Share

CHAPTER 7 เธอเปลี่ยนไปหรือใจฉันรู้สึก

last update Tanggal publikasi: 2025-08-12 13:11:39

     หมอนอิงเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้า จึงไม่ได้ทำอาหารไว้รอเขาเพราะทำไปก็เสียของเปล่าๆ ตอนกำลังจะเดินออกไปจากห้องกับเจอพันไมล์พอดี

       “หลีกทางด้วยค่ะ” เธอไม่กล้าสบตาเขา หลายคืนที่ผ่านมาเขาใช้ร่างกายเธออย่างหนัก น่าอายที่เธอก็ไม่ยอมปฏิเสธเขาแบบจริงจัง

       “ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

       “เอาไว้ตอนเย็นไม่ได้เหรอคะ”

       “ฉันจะคุยตอนนี้” เขาจ้องมองหมอนอิง เพราะเธอทำให้เขาไปนอนกับคนอื่นไม่ได้

       “ที่ฉันเอาเธอทุกคืนอย่าคิดว่าฉันรักก็แล้วกัน แค่จะเอาให้คุ้มกับเงินที่เสียไป อยู่มหาลัยไม่ต้องทำเป็นว่ารู้จักกันฉันให้เวลาอีก 2 เดือนเราไปหย่ากันเงียบๆ” เขาคิดว่าหญิงสาวจะโวยวายแต่เขาคิดผิด

       “ค่ะ” เขาว่าแบบไหนเธอก็ตามนั้น

       “แค่นี้เองเหรอวะ ฉันเปิดห้องให้เธอแล้วย้ายข้าวของออกไป ฉันจะได้พาสาวๆ มานอน” เขาอยากทำให้เอเจ็บจนทนไม่ได้

       “ค่ะ” เธอไม่รู้ว่าจะต้องตอบเขายังไง

       “ปากอมตีนไว้หรือวะแม่ง!”

       เธอลงมารอรถเมล์แต่เห็นรถของพันไมล์ขับผ่านหน้าไป เธอไม่รู้ว่าเขามีเรียนเช้าหรือไม่ บางครั้งก็น้อยใจกับสิ่งที่เขาทำ แต่อีกใจก็คิดว่าดีแล้ว

       ในระหว่างที่ยืนรอส้มโอหมอนอิงจึงก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง แต่พอจะเงยหน้าขึ้นกลับชนกับใครบางคนจนเธอเซไปทางด้านหลัง แต่เขารับตัวเธอไว้ได้ทัน

       “โอ๊ย”

       “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” คีรินทร์มองสาวรุ่นน้อง เขาจำใบหน้าของน้องคนนี้ได้เป็นอย่างดี

       “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่ช่วยไว้นะคะ”

       “น้องใหม่นั่นเองพี่ชื่อคีรินทร์ เรียกว่าพี่คีย์ก็ได้ครับพี่เรียนพี่สามสาขาเดียวกับเรา” เขายิ้มแบบอบอุ่นสนใจสาวน้อยคนนี้

       “พี่คีย์ หมอนอิงค่ะ”

       “ไม่มีชื่อเล่นเหรอครับ” เขาส่งยิ้มแบบอบอุ่นให้

       “หมอนอิงชื่อเล่นค่ะ”

       “น้องหมอนอิง” เขาเผลอสบตาสาวรุ่นน้องจนหัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง

       “สวยๆ แบบนี้รุ่นพี่ชวนไปประกวดดาวไหม” แต่ปีนี้มีแต่สาวสวยทั้งนั้น แต่เขาสนใจแค่คนตรงหน้า

       “ไม่มีค่ะมีคนสวยๆ อีกหลายคน” เธอพูดจาแบบเป็นกันเอง

       “น้องหมอนอิงถ้าพี่จะชวนไปเป็นนางเอกละครสั้นของพี่จะว่าอะไรไหมครับ มีค่าตอบแทนให้นะ” คนนี้ตรงสเปกทุกอย่างสาวน้อยอ่อนหวาน แต่ดูน่าค้นหา

