Home / วาย / ดวงใจขุนเดช / ตอนที่ 5: พิรุธและแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

Share

ตอนที่ 5: พิรุธและแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

last update publish date: 2026-08-02 00:25:06

เพทายรีบจ้ำอ้าวลงบันไดมายังชั้นล่างของร้านจิวเวลรี่ หัวใจยังเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุดก่อนจะก้าวเข้าไปหากวินและก้องภพที่กำลังนั่งดื่มกาแฟรออยู่ตรงมุมรับแขก

“มาแล้วๆ โทษทีที่ให้รอนาน” เพทายส่งเสียงทักทายพลางเดินเข้าไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม

ก้องภพละสายตาจากสมาร์ตโฟนขึ้นมามองเพื่อนสนิท สายตาคู่ดุจ้องจับผิดทันที “เออ กว่าจะเสร็จ แหนะ... แล้วนั่นหน้าแดงๆ แววตาดูลอยๆ ทำของร่วงระเนระนาดจริงหรือแอบไปนอนหลับมากันแน่ห้ะไอ้ทาย”

“หลับบ้าอะไรล่ะ สุริยุปราคาเต็มดวงฟ้ามืดตื๋อขนาดนั้น ใครจะไปหลับลง” เพทายแกล้งทำเสียงดุสวนกลับเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นเต้น “ก็บอกแล้วว่าทำของร่วง เก็บยากชะมัด”

“แต่แกดูมีพิรุธแปลกๆ นะทาย” กวิน นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทหรี่ตาจับสังเกต ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม “ตั้งแต่เมื่อกี้ละ อยู่ดีๆ ก็รีบวิ่งขึ้นห้องไป แถมตอนพวกฉันไปเคาะประตูก็ตะโกนเสียงหลงซะดังลั่น มีความลับอะไรซ่อนไว้บนห้องนอนหรือเปล่าวะ?”

คำถามของกวินทำเอาเพทายเสียวสันหลังวาบ ภาพขุนนางหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงวอร์มที่กำลังนั่งรออยู่บนเตียงนอนลอยเข้ามาในหัวทันที “ความลับอะไร ไม่มี! พวกแกคิดมากไปเอง” เพทายรีบตัดบท พลางแกล้งยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม “เออ แล้วนี่พวกแกไม่มีธุระไปไหนต่อกันเหรอ บ่ายแก่แล้วนะ”

“ไล่พวกฉันเฉยเลยนะมึง” ก้องภพหัวเราะหึๆ เจ้าตัวลุกขึ้นยืนพลางบิดขี้เกียจ “เออๆ ไปก็ได้ พอดีฉันต้องรีบกลับไปดูหน้าร้านเหมือนกัน ส่วนไอ้วินก็คงมีประชุมธุรกิจต่อใช่ไหมฟะ เห็นแกปกติไม่ได้เป็นลมเป็นแล้งไปเพราะฟ้ามืดก็สบายใจละ”

“เออ ขอบใจพวกแกมากที่แวะมาดู” เพทายแทบอยากจะลุกขึ้นกราบขอบคุณที่เพื่อนยอมกลับไปง่ายๆ ชายหนุ่มเดินไปส่งกวินและก้องภพที่หน้าประตูร้านด้วยความโล่งอก จนกระทั่งรถของเพื่อนทั้งสองเคลื่อนตัวออกไป เพทายก็รีบกดล็อกประตูหน้าร้านทันทีโดยไม่รีรอ

ขณะเดียวกัน... ทางด้านบนห้องนอนส่วนตัว

‘ขุนหลวงวรเดช’ ในชุดลำลองยุคปัจจุบันกำลังนั่งนิ่งอยู่บนเตียงนอนฟูกหนานุ่ม ชายหนุ่มอดีตขุนนางกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยสิ่งแปลกตาด้วยความระแวดระวัง ทว่าความสงสัยขี้เล่นในใจเริ่มทำงานเมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับวัตถุทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำสนิทขนาดใหญ่ที่ติดอยู่บนผนังตรงข้ามเตียง (ทีวี) และกล่องพลาสติกสีขาวที่มีบานเกล็ดขยับขึ้นลงพร้อมกับพ่นลมเย็นฉ่ำออกมาตลอดเวลา (เครื่องปรับอากาศ)

