คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวของท่านประธาน

คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวของท่านประธาน

last updateDernière mise à jour : 2026-03-03
Par:  YuyueyuanComplété
Langue: Thai
goodnovel12goodnovel
Notes insuffisantes
16Chapitres
226Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เว่ยหวั่น หญิงสาวที่พลาดมีสัมพันธ์กับผู้ชายที่ไม่รู้จักจนถูกถอนหมั้น เธอต้องย้ายไปอยู่เมืองอื่น สามปีผ่านไปจึงหอบลูกชายตัวน้อยกลับมาอาศัยอยู่เมืองเดิม และได้งานใหม่เป็นเลขาของท่านประธาน

Voir plus

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
16
ตอนที่ 1 พลาดพลั้ง
ภายในห้องที่มืดมิดของโรงแรมแห่งหนึ่ง ร่างสองร่างเคลื่อนไหวเป็นจังหวะประสานกัน เสียงของเตียงที่สั่นไหวขานรับเสียงร้องครวญครางอย่างสุขสมของชายหญิงคู่หนึ่งเว่ยหวั่น หญิงสาววัยยี่สิบสองปีที่เพิ่งมีสัมพันธ์กับผู้ชายครั้งแรก เธอขยับเรือนร่างรุ่มร้อนตามแรงที่ชายหนุ่มถาโถมใส่กิจกรรมที่ร้อนแรงนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เวลาเกือบเที่ยงคืนจนถึงรุ่งสาง เว่ยหวั่นนอนพักจนเริ่มมีแรงจึงแง้มผ้าม่าน ให้แสงไฟจากภายนอกลอดผ่านหน้าต่างเข้าสู่ห้อง เธอมองหาเสื้อผ้าของตัวเองที่กองสะเปะสะปะบนพื้น จากนั้นก็หยิบมาสวมใส่แล้วออกจากห้องอย่างเงียบกริบก่อนจะจากไป เธอปรายตามองเห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เพิ่งมีสัมพันธ์ด้วยกันมาหมาดๆ เห็นแผ่นหลังของเขามีรอยสักเป็นรูปดวงตาหนึ่งข้างที่ดุร้ายร่างบางพลันสะดุ้งด้วยความตกใจ เธอรีบเปิดประตูออกจากห้อง ทิ้งร่างของชายหนุ่มให้นอนหลับไม่รู้เรื่องบนเตียงพลาดมีครั้งแรกกับผู้ชายแปลกหน้า ต้องรีบออกจากห้องนี้โดยเร็วไม่นานนักชายหนุ่มบนเตียงก็ลืมตาขึ้น มือหนายกขึ้นนวดบริเวณหัวคิ้วและขมับด้วยความงุนงง เมื่อได้สติเต็มที่ก็ลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำ แล้วออกจากห้องไปหาลูกน้องของตน“จ่ายเงินให้ผู้หญิ
Read More
ตอนที่ 2 ออกจากบ้าน