       “จะดีเหรอคะอิงไม่เคยเล่นละคร” หากได้ค่าตอบแทนบางทีเธออาจจะพอมีเงินไปไถ่ตัวเอง ออกมาจากเขาก็ได้แต่ไม่รู้ว่าเป็นจำนวนเงินเท่าไร

       “ปีหนึ่งก็ได้เรียนแล้วพี่ว่าสบายเลย”

       “ก็ได้ค่ะ”

       ทั้งสองเลยแลกเบอร์โทรกันระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น กับมีรถหรูคันสีแดงแล่นผ่านไปด้วยความเร็ว จนน้ำที่ขังอยู่ข้างถนนสาดโดนหมอนอิงอย่างจัง

       “รถไอ้พันไมล์มันกวนตีนพี่” คีรินทร์มองท้ายรถคันสีแดง เจอกันทีไรต้องทะเลาะกันทุกที เพราะครั้งหนึ่งมันเคยแย่งคนรักของเขาไป

       “พี่คีย์รู้จักเขาเหรอคะ” เธอเช็ดหน้าตัวเองและมองดูชุดนักศึกษาที่เปียกเกือบทั้งตัว

       “ข่าวมันดังไปทั่วไม่รู้ว่าเป็นอะไรชอบยุ่งกับเมียคนอื่น” จะโทษผู้ชายฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ถ้าผู้หญิงไม่เล่นด้วยแต่เขาจะโทษมันคนเดียว

       “อิงจะเข้าเรียนแล้วค่ะ”

       “น้องหมอนอิงอยู่ให้ห่างจากมันเลยนะครับ มันตัวอันตราย พี่มีเสื้อคลุมเอาคลุมไว้ก่อน”

       “ขอบคุณค่ะ” เธอยกมือไหว้เขาไม่นานได้ยินเสียงส้มโอเรียก จึงเดินไปหาเพื่อน

       “แกไปตกน้ำที่ไหนมา”

       “เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย” เธอเลี่ยงที่จะตอบว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่อยากถูกส้มโอซักไซ้

       .

“น้องหมอนอิงทางนี้!” เสียงของเขาคีรินทร์ดังขึ้นพร้อมกับมือที่โบกเรียกอยู่มุมห้อง ข้างกายเขามีเพื่อนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่งที่หันมามองเธออย่างสนใจ

“นี่ทุกคนน้องหมอนอิง คนที่ฉันเล่าให้ฟังว่าจะมาแคสต์เป็นนางเอกหนังสั้นของฉัน” เขายิ้มกว้าง

เด็กหนุ่มสาวอีกสี่ห้าคนยิ้มทักทายเธอ บางคนพยักหน้าให้ หมอนอิงยิ้มตอบเขินๆ พลางยกมือไหว้อย่างสุภาพ

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

“ไม่ต้องเกร็งหรอกที่นี่ทุกคนบ้าๆ บอๆ เหมือนกันหมดนั่นแหละ” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากหญิงสาวร่างเล็กผมสั้นที่ยืนอยู่ด้านหลังกลุ่ม เธอก้าวออกมายิ้มกว้างให้

“เราเมเปิ้ลปีสองเรียนเอกเดียวกันนี่แหละ คอนเฟิร์มว่าคีย์มันขี้เว่อร์ แต่ถ้าเขาเลือกเธอมาเล่นหนังล่ะก็ แสดงว่าเธอต้องมีอะไรน่าสนใจจริงๆ” เมเปิ้ลเรียนช้ากว่าคีรินทร์หนึ่งปี แต่ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมานาน

“ค่ะ” หมอนอิงยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเผลอหลุดหัวเราะเบาๆ เมื่อเมเปิ้ลทำหน้าทะเล้นส่งให้

การเรียนแอ็กติ้งวันแรกผ่านไปด้วยเสียงหัวเราะและความตื่นเต้น และได้ข้อคิดจากสาวรุ่นพี่เป็นผู้หญิงก็ต้องสวยตลอด เลยฝึกให้เธอแต่งหน้าและแต่งตัวให้เป็น