“สิ่งนี้ปล่อยลมหนาวราวกับเหมันตฤดู... ช่างอัศจรรย์นัก” คุณเดชพึมพำกับตัวเอง

ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินสำรวจช้าๆ เขาเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเพทาย บนนั้นมีวัตถุประหลาดหลายชิ้นวางอยู่ คุณเดชเหลือบไปเห็น ‘แท็บเล็ต’ หน้าจอสัมผัสที่เพทายเปิดค้างหน้าข้อมูลอัญมณีไว้ ชายหนุ่มขมวดคิ้วพลางยื่นนิ้วชี้หนาไปแตะที่หน้าจอกระจกเบาๆ ด้วยความระวัง

วูบ!

หน้าจอที่เคยดับมืดกลับสว่างวาบขึ้นมาทันที เผยให้เห็นภาพกราฟิกสามมิติของพลอยทับทิมที่หมุนวนไปมา คุณเดชสะดุ้งสุดตัว เซถอยหลังไปสองก้าว แขนแกร่งเผลอไปปัดโดนกองสมุดและรีโมทคอนโทรลบนโต๊ะร่วงกราวลงพื้นเสียงดังลั่น

โครม!

และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดผัวะออกอย่างแรง! เพทายที่เพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นบันไดมาเพราะได้ยินเสียงของตก ยืนหอบหายใจอยู่ที่หน้าประตู ดวงตาหวานเบิกกว้างเมื่อเห็นสภาพห้องนอนของตัวเอง และแขกจากอดีตที่กำลังยืนทำหน้าเลิกลั่กอยู่กลางห้อง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ดวงใจขุนเดช   ตอนที่ 5: พิรุธและแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

    เพทายรีบจ้ำอ้าวลงบันไดมายังชั้นล่างของร้านจิวเวลรี่ หัวใจยังเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุดก่อนจะก้าวเข้าไปหากวินและก้องภพที่กำลังนั่งดื่มกาแฟรออยู่ตรงมุมรับแขก“มาแล้วๆ โทษทีที่ให้รอนาน” เพทายส่งเสียงทักทายพลางเดินเข้าไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามก้องภพละสายตาจากสมาร์ตโฟนขึ้นมามองเพื่อนสนิท สายตาคู่ดุจ้องจับผิดทันที “เออ กว่าจะเสร็จ แหนะ... แล้วนั่นหน้าแดงๆ แววตาดูลอยๆ ทำของร่วงระเนระนาดจริงหรือแอบไปนอนหลับมากันแน่ห้ะไอ้ทาย”“หลับบ้าอะไรล่ะ สุริยุปราคาเต็มดวงฟ้ามืดตื๋อขนาดนั้น ใครจะไปหลับลง” เพทายแกล้งทำเสียงดุสวนกลับเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นเต้น “ก็บอกแล้วว่าทำของร่วง เก็บยากชะมัด”“แต่แกดูมีพิรุธแปลกๆ นะทาย” กวิน นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทหรี่ตาจับสังเกต ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม “ตั้งแต่เมื่อกี้ละ อยู่ดีๆ ก็รีบวิ่งขึ้นห้องไป แถมตอนพวกฉันไปเคาะประตูก็ตะโกนเสียงหลงซะดังลั่น มีความลับอะไรซ่อนไว้บนห้องนอนหรือเปล่าวะ?”คำถามของกวินทำเอาเพทายเสียวสันหลังวาบ ภาพขุนนางหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงวอร์มที่กำลังนั่งรออยู

