ชายาพิษ โฉมสะคราญบรรณาการ

ชายาพิษ โฉมสะคราญบรรณาการ

last updateÚltima actualización : 2025-06-28
Por:  ประดับดินCompletado
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 calificación. 1 reseña
85Capítulos
17.1Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้วิญญาณนางบุตรสาวของเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 ข้ารับไว้เอง

Depois que me recusei a doar meu útero para minha irmã, o amigo de infância com quem cresci passou a me odiar profundamente, a ponto de me colocar na cama de um herdeiro de uma família poderosa.

Aureliano Vasconcelos tinha desejos intensos na cama, mas não gostava de mulheres que se ofereciam por conta própria.

Todos aguardavam, ansiosos, para assistir à minha ruína, mas ninguém imaginava que ele acabaria me mimando como ninguém.

Ao longo dos três anos de casamento, ele sempre fazia questão de se envolver comigo em todo tipo de lugar.

Na varanda, na cozinha, no carro e até mesmo em banquetes luxuosos.

Bastava eu ir ao banheiro, e ele me seguia, me pressionando contra a pia.

Nunca usávamos proteção e, ainda assim, eu nunca engravidava.

Até que, ao suspeitar que estivesse grávida e ir ao hospital para fazer exames, acabei ouvindo por acaso a conversa entre ele e o médico:

— Aureliano, há três anos você me fez transplantar secretamente o útero da Juliana para a irmã dela, e agora quer que eu a engane, dizendo que ela nasceu infértil. Como consegue ser tão cruel com uma mulher que te ama?

— Não há outra escolha. Se a Isabela não puder ter filhos, provavelmente vai sofrer na família do marido. Ela é a única compatível.

Aquela voz masculina, tão familiar, soava fria a ponto de se tornar irreconhecível. Foi então que percebi que o amor e a redenção em que sempre acreditei não passavam de mais um engano.

Já que é assim, então eu vou embora.

...

No fim do corredor do hospital, o médico que acabara de declarar, com firmeza, que eu sofria de infertilidade falou, com uma expressão estranha:

— Coitada... Ainda acha que está grávida. Na verdade, são apenas efeitos colaterais dos medicamentos reguladores hormonais que prescrevi. É por isso que ela não para de vomitar.

Aureliano franziu levemente a testa.

— Então substitua por um medicamento com menos efeitos colaterais. Não quero que o corpo dela sofra nenhum tipo de dano. A Isabela talvez ainda precise do corpo dela no futuro.

— Você não tem medo de que, um dia, ela descubra a verdade e passe a te odiar? Ela sempre quis ter um filho seu, sem saber que jamais poderá ser mãe nesta vida.

A voz do médico já carregava um tom de compaixão.

— Se ela me odiar, não há o que fazer. Eu simplesmente não consigo suportar ver a Isabela sofrer. — Disse Aureliano, agora com impaciência na voz. — Quanto a ela, já conseguiu o lugar de Sra. Vasconcelos. Não é suficiente?

...

Fiquei parada no canto do corredor, o corpo tremendo incontrolavelmente.

"O lugar de Sra. Vasconcelos? Então era isso que ele pensava."

Tudo o que eu tinha agora não vinha do amor... Mas do preço do meu útero.

Senti minhas forças se esvaírem de repente, e meu corpo cedeu.

Caí de forma desajeitada no chão, sentindo uma dor lancinante que parecia atravessar todos os meus órgãos. Eu sequer tinha forças para me levantar.

Ao me ver, Aureliano veio rapidamente, me ajudou a levantar e fixou em mim o olhar, com aqueles olhos negros e profundos.

— Como você caiu? Quando chegou?

Com a mão escondida dentro da manga, apertei com força. Eu sabia que, naquele momento, confrontá-lo não me traria nenhum benefício. Como sempre, apenas me aninhei docilmente em seus braços.

— Acabei de chegar... O salto era alto demais, torci o pé.

A tensão em seu rosto finalmente se dissipou. Ele me pegou no colo e caminhou para fora, dizendo em voz grave:

— Não use mais sapatos tão altos.

Olhei para aquele rosto que um dia me fez perder a cabeça... E um frio infinito tomou conta de mim.

"Quando foi que ele mandou o médico retirar meu útero? Foi naquela cirurgia de apendicite, três anos atrás?"

