16

“ว่ามา”

                “เขากับเพื่อนแวะไปเที่ยว แล้วบังเอิญได้เจอกันที่รีสอร์ตของผม เรื่องมันมีเท่านั้นแหละ นี่เล่นใส่สีตีไข่เพิ่มจนผมงงเรื่องของผมเองเลยเนี่ย”

                “แค่เนี้ย?”

                “ก็แค่เนี้ย” ธรณ์ยักไหล่เบา ๆ คว้าแก้วมาดื่มบ้าง

                “แจ็คมันไม่ใช่คนโกหกนะ ทำไมมันพูดไม่ตรงกันเลยวะ”

                “มันคงไม่รู้มั้งครับ แจ็คมันก็พูดไปตามที่มันอยากให้เป็น”

                “เขาเลือกทางนั้นแล้วก็ควรตัดใจ ไม่ใช่รอว่าเมื่อไรจะเลิกกับผัว กูจะได้เสียบ” พี่ชายคนโตแห่งอัศวหาญญ์วรกุลใช้ยาแรงกับน้องทันที

ธรณ์หน้าเครียดลงอีก ไม่พูดเล่นหัวอย่างทุกที 

                “เงียบนี่ คือมันไม่ได้จะยอมตัดใจนะครับเฮีย ผมว่ามันรอให้ทางนั้นเลิกกับผัวก่อนจริง ๆ นั่นแหละ แล้วก็กะจะไปช้อนเก็บคืนมา”

                “รักอะไรกันนักหนาวะ ไหนบอกพี่สิ” นิรันดร์ขยับมาโอบไหล่ น้ำเสียงลดความกระด้างลง เพราะแววตาหมอง ๆ ของน้องชายนั่นเองเป็นเหตุแห่งความปรานีในครั้งนี้

                “ช่างผมเถอะ”

                ธรณ์ปัด ไม่อยากพูดถึง ไอลดาเป็นรักที่ยังฝังใจ ใช่ ที่เขายังคิดถึงเธออยู่ แต่ก็ไม่ได้คิดแย่ถึงขนาดนั้น แล้วก็ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากใครเพื่อจะทำให้ใจนี้ลืมไอลดาไปให้ได้ ความรักสำหรับธรณ์เป็นเรื่องสวยงามลึกซึ้ง ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้จับมือกันเดินไปข้างหน้าอย่างที่วาดฝันไว้ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องลืมเลือนกันไปนี่นา 

นิรันดร์ พี่ชายคนโตมองธรณ์อยู่อึดใจก็ขยับไปนั่งลงใกล้ ๆ ชวนคุยเรื่องอื่นต่อจากนั้นเป็นนาน นักรบ น้องชายคนสุดท้องก็เดินหน้าตาเคร่งเครียดเข้ามานั่งร่วมโต๊ะด้วย ในตอนที่เกือบจะล่วงเข้าวันใหม่ไปแล้ว

“อย่าบอกนะว่าถูกใจผู้ชายบ้านอัศวหาญญ์วรกุลเข้าแล้วน่ะ” เสียงถามของเพื่อนร่วมโต๊ะดังขัดขึ้น เชอรีนละสายตามามองที่คนถาม แทนการยืนยันด้วยเสียงว่าใช่

“คนไหน ชี้มาเร็ว”

“คนนั้น” เชอรีนส่งสายตาไปยังธรณ์ เพื่อนในกลุ่มมองตามแล้วก็ทำหน้าแหยง ๆ ไม่ใช่ว่าไม่น่าสน ในบรรดาทั้งหมดนั่น ธรณ์ดูใจดีที่สุดแล้ว ดูเข้าหาได้ง่ายกว่าพี่ ๆ และน้องชายของเขา แล้วยังมีคนยืนยันว่ากล้ามเขาสวย แน่น และน่าซบไม่น้อย ยิ่งผสมกับใบหน้าหล่อตี๋เป็นที่นิยม ธรณ์ไม่ได้ขี้เหร่ไปกว่าใครเลยสักคน ดูเด่นที่สุดในร้านด้วยซ้ำไป

แต่พวกเธอก็ยังไม่เคยมีโอกาสสักที เห็นแบบนั้นธรณ์เลือกมากอยู่ไม่น้อย เขาไม่ใช่ผู้ชายประเภทคว้าใครได้ก็จับโยนขึ้นเตียงหมด จึงรีบเตือนเชอรีนด้วยความหวังดี

“ที่จริงก็น่าสนอยู่หรอกนะ พี่ธรณ์น่ะ แต่บอกไว้ก่อนว่าอาจยากหน่อย ฮีคั่วไม่สุกง่าย ๆ นะคนนี้”

