تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 20
آخر تحديث:
2026-01-08 12:47:44
أحدث فصل
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 29
ซูซีหลานมองตามโม่ชางไปด้วยดวงตากังวล เมื่อเงยหน้าขึ้นมองเฉินเซวียก็พบว่าเขากำลังจ้องนางอยู่ “มีอะไรหรือ”“ดาบปักวสันต์ องครักษ์วังหลวง”ชายหนุ่มเลิกคิ้วมองหญิงสาวด้วยดวงตาประหลาดใจ โม่ชางแต่งกายเรียบง่ายไม่สะดุดตา หากแต่แน่นอนว่าดาบในมือของเขาเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เขาดูโดดเด่นกระนั้นหากไม่ใช่เพราะเคยพบเห็นและคุ้นเคยกับองครักษ์วังหลวง สตรีนางหนึ่งจะใส่ใจรายละเอียดถึงเพียงนี้เชียวหรือ“เจ้ารู้ได้อย่างไร”นางไม่ตอบแต่กลับยังคงมีสีหน้ากังวล “การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในราชสำนักไม่ใช่เรื่องดี ยิ่งเป็นองครักษ์ในวังหลวงยิ่งไม่ควร”องครักษ์ในวังหลวงล้วนเป็นคนของจ้าวเกามหาขันที ชีวิตคนเหล่านั้นล้วนถูกแขวนเอาไว้บนเส้นด้าย เช่นนี้แล้วจะไม่ให้นางเป็นกังวลได้อย่างไรเล่า“แต่เอาเถิดเรื่องยังไม่ร้ายแรง ในช่วงปีแรกอาจไม่มีอะไรต้องกังวล” นางปลอบใจตัวเองอย่างไม่ต้องสงสัยไม่รู้ว่าโลกนี้มีความบังเอิญอันสมควรตายจริงๆ หรือในโลกแห่งอดีตนี้ยังมีสตรีที่ทำให้ซูซีหลานได้เปิดหูเปิดตาในความดึงดันรู้ทั้งรู้ว่าเฉินเซวียมีคู่หมาย ถึงแม้ว่าจะเป็นคู่หมายกำมะลอ แต่ก็มีเพียงนางและเขาล่วงรู้ กระนั้นอันสุ่ยหลิงผู
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 28
“ดูเหมือนตอนนี้ท่านจะเป็นที่รู้จักของผู้คนในเสียนหยางแล้ว”เฉินเซวียยิ้ม “เพราะแบบนี้ข้าจึงยิ่งต้องระมัดระวัง เรื่องในวันนี้ไม่ถือสาไม่ได้ ข้ารู้ว่าเจ้ายังไม่คุ้นเคยกับคนที่นี่ การที่โจวฮูหยินพาคนของข้าออกไปโดยไม่บอกกล่าว เรื่องนี้นับว่าเสียมารยาท ก่อนหน้านี้ข้าบอกอย่างชัดเจนว่าไม่ต้องการให้ผู้ใดวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของข้า ดังนั้นจึงเช่าบ้านไว้ข้างนอกมากกว่าจะเข้ามาอยู่ในสายตาของคนตระกูลโจว”“ข้าเข้าใจ แต่ชื่อเสียงของท่านอาจนำมาซึ่งปัญหา”“นั่นย่อมเลี่ยงไม่ได้”“นั่นสินะ เห็นชัดจากแม่นางน้อยแซ่อันผู้นั้น ท่านนี่ช่างเสน่ห์แรงจริงๆ มาถึงเสียนหยางไม่เท่าไรก็มีแม่นางน้อยหยิบยื่นไมตรีแล้ว”นางยกมือขึ้นเท้าคาง พร้อมเอียงหน้ามองเขาด้วยดวงตาหยอกเย้า เสี่ยวลู่จื่อที่กำลังเก็บโต๊ะถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เขารีบเก็บของก่อนจะออกไปข้างนอก โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูเฉินเซวียยังคงท่าทีสุขุม เขามองนางด้วยดวงตาแฝงประกายขบขัน “เหมือนข้าจะได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยว”“ท่านไม่ต้องกังวล เพราะข้าไม่ชอบพกไหน้ำส้มเวลาไปไหนมาไหน”“อ้อ” เฉินเซวียแทบหลุดหัวเราะออกมาเช่นกัน นางช่างไม่เหมือนใครจริงๆ พูดเรื่องเช่นนี้ออกมาได
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 27