Naquela época, eu só sentia um leve desconforto, mas fui diagnosticada com apendicite e levada imediatamente para a cirurgia.

Aureliano ficou tão nervoso que reservou um andar inteiro do hospital e reuniu a melhor equipe médica para me operar.

Eu pensei que ele me amava profundamente, que não suportava me ver sofrer nem um pouco.

Agora percebo... Eu não passava de um cordeiro criado em cativeiro.

Ele cuidava de mim com todo zelo apenas para, no momento certo, arrancar um pedaço de mim e oferecê-lo à minha irmã.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñas

Kom Kom
Kom Kom
ไม่อัพต่อแล้วรึค่ะ..เงียบหายไปนานมากเลย
2025-07-16 13:13:27
0
0
85 Capítulos
ตอนที่ 1 ข้ารับไว้เอง
หญิงสาวอรชรผู้หนึ่งกระโจนลงจากหน้าผาท่ามกลางเสียงกระบี่แว่วแผ่วเป็นการหลบหนีจากการตามล่าที่ไม่มีทางรอดหัวหน้าคนชุดดำตะโกนลั่น “ตามลงไป! ตายก็ต้องเห็นศพ!”แต่ยังไม่ทันเคลื่อนไหว ก็มีเงาคนกระซิบเร่งข้างหู“หัวหน้า! มีกำลังคนจำนวนมากกำลังมาทางนี้!”สีหน้าของหัวหน้าคนชุดดำเปลี่ยนไปทันทีเขาตัดสินใจรวดเร็ว “ล่าถอย!”แม้จะรอดจากการตามล่าแต่บาดแผลทั้งภายนอกและภายในก็สาหัสเกินเยียวยาม่านชิงเฉียว หญิงสาวผู้นั้น...สิ้นลมหายใจกลางเงาไม้และเสียงสายลมขณะที่วิญญาณหลุดออกจากร่างนางนั่งเหม่ออยู่กลางความว่างเปล่าไม่มีความเจ็บ ไม่มีเสียงรอบข้างราวกับถูกแขวนลอยอยู่เหนือทุกสิ่งทันใดนั้น...เสียงกระบี่ดังแว่วขึ้นจากด้านบนหน้าผาพร้อมเสียงของสตรีผู้หนึ่งดังกึกก้อง “ข้ายอมตาย!!”ร่างของหญิงงามในชุดสูงศักดิ์พุ่งตกลงมากระแทกสายน้ำเป็นฟองวงกว้าง ไม่นาน...มีหญิงอีกคนกระโจนตามลงมาเสียงร้องเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความสิ้นหวัง นางคือบ่าวรับใช้คนสนิทม่านชิงเฉียวลุกขึ้น มองเหตุการณ์เบื้องล่างด้วยความสนใจดวงตาสะท้อนภาพสตรีผู้หนึ่งยอมแตกละเอียดดั่งหยกแต่ไม่ยอมเป็นกระเบื้องที่สมบูรณ์ภายในใจของม่านชิงเฉียวเ
Leer más
ตอนที่ 2 ชะตาลิขิต
ตอนที่ 2 ชะตาลิขิตม่านชิงเฉียวลืมตาขึ้นในความมืด ทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ จากความทรงจำของเว่ยเยว่ซินอย่างเงียบงันหญิงงามผู้นี้...เกิดมาพร้อมรูปโฉมเหนือสามัญชน หากแต่ชะตากลับอาภัพยิ่งนัก หัวใจของนางแตกสลายเพราะชายคนรักถูกสังหารเพียงเพราะพยายามยับยั้งการแต่งงานทางการเมืองของนางม่านชิงเฉียวทอดถอนใจให้กับโชคชะตาอันน่าเวทนาของอีกฝ่าย ขณะนั้นเอง ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างเงียบงัน ร่างสูงของบุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามา แม้ภายในห้องจะไร้แสงตะเกียง แต่เขาก็มองเห็นว่านางลืมตาตื่นอยู่ฝีเท้าของเขาชะงักเล็กน้อย ดวงหน้าฉายแววโล่งอก เขายกมือโบกให้สาวใช้ออกไป ก่อนจะก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ แล้วนั่งลงที่ขอบเตียง"รู้สึกอย่างไรบ้าง...