“วาย” เชอรีนถามทั้งที่ตายังมองหนุ่ม ๆ กลุ่มนั้นอยู่

“ที่จริงน่ะ ฮีมีเจ้าของหัวใจแล้ว แต่มาเฮิร์ตเพราะแม่นั่นหลงผิดไปจับผู้ชายที่คิดว่ารวยกว่า ฉันละอยากสมน้ำหน้านัก นึกว่าตัวเองฉลาด ทิ้งพี่ธรณ์ไปเอานังพี่เอส ใครว่าพี่ธรณ์มีไม่เท่าคนอื่น ฮีลงทุนที่ต่างประเทศหมดเลยจ้า แล้วก็ชอบทำตัวติดดิน ใคร ๆ ก็เลยพากันคิดว่าแกโลโซที่สุดในบรรดาอัศวหาญญ์วรกุล แต่ฉันว่านะพี่ธรณ์เนี่ยแหละรวยตัวพ่อเลย”

เชอรีนพยักหน้าอย่างเห็นพ้องด้วย พร้อมกับยอมรับอย่างไม่คิดปิดบัง “ฉันชอบผู้ชายแบบนี้”

ชายหนุ่มหน้าตาดี ยิ้มง่าย สไตล์โคเรีย แถมยังมีบาดแผลในใจ ที่ยังไม่พร้อมเปิดพื้นที่ต้อนรับใครเลยสักคน ท้าทายพวกชอบเล่นเกมความรักไม่น้อยทีเดียว

เชอรีนมองทางชายหนุ่มด้วยสายตาหมายมาด

“ฟังก่อน” เพื่อนสาวร้องห้ามล้อเพลงนักร้องสาวฮิปฮอปคนดัง

คราวนี้คนอยากลองของหันมาสบตาเพื่อน ถามอย่างต้องการข้อมูลของชายที่ตนสนใจเพิ่มเติม “ว่ามา”

“ตั้งแต่แม่นั่นทิ้งฮีไป ก็มีแต่คนอยากเข้าไปดามหัวใจให้ฮีทั้งนั้น แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นใครสักคนที่จะเข้าไปแทนที่ตรงนั้นได้เลย มีก็แบบผูกปิ่นโตที่ฮีกินเงียบ ๆ ไม่ได้มูมมามนะยะ สะอาดจะตาย”

“เรียลลี? แบบนี้ก็ยิ่งน่าสนใจน่ะสิ”

เชอรีนเอื้อมมือยกแก้วขึ้นจิบ แล้วมองภาพในจอที่เพื่อนเปิดให้ดู อย่างสนอกสนใจ

“นี่ไงประวัติของพี่ธรณ์ เผื่ออยากรู้อะไรเพิ่ม”

สาวหัวนอกอมยิ้มเมื่อดูภาพและอ่านอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ในนั้น ก่อนเลื่อนสายตาไปมองที่ธรณ์อีกครั้ง ผู้ชายคนนี้ถูกใจเธอมากทีเดียว

เชอรีนเป็นพวกมั่นใจตัวเองในระดับสูงมากคนหนึ่ง หญิงสาวรักความท้าทาย ชอบนักกับการดึงความสนใจคนคนหนึ่ง ยิ่งเป็นผู้ชายที่ใครต่อใครบอกต่อกันว่าเขายาก และไม่คิดเปิดรับใครใหม่ เธอก็ยิ่งชอบ ยิ่งอยากได้ อยากเป็นเจ้าของเขามากขึ้นเท่านั้น

ธรณ์หอบของฝากมาที่บ้านแจ็คในวันรุ่งขึ้น เพื่อมาโวยใส่มัน ค่าที่เอาเรื่องเขาไปคุยให้พี่และน้องของเขาฟัง ธรณ์ไม่ใส่ใจชื่อเสียงของตัวเองเท่าไรนักหรอก ห่วงก็แต่ไอลดาที่ถูกคนเอาไปพูดในแง่ไม่ดี แล้วถึงได้รู้ว่าคุณป้าวิราสินีของแจ็คที่เขารักและเคารพกำลังถลำลึกไปกับสมาคมแปลกประหลาดอยู่

“แม่บ่นว่าไม่ยอมกลับบ้านเลย เห็นเซ็นเบิกเงินสดไปให้ทางนั้นด้วยนะเว้ย” แจ็คบ่นต่อหลังจากเล่าเรื่องของป้าตนเองให้ธรณ์ฟัง

ธรณ์นิ่ง ถามกลับอย่างที่ไม่อยากเชื่อเท่าไรนัก

“ทำไมคุณป้าท่านถึงได้เชื่อคนพวกนั้นง่าย ๆ วะ”