พันไมล์ยืนพิงกรอบประตูห้องนั่งเล่น ดวงตาคมกริบใต้คิ้วเข้มจับจ้องร่างบางที่กำลังเดินสวนกลับจากระเบียง มือเธอยังถือโทรศัพท์ไว้แน่น รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้ารอยยิ้มที่ไม่ได้มีไว้ให้เขา

เธอวางโทรศัพท์ลงอย่างรีบเร่งเมื่อเห็นเขาอยู่ตรงนั้น แววตาเธอเปลี่ยนทันที กลายเป็นความเรียบเฉยเฉกเช่นทุกวัน

"คุยกับใคร?" เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงติดเย็นชากว่าปกติ

“เรื่องงานค่ะ” หมอนอิงเงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนตอบสั้นๆ

“หัวเราะขนาดนั้นงานที่ไหนมันตลกนัก แล้วงานอะไรที่พ่อฉันให้เงินใช้มันไม่พอหรือไง” เขาไม่พอใจขึ้นมาแบบดื้อๆ

หมอนอิงไม่ได้ตอบ เพียงแต่เดินผ่านเขาไปอย่างเงียบงัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากเรือนกายเธอแผ่วพัดเข้าจมูกเขากลิ่นที่ไม่เคยมีมาก่อน

พันไมล์หรี่ตาลงหมอนอิงเปลี่ยนไปเมื่อก่อน เธอเป็นแค่เด็กสาวเงียบๆ ตัวเล็กๆ ที่แทบจะกลืนหายไปกับบรรยากาศรอบตัว ไม่รู้จักแต่งหน้าหรือแต่งตัวให้สวยเหมือนผู้หญิงวัยเดียวกัน

แต่ตอนนี้เธอแต่งหน้าอ่อนๆ ทาลิปสติกสีนู้ดหวาน ใส่เดรสสีพาสเทลที่ขับผิวจนดูสดใส แต่ที่ทำให้เขาขัดใจยิ่งกว่า คือพฤติกรรมของเธอต่อหน้าเขา

ต่อหน้าเขาหมอนอิงเงียบไม่สนใจ ไม่แม้แต่สบตา ต่างจากเมื่อก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้นมาทำอาหารไว้รอเขา ถึงแม้จะไม่เคยกินเลยก็ตาม

“ตกลงคุยกับใคร?” เขาถามอีกครั้ง เขาเดินตามเธอไปถึงห้องครัว ยืนมองเธอที่กำลังเทน้ำใส่แก้ว

“กับรุ่นพี่ค่ะ”

“มันเข้ามาจีบ?” เขาหายใจเริ่มติดขัด

“เปล่าแต่คุยกันเรื่องถ่ายหนังสั้น”

“แล้วเธอจะเอาเงินไปทำอะไรนักหนาถึงไปถ่ายหนังสั้น” แต่คำตอบที่เขาได้รับ ทำให้เขาไม่พอใจมากกว่าเดิม

“อิงจะเอาไปไถ่ตัวเองค่ะ จะได้ไม่ต้องทรมานอยู่ด้วยกันถึง 2 เดือน” เธอบอกความจริงเขาไป

“หึ ต่อให้เธอทำงานหาเงินไปจนตายก็ไม่มีวันหาเงินมาไถ่ตัวเองได้หรอก ถ้าไม่ไปเป็นอีหนูของคนแก่ๆ พ่อฉันจ่ายค่าสินสอดเธอไปตั้งสองล้าน!”