ยังเจ็บตรงไหนหรือเปล่า" น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นดุจฤดูใบไม้ผลิม่านชิงเฉียวปรายตามองอีกฝ่าย ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าไร้กลิ่นอายสังหารเฉกเช่นในวันก่อน บัดนี้เขาสวมอาภรณ์หรูหราสีคราม มวยผมรวบขึ้นสูง ครอบด้วยกวานหยก ใบหน้าแลดูหล่อเหลาและสง่างามดุจจันทร์ท่ามกลางสายลมอ่อนนางกะพริบตาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบา "มึนหัวเล็กน้อยเพคะ"นางมิได้โกหก...นางกำลังมึนหัวจริง ๆ เพราะ
Leer más
ตอนที่ 3 ไม่เรียบเนียน
ตอนที่ 3 ไม่เรียบเนียน เว่ยเยว่ซินเดินออกมาห้องนอน นางปรายดูเหล่าสาวใช้ที่ยืนอยู่แต่ละจุดพลางครุ่นคิด นางกำนัลที่ติดตามมาองค์หญิงเว่ยเยว่ซินถูกสังหารเสียชีวิตทั้งหมดในเหตุการณ์ครั้งนั้นและคาดว่ากู้เซียวอวิ้นได้เปลี่ยนสาวใช้ในตำหนักนางทั้งหมดเหมือนกัน นางส่งสายตาเรียกสาวใช้ผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ “พระชายามีสิ่งใดให้หม่อมฉันรับใช้หรือเพคะ” เว่ยเยว่ซินยืนกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาพร้อมกล่าว “ข้าต้องการสมุนไพรเหล่านี้...ทั้งส่วนของต้นที่นำไปปลูกและตัวสมุนไพรแห้ง ...เจ้าช่วยเอาไปให้คนที่สามารถจัดการเรื่องนี้ให้ข้าที” สาวใช้รับมาอย่างนอบน้อมกล่าว “เพคะ..” เว่ยเยว่ซินกล่าวต่อ “และจัดหาคนที่แข็งแรงมือไม้คล่องแคล่วมาสักสามสี่คนมาช่วยข้าทำแปลงสมุนไพรด้วย...ได้เรื่องอย่างไรรีบมาแจ้งข้า...ไปได้” “เพคะ...หม่อมฉันจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้” จากนั้นนางก็หันไปเรียกคนสาวใช้คนอื่น ๆ “พวกเจ้าตามข้ามา...ไปดูพื้นที่สักหน่อยตรงที่สามารถทำแปลงสมุนไพรได้” ห้องอักษรกู้เซียวอวิ้นกำลังอ่านเอกสารรายงานเกี่ยวกับกองทัพ ได้ย
Leer más
ตอนที่ 4 เพราะงดงาม
ตอนที่ 4 เพราะงดงาม นอกจากม่านชิงเฉียว ก็ไม่มีผู้ใดรู้ส่วนผสมของโอสถหยดโลหิตมังกร แม้กระทั่งเจ้าสำนักหมื่นพิษก็ยังหาคำตอบนี้ไม่ได้ เขาพยายามคาดเดาจากข้อมูลสมุนไพรที่บุตรสาวใช้แต่ก็ไม่สามารถสรุปได้ เจ้าสำนักหมื่นพิษคงไม่รู้ว่า เป็นเพราะคาดเดาผิดตั้งแต่แรกว่าจะต้องมีสมุนไพรล้ำค่าและหายาก ทว่าความจริงแล้ว ส่วนผสมของโอสถหยดโลหิตมังกรคือสมุนไพรธรรมดาที่สามารถหาซื้อได้ในร้านขายยาทั่วไป มูลค่าของพวกมันใช้เงินซื้อมาไม่ถึงตำลึงด้วยซ้ำ เว่ยเยว่ซินปรายตามองส่วนผสมที่จัดเตรียมไว้คลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็เริ่มปรุงโอสถอีกครั้งและตอนนี้ก็ไม่มีใครสนใจนางเหมือนครั้งแรกที่เริ่มลงมือ พวกเขาต่างคุ้นชินว่านางกำลังปรุงขี้ผึ้งทาผิวอีกแล้วตะวันคล้อยต่ำ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ เว่ยเยว่ซินยิ้มจนตาหยี กลิ่นนี้ถูกต้องแล้ว!! นางหยิบตลับงดงามใบหนึ่งแล้วใส่โอสถที่พึ่งตกผลึกเสร็จใส่ลงไป คราวนี้ก็เหลือแค่ส่งมอบจ้าวลี่อิงยังคงมาตรวจชีพจรให้เว่ยเยว่ซิน ในขณะที่นางกำลังจับชีพจร เว่ยเยว่ซินก็เอ่ยขึ้น “เรียนถามท่านหมอ ช่วงที่ข้
Leer más
ตอนที่ 5 สร้างชื่อเสียง
ตอนที่ 5 สร้างชื่อเสียง เฉิงหยวนค่อย ๆ หยดยาลงบนเลือดสีดำม่วง เขาจับจ้องมองสีเลือดที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสีมีสีแดงแจมขึ้นมาบ้าง ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอกอย่างแรง แม้จะถอนพิษไม่ได้แต่นับว่ายังดีเฉิงหยวนยุ่งอยู่กับการปรุงโอสถระงับพิษของกู้เซียวอวิ้น หลายวันแล้ว วันนี้คงได้มีเวลาผ่อนคลายบ้าง ขณะกำลังเอนกาย สายตาเหลือบไปเห็นตลับยาที่วางทิ้งเอาไว้ ขบคิดอยู่ครู่หนึ่งก็จำได้ว่าเป็นยาแก้พิษที่มู่เยี่ยนนำมา ชายหนุ่มไม่ได้ใส่ใจเอนกายกำลังจะหลับตาลงสายลมอ่อนพัดโชยกลิ่นหนึ่งเข้ามาแตะจมูก เขาพลันลืมตาเบิกกว้างขึ้น กระโดดลุกขึ้นแล้วเดินไปคว้าตลับยานั้นขึ้นมาดูดวงตาบอกว่าชายหนุ่มตกตะลึงสุดขีด รีบเอาเข็มมาทิ่มเม็ดยาจากนั้นก็รีบทดสอบบางอย่าง เขาจับจ้องมองปฏิกิริยาในถ้วยยาจนเหงื่อหยดเต็มใบหน้าเลือดค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาด อย่างที่ควรเป็น“ไม่น่าเชื่อ...นี่คือยาตัวนั้นจริง ๆ หรือนี่” เฉิงหยวนคว้าตลับตาแล้ววิ่งออกไป องค์รักษ์หน้าห้องมองหมอเทวดาที่มีท่าทีลุกลนด้วยแววตาฉงนห้องอักษร “มู่เยี่ยน ๆ” เสียงตะโกนเรียกอย่างไร้มารยาทในจวนอ๋องดังขึ้นกู้เซียวอวิ้นเงยนหน้าขึ้นมา เอ่ย “นั่นเสีย
Leer más
ตอนที่ 6 กล่าวส่งเดช
ตอนที่ 6 กล่าวส่งเดช กู้เซียวอวิ้นเดินนำหน้าเฉิงหยวนมายังเรือนของเว่ยเยว่ซิน สาวใช้ที่เฝ้าอยู่บริเวณหน้าประตู ชำเลืองมองมาเห็นชายหนุ่มก็รีบเดินมาย่อคารวะ “คารวะท่านอ๋อง” “พระชายาไม่อยู่ในเรือนหรือ?” “เรียนท่านอ๋อง พระชายาอยู่ในเรือนสมุนไพรเพคะ” ได้ยินเช่นนั้น กู้เซียวอวิ้นก็หันกายเดินไปอีกทาง เมื่อเดินเข้าไปใกล้ได้ยินเสียงหัวเราะพูดคุยของหญิงสาวกลุ่มใหญ่คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย พอไปถึงภาพตรงหน้าชวนให้ตกตะลึงอยู่บ้าง กัวผิงเห็นชิงอ๋องก็ตกใจรีบเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย “คารวะท่านอ๋อง” บ่าวรับใช้พอได้ยินคำนั้นก็ต่างหยุดชะงักทั้งการกระทำและวาจา พวกนางต่างรีบพากันหมอบต่ำไม่กล้าเงยหน้า เกิดความเงียบสงัดขึ้นในทันที เว่ยเยว่ซินเห็นกู้เซียวอวิ้นแววตาก็มีประกายยินดีอย่างไม่ปกติ นางลุกขึ้นทำความเคารพอีกฝ่าย ใบหน้าประดับรอยยิ้มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งอ่อนหวาน “ท่านอ๋องมาเยี่ยมเยือนถึงเรือน ไม่ทราบว่ามีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ” ชายหนุ่มพยักหน้ารับการคำนับอีกฝ่ายแล้วเบี่ยงกายเล็กน้อย พร้อมแนะนำ “
Leer más
ตอนที่ 7 โด่งดังแบบเงียบ ๆ
ตอนที่ 7 โด่งดังแบบเงียบ ๆ กู้เซียวอวิ้นหยิบตลับยาขึ้นมาในมือ มองมันอยู่นานก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม“แค่ทานยาเม็ดนี้...พิษนั้นก็จะถูกถอดออกไปหรือ” เฉิงหยวนพยักหน้าตอบ “ใช่” สีหน้าและแววตาของเฉิงหยวนไม่มีความลังเล ในขณะที่แววตาของกู้เซียวอวิ้นกลับเหม่อลอย พิษที่อยู่กับเขามาครึ่งชีวิต พิษที่สร้างความเจ็บปวดอยู่ทั้งค่ำคืน พิษที่เขาจะให้กำลังมากมายเพื่อหายาถอนพิษ พิษที่เขาต้องวางแผนถึงอนาคตไม่แน่นอน พิษที่แม้จะฝันยังไม่กล้าคิดว่าจะถอนได้ วันนี้กลับมีคนผู้หนึ่งมอบยาถอนพิษให้แล้วบอกว่า แค่ทานพิษนั้นก็จะถูกขจัด คล้ายเป็นเรื่องเหลวไหวที่แม้ในในฝันก็ยากเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง เฉิงหยวนชำเลืองตามองกู้เซียวอวิ้นมุ่นคิ้วก่อนจะถามอย่างตรงไปตรงมา“เจ้าไม่เชื่อใจข้า?” ชายหนุ่มได้สติกลับคืนมาส่ายหน้าช้า ๆ เอ่ย “มิใช่ เพียงแต่...แค่ตกตะลึงเกินไป” เฉิงหยวนพยักหน้าคล้อยตาม “น่าตกตะลึงจริง ๆ วันนี้ข้าได้โอสถระดับเทพเซียนมาถึง 3 เม็ด” มู่เยี่ยนตอนนี้รู้จักโอสถรากพ
Leer más
ตอนที่ 8 คิดมากไป 1
ตอนที่ 8 คิดมากไป ลู่ฮูหยินได้ยินว่าสะใภ้ใหญ่ตั้งครรภ์ก็รีบรุดมาเยี่ยม อีกฝ่ายพอเห็นนางก็จะลุกขึ้นมาคารวะนางก็รีบกล่าว “ไม่ต้อง ๆ เจ้าพักผ่อนเถอะ...มิใช่ท่านหมอบอกว่าช่วงนี้ต้องระวังการเคลื่อนไหวให้มากหรือ” หวังชิงเฟยยิ้มด้วยสีหน้าอิ่มเอิบกล่าว “ข้าเพียงแค่นอนพักเท่านั้นเจ้าค่ะ...ท่านหมอแค่กำชับให้ระวังช่วงท้องอ่อน ทว่าครรภ์ยังคงแข็งแรงดีไม่มีสิ่งใดให้กังวลเจ้าคะ” ลู่ฮูหยินคลี่ยิ้มอย่างยินดี พลางปรายตามองสาวใช้ข้างกายสะใภ้แล้วกล่าว “เจ้ากำลังตั้งครรภ์ ทั้งเรื่องอาหารการกินก็ต้องระวังให้มาก คนในเรือนเท่านี้จะดูแลเจ้าทั่วถึงได้อย่างไร ข้าจะหามามาที่ดูแลสตรีตั้งครรภ์มาให้เจ้าเพิ่ม” หวังชิงเฟยรีบกล่าวขอบคุณ จากนั้นลู่ฮูหยินก็เอ่ยถามเรื่องที่สนใจมากกว่า “ข้าได้ยินว่าสาวใช้เจ้าไปหายาบำรุงมาให้หรือ” หวังชิงเฟยชะงักเล็กน้อย นางรีบเก็บอาการกล่าว “เป็นความจริงเจ้าค่ะ...” จากนั้นนางก็หันไปหาสาวใช้คนสนิทพลางส่งสายตาเต็มไปด้วยความหมายครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว “เจ้าไปนำยาตลับนั้นออกมา”สาวใช้มีหรือจะไม่เข้าใจสายตาของหวังชิงเฟย
