Share

บทที่ 9

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-04 08:11:55

แม้ประหลาดใจในความเฉลียวฉลาดของนาง ถึงอย่างนั้นเฉินเซวียก็ไม่ได้แสดงออก เขายังคงท่าทีสุขุมในยามที่พูดประโยคถัดมา

“ข้าไม่คิดรั้งอยู่ที่นี่จริงๆ”

ซูซีหลานพยักหน้ารับเงียบๆ มองดูช้อนที่มียาน้ำสีดำยื่นมาตรงหน้า ใบหน้างดงามฉายแววลังเล หลายวันมานี้คนที่ตระหนักดีถึงพิษสงของความขมในตัวยา หากไม่ใช่นางแล้วยังจะเป็นใครได้อีก

“ข้าดื่มเอง” เมื่อยื่นมือออกไปรับเขากลับรั้งถ้วยยาออกห่าง

“ข้าดื่มทีเดียวง่ายกว่า ต้องกินทีละช้อนขมนาน มิสู้กรอกเข้าไปทีเดียว” นางพูดราวกับคนกำลังจะร้องไห้ เห็นชัดว่ายานั้นขมจริงๆ

เฉินเซวียส่งถ้วยยาที่เขาเป่าจนอุ่นพอเหมาะให้นาง มองนางกรอกเข้าปากในคราวเดียวดังพูด รอยยิ้มบางยังคงประดับบนใบหน้า เมื่อถ้วยยาเปล่าๆ ถูกส่งกลับมาเขาจึงส่งถ้วยน้ำชาให้นางกลั้วปากแทน

“พรุ่งนี้เช้าข้าต้องออกไปยังร้านสมุนไพรตระกูลโจวแต่เช้า ท่านป้าหวังจะมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”

“ท่านป้าหวังหรือ”

“นางเป็นเพื่อนบ้านติดกันนี่เอง เพราะข้าไม่อาจดูแลเจ้าได้ทุกเรื่องในยามที่เจ้าไม่ได้สติ ดังนั้นจึงรบกวนท่านป้าหวังให้มาช่วย จากนี้จนกว่าข้าจะหาสาวใช้มาดูแลเจ้าได้ ท่านป้าหวังจะมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าที่นี่ ส่วนเรื่องเสื
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 23

    “จวนของเขาอยู่ก่อนหรือถัดจากร้านสมุนไพรตระกูลโจวเจ้าคะ”ท่านป้าหวังทำท่านึก “เดินผ่านแยกนั้นไปเป็นจวนใต้เท้าวั่น ถัดจากนั้นก็จวนใต้เท้าหยวน”สวรรค์!!!ซูซีหลานลอบอุทานกับตัวเอง ในหัวอื้ออึงจนไม่รู้ว่าสีหน้าของตนเป็นเช่นไรในยามนี้ นางไม่นึกเลยว่าเฉินเซวียผู้นี้ช่างเลือดเย็นกับตัวเองอย่างถึงแก่น ทุกวันนั่งรถม้าผ่านจวนเดิมของตนอย่างใจเย็น นางไม่รู้จริงๆ ว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่บะหมี่เผ็ดทำได้ไม่ยาก ดังนั้นกลับจากตลาดได้ไม่นาน ซูซีหลานก็ลงมือเตรียมส่วนผสมและลงมือต้มน้ำซุป เนื่องจากนางตั้งใจจะทำเป็นมื้อเย็น การเคี่ยวน้ำซุปและตุ๋นเนื้อจนเปื่อยจึงสำคัญมาก เพราะต้องใช้เวลานานกว่าอย่างอื่นเฉินเซวียกลับมาจากร้านตามเวลาเดิม แต่วันนั้นกลับไม่เห็นหญิงสาวนั่งรอเช่นทุกวัน กระทั่งเสี่ยวชุนสังเกตเห็นว่าเขามองหาใครบางคน ดังนั้นนางจึงรีบบอกผู้เป็นนายว่าซูซีหลานยังคงง่วนอยู่ในครัวเขายังไม่ทันได้เปลี่ยนชุดก็เดินอ้อมไปยังเรือนครัวที่อยู่ด้านหลัง เมื่อไปถึงก็มองเห็นหญิงสาวกำลังหั่นผักและเครื่องเคียงแผ่นหลังอรชรที่ยืนอยู่ในครัวบวกกับท่าทางคล่องแคล่ว อดทำให้เขานึกถึงในวันที่เขาอยู่กับมารดาไม่ได้อาหารอย่า