หมอนอิงได้ยินแบบนั้นก็ตกใจที่ยอดเงินสูงลิบลิ่วชาตินี้ไม่มีทางหาเงินได้มากมายขนาดนั้น

“อึ้งล่ะสิ แม่เธอเห็นแก่เงินแล้วอีกอย่าแต่งหน้าให้ฉันเห็นอีกน่าเกลียดชะมัดเลยวะ แก้มแดงเหมือนตูดลิง” เขาพูดแบบไม่รักษาน้ำใจคนฟังเลยสักนิด

“…” พูดไม่ออกและเริ่มไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมา

“ฉันจะไปผับไม่กลับ และจะเอากับผู้หญิงคนอื่นไม่ต้องร้องไห้ล่ะเรื่องธรรมดาของผู้ชาย” หวังว่าจะให้หมอนอิงรั้งไว้ แต่เธอกลับไม่

“อย่าไปนอนกับเมียชาวบ้านนะคะ เดี๋ยวผัวเขาตามมายิงทิ้ง” พูดจบก็รีบปิดประตูห้องนอน กลัวว่าเขาจะพ้นคำหยาบใส่อีก ถามว่ารู้สึกไหมตอบเลยว่ารู้สึก แม้จะไม่พอใจแต่เธอกับเขาก็ตกลงกันแล้ว

“นั่นปากหรือไงว่ะ แช่งผัวได้ลง” ตั้งแต่มีเมียในนามก็ไม่ได้ไปเอากับผู้หญิงคนอื่นเลย ได้กลิ่นน้ำหอมของพวกหล่อนแล้วชวนอาเจียน

เสียงหัวเราะของเพื่อนในกลุ่มดังแทรกท่ามกลางบรรยากาศคึกคักในลานกลางคณะ พันไมล์เดินทอดน่องไปกับเพื่อนชายอีกสามสี่คนในกลุ่มประจำ เสียงพูดคุยเรื่องปาร์ตี้เมื่อวานยังไม่จบ แถมเสียงแซวกันไปมาก็ยังคงไม่ขาดสาย

แต่จู่ๆ เขากลับหยุดฝีเท้ากะทันหัน สายตาเหมือนถูกดูดไปยังจุดหนึ่งในฝูงชนที่เดินสวนมา

หมอนอิงกำลังเดินหัวเราะกับเพื่อนสาวหนึ่งคน และชายหนุ่มอีกคนที่เขาเคยเห็นหน้าอยู่บ้างในกิจกรรมมหาลัย

ใบหน้าของเธอสว่างสดใสกว่าที่เขาเคยเห็นดวงตาที่เคยหม่นเศร้าราวกับไร้ชีวิต กลับกำลังยิ้มระยิบระยับเหมือนเด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังสนุกกับชีวิต

“นั่นน้องคนสวยที่กูอยากได้นี่” ต้นกล้ามองหมอนอิงไม่วางตา

“ไอ้คีย์ผัวหลวงนี่หว่า อย่าบอกนะว่าคบกัน” แอมป์สงสัยที่เรียกว่าผัวหลวงเพราะฝ่ายนั้นเคยมาเอาเรื่องพันไมล์ เรื่องผู้หญิง

“เอ๊ะ กูจำได้แล้วน้องคนสวยที่อยู่กับมึงคืนนั่นใช่ป่ะ มึงฟันน้องเขาแล้วเหรอ” ต้นกล้าจำได้แล้ว

“ไอ้ไนท์มึงมันสุ้มเงียบว่ะ” แอมป์ด่าเพื่อนน้องอายุยังน้อย ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนอย่างพันไมล์หรอก

“เบื่อแล้ว” เขาตอบแบบไม่สบอารมณ์เท่าไร

“เบื่อแล้วดีใจว่ะ กูจีบต่อน่ะ” ต้นกล้าทำท่าจะเอาจริง

“ไม่รังเกียจหรือไงว่ะใช้ผู้หญิงคนเดียวกับกู” เขาหงุดหงิดขึ้นมาเมื่อหมอนอิงกลายเป็นหัวข้อในบทสนทนา

“กูไม่ถือพูดเหมือนไม่เคย เราก็เอาผู้หญิงคนเดียวกันบ่อยๆ” เขาไม่สนใจหรอก

“ตามใจมึง” เขารีบเดินออกไปจากตรงนั้นแต่สายตายังคงหันไปมองหมอนอิงเป็นระยะ สวยมากหรือไงผู้ชายถึงพูดถึงบ่อยขนาดนั้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   ตอนพิเศษ 2 ซ่อนรักลับเมียวิศวะ