“หลันหลันต้องขอโทษคุณลุงเมิ่งซานและพี่อวิ่นเฉินแทนพี่เว่ยหวั่นด้วยนะคะ”เว่ยหลันทำสีหน้าตกใจเข้าไปพูดกับเมิ่งซาน“ไม่จำเป็น” เมิ่งซานตอบเสียงเยือกเย็นหากกลับได้เขาคงกลับแล้ว แต่ตอนนี้มีแขกเหรื่อจำนวนมาก เขาจึงยังไม่สะดวกกลับเสียงซุบซิบดังขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยง เมิ่งอวิ่นเอิน น้องชายของเมิ่งอวิ่นเฉินจึงเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อแก้ไขสถานการณ์“ต้องขอประทานอภัยที่มีความผิดพลาดในการจัดงาน ทำให้คลิปที่ไม่มีสาระนี้ถูกเปิดขึ้น ผมขอเรียนให้ทุกท่านทราบว่า คลิปเมื่อสักครู่ไม่มีผู้ใดผิดหรือถูก คุณเว่ยหวั่นกับพี่ชายผมแม้ว่าจะมีสถานะเป็นคู่หมั้นกัน แต่ก็เปิดโอกาสให้แต่ละคนคบหาดูใจกับคนอื่นได้หากรู้สึกว่าทั้งคู่ยังไม่ใช่ ซึ่งคุณเว่ยหวั่นกับพี่ชายผมกำหนดวันที่จะแถลงยกเลิกการหมั้นหมายไว้แล้ว แค่ยังไม่ได้แจ้งแก่แขกทุกท่าน”ได้ยินคำชี้แจงดังกล่าว แขกที่มาจึงเปลี่ยนหัวข้อของเว่ยหวั่น จากที่นอกใจคู่หมั้น กลายเป็นหญิงใจง่ายที่ยอมเสียตัวก่อนแต่งงานแทน........บ้านสกุลเว่ยเว่ยหลินนั่งหน้าดำคร่ำเครียดไม่ยอมพูดจากกับลูกสาวคนโต เขาโกรธมากจนไม่สามารถพูดออกมาได้ ปล่อยให้จูลี่จวิน ภรรยาที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสได้ไม่น
Read More
ตอนที่ 3 รับสมัครเลขา
สามปีผ่านไปบริษัทหวังเซิ่งหวังเจิ้นที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เขาไปดูแลบริษัทสาขาต่างประเทศ ประเทศละครึ่งปี กลับมาอีกทีก็ครบสามปีพอดี“ฉันมาพบประธานหวัง”เจียงเหวินเหวินแต่งกายอย่างสวยงามมารอพบหวังเจิ้นตั้งแต่เช้า“มาพบประธานหวังมีธุระอะไร”เสียงของหญิงสาวอีกคน ใบหน้าสวยหยิ่ง เดินเข้ามาพร้อมกับปรายตามองเจียงเหวินเหวินด้วยความดูแคลน“ไม่จำเป็นต้องมีธุระก็มาได้ ประธานหวังให้ฉันเข้าพบได้ตลอดเวลา”เจียงเหวินเหวินเชิดหน้าใส่หญิงสาวคนนั้น“หน้าด้าน”หยางลี่ลี่เอ่ย เธอเดินไปหาเลขาสาวหน้าห้องที่เพิ่งมาถึงบริษัท“ประธานหวังมาหรือยัง”เลขาสาวมองผู้หญิงทั้งสองคนด้วยความอึดอัด ไม่รู้ต้องแก้ไขปัญหาในสถานการณ์เช่นนี้อย่างไร“คุณหยางเข้าไปนั่งรอในห้องรับรองได้เลยค่ะ”เธอตอบเสียงสั่น สายตามองเจียงเหวินเหวินที่ส่งสายตากดดันมายังเธอ“คุณเจียงก็เข้าไปรอด้านในได้เช่นกันค่ะ”ได้ยินดังนั้นหญิงสาวสองคนก็รีบเข้าไปนั่งรอที่ห้องรับรองแขกด้านหน้าห้องประธาน เลขาคนเดิมยกกาแฟมาให้ทั้งสองแล้วรีบไปทันที“เธอมาหาหวังเจิ้นทำไม”หยางลี่ลี่ถาม ตาคู่สวยมองจ้องเจียงเหวินเหวินด้วยความไม่พอใจ“มารื้อฟื้นความทรงจำน่ะ”เจี