                “ฟังจากที่แม่เล่า พวกนี้มันจะเอาคนรู้จักมาชวน กูว่านะน่าจะคล้ายกับเอาเหยื่อมาตกมาล่อก่อน อย่างของคุณป้า มันเอาหัวหน้าเก่ามาชวนคุยเลยนะ แม่ว่ามารุมมาล้อมกันเป็นกลุ่ม แล้วอย่างคุณป้าแกเป็นสาวโสด ลูกไม่มี ผัวก็ไม่มี เจอคนรู้จักนับหน้าถือตากันชวนไป แกคนชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้วด้วย จะเหลือหรือวะ บอกแม่กูว่าจะลองไปดูหน่อย สุดท้ายหายเงียบเลย แถมยังขนเงินไปให้เขาจนหมดบัญชีแล้วมั้งนั่น”

ธรณ์ฟังเรื่องราวจากปากเพื่อน ก็ค่อยถามต่อ

“อยู่แถวไหน เคยลองแวะไปดูบ้างหรือยัง”

“ไปมาแล้ว กูเนี่ยแหละไปตามถึงที่เลย”

แจ็คหยิบโทรศัพท์ออกมาไถหน้าจอให้ดู แล้วส่งข้อมูลคร่าว ๆ ไปในช่องทางติดต่อของธรณ์

‘ละเลิกกิเลส กลับคืนสู่ธรรมชาติ เป็นผู้ให้ที่แท้จริง ขอเชิญร่วมเป็นส่วนหนึ่งกับเรา’

แววตาของธรณ์เป็นประกายขึ้นในเสี้ยววินาทีขณะอ่านข้อความชวนเชื่อนั่น เงยหน้าขึ้นมองเพื่อน ถามพร้อมกับหัวเราะตบท้าย “นี่มันลัทธิอะไรวะ อ่านแล้วปลอมฉิบหายเลย”

“กูก็ไม่รู้ หาข้อมูลเพิ่มก็ไม่มีใครพูดถึงเท่าไรเลย แต่เห็นมีข่าวออกแล้วนะ กูว่าคงมีคนที่โดนหลอกหลายคน เลยเอาไปพูด จนเริ่มมีข่าวออกนี่แหละ”

ธรณ์พยักหน้าเบา ๆ ตอบรับ “กูจะลองแวะไปดู มึงไปด้วยกันสิวะแจ็ค”

“กูด่ามันเปิงมารอบหนึ่งแล้ว ป้าออกมาเห็นกูพอดีท่านต่อว่าซะกูเสียเลย บอกว่าอย่ายุ่งเรื่องของป้า รอบนี้มึงลองไปดูหน่อยไหม บางทีป้ากูเขาอาจจะเชื่อมึง”

“ป้าเขาไม่ให้มึงไปอีก มึงก็ไม่ไปง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือวะ ไม่ห่วงป้ามึงเลยหรือยังไง กูไม่ใช่หลานแท้ ๆ ยังห่วงท่านเลย” ธรณ์อดบ่นให้เพื่อนไม่ได้

แจ็คพ่นลมหายใจออกเสียงดัง “ป้ากูกับแม่กู เขารักมึงมากกว่ากูอีกนะธรณ์ แบบนี้ไง กูก็เลยฝากความหวังไว้ที่มึงอีกคน น่านะ มึงไปดูป้าให้หน่อย”

ธรณ์มองออกไปที่สวนด้านนอก ยังบ้านหลังเล็กในบริเวณเดียวกันที่ปิดเงียบ ฟันธงได้เลยว่าป้าของแจ็คกำลังถูกแก๊งต้มตุ๋นหลอกเอาเงิน

“คนพวกนี้แม่งทำนาบนหลังคนนี่หว่า แค่ฟังมึงเล่าก็รู้แล้วว่าเป็นพวกแก๊งต้มตุ๋น หลอกเอาเงินคนจิตอ่อน”

แจ็คพยักหน้าตามเพราะเห็นด้วย ถามอย่างสนใจ “แล้วคุณมึงจะแวบไปดูวันไหนวะ เผื่อกูเปลี่ยนใจ จะได้ไปด้วย คราวนี้จะเอาปืนไปยิงหัวแม่งเลย รำคาญพูดกับคนพวกนั้นว่ะ ทำท่าเป็นพวกผู้ดีมีอารยะ เหน็บกูด้วยว่ากูหยาบ กักขฬะ”

ธรณ์หัวเราะก๊ากออกมาแล้วว่า “อย่างน้อย ๆ พวกนั้นก็เชื่อถือได้อยู่นี่หว่า เรื่องที่บอกว่ามึงหยาบแล้วก็กักขฬะด้วยน่ะ”