    ตอนพิเศษ 2พิมพ์ดาวในวัยสิบห้าเริ่มโตเป็นสาวเต็มตัวหน้าตาน่ารักเหมือนแม่ แต่แววตานิ่งๆ ซ่อนความลึกซึ้งแบบพ่อทั้งยังมีมุมติสต์ๆ ชอบอ่านชอบวาดรูปหมอนอิงรู้ทันทุกอย่างโดยเฉพาะความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ในลูกสาวคนเดียว“วันนี้หนูรีบไปโรงเรียนเหรอคะ?” หมอนอิงถามพลางเหลือบตามองลูกสาวที่แต่งตัวเรียบร้อยกว่าทุกวัน กระโปรงยาวพอดีเข่าผมถักเปียหลวมๆ สองข้างแถมยังทาลิปบาล์มบางๆ กับพ่นน้ำหอมกลิ่นผลไม้จางๆ“มีพรีเซนต์ค่ะดาวต้องรีบไปซ้อมหน่อย” พิมพ์ดาวสะดุ้งเล็กน้อย แต่แกล้งทำเสียงนิ่ง“อื้ม แต่ไม่เห็นเอาอะไรไปเลย” หมอนอิงอมยิ้มมองลูกสาวที่เริ่มหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่ต้องถามอะไรต่อ“คือมีงานกลุ่มค่ะเพื่อนในห้องจะช่วยติวให้ก่อนเริ่มเรียน” พิมพ์ดาวอ้อมแอ้ม“เพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิง?” หมอนอิงถามหน้าตาเฉยระหว่างที่กำลังป้อนข้าวเจ้าสองแสบ ลูกชายฝาแฝดวัยสองขวบ“ผู้ชายก็มี ผู้หญิงก็มีค่ะ” แล้วก็รีบวิ่งหนีออกจากห้องครัวหมอนอิงยิ้มมุมปากนิดๆ เด็กสาวคนนี้น่ะต่อให้ไม่พูดก็รู้ว่าเริ่มมีความรักแล้วแต่ตอนเย็นพอพันไมล์กลับบ้าน แล้วไม่เห็นพิมพ์ดาวตามเวลา เขาก็เอะใจ“ยังไม่กลับเหรอ?” เขาถามเมียทันที“ยังเลยค่ะเห็นบอกว่าทำรา

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   ตอนพิเศษ 1 ซ่อนรักลับเมียวิศวะ

    ตอนพิเศษ 1พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ในสวนหลังบ้านหลังใหม่ของทั้งสองคน บ้านที่พวกเขาเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันหลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย และที่แห่งนี้เขาลงมือปลูกต้นไม้ตัดหญ้า และดูแลทุกกระเบียดนิ้วด้วยตัวเอง เพื่อวันนี้วันที่เธอจะเป็นเจ้าสาวของเขาไม่มีซุ้มดอกไม้อลังการมีเพียงเสียงนกร้องเบาๆ ลมเอื่อยที่พัดใบไม้ไหว และญาติสนิทเพียงไม่กี่คนที่มาร่วมเป็นพยานในความรักของพวกเขาเธอสวมเพียงชุดเดรสสีครีมเรียบๆ ที่ขับผิวให้ดูอ่อนหวาน ไม่มีเครื่องประดับราคาแพง ไม่มีสร้อยเพชรหรือแหวนเพชรเม็ดโต มีเพียงดอกไม้สดจากสวนที่เขาเพิ่งเด็ดมาตอนเช้า แนบกลีบอ่อนๆ ลงบนผมของเธออย่างแผ่วเบาและตั้งใจ“สวยแล้ว” เขาว่าพลางยิ้มเห็นแววตาของเธอวาววับขึ้นมาเล็กน้อยส่วนเขาเองก็แต่งตัวธรรมดาเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับกับกางเกงสแล็คเรียบๆ ดูไม่เหมือนเจ้าบ่าวในพิธีทั่วไป แต่ทุกอย่างกลับลงตัวและงดงามที่สุดสำหรับเธอ เพราะคนที่ยืนอยู่ข้างๆ คือเขาผู้ชายที่เธอเลือกจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย“เราจะไม่พาหนูพิมพ์ดาวไปด้วยจริงๆ เหรอคะ” หมอนอิงมองลูกสาววัยหนึ่งขวบห้าเดือน สามีจะพาไปฮันนีมูนที่ต่างประเทศ แต่เธอเป็นห่วงลูกสาว“คุณ