  • ดวงใจขุนเดช   ตอนที่ 4: เสื้อผ้าใหม่และข้อตกลง

    หลังจากเสียงฝีเท้าของเพื่อนทั้งสองคนเงียบหายลงไปข้างล่าง ความเงียบกริบก็กลับคืนมาสู่ห้องนอนอีกครั้ง เพทายหันกลับมามอง ‘ขุนหลวงวรเดช’ ที่ยังคงยืนกอดอกนิ่ง แววตาคู่คมกริบนั้นจ้องมองตรงมาคล้ายกำลังประเมินสถานการณ์ แม้จะอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่หลุดโลกที่สุด แต่ขุนนางหนุ่มจากอดีตก็ยังคงรักษาท่าทีสง่างามและเยือกเย็นไว้ได้อย่างน่าอัศจรรย์“เมื่อครู่... เจ้าปดสหายของเจ้าทำไมรึ?” ขุนหลวงวรเดชเอ่ยถาม น้ำเสียงทุ้มเรียบแฝงความสงสัย “แล้วเหตุใดฉันต้องติดอยู่ที่นี่กับเจ้า และห้ามไปไหน”“ถ้าผมไม่โกหก แล้วปล่อยให้พวกนั้นเปิดประตูเข้ามาเห็นคุณในชุดราชปะแตนเต็มยศ ยืนอยู่กลางห้องนอนของผมในยุคนี้ เรื่องใหญ่วินาศสันตะโรแน่ครับ” เพทายถอนหายใจพลางเดินเข้าไปใกล้ “และที่บอกว่าห้ามไปไหน เพราะข้างนอกนั่นไม่ใช่เมืองบางกอกอย่างที่คุณเคยรู้จัก ขืนคุณเดินดุ่มๆ ออกไปทั้งชุดนี้ คนเขาจะหาว่าคุณเป็นคนบ้า จับคุณส่งโรงพยาบาลแน่”“งั้นเดี๋ยวผมเรียกขุนหลวงว่า คุณเดชล่ะกันนะคับ ส่วนผมชื่อ เพทาย เป็นเจ้าของที่นี่และห้องนี้ ครับ”ขุนเดชขมวดคิ้วแน่น ชายหนุ่มก้าวไปที่หน้าต่างอีกครั้งเพื่อเพ่งมอง “ตึกสูงเทียมฟ้าเหล่านั้น... รถกล(รถย

  • ดวงใจขุนเดช   ตอนที่ 3: แขกแปลกหน้าจากกาลเวลา

    ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องนอนสี่เหลี่ยมในทันที มีเพียงแสงสีแดงวับแวมจากหัวแหวนของทั้งคู่ที่ยังคงทอประกายสะท้อนเข้าหากัน เพทายกะพริบตาถี่ๆ เพื่อเรียกสติ ชายหนุ่มเจ้าของร้านจิวเวลรี่ยุคปัจจุบันไม่ได้มีอาการสับสนหรือหวาดกลัวจนสติหลุด เขายังคงยืนนิ่ง ทว่าดวงตาหวานจับจ้องไปยังชายในชุดราชปะแตนตรงหน้าด้วยความอัศจรรย์ใจ“คุณ... เป็นใครครับ? แล้วเข้ามาในห้องนอนของผมได้ยังไง” เพทายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด แม้ในหัวจะเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามร้อยแปดชายหนุ่มผู้มาเยือนจากอดีตไม่ได้ตอบในทันที เขาละสายตาจากแหวนบนนิ้วของเพทาย แล้วกวาดมองไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง คิ้วหนาขมวดม้วนเมื่อเห็นเฟอร์นิเจอร์รูปทรงแปลกตา เครื่องปรับอากาศที่ติดอยู่บนผนัง รวมถึงโคมไฟดีไซน์โมเดิร์น ทุกอย่างรอบตัวมันช่างดูประหลาดและผิดแผกไปจากเรือนไม้สักที่เขาเคยอาศัยอยู่โดยสิ้นเชิง“ฉันชื่อ ขุนหลวงวรเดช” ชายหนุ่มลึกลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความทรงอำนาจ แววตาคมกริบยามนี้ฉายแววสับสนอย่างปิดไม่มิด เขายกมือขึ้นกุมขมับเบาๆ เพราะอาการมึนงงจากการข้ามมิติเวลายังคงหลงเหลืออยู่ “เมื่อครู่ฉันยังอยู่ในห้องทำ

