เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานสม่ำเสมออยู่ภายในห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใหญ่เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับนิ่งสงบและอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น เสียงจราจรยามบ่ายของกรุงเทพมหานครเบื้องล่างดังลอดเข้ามาเพียงแผ่วเบาคล้ายเสียงคลื่นกระทบฝั่งไกลๆ ราวกับโลกภายนอกที่กำลังปั่นป่วนจากข่าวการล่มสลายของตระกูลวรโชติเมธากุล ไม่สามารถเอื้อมมือเข้ามาแตะต้องพื้นที่ส่วนนี้ได้เลย
กวินตรา วรนันท์ นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเทาควันบุหรี่ เธอถอดเสื้อสูทตัวนอกสีงาช้างออกวางพาดไว้บนพนักพิง เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าไหมแขนยาวสีขาวที่ปลดกระดุมคอเม็ดบนออกเล็กน้อย เผยให้เห็นแนวไหปลาร้าเนียนละมุนและจี้เพชรสีน้ำเงินเม็ดงามที่เจเดนสวมให้เธอเมื่อคืนงานประมูล ประกายสีน้ำเงินเข้มของเพชรล้อกับแสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะอย่างเงียบเชียบ
ตลอดช่วงบ่ายที่ผ่านมา ตลาดหลักทรัพย์เต็มไปด้วยความโกลาหล หุ้นของกลุ่มบริษัทในเครือวรโชติเมธากุลร่วงลงสู่ระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ติดต่อกันจนถูกสั่งพักการซื้อขายชั่วคราวตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์ ธนาคารพาณิชย์และเจ้าหนี้รายย่อยต่างเร่งทวงถามหนี้สินและถอนตัวออกจากโครงการร่วมทุนทุกแห่ง ทิ้งให้ตระกูลที่เคยเชิดหน้าชูตาอยู่ในวงสังคมไฮโซต้องเผชิญกับสภาวะขาดสภาพคล่องอย่างสมบูรณ์แบบ
กวินตราเอนหลังพิงพนักโซฟาเล็กน้อย ดวงตาคมกริบสีเข้มจ้องมองไปยังแก้วน้ำเปล่าตรงหน้าอย่างครุ่นคิด ความแค้นที่แบกรับมาตลอดห้าปีกำลังจะบรรลุเป้าหมายในอีกไม่ช้า แต่ยิ่งใกล้เส้นชัยเท่าไหร่ เธอกลับยิ่งรู้สึกว่ากระดานที่กำลังเล่นอยู่นี้ไม่ได้มีเพียงหมากของตระกูลวรโชติเมธากุลอีกต่อไป แต่มีหมากตัวสำคัญอย่างเจเดน เดวานอฟ วางอยู่ตรงกลางกระดานอย่างชัดเจน
แกร็ก...
เสียงบานประตูไม้เนื้อแข็งเปิดออกอย่างนิ่มนวล ก่อนที่ร่างสูงสง่าของ เจเดน เดวานอฟ จะก้าวเข้ามาในห้อง เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก กางเกงสแล็กสีดำสนิทเข้ารูป เผยให้เห็นสรีระที่แข็งแกร่งและท่วงท่าอันมั่นคง ในมือขวาของเขาถือแฟ้มเอกสารปกแข็งสีน้ำเงินเข้มที่ดูหนาแน่นและเป็นทางการ
เจเดนปิดประตูลงเบาๆ แล้วเดินตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะกระจกตรงข้ามกับโซฟาที่กวินตรานั่งอยู่ สายตาคมกริบสีกระดานดำของเขาจับจ้องอยู่ที่เธอตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามา ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่ง ลุ่มลึก และแฝงไปด้วยความมุ่งมั่นบางอย่างที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็นได้ง่ายนัก
"ดูเหมือนข่าวล่มสลายของวรโชติเมธากุลจะกลายเป็นหัวข้อหลักของทุกสำนักข่าวไปแล้วนะครับ" เจเดนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ก่อนจะวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเธอ เสียงกระดาษกระทบผิวกระจกดังเบาๆ แต่กลับฟังดูหนักแน่นในความเงียบ
กวินตราเงยหน้าขึ้นสบตาเขา นัยน์ตาสีเข้มวับวาวขึ้นเล็กน้อย "เป็นไปตามที่คาดไว้ทุกอย่างค่ะ คุณเจเดน... เมื่อความอ่อนแอและหนี้สินถูกเปิดโปงต่อสาธารณชน ไม่มีใครกล้าเสี่ยงจมเรือไปกับพวกมันอีกต่อไป"
เจเดนไม่ได้นั่งลงทันที เขายืนกอดอกมองดูเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังและตรงไปตรงมามากขึ้น "ใช่ครับ... และนั่นหมายความว่า ระยะแรกของเกมที่เราเล่นร่วมกัน กำลังจะเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนผ่าน"
กวินตราขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันเล็กน้อย มือเรียวที่วางอยู่บนตักขยับเข้าหากันอย่างระมัดระวัง "ช่วงเปลี่ยนผ่านงั้นเหรอคะ? คุณหมายถึงการยึดกิจการและสินทรัพย์ของวรโชติเมธากุลอย่างเป็นทางการ?"
