เสพกามลวง 7

            กว่าจะถอดถอนตัวเองจากความฉ่ำของเดือนดาราได้ก็เกือบเช้าของอีกวัน พันภพยืนมองตัวเองในกระจกก่อนจะแต่งตัวให้เรียบร้อย พอแต่งตัวเรียบร้อยก็ออกมายืนมองคนที่หลับสนิทบนเตียงของตัวเองแล้วก็เดินออกจากห้องไปยังห้องสมุดด้วยสีหน้าเรียบเฉยเย็นชาเหมือนเช่นเคย

            “นายท่าน” ลุงชมที่ตื่นเช้าเป็นปกติเอ่ยทักถามนายท่านที่เข้ามาในห้องหนังสือที่ตัวเองกำลังเก็บจัดเรียงหนังสือเข้าที่เหมือนทุกวัน เมื่อวานตอนเย็นว่าจะปลุกนายท่านเขาก็ไม่ได้ปลุกด้วยไม่อยากรบกวนแม้รู้ดีว่านายท่านให้ปลุกได้ตอนเย็นของเมื่อวานที่ผ่านมา

            “ชมทำไมฉันถึงเป็นครึ่งงูครึ่งคน” นั่งลงยังเก้าอี้ลายไทยตัวโปรดพร้อมเอ่ยถามชมอย่างสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เพราะไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หากจะเป็นงูก็จะเป็นทั้งตัวไม่เป็นครึ่งตัวแบบวันที่สมสู่กับเดือนดารา

            “ยังไงครับนายท่าน” มือเหี่ยวย่นของชมหยุดงานแล้วเดินมาหยุดตรงหน้านายท่านของตัวเองพร้อมกับถามอย่างสงสัยและไม่เข้าใจ

            “ฉันเป็นงู หางของฉันออกตอนอยู่กับเดือนดารา และหล่อนเห็นฉัน และหวาดกลัวฉัน รังเกียจฉันชม”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดเมื่อนึกถึงสายตาหวาดกลัวรังเกียจของเดือนดารายามมองเขาในร่างของครึ่งคนครึ่งสัตว์เลื้อยคลาน เขาไม่ประสงค์จะได้รับสายตาแบบนั้นจากเด็กน้อย เขาไม่ชอบสายของเดือนดาราในตอนนั้นเลย หล่อนมองเขาเป็นตัวประหลาดและรังเกียจ

“หาง หมายความว่านายท่านเปลี่ยนร่าง”

“ไม่ใช่ ฉันเปลี่ยนแค่ท่อนล่างของตัวเอง ส่วนท่อนบนยังคงเป็นปกติ และมีอีกอย่างตามร่างกายก็มีเกล็ดขึ้นด้วย มันแปลก มันเกิดอะไรขึ้นชม”

“โอว์ นายท่านเป็นสัญญาณที่ดี อีกไม่นานคำสาปจะถูกแก้ นายท่านจะเป็นอิสระ”

“หมายความว่ายังไง”

“หมายความว่าไม่นานนายท่านจะหลุดพ้น ครอบครัวของนายท่าจะเป็นอิสระจากคำสาปของพญานาคครับ เพราะตอนนี้เราใกล้ความจริงแล้ว อีกอย่างนายท่านก็จะมีความสุขและได้ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปครับ” ชมเอ่ยตามตำราที่ได้เรียนมาตลอด และชมดีใจที่นายท่านของตัวเองจะหลุดพ้นจากคำสาปในครั้งนี้

“หมายความว่าฉันก็จะแก่? ”

ตอนนี้ความรู้สึกของพันภพมันสับสนไปหมด เขายังไม่อยากแก่ตอนนี้ ยังอยากอยู่ดูแลเดือนดาราและลูกน้อยของเขาที่จะเกิดกับหล่อนในอนาคต แล้วใจของหนุ่มอายุพันปีก็เต้นแรงเมื่อนึกถึงหน้าสวยๆ และเสียงครางกระเส่าของเดือนดารายามอยู่ใต้ร่างตัวเอง

“อันนี้ผมก็ไม่รู้ครับ เราต้องดูผลตอนเราทำลายคำสาปได้ ออ และที่สำคัญคำสาปจะหายได้ก็ต่อเมื่อนายท่านรู้สึกรักเดือนดาราจริงๆ และเดือนดาราก็รักนายท่านและยอมรับตัวตนที่แท้จริงของนายท่านได้ครับ” ชมบอกข้อสำคัญของการแก้คำสาปในครั้งนี้ แม้ทั้งคู่จะร่วมสวาทกันจนมีลูกด้วยหัน หากทั้งสองใจไม่ตรงกันก็ไร้ประโยชน์

“ฉันเข้าใจแล้ว นายไปไหนก็ไปเถอะชม ฉันอยากอยู่คนเดียว และอย่าลืมเตรียมอาหารไว้ให้เดือนดาราด้วยล่ะ หล่อนคงจะหิวไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน” เขาบอกชมให้ไปจัดเตรียมอาหารให้คนที่อยู่ในห้องตัวเอง

“ครับนายท่าน”

“เอาไว้หน้าห้องไม่ต้องเอาไปให้ในห้องนะชม ที่เหลือฉันจะจัดการเอง”

“ครับคุณท่าน” แม้จะไม่เข้าใจแต่ก็โค้งรับคำสั่งแล้วเดินจากไปทันที

            “ความรักงั้นเหรอ หึหึ”

พึมพำออกมาพร้อมกับเสียงกลั้วขำอย่างสมเพชตัวเอง เพราะนึกภาพความรักระหว่างตัวเองและเด็กสาวไม่ออก เพราะสายตาหวาดกลัวรังเกียจของเดือนดารามันยังติดตาเขาอยู่ เขาถลกเลิกแขนเสื้อเชิ้ตสีดำที่ใส่อยู่พับขึ้นถึงข้อศอกมองดูเกล็ดของตัวเองที่ปรากฏขึ้น