บทที่ 14  ผลการสอบและหอโอสถ1

บทที่ 14  ผลการสอบและหอโอสถ1

นักเรียนแพทย์โอสถที่เดินทางไปสอบยังเมืองหลวงเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ได้ยื่นขอเข้าสอบกับสำนักแพทย์โอสถหลวง โดยจะต้องเสียค่าธรรมเนียมการสอบ เนื่องจากเป็นการสอบนอกเหนือจากการสอบประจำปีที่เปิดโอกาสให้กับประชาชนทุกคนเข้าสอบได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย

“เอาล่ะ  การสอบแพทย์โอสถขั้นต้นมีทั้งหมดสามรอบ  รอบแรกเป็นการสอบรายชื่อสมุนไพร” ผู้คุมสอบชี้แจงการสอบครั้งนี้ และมองไปยังผู้เข้าสอบทั้ง 10 คน ที่ฟังด้วยท่าทีสงบไม่ได้ดูว้าวุ่นอันใดก็พูดต่อ

“เขียนชื่อสมุนไพรพร้อมสรรพคุณ  100 ชนิดภายในเวลา 1 ชั่วยาม”  เมื่อผู้คุมสอบพูดจบก็พยักหน้าให้เจ้าหน้าที่นำกระดาษและอุปกรณ์การเขียนเข้ามาทันที

เมื่ออุปกรณ์พร้อมแล้ว  ผู้คุมสอบก็ให้เวลาผู้เข้าสอบทุกคนเตรียมความพร้อมของอุปกรณ์ด้วยตนเอง  ทุกคนขยับมือฝนหมึกจนคาดว่าเพียงพอดีแล้ว ก็สงบนิ่งหลังตรง เพื่อรอสัญญาณการเริ่มสอบ

“เริ่มได้!!!!”  เมื่อสิ้นเสียงผู้คุมสอบทุกคนก็ขยับพู่กันขยับมือเขียนสิ่งที่อยู่ในหัวทันที  แต่ละคนไม่มองไปที่ใดมีแต่ก้มหน้าเขียนอย่างรวดเร็ว

ผู้คุมสอบครานี้มีทั้งหมด  8  คนด้วยกัน  ทุกคนล้วนเป็นแพทย์โอสถขั้นกลางขึ้นไป  โดยมีขั้นสูงแค่  2 คนเท่านั้น และทั้งสองคนก็เป็นหมอหลวงในพระราชวังที่ถูกหัวหน้าหมอหลวงส่งมาเฝ้าสังเกตการณ์การสอบครั้งนี้อย่างใกล้ชิด  เนื่องจากไม่เคยมีการยื่นขอสอบนอกรอบเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว และยิ่งเป็นนักเรียนแพทย์ที่มาจากเมืองหยาง ยิ่งไม่เคยปรากฏมาก่อน

เวลา 1 ชั่วยามผ่านพ้นไปก็ถึงเวลาของการตรวจคำตอบ ซึ่งทางสำนักแพทย์ต้องใช้เวลาในการตรวจครึ่งชั่วยาม เมื่อผลการสอบรอบแรกออกมาก็เป็นที่น่าพอใจ

“ทุกคน...ผ่าน!!!!”  ผู้เข้าสอบหันหน้ามองกันก่อนจะยิ้มออกมาอย่างดีใจ

“รอบที่สอง เป็นการสอบถามตอบเกี่ยวกับสมุนไพร  รอบนี้ผู้เข้าสอบจะได้พูดคุยกับแพทย์โอสถขั้นกลางและขั้นสูง  ซึ่งจะมีแพทย์ 2 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ท่านที่จะเข้าร่วมการทดสอบให้กับทุกคน มีเวลาคนละ 1 เค่อเท่านั้น”

และแล้วก็สอบรอบนี้ก็ผ่านไปอย่างราบรื่นโดยไม่มีใครสอบตกแม้แต่คนเดียว แพทย์โอสถจากวังหลวงมีความพึงพอใจอยู่หลายส่วน หากรายงานขึ้นไปเบื้องบน  อาจจะมีการสนับสนุนให้มีการเรียนแพทย์มากยิ่งขึ้น  เพราะแพทย์ในแคว้นซ่งมีน้อยนิดไม่ถึง 100 คนด้วยซ้ำไป

“เอาล่ะ  มาถึงรอบสุดท้าย”  ผู้คุมสอบส่งสัญญาณแก่เจ้าหน้าที่  ก่อนที่โต๊ะจะถูกยกเข้ามา 10 ตัว  บนโต๊ะมีตะกร้าใส่สมุนไพรจำนวนหนึ่งอยู่  ฉากกั้นก็ถูกยกมาเช่นกัน  ทำให้ผู้สอบแต่ละคนไม่สามารถมองเห็นกันได้

“เบื้องหน้าผู้เข้าสอบทุกคนคือสมุนไพรหลากหลายชนิด  หยิบสมุนไพรให้ตรงกับรายชื่อบนตะกร้าใบเล็กทั้ง 10 ใบ พร้อมเขียนบอกสรรพคุณภายในเวลาครึ่งชั่วยาม” ผู้คุมสอบอธิบายการสอบครั้งนี้  และเว้นระยะเวลาให้ทุกคนเตรียมความพร้อม