"นั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่งครับ" เจเดนคลายแขนที่กอดออก แล้วเลื่อนแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น "แต่สิ่งที่ผมกำลังจะพูดถึง คือโครงสร้างอำนาจใหม่ที่เราจะสร้างขึ้นหลังจากนี้... และบทบาทของคุณในกระดานนั้น"
กวินตราจ้องมองแฟ้มเอกสารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าคมคายของเจเดน เธอไม่เอื้อมมือไปเปิดมันทันที แต่เลือกที่จะรอฟังคำพูดจากปากของชายหนุ่มตรงหน้าก่อนตามนิสัยคนที่ไม่เคยรีบร้อนเปิดเผยไพ่ของตัวเอง
เจเดนทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเธอ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย วางศอกลงบนเข่าทั้งสองข้าง สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของกวินตราอย่างไม่กะพริบ
"ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เราทำงานร่วมกันในฐานะพันธมิตรทางธุรกิจที่ต่างฝ่ายต่างมีเป้าหมายร่วมกันในการทำลายตระกูลวรโชติเมธากุล" เจเดนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ก้องกังวาน "คุณมีข้อมูลวงใน มีความเฉียบคมในการอ่านเกมจิตวิทยา และมีความเด็ดขาดในการเดินหมาก ส่วนผมมีเงินทุน มีเครือข่ายทางการเงิน และมีอำนาจในการบีบคั้นทางกฎหมาย เมื่อเราสองคนประสานกัน ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงรุนแรงและแม่นยำถึงเพียงนี้"
"ก็จริงค่ะ" กวินตราตอบรับเสียงเรียบ "แต่เมื่อทุกอย่างจบลง ต่างคนก็ย่อมมีเส้นทางของตัวเองไม่ใช่เหรอคะ? ฉันมีบริษัทที่ปรึกษาการลงทุนของฉัน ส่วนคุณก็มีเดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น"
เจเดนยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูเยาะเย้ย แต่กลับแฝงไปด้วยความเข้าใจและรู้ทันความคิดของเธออย่างถ่องแท้ "คุณคิดจริงๆ เหรอครับ กวินตรา ว่าหลังจากที่วรโชติเมธากุลล่มสลายลงแล้ว ทุกอย่างจะจบลงแค่นั้น? คุณคิดว่าผู้หญิงอย่างคุณที่ก้าวเข้ามาเหยียบกระดานการเงินระดับนี้ และผู้ชายอย่างผมที่ต้องแบกรับแรงกดดันและศัตรูรอบด้าน จะสามารถเดินแยกทางกันไปใช้ชีวิตเงียบๆ ได้ง่ายๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น?"
กวินตรานิ่งเงียบไปชั่วครู่ คำถามนั้นกระแทกเข้ากับความจริงที่เธอเองก็เคยฉุกคิดขึ้นมาบ้างในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา การก้าวเข้ามาพัวพันกับเจเดน เดวานอฟ ไม่ใช่การจับมือทำดีลธุรกิจธรรมดา แต่คือการเดินเข้าสู่ศูนย์กลางของพายุที่ไม่มีทางถอยกลับออกมาได้ง่ายๆ
"แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่คะ คุณเจเดน?" กวินตราเอ่ยถามเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย "ในเมื่อตอนนี้เรายังไม่ได้สรุปการแบ่งสัดส่วนสินทรัพย์และหนี้สินของวรโชติเมธากุลด้วยซ้ำ"
เจเดนเปิดฝากแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มออกช้าๆ เผยให้เห็นกระดาษสัญญาฉบับร่างที่พิมพ์ด้วยตัวอักษรคมชัด พร้อมตารางโครงสร้างการถือหุ้นร่วมกันระหว่างเดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น และบริษัทที่ปรึกษาการลงทุนของกวินตรา รวมถึงข้อกำหนดพิเศษที่ถูกขีดเส้นใต้เน้นย้ำไว้ชัดเจน
