6 รอพี่หย่ากับเมียก่อน

หลังจากผู้ว่าอำพลเอ่ยทักทายกับคนอื่นๆ เสร็จ อีกฝ่ายก็พุ่งเป้ามาที่เสี่ยหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลของจังหวัดในทันที แววตาที่ผู้ว่าอำพลกำลังสื่อออกมา ปกรณ์ชัยจับทางได้ในทันทีว่าอีกฝ่าย ไม่ได้แค่ต้องการทักทายตนเหมือนแขกคนอื่นทั่วไปเป็นแน่

“ผู้ว่ามีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” ปกรณ์ชัยเลิกคิ้วถามสีหน้าใคร่รู้ หน้าตาแบบนี้หากไม่ต้องการกู้เงิน คงอยากเกี่ยวดองด้วย

“เสี่ยรีบกลับไหมครับ อยู่คุยกับผมต่ออีกสักพักได้มั้ย?” ผู้ว่าอำพลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบคนมีมาดผู้ใหญ่ แต่ลึกลงไปแฝงการเชื้อเชิญที่ไม่อาจปฏิเสธได้ตามมารยาท ของคนเด็กกว่าเช่นกัน

“เป็นตอนนี้เลยมั้ยครับ ผมอยากออกไปเดินยืดเส้นยืดสายพอดี ” เพราะก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะคุยกับตนเรื่องอะไร

หากอีกฝ่ายอยากกู้เงินเขาก็ไม่ขัด จัดให้ได้ตลอด

“งั้นเชิญที่ห้องรับรองในบ้านผมตอนนี้เลยครับ แต่ขอเป็นแค่เสี่ยคนเดียว” คำพูดของผู้ว่าอำพล ทำเอาหญิงสาวข้างกายเสี่ยหนุ่ม เผลอกระชับแขนกับลำแขนเขาแน่นขึ้นเล็กน้อย ทำให้ปกรณ์ชัยหันมาเอ่ยกับเธอ

“รออยู่นี่ก่อน”

ดวงตาเธอมีแววลังเลเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบรับคำสั่ง

“ค่ะเสี่ย”

เสี่ยปกรณ์ชัยลุกขึ้นเต็มความสูงจัดชุดสูทสีเข้มเข้าที่ แต่สายตาที่กวาดมองทั่วโต๊ะยังคงเฉียบคมเหมือนเตือนเงียบ ๆ ว่าเรื่องที่คุยกันไปก่อนหน้ามันยังไม่จบ เพียงแต่เก็บไว้รอต่อภายหลัง

ผู้ว่าผายมือเชิญนำทาง ก่อนทั้งสองจะเดินเคียงข้างกันเข้าไปในบ้าน โดยมีคนสนิทของเสี่ยปกรณ์ชัย คอยเดินตามหลังดูแลความปลอดภัยให้ห่างๆ

ทันทีที่เดินเข้ามาถึงห้องรับรองของบ้าน ปกรณ์ชัยรีบกวาดตามองสถานที่ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นอย่างดี ราวกับมีแผนการล่วงหน้าเอาไว้แล้ว

“เชิญนั่งครับเสี่ย” ผู้ว่าอำพลเอ่ยเชื้อเชิญ แต่ไม่ทันที่ปกรณ์ชัยจะได้นั่งลงยังเก้าอี้ ร่างระหงในชุดราตรีสีขาวมุก ก็เปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมกับขวดไวน์ในมือ

ปกรณ์ชัยเลิกคิ้วมองชายวัยกลางคนด้วยแววตามีคำถาม ทำให้อีกฝ่ายรีบแนะนำหญิงสาวให้เสี่ยหนุ่มได้รู้จัก

“นี่ ขวัญใจ ลูกสาวผมเองครับ” ประโยคแรกเอ่ยกับปกรณ์ชัย ก่อนจะหันไปหาลูกสาวตนเอง “ขวัญนี่เสี่ยปกรณ์ชัย ไหว้เสี่ยซะสิ”

“สวัสดีค่ะ น้องขวัญขอเรียกว่าพี่ปกรณ์ได้มั้ยคะ”

“ครับ ตามสะดวกเลย” ปกรณ์ชัยเอ่ยตอบด้วยสีหน้าท่าทางใจดี ทำเอาขวัญใจที่เห็นเช่นนั้นแทบจะดีใจจนเนื้อเต้น

ขวัญใจยิ้มหวานจนแก้มแทบปริ ก่อนจะเดินอ้อมมานั่งลงข้าง ๆ โต๊ะรับรอง ผู้ว่าอำพลมองภาพนั้นด้วยสายตาพึงพอใจ ที่ลูกสาวเริ่มเดินตามเกมที่วางไว้ได้ถูกใจคนเป็นพ่อจริงๆ

ปกรณ์ชัยนั่งลงยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามผู้ว่า แววตาคมเข้มกวาดประเมินหญิงสาวในชุดราตรีตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง

ขวัญใจรีบยกขวดไวน์ขึ้น โค้งตัวเล็กน้อยเพื่อเข้าใกล้เขาระหว่างรินไวน์ให้ ทุกท่วงท่าเต็มไปด้วยจริตยั่วยวน

“วันนี้คุณพ่อบอกว่าพี่ปกรณ์จะมาร่วมงานด้วย ขวัญเลยเลือกไวน์ตัวนี้มาเพื่อรอต้อนรับด้วยเองเลย ไม่รู้ว่าพี่ปกรณ์จะชอบหรือเปล่ายังไงลองชิมดูนะคะ ” เสียงหวานเอ่ยพูด หางเสียงลากยาวอย่างจงใจให้ตัวเองดูน่ารัก

เสี่ยหนุ่มผุดรอยยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย รู้สึกตลกกับน้ำเสียงที่สวนทางกับกิริยาที่เจ้าหล่อนแสดงออกมาให้เห็น

“ ผมดื่มได้หมดครับ”

ผู้ว่าอำพลหลุดหัวเราะออกมากับบทสนทนาของทั้งสอง ด้วยความถูกอกถูกใจนัก ความเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมาในหัวชายวัยกลางคน

“ อยู่คุยเป็นเพื่อนเสี่ยไปก่อนนะลูก เดี๋ยวพ่อขอไปดูงานเลี้ยงข้างนอกต่อหน่อย ทิ้งแขกมานานแบบนี้มันจะดูไม่ดี ”

“ค่ะคุณพ่อ”

ชายวัยกลางคนรีบชิงเดินออกจากห้องไปทันที ราวกับตั้งใจเปิดทางให้ลูกสาวและเสี่ยหนุ่มใช้เวลาอยู่ด้วยกันในพื้นที่ส่วนตัวกันลำพัง

“หึ ! ” ปกรณ์ชัยยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ มุมปากผุดรอยยิ้มเย้ยหยันอย่างรู้ทัน ทันทีที่ประตูปิดลง ความเงียบก็เข้ามาปกคลุมไปทั่วทั้งห้องรับรองอีกครั้ง

ขวัญใจค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้เสี่ยหนุ่มทีละนิด ราวกับแมวสาวพร้อมตะปบเหยื่อ

“ผมว่าเราออกไปข้างนอกดีกว่ามั้ย อยู่ด้วยกันลำพังในนี้คงไม่เหมาะ ” หากหย่ากับเมียเมื่อไหร่ ปกรณ์คงไม่ยับยั้งชั่งใจแสร้งเป็นสุภาพบุรุษเหมือนตอนนี้

“พี่กรณ์ไม่ชอบอยู่กับขวัญเหรอคะ” ขวัญใจเอ่ยถามด้วยสีหน้าแล้วแววตาที่ออดอ้อนจนดูน่าสงสาร

ปกรณ์ชัยยกปลายนิ้วเชยคางเธอขึ้น กดให้ดวงตาของเธอประสานกับแววตาเจ้าเล่ห์ของเขาพลางยกยิ้มมุมปาก  สนุกกับการยั่วเธอกลับไม่ต่างกัน

“รอผมหย่ากับเมียก่อนนะ ตอนนี้ผมยังให้คำตอบคุณขวัญใจไม่ได้ ว่าชอบหรือไม่ชอบ ” ปกรณ์ชัยไม่ขอเสี่ยงเอาทรัพย์สินที่หาได้มาอย่างยากลำบาก ไปแลกกับอารมณ์ชั่ววูบของตนเอง พ่อแม่เขาฉลาดที่ตั้งกฎเหล็กมากระชากสติเขา ให้รู้จักผิดชอบชั่วดีเมื่อมีภรรยาแล้ว

ว่าต่อให้จะเป็นคนเจ้าชู้รักสนุกมากแค่ไหน จะต้องไม่นอกกายนอกใจตอนมีเมีย

ขวัญใจเหมือนถูกกระชากลมหายใจออกจากอกไปชั่วขณะ สมองว่างเปล่าเหมือนถูกค้อนหนักทุบเข้าเต็มๆ เมื่อรู้ว่าผู้ชายที่ตนกำลังหมายปองเขามีเมียแล้ว

“ขะ ขวัญ.... ขวัญเข้าใจค่ะ ”

“ขอบคุณครับที่เข้าใจ”

ปกรณ์ชัยค่อย ๆ ปล่อยคางเธอ ก่อนขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อเตรียมตัวออกจากห้อง แต่ไม่ทันที่ร่างสูงจะก้าวพ้นประตู

เสียงหวานก็เอ่ยขึ้นตามหลังมา

“ขวัญจะรอนะคะพี่ปกรณ์…”

ปกรณ์ชัยหันมาส่งยิ้มให้ขวัญใจ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องไร้คำพูดสานต่อ.....

ขวัญใจที่เห็นเช่นนั้นรีบหยิบมือถือตัวเอง  ขึ้นมาค้นหาข้อมูลทันที  ว่าเมียของอีกฝ่ายคือใคร ซึ่งไม่มีปรากฏให้เธอเห็นเลย สุดท้ายเธอต้องหันไปพึงคนของพ่อให้สืบข้อมูลให้ต่อ....