ส่วนตัวดังขึ้นที่หน้าประตู กวินตราคว้ากระเป๋าถือขึ้นมาด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะหันมามองเจเดนที่กำลังผายมือเชิญเธอให้เดินออกไปพร้อมกัน

แสงแดดยามสายสาดส่องลงมาที่ร่างของคนทั้งคู่ที่เดินเคียงข้างกันออกจากห้องรับรอง ทิ้งเบื้องหลังไว้เพียงความพ่ายแพ้และความล่มสลายของศัตรู ขณะที่ก้าวต่อไปข้างหน้า... คือบทใหม่ของความสัมพันธ์ที่กำลังจะถูกเขียนขึ้นด้วยมือของพวกเขาเอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   ตอนที่ 12: ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

    เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานสม่ำเสมออยู่ภายในห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใหญ่เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับนิ่งสงบและอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น เสียงจราจรยามบ่ายของกรุงเทพมหานครเบื้องล่างดังลอดเข้ามาเพียงแผ่วเบาคล้ายเสียงคลื่นกระทบฝั่งไกลๆ ราวกับโลกภายนอกที่กำลังปั่นป่วนจากข่าวการล่มสลายของตระกูลวรโชติเมธากุล ไม่สามารถเอื้อมมือเข้ามาแตะต้องพื้นที่ส่วนนี้ได้เลยกวินตรา วรนันท์ นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเทาควันบุหรี่ เธอถอดเสื้อสูทตัวนอกสีงาช้างออกวางพาดไว้บนพนักพิง เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าไหมแขนยาวสีขาวที่ปลดกระดุมคอเม็ดบนออกเล็กน้อย เผยให้เห็นแนวไหปลาร้าเนียนละมุนและจี้เพชรสีน้ำเงินเม็ดงามที่เจเดนสวมให้เธอเมื่อคืนงานประมูล ประกายสีน้ำเงินเข้มของเพชรล้อกับแสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะอย่างเงียบเชียบตลอดช่วงบ่ายที่ผ่านมา ตลาดหลักทรัพย์เต็มไปด้วยความโกลาหล หุ้นของกลุ่มบริษัทในเครือวรโชติเมธากุลร่วงลงสู่ระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ติดต่อกันจนถูกสั่งพักการซื้อขายชั่วคราวตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์ ธนาคารพาณิชย์และเจ้าหนี้รายย่อยต่างเร่งทวงถามหนี้สินและถอนต

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   ตอนที่ 11: ผู้ชนะที่แท้จริง

    เสียงฮือฮาและเสียงซักถามของกองทัพสื่อมวลชนยังคงดังระงมอยู่ด้านนอกห้องแถลงข่าวของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ทว่าภายในห้องรับรองพิเศษด้านหลังเวที กลับมีเพียงความเงียบสงบอันลุ่มลึกและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเอิร์ลเกรย์ที่เริ่มเจือจางลงตามกาลเวลา แสงแดดยามสายลอดผ่านบานกระจกบานใหญ่เข้ามาทาบทับพื้นพรมสีเข้ม เผยให้เห็นเงาของหญิงสาวร่างระหงที่ยืนสงบนิ่งอยู่ริมหน้าต่างกวินตรา วรนันท์ ในชุดสูทกางเกงสีงาช้างคัตติ้งคมกริบกำลังมองดูความเคลื่อนไหวบนหน้าจอโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดสดบรรยากาศการปิดฉากการแถลงข่าว ภาพของคุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล ที่ทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ด้วยใบหน้าไร้สีเลือด และพีรภัทรที่ก้มหน้างุดซ่อนความอัปยศอดสูไว้ท่ามกลางแสงแฟลช กลายเป็นภาพประวัติศาสตร์ที่ตอกย้ำว่าอาณาจักรที่ตระกูลนั้นเคยสร้างขึ้นบนคราบน้ำตาของคนอื่น กำลังพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดีการที่ตระกูลวรโชติเมธากุลยื่นฟ้องร้องเจเดน เดวานอฟ เพื่อหวังดึงเวลาและสร้างกระแสกดดัน กลับกลายเป็นชนวนระเบิดที่หันกลับมาทำลายล้างตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ หลักฐานสัญญาการรับโอนหนี้เสียที่ถูกต้องตามกฎหมายร้อยเปอร์เซ็นต์ และงบ