  • ดวงใจขุนเดช   ตอนที่ 2: ม่านเวลาสีหมึก

    5วันผ่านไปไวราวกับโกหก แต่สำหรับเพทาย มันคือ5วันที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างถึงที่สุดชายหนุ่มก้มลงมองนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองครั้งที่ร้อยของวัน แหวนหัวพลอยสีแดงโบราณยังคงติดแน่นอยู่บนผิวหนังของเขาราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย เพทายพยายามทุกวิถีทาง ทั้งใช้น้ำสบู่หรือน้ำมันมะพร้าว ทว่ามันกลับไม่ขยับเลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียว แต่สิ่งที่ทำให้นักอัญมณีศาสตร์อย่างเขาใจเต้นรัว คือทุกครั้งที่เขาจ้องมองลึกเข้าไปในใจกลางพลอยแดงเม็ดนี้ เขาจะรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจางๆ ราวกับมันกำลังตอบรับอะไรบางอย่างที่กำลังจะมาถึงบ่ายวันนั้น บรรยากาศด้านนอกร้านจิวเวลรี่เปลี่ยนเป็นสีสลัวลาง ทั่วทั้งเมืองตกอยู่ในความตื่นเต้นกับปรากฏการณ์สุริยุปราคาเต็มดวงที่กำลังจะเกิดขึ้น กวินและก้องภพแวะมาหาเพทายที่ร้านและชวนออกไปดูปรากฏการณ์บนดาดฟ้า ทว่าในเวลานั้นเอง เพทายกลับรู้สึกว่าแหวนบนนิ้วมือของเขาเริ่มอุ่นวาบขึ้นมาดื้อๆ และส่องประกายเรืองรองจางๆ จนกลัวว่าเพื่อนทั้งสองจะสังเกตเห็น“พวกแกออกไปดูบนดาดฟ้ากันก่อนเลย ฉันขอขึ้นไปเอาของบนห้องแป๊บนึง เดี๋ยวตามออกไป” เพทายบอกปัดยิ้มๆ เพื่อหาทางปลีกตัวชายหนุ่มรีบเดินขึ้นบันไดไปยังห

  • ดวงใจขุนเดช   ตอนที่ 1: แหวนพลอยสีแดง

    ​แสงไฟวอร์มไลท์ภายในร้าน ‘เพทาย จิวเวลรี่’ ตกกระทบลงบนตู้กระจกนิรภัย เผยให้เห็นประกายระยิบระยับของอัญมณีหลากชนิดที่ถูกเจียระไนอย่างประณีต ‘เพทาย’ ชายหนุ่มเจ้าของร้านวัยยี่สิบกว่าๆ ในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อเรียบร้อย กำลังใช้กล้องขยายสำหรับส่องพลอย (Loupe) แนบกับดวงตาเพื่อตรวจเช็กความสะอาดของทับทิมตรงหน้าด้วยความตั้งใจ​ใบหน้าหวานติดจะนิ่งเฉยแต่มีเสน่ห์ดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อใช้สมาธิ ก่อนจะละสายตาออกมาแล้วถอนหายใจยาว​“สวย... แต่วันนี้ฝีมือเจียระไนอย่างประณีตมาก” เพทายพึมพำกับตัวเอง​เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณว่ามีผู้มาเยือน เพทายเงยหน้าขึ้นเตรียมส่งยิ้มต้อนรับลูกค้า แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใคร ใบหน้าหวานก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มละมุนทันที​“อ้าว กวิน ก้องภพ มาทำอะไรกันแต่หัววันเนี่ย?”​‘กวิน’ ชายหนุ่มท่าทางภูมิฐานสะอาดสะอ้านเดินนำเข้ามาคนแรก ในมือมีแก้วกาแฟเจ้าประจำของเพทายติดมือมาด้วย สายตาของกวินที่มองเพทายเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้มากกว่าคำว่าเพื่อน ทว่าเพทายกลับมองข้ามมันไปเหมือนทุกครั้ง ขณะที่ ‘ก้องภพ’ เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มเดินตา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status