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 22

    “ช่างเถิด คิดมากไปก็เท่านั้น ตกลงตามนี้” ซูซีหลานปัดความรู้สึกแปลกๆ ออกไปจากใจ“เห็นเสี่ยวชุนบอกว่าวันนี้เจ้าเอาแต่ขลุกเขียนอักษรอยู่ในห้อง” เฉินเซวียเอ่ยถาม “เจ้าเคยพูดว่าจำนวนขีดของอักษรแต่ละตัวอ่านมีความแตกต่างกัน”“ใช่ แต่เมื่อมองลองดูข้าก็พออ่านได้ บางอักษรก็ใช้จำเอาจากตำราแพทย์ของท่านที่มีลองเทียบ คิดว่าไม่ยากขอเพียงใช้ความจำสักหน่อย” นางบอกด้วยท่าทีไม่ใคร่จะมั่นใจนัก“ตำราในห้องของข้า เจ้าเข้าไปหยิบได้เลยไม่ต้องเกรงใจ ตำราเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นตำราแพทย์ ข้าคัดลอกเอาไว้หลายชุดเจ้าลองเอามาศึกษาก็แล้วกัน”ซูซีหลานไหนเลยจะปฏิเสธเพราะตำราที่เขาให้มาล้วนเป็นศัพท์เฉพาะ หากจะจดจำและศึกษาคงต้องใช้หลายๆ เล่มมาควบคู่กัน ซึ่งเรื่องนี้เสี่ยวลู่จื่อเคยหลุดปากบอกนางแล้วว่าในห้องของเฉินเซวียนั้น เต็มไปด้วยตำราแพทย์มากมายที่เขานำมาด้วย“จริงสิ วันนี้ท่านป้าหวังช่วยข้าทำปลานึ่งบ๊วยเป็นมื้อเย็น นางยังช่วยบอกวิธีทำให้ข้ารู้ ข้าลองชิมดูอร่อยดี ท่านกลับเข้าไปเปลี่ยนเสื้อเถิด ข้าจะให้เสี่ยวชุนตั้งโต๊ะ”“ได้” เขารับปากก่อนเดินกลับห้องไปเมื่อมองเห็นร่างสูงเดินออกไปจากห้อง ซูซีหลานก็ได้แต่ลอบถอนหายใจ หล

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 21

    “ขอรับนายท่าน” เสี่ยวลู่จื่อส่งเสียงตอบรับ จากนั้นไม่นานก็เปิดประตูเข้ามา“เจ้าไปที่หอจดหมายฝั่งตรงข้าม ส่งจดหมายฉบับนี้ไปที่จวนตระกูลจูเมืองหนานฉาง จากมาเกือบเดือนเพราะเกิดเรื่องวุ่นวายที่เมืองหลวง ข้าลืมส่งข่าวกลับไปบอกท่านลุงเสียสนิท ป่านนี้คงกังวลแย่แล้ว” เฉินเซวียยื่นจดหมายที่เพิ่งจะปิดผนึกให้เสี่ยวลู่จื่อ“ขอรับนายท่าน”หลังมองเสี่ยวลู่จื่อปิดประตูห้องพักส่วนตัวแล้ว เฉินเซวียก็เอนหลังพิงเก้าอี้ เขาหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วทุกอย่างที่วางแผนเอาไว้ต้องชะงัก เนื่องจากการผลัดเปลี่ยนบัลลังก์ ตอนนี้ดูเหมือนหลายๆ อย่างจะสงบลงบ้างตอนนี้เขาเองก็ควรเริ่มดำเนินการตามแผนเดิม แต่นอกเหนือไปจากนั้น อีกหนึ่งแผนการที่จำต้องกระทำเขาก็ควรทำให้รอบคอบ หลังจากที่มีเรื่องเหนือความคาดหมายเกิดขึ้น“ซูซีหลาน ซูซีหลาน”เฉินเซวียพึมพำเสียงเบา เรื่องเหนือความคาดหมายดังกล่าวก็คือเรื่องของนางนั่นเองซูซีหลานนั่งครุ่นคิดอยู่ในห้อง มองดูเครื่องเขียนและตำราแพทย์บนโต๊ะ ความรู้สึกหลายหลากกำลังพันกันยุ่ง เมื่อเช้านางเอ่ยปากขอสิ่งเหล่านี้มาจากเฉินเซวีย ทั้งยังบอกว่านางรู้สึกเบื่อจึงอยากจะคัดอักษรและลองอ

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 20

    เหตุการณ์วุ่นวายหลายวันที่ผ่านมา เฉินเซวียล้วนรับรู้มาจากการบอกเล่าของนายท่านโจว ร้านสมุนไพรปิดทำการถึงหกวัน เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายนายท่านโจวผู้นี้ยังโอ้อวดว่าที่กิจการของตระกูลโจวรุ่งเรืองมั่นคงมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นเพราะเขามีเส้นสายมากมายในราชสำนักที่สำคัญไปกว่านั้นตระกูลโจวมีความสัมพันธ์อันดีต่อจวนอัครมหาเสนาบดี ดังนั้นนอกจากร้านสมุนไพรตระกูลโจวจะได้รับการยกเว้น ไม่มีทหารบุกเข้าไปตรวจค้นแล้ว บ้านเช่าของเฉินเซวียเองก็ได้รับการยกเว้นเช่นกันเสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้เฉินเซวียชะงัก เขาหันไปมองนายท่านโจวที่ยืนอยู่ด้านหน้าประตูด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม“นายท่านโจว” เขายืนขึ้นคารวะอีกฝ่าย “หลายวันมานี้ได้ยินว่าที่จวนยุ่งจนท่านแทบไม่มีเวลามาที่ร้าน ยินดีด้วยกับเรื่องมงคล”การตั้งครรภ์ของบุตรสาวคนเล็กของนายท่านโจว ซึ่งมีฐานะเป็นอนุของหลี่หมิน บุตรชายคนที่สามของหลี่ซือ อัครมหาเสนาบดี ทำให้ฐานะตระกูลโจวมั่นคงขึ้นมากตระกูลหลี่มีทายาทน้อยยิ่งกว่าน้อย ยิ่งเป็นทายาทซึ่งเป็นชายก็ยิ่งหาได้ยาก ดังนั้นข่าวมงคลนี้จึงยังความยินดีมาสู่คนตระกูลหลี่ไม่น้อยแม้ว่าจะเลี้ยงฉลองออกหน้าออกตาไม่ได้ เนื่