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   ตอนพิเศษ 2 The Eed

    เสียงร้องไห้กรีดร้องของนทีดังลั่นไปทั่วห้องโถง จนทำให้บ้านทั้งหลังแทบสั่นสะเทือน หมื่นลี้นั่งกอดอกเอนหลังอยู่บนโซฟา มองลูกชายแฝดสองคนที่กำลังแย่งของเล่นกันตาไม่กะพริบ“ปะป๊าบอกแล้วใช่มั้ย ว่าแค่ชั่วโมงเดียวจะไม่ห้ามจะให้ลูกเคลียร์กันเอง” เขาพึมพำกับตัวเองทั้งที่ในใจแทบอยากจะเข้าไปแยก แต่ก็ยังนั่งนิ่งเอาความใจแข็งเข้าข่มนาวินแฝดพี่กอดรถของเล่นแน่น แถมยังยักคิ้วยียวนใส่น้องชายที่ร้องไห้เสียงดัง นทีทำหน้าบูดมือเล็กๆ ทุบกับพื้นไปด้วย ความไม่พอใจปะปนกับน้ำตาไหลพรากไม่หยุด“อ๊ะ…เอาคืน!” นทีพยายามคว้ารถคืน แต่ก็โดนพี่ชายหันหลังหนีไปอีกทางหมื่นลี้ถอนหายใจหนักๆ พลางเหลือบตามองยี่หวาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมจานผลไม้ เธอถึงกับส่ายหน้าเมื่อเห็นสามีกอดอกนั่งเฉย“เดย์นี่จริงๆ เลยนะ ปล่อยให้เด็กสองขวบทะเลาะกันเป็นชั่วโมง” “ลูกผู้ชายต้องหัดแก้ปัญหากันเองบ้างสิ” เขายักไหล่ทำหน้าราวกับไม่รู้ไม่ชี้ยี่หวาเดินไปวางจานผลไม้ แล้วก้มลงอุ้มนทีขึ้นมากอดปลอบ เด็กน้อยยังสะอึกสะอื้นซบไหล่แม่ ส่วนนาวินเมื่อเห็นน้องถูกอุ้มก็เหมือนจะรู้สึกผิดเล็กน้อย เดินเอารถไปวางใส่มือแม่แทน ก่อนจะยืนก้มหน้างอนๆ

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   ตอนพิเศษ 1 สวยเหมือนแม่

    ยี่หวากำลังควานหาของในกระเป๋า แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ เธอถอนหายใจแล้วตัดสินใจเทของทั้งหมดออกมากองบนโต๊ะ สิ่งที่เธอตามหาก็ยังไม่ปรากฏ จนกระทั่งได้ยินเสียงเล็กๆ ดังขึ้น“มะมี้ขาาา~”เสียงใสๆ ของน้องฟ้าใสวัยสองขวบเรียกขึ้นมา ยี่หวาหันไปมองตามเสียงก็ถึงกับตกใจ เมื่อเห็นใบหน้ากลมๆ ของลูกสาวเต็มไปด้วยรอยลิปสติกแดงสดที่เลอะจนทั่วแก้ม“ตายแล้วลูก! ทำอะไรของหนูเนี่ย” ยี่หวารีบอุ้มลูกสาวขึ้นมาอย่างเอ็นดูปนขำ “หนูอยากสวยเหมือนมะมี้ค่ะ” น้องฟ้าใสยิ้มแป้นตากลมแวววาว “โอ๊ยย ลูกแม่สวยอยู่แล้วค่ะไม่ต้องแอบเอาลิปสติกมะมี้มาทาก็ได้” เธอหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วใช้ทิชชูค่อยๆ เช็ดแก้มเลอะๆ ของลูก “สวยๆ ~” เด็กน้อยทำตาใสปิ๊งแล้วย้ำเสียงใสๆยี่หวากอดลูกแน่นรู้สึกทั้งขำทั้งอบอุ่นในหัวใจความซนเล็กๆ น้อยๆ ของลูกสาวยิ่งทำให้บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ“ปะป๊าไปไหนมะมี้จะตีทั้งปะป๊าทั้งลูกเลย” เธอทำเสียงดุทั้งที่ในใจอยากหัวเราะกับสภาพลูกสาวที่เลอะลิปสติกเต็มหน้า ไม่นานหมื่นลี้ก็โผล่มาจากครัว เขาถือจานข้าวในมือวิ่งหอบมาพร้อมใส่ผ้ากันเปื้อนสีอ่อน ผมถูกรวบมัดจุกไว้กันไม่ให้ปรกหน้า ภาพล

