Masuk"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
"อย่าร้องสิพี่ไม่ได้เป็นอะไรแล้วสักหน่อยฮึกพี่ปลอดภัยแล้ว"พี่วีพูดก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบาซึ่งมันยิ่งทำให้ฉันร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิมฉันดีใจมากๆที่เค้าปลอดภัย"ฮึกฮื่อออ”“ร้องไห้เป็นเด็กเลยนะฮึก”“พี่วียะ..ยังร้องเลยฮึก""พี่ไม่ได้ร้องสักหน่อยฮึก"“.......”“.......”เราสองคนจ้องหน้ากั
"...30นาทีผ่านไป...""เจย์"เสียงของใครคนนึงดังขึ้นในตอนที่พวกเราทุกคนกำลังนั่งรอคุณหมอซึ่งฉันจำเสียงนั้นได้ดีมันคือเสียงของพี่รินพี่สาวฉันเองแล้วฉันจะทำยังไงดีถ้าพี่รินเห็นว่าฉันอยู่ที่นี่พี่รินจะต้องสงสัยแน่ๆ"ริน!!""เธอมาที่นี่ได้ไงวะ""ฉันรู้เรื่องจากลูกน้องวีทำไมพวกนายถึงไม่บอกฉันว่าวีขับรถชนนี
“อือไปดิ” ทำไมความรักของแกกับพี่วีมันถึงได้มีอุปสรรคมากมายขนาดนี้นะยัยฟ้า "...ning talk end... " “...เวลาต่อมา...” @โรงพยาบาลK ฉันรีบมาที่โรงพยาบาลทันทีตอนที่ฉันรู้ว่าพี่วีขับรถชนฉันแทบจะทำอะไรไม่ถูกฉันไม่เคยคิดเลยว่าพี่วีจะต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ทำไมมันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับเค้าได้
"พี่กำลังจะไปหาเธอแล้วนะปลายฟ้าพี่กำลังจะได้เจอเธอแล้ว" "ปรี๊นนนนนน!!"ผมเร่งความเร็วให้มากขึ้นทันทีแต่อยู่ๆก็มีรถคันหนึ่งขับมาตัดหน้าผมทำให้ผมรีบหักหลบรถคันนั้นก่อนที่รถของผมจะพุ่งชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างทาง "เอียดดดดด!!ปังงงง!!!"เสียงรถที่ชนกับต้นไม้ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องถนน “คุณเป็นอะไรรึ







