เถื่อนสวาทสิบล้อ 5

          ภายในห้องโดยสารอันน่ารังเกียจถูกปกคลุมด้วยความเงียบที่หนักอึ้งราวกับมีมวลสารที่กำลังกดทับบดขยี้อากาศในห้องโดยสารจนเบาบาง เสียงแกร๊กสุดท้ายของกลอนประตูยังคงก้องอยู่ในหูของขวัญข้าว มันคือเสียงที่ตัดขาดหล่อนออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง

          นี่คืออาณาจักรของไอ้คนเลว ห้องโดยสารของรถสิบล้อคือโลกของสิงห์

          สิ่งแรกที่โจมตีหล่อนคือกลิ่น มันไม่ใช่กลิ่นหอมสะอาดเหมือนรถเก๋งคันหรูของหล่อน แต่มันคือกลิ่นที่ดิบและเถื่อนจนน่าสะพรึง กลิ่นคราบน้ำมันดีเซลที่ฝังแน่นปนกับกลิ่นฝุ่นดินแดงจากงานก่อสร้าง กลิ่นเหงื่อที่แห้งกรังผสมกับกลิ่นยาสูบฉุน ๆ และที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใดคือกลิ่นสาบของผู้ชายที่เข้มข้นจนทำให้ท้องไส้บิดเกร็ง

          ขวัญข้าวนั่งตัวแข็งทื่อชิดประตู หล่อนพยายามเบียดร่างให้ห่างจากเขามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เบาะนั่งก็มีพื้นที่จำกัดเพียงแค่เอื้อมมือก็สัมผัสโดน

          หล่อนไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมอง หล่อนสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกำยำที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สัมผัสได้ถึงทุกลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอและหนักหน่วงของเขาที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง

          ความเงียบที่เขาจงใจสร้างขึ้นมันดังยิ่งกว่าเสียงตะคอก มันกำลังบดขยี้โสตประสาทของหล่อน บีบให้หล่อนต้องเป็นฝ่ายพังทลายลงก่อน

          เครื่องยนต์ยังคงคำรามเบา ๆ แรงสั่นสะเทือนทำให้ร่างของหล่อนสั่นตามไปด้วย สิงห์เพียงแค่สตาร์ทรถ ยังไม่ขยับหรือเอ่ยคำพูดใด ๆ ออกมาอีก เขากำลังรอให้หล่อนคลั่ง

          ขวัญข้าวยกมือที่สั่นเทาขึ้นปิดปาก กลั้นเสียงสะอื้นที่จุกอยู่ที่ลำคอ ไม่หล่อนจะไม่ร้อง จะไม่ยอมให้มันเห็นน้ำตาเด็ดขาด

          ความเงียบยืดยาวจนขวัญข้าวแทบจะทนไม่ไหว หล่อนสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมเศษเสี้ยวของความพยศที่ยังเหลืออยู่

          “แกจะพาฉันไปไหน”

          เสียงที่หลุดออกมาแหบพร่าและสั่นจนน่าสมเพช

          “...”

          ไม่มีคำตอบ สิงห์ยังคงนิ่งเหมือนรูปปั้นหิน

          “ฉันถามว่าแกจะพาฉันไปไหน!” หล่อนแผดเสียงดังขึ้น “เปิดประตูนะ! ฉันจะลง! เปิดเดี๋ยวนี้!”

          หล่อนควานมือไปที่ที่เปิดประตู มันล็อก จะเปิดอย่างไรก็เปิดไม่ออก ในเมื่อทำอะไรไม่ได้จึงทุบไปที่กระจก

          ปัง! ปัง!

          “เปิดประตู! ไอ้คนเถื่อน! ไอ้บ้า! เปิด!”

          และนั่นเองคือตอนที่เขาขยับ ไม่ได้หันมา เขาแค่ยกมือที่ใหญ่และหยาบกร้านขึ้น วางมันลงบนคันเกียร์ นิ้วมือที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันและรอยแผลเป็นกำรอบหัวเกียร์แล้วผลักมัน

          ครืด...ตัวรถสั่นสะเทือน

          วูมมมมม!