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   บทส่งท้าย ยอมเมียทุกอย่าง

    เสียงกระดิ่งหน้าร้านไอติมดังขึ้นเบาๆ เมื่อหมื่นลี้จูงมือยี่หวาเข้ามา กลิ่นหวานหอมของวานิลลาและสตรอว์เบอร์รีลอยอบอวลไปทั่ว“อยากกินรสไหนบอกมาเลยเบบี๋อยากกินอะไรเดย์จัดให้หมด” เขาพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พร้อมวางมือไว้บนเอวเธอเบาๆ อย่างห่วงใย“พูดเหมือนจะซื้อได้ทั้งร้านเลยนะ” เธอหัวเราะคิก“ก็ได้หมดแหละขออย่างเดียวกินแล้วลูกแข็งแรง คุณแม่อารมณ์ดีคุณพ่อก็แฮปปี้แล้ว”คำพูดของเขาทำเอาเธอหน้าแดงใจอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะเลือกไอติมรสช็อกโกแลตมิ้นท์แก้วใหญ่ พอหมื่นลี้ตักป้อนให้ สายตาสาวๆ โต๊ะข้างๆ ก็แอบมองตามด้วยแววตาชื่นชม “อร่อยจังเลยค่ะคุณพ่อ ลูกคงอิ่มอารมณ์ดีทั้งวัน” เธอรีบโน้มตัวเข้าไปซบไหล่เขา แล้วพูดเสียงดังพอให้ได้ยิน “หวงขนาดนี้เลยเหรอ” หมื่นลี้ถึงกับหัวเราะออกมา เสียงดังลั่นร้าน“ก็ใช่น่ะสิ!” เธอแกล้งทำหน้าบึ้งแต่ตากลับเป็นประกายระยิบระยับ “ไม่ต้องหวงหรอก หัวใจเดย์มีเจ้าของแล้วทั้งแม่ทั้งลูกเต็มไปหมดแล้วเนี่ย” เขาโน้มหน้าลงกระซิบที่ข้างหูหญิงสาวยิ่งหน้าแดงจัดรีบตักไอติมเข้าปากเพื่อกลบเกลื่อน แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนแทบจะละลายเหมือนไอติมตรงหน้า ผลของการทำข้อสอบได้ใ

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   CHAPTER 30 เริ่มใหม่อีกครั้ง

    แสงแดดสาดลงบนลานกว้างของมหาวิทยาลัย บรรยากาศเต็มไปด้วยสีสันของชุดครุยและรอยยิ้ม ยี่หวาสวมชุดครุยสีดำตัดทองยืนยิ้มกว้างอยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ ที่เข้ามาแสดงความยินดีไม่ขาดสายด้านหลังมีหมื่นลี้ในชุดเรียบหรูยังคงยืนอยู่ไม่ไกล สองมือหอบช่อดอกไม้ ตุ๊กตา ของขวัญสารพัดจนแทบล้น แต่สายตากลับจับจ้องอยู่เพียงหญิงสาวตรงหน้า ไม่ว่าจะมีใครรายล้อม ยี่หวาในสายตาเขาก็ยังโดดเด่นที่สุดเขามองเธอหัวเราะกับเพื่อนๆ เสียงใสที่เคยทำให้หัวใจเขาอุ่นซาบซ่านกลับมาอีกครั้ง ยี่หวากำลังมีความสุขความสุขที่เขาเฝ้าปรารถนาอยากเป็นคนมอบให้ตลอดมาเพื่อนๆ ผลัดกันหยอกล้อ แซวกันเสียงดังยี่หวายกมือขึ้นปัดผมที่ปลิวตามลมก่อนจะยิ้มหวานจนดวงตาโค้งสวย หมื่นลี้มองภาพนั้นอย่างเงียบงัน รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เหลือเพียงเธอที่ส่องสว่างอยู่ในใจเขาเขาอยากเดินไปกอดเธอต่อหน้าทุกคน อยากบอกว่า “เก่งที่สุดแล้วว่าที่ภรรยาของเดย์” แต่ก็ได้เพียงยืนมองอยู่ข้างหลัง รอคอยเวลาให้เธอหันกลับมาเห็นว่าไม่ว่าจะวันสำคัญแค่ไหน เขาก็ยังอยู่เคียงข้างเสมอ“สวัสดีค่ะคุณลุง” เธอหันมายกมือไหว้ให้ผู้มีพระคุณที่ช่วยส่งเสียเธอเรียนจนจบ โดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยนอะ

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   CHAPTER 14 ผู้หญิงขายตัว

    พันไมล์ขับรถมาจอดรอที่หน้าคณะนิเทศอย่างใจเย็น วันนี้เขาส่งข้อความไปหาหมอนอิง“วันนี้จะรออยู่ตรงนี้ ไม่ต้องรีบออกมาก็ได้นะเดี๋ยวถ้าเธอพร้อมแล้วค่อยมา”แต่หมอนอิงที่อ่านข้อความนั้นกลับรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันที เธอคิดไปไกลว่าวันนี้เขาคงไม่พอใจที่เธอมาสาย หรืออาจจะกำลังโกรธอยู่แล้วก็ได้“ถ้าไม่รีบออก

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   CHAPTER 12 เกินหัวใจจะทนไหว

    ห้องทั้งห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงนาฬิกาบนผนังที่เดินไปอย่างสม่ำเสมอ พันไมล์นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้มดวงตาคมที่เคยเฉยชาเริ่มไหวระริกอย่างหงุดหงิด เขาเงยหน้ามองนาฬิกาอีกครั้ง ตีหนึ่งกว่าแล้วผิดวิสัยหมอนอิงเธอไม่ใช่คนที่ออกไปไหนดึกๆ แบบนี้โดยไม่บอกกล่าว แม้จะไม่คุยกันดีนักในช่วงหลัง แต

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   CHAPTER 11 อ่อนแอก็แพ้ไป

    ภายในห้องมีเพียงเสียงลมหายใจของเธอและความเงียบที่หนาหนัก หมอนอิงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ผล็อยหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าแต่ไม่นานนักเสียงประตูแง้มเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่ผ้าห่มจะยุบลงเล็กน้อยตามแรงกดจากอีกคนที่แทรกตัวเข้ามา แขนแกร่งโอบรัดจากด้านหลัง กอดร่างเธอไว้แน่นราวกับจะไม่ยอมให้หนีไปไหนได้อีก“ท

  • ซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก   CHAPTER 9 สั่งให้ตบคืน

    “เอสเย็นไม่หวานของพี่ไนท์ค่ะ” สาวสวยแห่งคณะการจัดการวางกาแฟให้เขา ทั้งโต๊ะมีเพื่อนของเขานั่งอยู่ด้วยลิตาส่งยิ้มหวานให้พันไมล์ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้อยู่ใกล้เขาขนาดนี้ มือบางเอื้อมไปวางบนหลังมือของเขาและลูบเบาๆ แต่เขากับรีบชักมือกลับ จนเธอไม่ค่อยพอใจ “ไอ้ไนท์มึงทำหน้าดีๆ หน่อย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status