Leer más
คิดมากไป 2
สตรีผู้หนึ่งเอนกายนั่งข้างแล้วเอ่ยขึ้น “นายท่าน...เมื่อสักครู่ท่านสุดยอดมากเลยนะเจ้าคะ” มือใหญ่ของเป่าอันขึ้นมาขย้ำหน้าอกนางแล้วเอ่ยถาม “เจ้ารู้สึกว่าของของข้าใหญ่ขึ้นหรือไม่” สตรีอีกคนรีบกล่าวตอบน้ำเสียงฉอเลาะ “มันทั้งใหญ่ทั้งแข็งแรง...แรงกระแทกของนายท่านทำให้ผู้น้อยได้เหมือนขึ้นสวรรค์เลยเจ้าค่ะ” แม่นางน้อยอายุสิบสี่สิบห้าผู้หนึ่ง นางเข้ามาอยู่กลุ่มสตรีอุ่นเตียงของนายท่านได้หลายวันแล้วแต่ยังไม่ได้เคยได้มีโอกาสได้ขึ้นเตียงสักครั้ง แววตาของนางทั้งใสซื่อทั้งคาดหวัง ม่านลี่เซวียนหันมาสบตาแววตากระจ่างใสนั้นพอดีจึงเอ่ยขึ้น “เจ้าอยากจะลองจับมันดูหรือไม่” เด็กสาวสะดุ้งก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเอียงอาย “ข้าอยากจะลิ้มลองมันดูสักครั้งเจ้าค่ะ” นัยต์ตาของสตรีหลายคนเกิดประกายไฟขึ้น ทว่าเพียงกระพริบตาพวกนางรีบเก็บอาการ นางผู้หนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด “นายท่าน...ข้าเองก็ยังไม่อิ่มนายท่านจะต้องแบ่งให้พวกข้ากินอีกนะเจ้าคะ” ม่านลี่เซวียนหันมามองมองเจ้าของเนินอกสีขาวเนียนแล้วเอ่ย “เจ้าอย่าใจแคบ...ข
Leer más
ตอนที่ 9 สานสัมพันธ์
ตอนที่ 9 สานสัมพันธ์ เป่าอันสืบหาข้อมูลถึงความสัมพันธ์ระหว่างม่านชิงเฉียวกับเว่ยเยว่ซินไม่ได้ ทว่าองค์รักษ์ข้างกายม่านชิงเฉียว ย่อมรู้ดี ม่านชิงเฉียวไม่เคยมอบตำรับยาอันใดให้เว่ยเยว่ซิน และหลายอย่างเกี่ยวกับองค์หญิงผู้นั้นเกี่ยวข้องกับคุณหนูอย่างน่าสงสัย ไป๋ชิงมองสบตาไป๋หลิง พลางมองออกไปข้างนอกหน้าต่างแววตาเต็มไปด้วยความร้อนใจและหวาดหวั่น คุณหนูเจ็ดหายตัวไปเกือบสองเดือนแล้ว แม้ว่าทางสำนักหมื่นพิษจะส่งคนออกตามหาแต่ก็ยังไร้วี่แวว ทั้งคู่จับกระบี่คู่กายแน่นขึ้น ตัดสินใจไปเยือนแคว้นเฟิ่งหวงสักครั้งเรือนสมุนไพร เว่ยเยว่ซินกำลังปรุงขี้ผึ้งสูตรด้วยความตั้งใจ นางสังเกตเห็นกัวผิงคล้ายมีวาจาจะเอ่ยหลายครั้ง หญิงสาวยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยถามโดยไม่หันไปมอง “กัวผิง...ข้าเห็นเจ้าชำเลืองมองข้าหลายครั้งแล้วนะ” กัวผิงสะดุ้งตกใจ ก่อนจะไปคุกเข่าเบื้องหน้าเว่ยเยว่ซินแล้วพูดขึ้น “หม่อมฉันความคิดตื้นเขิน...รู้สึกละอายยิ่งนักเพคะ” เว่ยเยว่ซินเงยหน้าขึ้นมาแล้วเอ่ย “พูดธรรมดาเถอะและอีกอย่างข้าไม่ชินกับวาจาวกวน เจ้าพูดมาเถอะว่าต้องการอะไร”
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status