“เริ่มได้!!!”   สัญญาณเริ่มการสอบไม่ได้มีผลกับกลุ่มคนที่สอบมากนัก ทุกคนยังคงสุขุมไม่ลนลานหรือตื่นตระหนกไปกับการสอบที่ถูกกำหนดด้วยระยะเวลา 

สมุนไพรแต่ละตัวถูกผู้เข้าสอบจัดเรียงลงในตะกร้าที่เตรียมไว้ให้ พร้อมกับกระดาษเขียนสรรพคุณทางยาไม่ว่าจะเป็นคุณหรือโทษ  จนเวลาหมดลงทุกคนก็หยุดมือทันที  และยืนอย่างสงบ

ผู้คุมสอบทั้งหมดเข้าตรวจสอบอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้น  เพราะผู้เข้าสอบทุกคนยังอยู่ครบจนรอบสุดท้ายไม่เคยมีมาก่อน แม้จะเป็นแค่แพทย์โอสถขั้นต้นก็ตามที

“ประกาศผล!!!!”   ผู้คุมสอบกล่าวเสียงดังฟังชัด  แต่มือที่ถือผลสอบกลับสั่นเล็กน้อย

“ยินดีด้วยกับ....” ผู้เข้าสอบวัยเยาว์ต่างบีบมือกันแน่นด้วยความลุ้นระทึก  แม้จะมั่นใจมากก็ตาม เพราะพวกเขารู้จักสมุนไพรทุกชนิดที่มีในตะกร้าใบนั้น  เพราะไร่ของหมู่บ้านเขาปลูกมันทุกชนิด  และปลูกมากกว่าหลายร้อยชนิดด้วยซ้ำไป

“ทุกคนผ่าน!!!!!  ยินดีกับแพทย์โอสถขั้นต้นทุกท่าน”  ทุกคนภายในห้องทดสอบต่างยิ้มอย่างยินดีและดีใจในความสำเร็จขั้นแรก แม้แต่ผู้คุมสอบ  แพทย์โอสถขั้นกลางและขั้นสูงก็รู้สึกภูมิใจแทนอาจารย์ผู้สั่งสอนนักเรียนวัยเยาว์กลุ่มนี้  อายุน้อยสุดในกลุ่มนี้เพียงอายุ 14 หนาว  มากสุด 18 หนาว 

‘วงการแพทย์โอสถแคว้นซ่งสั่นสะเทือนเสียแล้ว’

“คุณหนูใหญ่ขอรับมีข่าวส่งมาจากเมืองฉางและเมืองหลวงขอรับ”  พ่อบ้านใหญ่จางที่ตอนนี้ดูแลความเรียบร้อยในจวนรีบเร่งเข้ามารายงาน พร้อมมอบจดหมายที่ส่งมาด้วยเหยี่ยวที่ถูกฝึกด้วยกองกำลังของตระกูล ตอนนี้ใช้งานอยู่นับสิบกว่าตัวแล้ว

“ท่านลุงอันฉีเล่าพ่อบ้านจาง” ซูเม่ยที่รับจดหมายมาก็ถามถึงบุคคลที่ควรถือจดหมายมาให้นางเอง

“หัวหน้าหูอันฉีกำลังจัดคนคุ้มกันสินค้าส่งไปยังร้านค้าต่างเมืองขอรับ  ครานี้สินค้ามากกว่าเดิมเกือบสามเท่า  จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ” พ่อบ้านตอบคุณหนูใหญ่ของจวนอย่างชัดเจน

“...”  ซูเม่ยไม่ได้ตอบอันใดก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ  กิจการร้านค้าฟู่จินของนางขยายสาขาไป 6 แล้ว ทำให้งานยุ่งมากยิ่งขึ้นโดยเฉพาะท่านลุงอันฉีที่ควบคุมคนงานทั้งหมด เนื่องจากหัวหน้างานส่วนต่างๆหายไปถึง 4 คนด้วยกัน

"หัวหน้าหูอันฉี แจ้งว่าจะเข้ามาพบอีก 1 ชั่วยามขอรับ”

“เช่นนั้นพ่อบ้านจางก็ฟังข่าวเป็นเพื่อนข้าเถิด” ซูเม่ยคลี่กระดาษแผ่นแรกที่ส่งมาจากเมืองหลวง คงเป็นเด็กๆที่ไปสอบแพทย์โอสถส่งมารายงานผลสอบ  ซึ่งนางเองก็คาดหวังผลอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว  เพราะเด็กๆกลุ่มนี้มีอาจารย์พิเศษเช่นนางเป็นผู้สอน ร่วมกับท่านหมอตงหยางที่เชิญมาจากโรงหมอในเมือง หมอตงหยางนับว่ามีความสามารถมากเลยทีเดียว  กว่าจะเชิญมาได้นางต้องล่อลวงด้วยสมุนไพรมากมาย

‘สอบผ่านขั้นต้น 7  คน  ขั้นกลาง 3 คน’