"ผมยื่นข้อเสนอการเป็นพันธมิตรร่วมทุนระยะยาวระหว่างเดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น และบริษัทของคุณครับ" เจเดนเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทุกถ้อยคำกลับมีน้ำหนักมหาศาล "เราจะรวมกำลังทุนและเครือข่ายการลงทุนเข้าด้วยกัน เพื่อสร้างกลุ่มทุนใหม่ที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้กุมอำนาจในตลาดการเงินและอสังหาริมทรัพย์ของภูมิภาคนี้"
กวินตราก้มลงมองตัวอักษรบนหน้ากระดาษครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา "ฟังดูเป็นข้อเสนอทางธุรกิจที่น่าสนใจค่ะ... แต่ฉันมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ทั้งหมดที่คุณต้องการพูด แน่ใจได้เลยว่ามีเงื่อนไขซ่อนอยู่ในสัญญานี้"
"คุณอ่านเกมผมขาดเสมอครับ กวินตรา" เจเดนยิ้มรับคำพูดนั้นอย่างไม่ปิดบัง "เงื่อนไขสำคัญอยู่ในหน้าถัดไปครับ... ผมต้องการให้เราสองคน ประกาศตัวเป็น 'คู่รักกำมะลอ' ต่อหน้าสังคมและสื่อมวลชน นับตั้งแต่วันที่เข้าซื้อกิจการของวรโชติเมธากุลอย่างเป็นทางการเป็นต้นไป"
กวินตราชะงักไปทันที นัยน์ตาสีเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจปนระแวง "คู่รักกำมะลอ? คุณพูดจริงหรือเปล่าเนี่ย เจเดน? นี่ไม่ใช่ละครน้ำเน่านะคะ ที่จู่ๆ นักธุรกิจสองคนจะมาสวมบทบาทคู่รักเพื่อผลประโยชน์"
"ผมไม่ได้ล้อเล่นครับ" เจเดนตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจังจนกวินตราต้องนิ่งฟัง "ลองคิดดูสิครับ กวินตรา... ตอนนี้สายตาของคนทั้งวงการกำลังจับจ้องมาที่เราสองคน พวกเขารู้ว่าเรามีส่วนสำคัญในการล้มตระกูลวรโชติเมธากุล และพวกเขากำลังคาดเดาว่าก้าวต่อไปของเราคืออะไร หากเราประกาศตัวเป็นคู่รักที่จับมือกันเดินหน้าเข้าซื้อกิจการและปรับโครงสร้างบริษัทใหญ่ร่วมกัน มันจะสร้างแรงสั่นสะเทือนและกระแสความสนใจมหาศาลทันที"
เจเดนเว้นจังหวะเล็กน้อย โน้มตัวเข้าใกล้โต๊ะมากขึ้นอีกนิด สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ
"ในทางธุรกิจ... มันคือการตบตาคู่แข่งและศัตรูที่ยังไม่เปิดเผยตัว ให้เข้าใจผิดว่าเราผูกมัดกันแน่นแฟ้นจนยากจะเจาะเข้ามาแทรกกลางได้ และในทางปฏิบัติ... การที่เราอยู่ใกล้ชิดกันในฐานะคู่รัก จะทำให้ผมสามารถส่งต่อข้อมูล อำนาจการตัดสินใจ และหัวใจสำคัญของธุรกิจที่เรายึดมาจากวรโชติเมธากุล ให้คุณเข้าไปจัดการและสะสางด้วยมือของคุณเองได้อย่างเต็มที่ โดยไม่มีใครกล้าตั้งคำถามหรือขัดขวาง"
กวินตราบดริมฝีปากเข้าหากันเบาๆ สมองของเธอประมวลผลข้อดีและข้อเสียของข้อเสนอนี้อย่างรวดเร็ว การได้เข้าไปคุมอำนาจและสะสางทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตระกูลวรโชติเมธากุลด้วยมือของตัวเอง คือสิ่งที่เธอต้องการมาตลอด แต่การต้องสวมบทบาทเป็นคู่รักกับผู้ชายที่อันตรายและอ่านยากอย่างเจเดน ก็เหมือนกับการเดินอยู่บนเส้นลวดที่พร้อมจะขาดได้ทุกเมื่อ
"แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะคะ?" กวินตราถามหยั่งเชิง "ถ้าฉันขอแค่รับส่วนแบ่งผลประโยชน์ตามสัดส่วน แล้วแยกย้ายกันไปตามทางของใครของมัน?"
เจเดนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ช้าๆ ท่าทางของเขากลับมาผ่อนคลายและสงบนิ่งอีกครั้ง ทว่าสายตาที่มองเธอกลับเต็มไปด้วยความเด็ดขาดและไม่ยอมถอย
"ถ้าคุณปฏิเสธ... ผมก็ยังคงเดินหน้าเข้าซื้อกิจการและจัดการสินทรัพย์ทั้งหมดของวรโชติเมธากุลตามแผนของผมต่อไปครับ กวินตรา" เจเดนเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทุกคำพูดกลับบีบคั้นอย่างยิ่ง "แต่คุณจะไม่ได้สิทธิ์ในการเข้าไปควบคุมและตัดสินใจในขั้นตอนสุดท้ายด้วยตัวเองเหมือนอย่างที่ตั้งใจไว้ และที่สำคัญ... ในเมื่อศัตรูของตระกูลนั้นและกลุ่มทุนที่เคยเกี่ยวข้องกับพวกมัน ยังคงซ่อนตัวอยู่ในเงามืด การที่คุณเดินออกไปโดยไม่มีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งพอ... คุณคิดว่าคุณจะปลอดภัยจากพวกมันได้นานแค่ไหนครับ?"
คำพูดของเจเดนไม่ได้เป็นเพียงคำขู่ แต่เป็นข้อเท็จจริงที่กวินตราไม่อาจมองข้ามได้ ตระกูลวรโชติเมธากุลอาจกำลังจะล่มสลาย แต่เครือข่ายและผลประโยชน์ที่เกี่ยวพันกันมายาวนานย่อมยังมีคนที่ไม่อยากให้ความลับถูกเปิดเผย และหากเธอเดินออกจากเกมนี้ไปโดยไม่มีอำนาจหรือพันธมิตรที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลัง เธอก็อาจกลายเป็นเป้าหมายต่อไปได้เช่นกัน
กวินตรามองใบหน้าคมคายของเจเดน นัยน์ตาสีเข้มของเขายังคงนิ่งสงบและมั่นคง ราวกับรอคอยคำตอบที่เขารู้ดีว่าเธอจะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ
"คุณวางหมากบีบฉันไว้ทุกทางเลยสินะคะ คุณเจเดน" กวินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงความทึ่งปนหงุดหงิดเล็กน้อย "ทั้งผลประโยชน์ทางธุรกิจ การแก้แค้น และความปลอดภัย... คุณคำนวณมาหมดแล้วว่าฉันไม่มีเหตุผลปฏิเสธข้อเสนอนี้"
"ผมแค่สร้างเงื่อนไขที่ทำให้คุณได้ในสิ่งที่ต้องการ และทำให้ผมได้ในสิ่งที่ผมต้องการเช่นกันครับ" เจเดนยิ้มบางๆ บนใบหน้าคมคาย "แล้วคุณจะได้อะไรจากเรื่องนี้บ้างน่ะเหรอครับ กวินตรา? คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว... ผมได้พันธมิตรที่เก่งที่สุดและอันตรายที่สุด มาอยู่บนกระดานเดียวกับผมอย่างสมบูรณ์แบบไงครับ"
กวินตรามองดูสัญญาบนโต๊ะอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าเมื่อเซ็นชื่อลงในกระดาษแผ่นนี้แล้ว ชีวิตและการเดินหมากของเธอหลังจากนี้จะผูกติดกับเจเดน เดวานอฟ อย่างแยกไม่ออก ไม่ใช่แค่ในฐานะนักธุรกิจ แต่ในฐานะผู้เล่นที่กำลังก้าวเข้าสู่บททดสอบครั้งใหม่ที่ซับซ้อนและเร้าใจยิ่งกว่าเดิม
กวินตราเอื้อมมือเรียวไปหยิบปากกาหมึกซึมสีดำที่วางอยู่ข้างแฟ้มเอกสาร หมุนฝาออกช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับเจเดนตรงๆ นัยน์ตาคู่สวยคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยวและท้าทายไม่แพ้กัน
"ตกลงค่ะ คุณเจเดน..." กวินตราเอ่ยเสียงหนักแน่น ก่อนจะจรดปลายปากกาลงบนกระดาษสัญญาอย่างมั่นคง "...ฉันรับข้อเสนอของคุณ แต่จำไว้ให้ดีนะคะ ว่าในบทบาท 'คู่รักกำมะลอ' นี้... ฉันไม่ได้มาเป็นแค่เครื่องประดับข้างกายคุณหรอกค่ะ"
เจเดนยิ้มรับอย่างพึงพอใจ สายตาคมกริบจ้องมองมือเรียวที่กำลังจรดปากกาเซ็นชื่อลงบนสัญญาอย่างช้าๆ และแน่วแน่
"ผมไม่เคยมองคุณเป็นแค่เครื่องประดับอยู่แล้วครับ กวินตรา..." เจเดนเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ขณะที่รอยยิ้มลุ่มลึกปรากฏขึ้นบนใบหน้า "...เพราะตั้งแต่ต้นจนจบ คุณคือผู้เล่นที่ทำให้กระดานนี้มีความหมายครับ"