“ที่ร้านมีเรื่องด่วนขอรับ หลงจู๊ให้ข้ารีบมาตามท่านกลับไป”เฉินเซวียมองไปยังโจวฮูหยิน เขาลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเสียดาย “ฮูหยินข้าน้อยคงต้องเสียมารยาทแล้ว” ไม่พูดเปล่าเขากลับเดินอ้อมมาหาซูซีหลานที่เพิ่งจะหยิบตะเกียบนางกะพริบตามองเขา ก่อนมองไปยังอาหารละลานตาเสียของจริง!!!ลอบมองค้อนเฉินเซวียไปคราหนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยลาสตรีอีกสองคนอย่างรวดเร็ว เพราะเฉินเซวียไม่ได้รั้งรอให้นางเอ่ยปากก็ลากนางให้ลุกขึ้นออกไปจากห้อง“ท่านป้า” อันสุ่ยหลิงหันไปมองโจวฮูหยิน“ช่างเถิดเจ้าอย่าคิดมากเลย ที่ร้านอาจมีเรื่องด่วนจริงๆ”แม้รู้สึกเสียหน้าแต่นางจะทำอย่างไรได้เล่า เป็นนางเองที่ไปพาตัวคนของเขามาโดยไม่ได้บอกกล่าว อีกฝ่ายเสียมารยาทกับนางเท่านี้ นับว่าไว้หน้านางอยู่บ้างตลอดมาเฉินเซวียผู้นี้ไม่ชอบให้ผู้ใดยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขาเป็นที่สุด เขาถึงกับใช้เรื่องนี้เป็นหนึ่งในข้อตกลงตอนที่ย้ายมาที่เมืองเสียนหยางเรื่องนี้นายท่านโจวผู้เป็นสามีของนางเคยเตือนมาแล้ว หากแต่นางเองก็อยากสนับสนุนให้อันสุ่ยหลิงแต่งให้กับเฉินเซวีย เพราะลำพังแค่ซูซีหลาน ซึ่งเป็นเพียงบุตรสาวของชาวยุทธ์ ไหนเลยจะเทียบเคียงธิดาตระกูลขุนนางไปไ
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 26
“จริงหรือ อืม...” อีกฝ่ายทำท่าครุ่นคิด “คงจะเป็นเพราะบิดาของเจ้าเป็นชาวยุทธ์ จึงไม่ถือสาเรื่องที่ปล่อยให้เจ้าเดินทางมาเสียนหยางกับคู่หมาย สตรีเมืองหลวงกลัวคำติฉินนินทาที่สุด หากเกิดเรื่องไม่ดีงามก่อนแต่งงาน บิดามารดาไหนเลยจะกล้าสู้หน้าผู้อื่น ข้า...ข้าไม่ได้จะตำหนิเจ้า ข้าเพียงกล่าวแบบคนกลางเท่านั้น”มองดูหางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ของโจวฮูหยินค่อยๆ โผล่ออกมา ซูซีหลานได้แต่ลอบยิ้มนางไม่ใช่สตรีในห้องหอที่ได้ยินมานิดหน่อยก็เก็บเอามาคิดมาก ฟังจากคำพูดกึ่งสอนสั่งนั้นของสตรีสูงวัยกว่า นางไหนเลยจะเดาจุดประสงค์ของอีกฝ่ายไม่ออกยิ่งครู่ต่อมามีสตรีนางหนึ่งเข้ามาร่วมโต๊ะด้วย ซูซีหลานก็ยิ่งกระจ่าง ดังนั้นจึงได้แต่นั่งรอดูชมความครึกครื้นเงียบๆ โดยไม่แสดงท่าทีใดให้อีกฝ่ายล่วงรู้ว่ากันว่าเส้นสายการค้ามักจะมีตระกูลขุนนางคอยเกื้อหนุน บุตรสาวฮูหยินเอกของเหล่าขุนนาง มักจะถูกใช้เป็นตัวกลางเชื่อมความสัมพันธ์ของขุนนางระดับต่างๆ ส่วนบุตรสาวซึ่งเกิดจากอนุนั้น พวกนางล้วนถูกใช้เพื่อเกื้อหนุนความมั่งคั่งตระกูลคหบดีแม้ต่ำต้อยกว่าขุนนาง หากแต่ความมั่งคั่งก็ดึงดูดไม่น้อย ดังนั้นหากมีขุนนางใดที่ต้องการเชื่อมสัมพันธ์กับ
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 25