          เมื่อเขาเหยียบคันเร่ง รถสิบล้อก็พุ่งทะยานออกจากความสว่างเพียงริบหรี่ของปั๊มน้ำมันมุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของทางหลวง

          “ไม่นะ! ไม่! กรี๊ดดดด! จอดรถ! จอด!”

          ขวัญข้าวกรีดร้อง ทุบกระจกอย่างบ้าคลั่ง แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เสียงกรีดร้องของหล่อนถูกเสียงคำรามของเครื่องยนต์กลืนหายไปสิ้น

          สิงห์ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง เขายังคงจ้องตรงไปข้างหน้า ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงไฟจากรถที่สวนมาเป็นครั้งคราวมันตายด้านและไร้ความปรานี

          รถแล่นไปบนทางหลวงที่มืดมิด แสงไฟจากเสาไฟฟ้าสาดผ่านเข้ามาในห้องโดยสารเป็นจังหวะ สว่าง...มืด...สว่าง...มืด...เหมือนกำลังฉายหนังสยองขวัญที่หล่อนเป็นตัวเอก

          ขวัญข้าวหมดแรงจึงทรุดตัวพิงประตู เสียงร้องกลายเป็นเสียงสะอื้นแผ่วเบา ความสิ้นหวังเข้าครอบงำ

          ป๊า...ช่วยขวัญด้วย ขวัญคิดถึงป๊า...

          แล้วความโกรธก็พุ่งขึ้นมาแทนที่ความกลัว ทั้งหมดมันเป็นเพราะพ่อของหล่อนที่เอาหล่อนไปขายให้กับไอ้สิบล้ออย่างมัน ถ้าหล่อนไม่หนีป่านนี้ฉก็คงตกเป็นของมันอยู่ดี!

          ความคิดนั้นทำให้หล่อนแข็งขึ้นมาอีกครั้ง ไม่...หล่อนจะไมยอม ถ้าจะต้องตายหล่อนก็จะสู้!

          แม้จะรู้ว่าสิงห์ไม่ใช่คนขับสิบล้อธรรมดา แต่เป็นถึงเจ้าของอู่และรวยมาก แต่หล่อนก็รับไม่ได้อยู่ดีกับความที่เขาเป็นคนขับสิบล้อ

          ขวัญข้าวปาดน้ำตาลวก ๆ หันหน้าไปเผชิญกับคนเถื่อน

          “แกต้องการอะไรสิงห์” หล่อนถาม เสียงยังสั่นแต่นิ่งกว่าเดิม “เงินเหรอ พ่อฉันติดหนี้แกเท่าไหร่ บอกมาสิ ถึงฉันจะต้องทำงานฉันก็จะหามาใช้คืนให้ทุกบาททุกสตางค์!”

          สิงห์หันขวับ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหันมามองหล่อนตรง ๆ ดวงตาในความมืดมันลุกโชนน่ากลัวยิ่งกว่าตอนที่ก่อหน้าที่มันตายด้านเสียอีก

          “หุบปาก!”

          เขาคำรามเสียงต่ำ เป็นเพียงสองพยางค์แต่อำนาจทำลายล้างของมันรุนแรงจนทำให้ขวัญข้าวสะท้านไปทั้งร่าง หล่อนรีบหุบปากฉับ ความกล้าเมื่อครู่หายวับไปในทันที

          สิงห์หันกลับไปมองถนน แต่บรรยากาศในรถเปลี่ยนไปแล้ว ความเงียบที่เคยเย็นชาบัดนี้มันคุกรุ่นไปด้วยโทสะ

          รถยังคงวิ่งต่อไป นานแค่ไหนหล่อนไม่รู้ แต่สำหรับหล่อน เวลาในกรงเหล็กนี้มันยืดยาวราวกับชั่วนิรันดร์