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   บทที่ 10: ความล้มเหลวที่ตั้งใจ

    แสงอาทิตย์ยามสายของวันใหม่สาดส่องผ่านบานกระจกใสขนาดใหญ่ของอาคารสำนักงานใหญ่คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ทว่าบรรยากาศภายในห้องแถลงข่าวขนาดใหญ่กลับตึงเครียดและร้อนระอุยิ่งกว่าอากาศภายนอกเสียอีก เสียงชัตเตอร์จากกล้องถ่ายภาพระดับมืออาชีพดังรัวไม่ขาดสาย แสงแฟลชวาบวับสาดส่องสลับกันไปมาจนแทบแสบตา เหล่าผู้สื่อข่าวสายการเงิน บรรณาธิการสำนักข่าวธุรกิจ และคอลัมนิสต์คนดังนับร้อยชีวิตต่างนั่งประจำที่และจับจ้องไปยังโพเดียมด้านหน้าด้วยความตื่นตัวสูงสุดเมื่อคืนที่ผ่านมา... ข่าวการฟ้องร้องมูลค่ามหาศาลระหว่างตระกูลวรโชติเมธากุลและยักษ์ใหญ่การเงินข้ามชาติอย่าง ‘เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น’ ได้สร้างแรงกระเพื่อมรุนแรงจนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งกระดานหุ้นไทย ก.ล.ต. จึงต้องรีบเรียกตัว ‘เจเดน เดวานอฟ’ เข้ามาชี้แจงข้อกล่าวหาเรื่องการกว้านซื้อหนี้เสียและข้อสงสัยว่าอาจมีการใช้อิทธิพลทางการเงินข่มขู่หรือบิดเบือนกลไกตลาดบนโต๊ะแถลงข่าวฝั่งขวา คุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล นั่งเชิดหน้าด้วยท่าทีถือดี แม้ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตจะแฝงความกระวนกระวายอยู่ลึกๆ เธอสวมชุดสูทผ้าไหมสีม่วงเข้มขั

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   ตอนที่ 9: แผนยืมมือฆ่าคน

    ​แสงแดดจัดยามบ่ายส่องกระทบกระจกบานโตของเพนท์เฮาส์หรูจนเกิดเป็นแสงสะท้อนระยิบระยับ ทว่าบรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของกวินตรากลับสงบเงียบทว่าอัดแน่นไปด้วยกระแสความตึงเครียด ภาพข่าวบนหน้าจอโทรทัศน์ที่แสดงภาพคุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล ถูกเจ้าหน้าที่จากกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) และ ปปง. ควบคุมตัวออกจากคฤหาสน์หรู กลายเป็นประเด็นร้อนที่คนทั้งประเทศต่างให้ความสนใจ​การประกาศอายัดทรัพย์สินและบัญชีเงินฝากทั้งหมดในเครือมูลนิธิการกุศลของตระกูลวรโชติเมธากุล เปรียบเสมือนการตัดท่อน้ำเลี้ยงหลักที่พยุงตระกูลไฮโซเก่าแก่นี้ไว้ พีรภัทรยังคงนอนหมดสภาพอยู่ในเรือนจำพิเศษโดยไร้สิทธิ์ประกันตัว ส่วนคุณหญิงกานดากำลังเผชิญหน้ากับมรสุมทางกฎหมายที่ไม่มีทางดิ้นหลุด ทว่ากวินตราและเจเดนรู้ดีว่า... สัตว์ร้ายที่กำลังจนมุมและบาดเจ็บสาหัส คือสัตว์ร้ายที่อันตรายที่สุด​กวินตราในชุดสูทกางเกงสีดำทรงเข้ารูป คัตติ้งเนี้ยบสนิท นั่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กขนาดใหญ่ นัยน์ตาสีเข้มคมกริบกวาดมองเอกสารงบการเงินและโครงสร้างหนี้เสียฉบับสุดท้ายที่เจเดนนำมาให้อย่างละเอียด ความแค้นที่เคยแผดเผาหัวใจเธอมาตลอดห้าปี บัดนี้ถูกกลั่นกรองจน