ตั้งแต่เมื่อวานนางก็วางแผนเอาไว้เช่นนั้น กะเวลาเอาไว้อย่างเหมาะสม กระทั่งทำมื้อเที่ยงเพื่อหาข้ออ้างให้ท่านป้าหวังพานางออกมาจากเรือน“ท่านกลับเข้าไปเถิด ท่านป้าหวังกลับไปแล้ว ถึงข้าจะบ้าบิ่น แต่ก็ไม่กล้าเดินไปไหนมาไหนคนเดียวทั้งที่ไม่คุ้นเคยกับพื้นที่อย่างแน่นอน”“มากับข้า” เขาดึงหญิงสาวให้ออกเดินเข้าไปในร้านสมุนไพร ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของผู้คนเมื่อครู่ท่านหมอเฉินผู้ซึ่งตลอดมามีท่าทีสุขุมเยือกเย็น กลับมีท่าทีร้อนรนเดินออกมาข้างนอก สายตาหรือก็สอดส่ายไปมา ผู้ใดจะเดาไม่ออกว่าเขามองหาคู่หมายของตนนั่นเองเรื่องนี้นับว่าทำให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ ดูจากท่าทีของเฉินเซวียแล้ว เรื่องคู่หมายก็คงหาใช่เพียงข่าวลือไม่ซูซีหลานเดินตามเขาไปงงๆ นางมองข้อมือของตนที่ชายหนุ่มกุมเอาไว้แน่น จากนั้นก็หันเหสายตาไปมองผู้คนในร้านสมุนไพรตอนนี้ในร้านไม่ว่าคนงานหรือคนไข้ ต่างก็ให้ความสนใจต่อตัวนางและเฉินเซวียทั้งสิ้น เมื่อสบตากับสตรีหลายนางในที่นั้น พวกนางถึงกับเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่ที่เห็นภาพบาดตาเฉินเซวียอายุอานามมิใช่น้อยแล้ว สำหรับคนในยุคโบราณที่บุรุษจะแต่งงานตั้งแต่อายุยี่สิบ หากแต่เขาเป็น
ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ บทที่ 24
เสี่ยวลู่จื่อเดินกลับเข้าไปยังเรือนของผู้เป็นนาย เมื่อครู่มีคนจากหอจดหมายนำจดหมายตอบกลับมาส่ง เขาออกไปเปิดประตูและรับจดหมายมา ดังนั้นจึงต้องรีบนำไปให้ผู้เป็นนายทันที เนื่องจากรู้ดีว่าเป็นเรื่องด่วน“นายท่าน”“เข้ามาสิ”เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าผู้เป็นนายเปลี่ยนชุดเตรียมเข้านอนแล้ว เสี่ยวลู่จื่อรีบนำจดหมายเข้าไปส่งให้อีกฝ่าย “มีจดหมายมาจากหนานเฉิงขอรับ”เฉินเซวียนั่งลงบนเตียงพร้อมกับรับจดหมายมาเปิดอ่าน ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย กระทั่งอ่านจดหมายจบก็พับจดหมายส่งให้เสี่ยวลู่จื่อ“เป็นจดหมายตอบกลับจากนายท่านจูหรือขอรับ”“ไม่ใช่ เป็นจดหมายตอบรับจากสหายผู้หนึ่งที่ข้ารบกวนท่านลุงให้ส่งข่าวไปหาเขา” เฉินเซวียกล่าวจบก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง“พรุ่งนี้หลังจากไปถึงร้านสมุนไพรข้าอยากให้เจ้าไปหาซื้อรถม้ามาสักคัน อาจมีเรื่องให้เจ้าทำเพิ่มขึ้นอีกอย่าง การดูแลม้าไม่ใช่เรื่องง่าย”“อยู่ที่หนานฉางข้าน้อยก็เคยทำ นี่นับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรขอรับ แต่นายท่านโจวเองก็ให้รถม้าเราไว้ใช้ทั้งยังมีคนขับเพราะเหตุใดนายท่านจึงต้องการซื้อรถม้าขอรับ”“ข้าไม่ได้จะเอาไว้ใช้เอง รถม้าคันนี้ซื้อมาให้นายหญิงของเจ้า”เสี่ยวลู่จ
قد تعجبك أيضًا
แต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม118.1K وجهات النظرเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่125.2K وجهات النظرเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง52.0K وجهات النظرท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน47.0K وجهات النظرย้อนเวลามากำจัดสามีสับปลับกับองค์หญิงบัวขาว
lianlian17.5K وجهات النظرช่างมารดามันเถอะใครเฝ้าก็เฝ้า
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว2.5K وجهات النظرเงารักกลางม่านเมฆา
หรงเย่า / นาย่า55 وجهات النظرทะลุมิติทั้งทีขอเป็นเศรษฐีนียุค 70
ต้นไม้แห้ง5.7K وجهات النظر