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 19

    เฉินเซวียพูดจบก็พาหญิงสาวก้าวเดินเข้าไปด้านใน เขามองคนที่เอาแต่ซุกใบหน้ากับอกเขาด้วยความไม่สบายใจ เหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้เขาหวนนึกถึงวันที่เขาพามารดาหนีการตามล่าออกจากเสียนหยางวันนั้นสภาพของเขาเองก็ไม่ต่างจากคนเหล่านี้ ไม่มีใครยื่นมือให้ความช่วยเหลือ ไม่มีใครสนใจ หรือแสดงความเห็นใจ หากแต่คนเหล่านี้กลับไม่โชคดีเหมือนเขาที่สามารถหนีออกไปจากเสียนหยางได้เขาไม่โทษคนเหล่านั้นที่ไม่อยากหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว ไม่โกรธ ไม่เคียดแค้น วันนี้เขาไม่ได้เปิดประตู เพราะรู้ว่าอย่างไรก็ไม่อาจช่วยคนเอาไว้ได้ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางตัดตรงไปยังกำแพงเมืองหลวง ทหารย่อมดักเอาไว้ทั้งสองทางอยู่ก่อนแล้ว ไม่ว่าจะหนีไปทางใดล้วนถูกต้อนจนมุมทั้งสิ้นเพียงแต่...หญิงสาวจะโทษเขาที่ไม่เปิดประตูช่วยคนเหล่านั้น กระทั่งทำให้ผลออกมาเป็นเช่นนี้หรือไม่เมื่อกลับถึงห้องเฉินเซวียวางหญิงสาวให้นั่งลงเก้าอี้ “ข้าจะออกไปดูว่าด้านนอกสงบดีหรือยัง เจ้าอยู่ในห้อง...” เขาชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองตนนางยังคงมีน้ำตานองใบหน้า อีกทั้งยังจ้องเขาเขม็ง ตอนนี้จากที่คิดจะออกไปข้างนอก เพื่อปล่อยให้นางได้อยู่เงียบๆ สักครู่ กลับเลือกที่จะ

  • ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ   บทที่ 18

    ตอนเสี่ยวลู่จื่อก้าวเข้าไปยืนหน้าประตูห้อง ภาพที่เห็นก็คือนายท่านและนายหญิงของเขา กำลังนั่งสบตากันนิ่ง คราแรกเขานึกว่าตัวเองตาฝาด แต่เขาไปยืนอยู่ตั้งนานสองนาน คนทั้งสองกลับยังคงนั่งนิ่งเช่นนั้น โดยไม่รับรู้ถึงตัวตนของเขาแม้แต่น้อยเมื่อครู่ออกไปที่ตลาดเพื่อกักตุนเสบียง การเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก ทำให้ทั่วทั้งท้องถนนวุ่นวายขึ้นจริงดังคาด เมื่อได้ของครบเขารีบพาเสี่ยวชุนกลับมา กำลังจะมารายงานผู้เป็นนาย แต่ตอนนี้กลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง“นายหญิงเจ้าคะ! นายหญิง!” เสี่ยวชุนทะเล่อทะล่าวิ่งเข้ามา ทั้งยังชนกับแผ่นหลังของเสี่ยวลู่จื่อที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นหินซูซีหลานสะดุ้งเล็กน้อยผิดกับเฉินเซวียที่ยังคงมีท่าทีสุขุม ชายหนุ่มค่อยๆ หันไปมองเสี่ยวลู่จื่อด้วยดวงตาคาดโทษ ส่วนหญิงสาวก็กระแอมกลบเกลื่อนความขัดเขิน พร้อมกับขยับตัวลุกขึ้นมือไม้ของนางให้ความรู้สึกเก้งก้าง ไม่รู้จะวางไว้ตรงที่ใดดี กระทั่งมองไปยังเฉินเซวียอย่างไม่ได้ตั้งใจ จึงเห็นว่าเขากำลังมองนางด้วยรอยยิ้ม“มีเรื่องอะไรหรือ” กล่าวพร้อมกับหลบสายตาแฝงประกายหยอกเย้าของชายหนุ่ม“ด้านนอกเจ้าค่ะ มีทหารวิ่งเต็มไปหมด”“แตกตื่นทำไมกัน ข้าให

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status