Read More
ตอนที่ 4 เริ่มทำงาน
คอนโด A ใจกลางเมือง“เป่าเปา หม่าม้ามาแล้ว”เว่ยหวั่นหอบถุงใส่อาหารพะรุงพะรังกลับคอนโด มีเด็กชายแก้มป่องวิ่งออกมาต้อนรับ“หม่าม้าไปไหนมา อี้อี้คิดถึง”“หม่าม้าไปทำงานจ้ะ มีของกินมาฝากเป่าเปากับน้าเฉิงเยอะแยะเลย”เธอเดินเอาของไปวางบนโต๊ะ มือเรียวหยิบถุงขนมแกะให้เว่ยหลินอี้ด้วยความว่องไว“ขอบคุณครับ”เด็กชายตัวน้อยรับแล้วไปนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยบนโซฟา“ซื้อของกลับขนาดนี้ ได้งานแล้วใช่ไหมล่ะ”เฉิงม่านฉีเดินออกมาจากห้องครัว ในมือถือน้ำผลไม้มาสองขวด“ดื่มให้หายเหนื่อยก่อน แล้วเล่ามาซะดีๆ”เธอดึงเพื่อนมานั่งคุยที่โต๊ะอาหาร สายตาเหลือบมองเว่ยหลินอี้ที่กำลังจดจ่ออยู่กับการ์ตูนในโทรทัศน์“หา พรุ่งนี้ทำงานเข้าทำงาน เร็วมาก”เฉิงม่านฉีตาโตตกใจ บริษัทนี้ไม่ให้เวลาเตรียมตัวเลยสักนิด“เร็วสิดี จะได้มีเงินเข้าเร็วๆ” เว่ยหวั่นยิ้มดีใจ“จัดการคน ฉันว่านะ เรื่องผู้หญิงของประธานหวังแน่นอน ไม่งั้นเขาไม่สัมภาษณ์ด้วยตัวเองหรอก”เฉิงม่านฉีถือหลอดน้ำแกว่งไปมาพร้อมทำท่าทางวิเคราะห์“ก็น่าจะอย่างนั้นนะ” เว่ยหวั่นพยักหน้าเห็นด้วย“หวันหวั่นต้องลุยเต็มที่ อย่ายอมแพ้ล่ะ”เว่ยหวั่นเห็นท่าทางของเพื่อนสาวก็หัวเราะชอ
Read More
ตอนที่ 5 งานเลี้ยงดินเนอร์
บนรถยนต์สีดำคันหรู“ไปร้านชุดของคุณเยี่ย”หวังเจิ้นบอกกับสวี่เหยาที่กำลังขับรถโดยมีเว่ยหวั่นนั่งอยู่ข้างคนขับเมื่อถึงร้านชุดดังกล่าว หวังเจิ้นก็เรียกเว่ยหวั่นลงจากรถ“คุณตามผมมา” เขาพูดแล้วก็เดินนำเข้าร้านเยี่ยซูหัว เจ้าของร้านออกมาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ประธานหวัง”สายตาเธอเหลือบมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างเขา“คุณผู้หญิงสวยมากเลยค่ะ รับรองว่างานพรุ่งนี้จะสวยเด่นที่สุดในงาน”เธอรีบจูงมือเว่ยหวั่นเข้าไปลองชุด ปล่อยให้หวังเจิ้นและสวี่หยางนั่งรออยู่โซฟาด้านนอกเว่ยหวั่นเห็นเยี่ยซูหัวเลือกชุดให้เธอลองสวมหลายชุดก็รีบพูดขึ้น“คุณเยี่ยคะ ฉันไปงานในฐานะเลขา เป็นผู้ติดตาม ขอเป็นชุดธรรมดาเรียบๆ ก็พอค่ะ ไม่อยากเด่นกว่าแขกในงาน”“ไม่ได้หรอกค่ะ ถึงคุณจะเป็นเลขา แต่ก็เป็นเลขาประธานหวัง แต่งเรียบๆ ไม่ได้ ต้องสวยหรูให้เจ้านายนะคะ จะได้ไม่อายคนอื่นเขา”เยี่ยซูหัวตอบพลางหัวเราะ“คุณลองทีละชุด และออกไปให้ประธานหวังเลือกด้วยตัวเองดีกว่าค่ะ”เว่ยหวั่นถอนหายใจ เธอลองชุดทั้งเดรสสายเดี่ยว เกาะอก แล้วออกไปให้หวังเจิ้นดูชายหนุ่มที่นั่งอ่านนิตยสารละสายตาจากหน้าหนังสือเงยหน้าดูหญิงสาวที่เดินออกมาเห็นสตรี
Read More
ตอนที่ 6 ช่วยแก้ปัญหา
หลังจากที่พูดคุยธุระกับคนที่ต้องการจนเสร็จ หวังเจิ้นนั่งนิ่งเงียบข้างหญิงสาวทั้งสองได้ไม่นาน เจียงเหวินเหวินก็ปลีกตัวไปเป็นพิธีกรงานประมูลบนเวที ส่วนหยางลี่ลี่ก็พุ่งตัวไปรอชมของที่นำมาประมูลด้วยความสนใจ หวังเจิ้นจึงอาศัยโอกาสนี้รีบจูงมือของเว่ยหวั่นกลับทันที “เร็วๆ รีบกลับก่อนที่จะมีคนมาอีก” เว่ยหวั่นเดินตามบุรุษร่างสูง เธอใส่รองเท้าส้นสูงก้าวเท้าได้ทีละสั้นๆ ส่วนเขาก้าวขาหนึ่งครั้งเท่ากับเธอต้องก้าวเท้าสองถึงสามครั้ง เธอพยายามเดินให้ทันเขาจนมาถึงประตูทางเข้าโรงแรม ก็สะดุดเข้ากับขอบประตูจนเซและจะล้มลง หวังเจิ้นที่จูงมือเธออยู่รวบร่างอวบอิ่มเข้าสู่อ้อมแขน หน้าอกแนบหน้าอก หน้าท้องแนบหน้าท้อง สะโพกกลมกลึงเต็มฝ่ามือ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่เธอใช้ลอยเข้าจมูกเขา ความนุ่มนิ่มอวบอิ่มของเธอเขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มรีบปล่อยหญิงสาวออกทันใด เขาเดินไปที่รถให้สวี่เหยาเรียกรถแท็กซี่และนั่งไปส่งเว่ยหวั่นที่บ้าน ส่วนเขาขับรถกลับบ้านคนเดียว กลิ่นและสัมผัสเช่นนี้ทำให้เขาคิดถึงคืนนั้นเมื่อสามปีก่อน ความรู้สึกเข้ามาสู่จิต
Read More
ตอนที่ 7 เริ่มสนิท
บริษัทหวังเซิ่งหวังเจิ้นมาถึงบริษัทตั้งแต่เช้า เมื่อเข้ามาในห้องทำงานก็เห็นเว่ยหวั่นกำลังจัดกองเอกสารอย่างตั้งใจเขาเดินเข้าไปถึงข้างหลังเธอ ห่างเพียงไม่กี่ก้าว แต่เธอก็ยังไม่รู้สึกตัวชายหนุ่มยืนอมยิ้ม รอดูตอนเธอสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นว่าเขาอยู่ในห้องในระหว่างที่เขายืนรออยู่นั้น เว่ยหวั่นก็เดินถอยหลังจนมาชนร่างกำยำของเขา“อุ๊ย”หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ ร่างบางที่ชนตั้งหลักไม่อยู่ เมื่อเห็นว่าจะล้มเธอจึงคว้าแขนของหวังเจิ้นตามสัญชาตญาณชายหนุ่มรีบคว้าตัวเธอมาอยู่ในอ้อมแขน ถ้าไม่ทำเช่นนี้มีหวังคงได้ลงไปนอนกองกับพื้นทั้งคู่เรือนร่างอวบอิ่มอยู่ในอ้อมแขนเขาอีกครั้ง หวังเจิ้นรับรู้ถึงความนุ่มเด้งของหญิงสาว มือก็รีบผลักเธอให้ออกห่างจากตัวด้วยความไวอยู่ในท่านี้นานไม่ได้ เดี๋ยวของขึ้นเขากระแอมแก้เขิน“เลขาเว่ยออกไปทำงานเถอะ”“ขอโทษค่ะ” เว่ยหวั่นพูดพลางรีบออกจากห้องใช่แน่ๆ ท่านประธานไม่ชอบผู้หญิง ก็ดีนะ จะได้ทำงานกับเขาอย่างสบายใจหญิงสาวคิดแล้วก็อมยิ้มอารมณ์ดี“ฉันต้องอยู่ให้ห่างจากเลขาเว่ย” หวังเจิ้นพึมพำกับตัวเองแล้วทำไมไม่เอามาใกล้เลยล่ะ ในเมื่อมีความรู้สึกแบบนี้ความคิดบางอย่างแล่นเข้า
Read More
ตอนที่ 8 เข้าโรงพยาบาล
บริษัทหวังเซิ่ง “ถ้าทำงานเสร็จแล้วจะกลับก่อนก็ได้นะครับ”สวี่เหยาถือแฟ้มเอกสารมายื่นให้กับเว่ยหวั่น “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันคงอยู่เตรียมงานของพรุ่งนี้ด้วย”เว่ยหวั่นยิ้มตอบ เธอชำเลืองสายตามองเข้าไปในห้องทำงานของประธาน เห็นว่าหวังเจิ้นยังคงนั่งทำงานสีหน้าเคร่งเครียด แล้วอย่างนี้เลขาอย่างเธอจะกลับก่อนได้อย่างไร แต่เมื่อใกล้เวลาหนึ่งทุ่ม หญิงสาวยังไม่เห็นทีท่าว่าหวังเจิ้นและสวี่เหยาจะกลับสักที เธอจึงตัดสินใจไม่รอ เก็บกระเป๋ากลับพร้อมกับชิงหยาฉินเพื่อนร่วมงานที่เพิ่งทำงานเสร็จ ขณะที่เธอรอข้ามถนนหน้าบริษัทก็มีรถสีขาวคันใหญ่มาจอดเทียบข้างหน้า กระจกรถถูกลดลงมองเห็นคนขับรถได้ชัดเจน “หวันหวั่นขึ้นรถสิ เดี๋ยวผมไปส่ง”เมิ่งอวิ่นเอินน้องชายของเมิ่งอวิ่นเฉินส่งเสียงเรียก เมื่อเห็นว่าเธอลังเลใจเขาจึงพูดเร่ง “รถหลังบีบแตรแล้ว ขึ้นรถเถอะ จะได้คุยกันด้วย” เว่ยหวั่นที่รอจะข้ามถนนเมื่อเจอสถานการณ์เช่นนี้เธอจึงยอมขึ้นรถของเมิ่งอวิ่นเอิน ถ้าเธอไม่ขึ้นรถคงติดเป็นทางยาว เป็นเวลาเดียวกันกับรถคันสีดำขับออกมาจากบริษัท เจ้าของรถเห็นภาพนี้
Read More
ตอนที่ 9 แรกพบหน้า
เว่ยหวั่นดูข้อความในกลุ่มวีแชทที่เด้งแจ้งเตือนแล้วพิมพ์ตอบทันที จากนั้นจึงกระซิบบอกเฉิงม่านฉี“ฝากดูอี้อี้ด้วยนะ ฉันรับงานร้องเพลงไว้แล้ว ร้องสามวันได้ค่ารักษาครบพอดี”เฉิงม่านฉีเหลือบมองเมิ่งอวิ่นเอิน เธอรู้ว่าหากชายหนุ่มรู้คงเสนอตัวช่วยเหลือ แต่เธอก็เข้าใจนิสัยของเว่ยหวั่น