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   ตอนที่ 8: ศัตรูของศัตรู

    ​แสงแดดอ่อนยามเช้าของวันใหม่ทอดผ่านบานกระจกนิรภัยใสแจ๋วของเพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองหลวง ทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครเบื้องล่างดูสงบเงียบตัดกับความวุ่นวายของรถราที่เริ่มหนาแน่น ทว่าบรรยากาศภายในห้องโถงกว้างขวางกลับอบอวลไปด้วยความนิ่งสงบที่ชวนให้รู้สึกระทึกใจ กวินตรานั่งอยู่บนโซฟาบุหนังนุ่มตัวยาว สองมือเรียวประคองแก้วเซรามิกบรรจุดาร์กเอสเปรสโซสีเข้มข้น ควันฉุยพวยพุ่งขึ้นมาปะทะกับไอเย็นจากระบบปรับอากาศ ทว่าความร้อนของกาแฟก็ยังไม่อาจเผาผลาญความตึงเครียดที่ตกค้างอยู่ในห้วงความคิดของเธอได้​เหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อคืนนี้—ที่พีรภัทรและสมุนนำกำลังบุกรุกเข้ามาเพื่อหวังปิดปากเธอด้วยอาวุธปืน ก่อนจะถูกเจเดนและทีมบอดี้การ์ดเข้าซาร์จจับกุมคาหนังคาเขาอย่างเด็ดขาด—ได้กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่สั่นคลอนรากฐานอันผุพังของตระกูลวรโชติเมธากุลจนแทบไม่เหลือชิ้นดี ทว่า ในขณะที่เกมการล้างแค้นกำลังดำเนินมาถึงบทสรุปอันใกล้เข้ามาทุกที ปมปริศนาเบื้องหลังโศกนาฏกรรมเมื่อห้าปีก่อนก็ยังคงทิ้งเงาปริศนาไว้ในใจของหญิงสาว​เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังก้องขึ้นบนพื้นหินอ่อนขัดเงา เจเดนในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีฟ้าอ่อนพับแขนขึ้

  • ซาตานซ่อนกลรัก (The Devil’s Masterpiece)   ตอนที่ 7: เกมจิตวิทยาใต้โต๊ะ

    ​ความเงียบสงบภายในห้องพักรับรองส่วนตัว VIP เลขที่ 801 ของโรงแรมหรูยังคงถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟสลัวสีส้มและแสงระยิบระยับของมหานครยามค่ำคืน ทว่าบรรยากาศรอบกายของคนทั้งคู่กลับเดือดพล่านไปด้วยกระแสอารมณ์ที่ถูกจุดชนวนขึ้นจากความจริงอันดำมืดในอดีต สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือของเจเดนที่ยังคงประคองกรอบหน้าเนียนหวานของกวินตราไว้ ทำให้กวินตราชะงักค้างไปชั่วขณะ นัยน์ตาสีเข้มคมกริบของเธอยังคงเบิ่งกว้างด้วยความตกใจและระคนทึ่ง​คำสารภาพของเจเดน—ว่าเขาเองก็มีความแค้นฝังลึกและสูญเสียครอบครัวไปเพราะน้ำมือของตระกูลวรโชติเมธากุลเช่นเดียวกัน—เปรียบเสมือนกุญแจดอกสุดท้ายที่ไขประตูบานใหญ่ในจิตใจของกวินตรา ความรู้สึกระแวงสงสัยและเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งที่เธอสร้างขึ้นตลอดห้าปีพังทลายลงในชั่วพริบตา​"คุณ... คุณไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม?" กวินตรากระซิบเสียงพร่าสั่น นัยน์ตาคู่สวยคลอหน่วงด้วยหยาดน้ำตาบางๆ ที่เธอพยายามสะกดกลั้นไว้ไม่ให้ไหลร่วงลงมา ความโดดเดี่ยวและแบกรับความแค้นมาลำพังตลอดหลายปีทำให้คำพูดของเจเดนมีน้ำหนักมหาศาล​เจเดนสบตาเธอนิ่ง นัยน์ตาสีกระดานดำลุ่มลึกไม่มีร่องรอยของการเสแสร้ง มีเพียงความเจ็บปวดในอดีตและป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status