ว่าคงไม่อยากติดค้างอะไรกับคนสกุลเมิ่งอีก กับเมิ่งอวิ่นเอินไม่มีปัญหา แต่ถ้าคนอื่นรู้อาจจะสร้างปัญหาเข้ามาไม่จบไม่สิ้น“ได้ ฉันจะดูแลเอง”“เปาเป่าอยู่กับน้าเฉิงได้ใช่ไหมครับ”เธอลูบผมเจ้าก้อนแป้งน้อย“อี้อี้อยู่ได้ อยู่โรงพยาบาลก็สนุกดี เพื่อนเยอะ” เด็กน้อยตอบอย่างจริงใจ เขาเห็นของเล่นในโรงพยาบาล เห็นเพื่อนวัยเดียวกันหลายคน ทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายต่างชวนเขาคุยสนุกสนานดีกว่าอยู่คอนโดตั้งเยอะ“ฉันจะกลับไปเอาของที่คอนโด พาฉันกลับหน่อยนะ”เว่ยหวั่นบอกกับเมิ่งอวิ่นเอิน ชายหนุ่มตอบรับโดยไม่ลังเลเมื่อถึงคอนโด เว่ยหวั่นก็บอกให้ชายหนุ่มไม่ต้องรอเธอ เธอจะนอนพักผ่อนสักพัก ถ้าตื่นแล้วจึงจะเรียกแท็กซี่ไปโรงพยาบาลเอง“ก็ได้ เธอเรียกฉันแทนแท็กซี่ได้เลย”เมิ่งอวิ่นเอินพูดสีหน้าจริงจัง“ถึงเธอจะมีลูกแล้ว แต่ฉันก็พร้อมดูแลนะ
Read More
ตอนที่ 10 ทำงานนอกสถานที่
หวังเจิ้นเมื่อเห็นเด็กน้อยใบหน้าคล้ายกับเขามาก ในใจก็อยากถามถึงพ่อของเด็ก แต่เขาก็รู้ดีว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของเว่ยหวั่นบางทีผู้ชายที่คอยรับคอยส่งเว่ยหวั่นอาจจะเป็นพ่อของลูก แม้จะเลิกกันไปแต่ก็ยังทำหน้าที่พ่ออยู่ก็เป็นได้“ชื่ออะไร”หวังเจิ้นถามเด็กน้อยที่ยังคงจ้องมองมาที่เขา“แล้วคุณลุงชื่ออะไร บอกมาก่อน”เด็กชายตัวน้อยส่ายหน้าแล้วย้อนถามกลับ“เธอเด็กกว่า ต้องบอกผู้ใหญ่ก่อน”“ไม่บอก”นัยน์ตาหงส์มองที่เว่ยหวั่น เธอรีบตอบแทน“ชื่อเว่ยหลินอี้ เรียกว่าอี้อี้ก็ได้ค่ะ”ใช้แซ่แม่หรือเขาสงสัยในใจ“เอาล่ะ อี้อี้ตัวน้อย ดึกแล้วควรเข้านอนได้แล้ว เด็กที่นอนดึกจะไม่ฉลาดนะ”หวังเจิ้นมองนาฬิกาติดผนัง ตอนนี้เวลาสามทุ่มครึ่งเป็นเวลาที่เด็กควรเข้านอนเขาเอื้อมมือหยิบรีโมทกดปิดโทรทัศน์ แล้วเดินไปข้างเตียงหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวให้“นอนได้แล้วจะได้ไม่รบกวนคุณแม่และคุณน้า”เว่ยหวั่นกับเฉิงม่านฉีเหลือบมองกันไปมา แค่เว่ยหลินอี้มีใบหน้าคล้ายกับเขา เขาก็ใช้อำนาจราวกับตนเองเป็นพ่อเด็กก็ไม่ปาน“คุณลุงนั่นแหละ ป่านนี้ไม่กลับบ้าน รบกวนคนอื่น”เว่ยหลินอี้มุ่ยหน้า มือเล็กหยิบผ้าห่มมาคลุมโปงแล้วพลิกตัวหันหลังให้ทันที
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status