Share

2 มันอิจฉา

last update Last Updated: 2025-12-25 10:24:21

2

มันอิจฉา 

“หวานกันเลยนะ” โอโซนว่าแล้วหมุนขวด มันหมุนอย่างแรงก่อนจะหยุดที่มะลิ

“อ่า น้องมะลิคนสวยพี่มีเรื่องจะถาม”

“ค่ะ” หล่อนพยักหน้า รับแก้วเหล้าที่โอโซนเทมาให้ แล้วถือไว้ในมือ

“น้องมีแฟนหรือยัง?”

“ยังค่ะ”

“หูย พี่สนใจน้องมะลินะ” ลูกหมีรีบออกตัว

“แล้วน้องมะลิเคยแอบรักใครบ้างไหม?”

“เอ่อ…”

“ขอความจริง ห้ามโกหกเด็ดขาด” ลูกหมูส่งสายตากดดัน เกมส์ที่ทุกคนกำลังเล่น คือการถามแล้วตอบตามความจริง

“เอ่อ…” ริมฝีปากบางเล็กขบเม้มเบา ๆ ก้มหน้ามองแก้วเหล้าในมือตัวเอง ก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปาก “ไม่มีค่ะ”

“นี่ พี่ลูกหมู ยัยมะลิไม่เคยมีแฟนเลย ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีใครจีบนาง แต่นางไม่สนใจที่จะคบใครเลยต่างหาก” พวงชมพูจีบปากจีบคอพูด หล่อนเริ่มเมา เริ่มพูดเสียงดังขึ้น “ชมพูอยากให้น้องมีแฟนมาก ๆ เลยค่ะ ชมพูอยากแต่งงาน มีลูก เลี้ยงลูกไปพร้อมกับน้อง มีลูกได้เลี้ยงด้วยกันเข้าโรงเรียนด้วยกันมันคงจะมีความสุขมาก ๆ เลยค่ะ”

“พี่ลูกหมูคนนี้ ชอบน้องมะลิ รับรักพี่เหอะ พี่จะได้สานฝันให้พี่สาวมะลิ รับรักพี่นะ”

“พี่ลูกหมูพูดอะไรก็ไม่รู้ เห็นมะลิขี้เหร่แบบนี้ มะลิก็เลือกนะคะ”

“อ้าก ใจร้ายที่สุด ใจกูแตกสลายมาก ไอ้โอโซน” ลูกหมูจับหน้าอกของตัวเอง

“งั้นกูจีบเอง กูพร้อมมาก”

“พูดอะไรกันก็ไม่รู้” มะลิหน้าแดง ไม่ได้อยากจะสานสัมพันธ์ด้วยสักนิด แต่คนพวกนี้ก็พูดไม่หยุด

“ฮ่า ๆ ชอบก็จีบสิคะ จีบน้องชมพูให้ติด” พวงชมพูหัวเราะร่วน แล้วดึงแก้มน้องสาวเบา ๆ หล่อนรักน้องสาวมาก ที่พูดไม่ได้อยากทำให้อับอายแต่อย่างใด แต่ที่พูดเพราะต้องการเย้าแหย่น้องสาวก็เท่านั้น

“พี่พร้อมจีบ”

“กูก็พร้อม กูพร้อมกว่ามึงอีก” ลูกหมูผลักศีรษะโอโซนแรง ๆ

“นี่กะจะตีกันแย่งสาวเลยเหรอ?” ชาวีหัวเราะ

“ใช่ มะลิต้องรักกู”

“รักกูต่างหาก”

“ฝันไปเถอะค่ะ มะลิไม่รักพวกพี่หรอก” มะลิพูดแล้วหัวเราะกลบเกลื่อนความไม่ชอบใจ

“ใจกูแตกสลายมากไอ้โอโซน”

“ไอ้นรก”

“ฮ่า ๆ” ทุกคนหัวเราะร่วน พูดคุยกันหลายอย่าง แก้วแล้วแก้วเล่าที่พวงชมพูดื่ม หล่อนเมาจนแทบจะทรงกายไม่อยู่ ส่วนมะลิก็แค่ตึง ๆ เพราะดื่มไม่กี่แก้ว ชาวีชงเหล้าให้หล่อนค่อนข้างอ่อน ทำให้หล่อนไม่ได้เมามายเหมือนคนอื่น

“เสียงนกกรงหัวจุกมันริก….” ลูกหมูร้องเพลงดังในติ๊กต๊อก ย้ายสถานที่ไปดื่มข้างชายหาด โอโซนที่กำลังหัวทิ่มไปกับโต๊ะ แต่ล่ะคนเมาหนักมาก ชาวีนี่ถึงขั้นลุกไปอ้วกแล้วกลับมานั่งดื่มเหล้าต่อ มีเพียงแค่มะลิคนเดียวเท่านั้น ที่ยังมีสติ ไม่ได้เมามายนอนกลิ้งไปกับพื้นทราย

“โลกมันหมุนมากเลย ชมพูจ๋า พี่รักชมพูนะ” ชาวีพูดเบา ๆ

“เมาหนักกันมากเลย มะลิพาพี่ชมพูไปนอนก่อน” พันทิวาพูดขึ้น ดีที่หล่อนมาดูเด็ก ๆ ดื่มกัน ไม่อย่างนั้นคงนอนเกลื่อนหาดกันแน่

“ค่ะ” มะลิพยักหน้า ประคองพี่สาวให้ลุกขึ้น

“ชมพูววว ปายได้ค่ะ ม่ายต้องประคอง”

“ดีที่ลูกไม่เมา ไม่งั้นแย่แน่ ๆ” พันทิวาส่ายหัวเบา ๆ ให้ลูกสาวคนเล็กประคองลูกสาวคนโตลุกขึ้นเดินไปที่บังกะโล อย่างทุลักทุเล ที่จริงสองพี่น้องนิสัยต่างกันมาก พวงชมพูน่ารักเก่งไปแทบทุกอย่าง หล่อนไม่ห่วงเลยเพราะพวงชมพูเก่งฉลาด เอาตัวรอดได้

 คนที่ห่วงที่สุดเห็นทีจะเป็นมะลิ รายนั้นซื่อบื้อ ติดพี่สาวแจ ถ้าพี่สาวแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว มะลิน่าจะเคว้งไม่น้อย เพราะตัวติดพี่สาวตลอด

พวงชมพูนอนหลับอยู่บนเตียงนุ่ม เสียงกรนในลำคอบ่งบอกว่ายามนี้หญิงสาวได้หลับเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เป็นที่เรียบร้อย และที่สำคัญกว่าจะตื่นก็คงเช้า

มะลิมองพี่สาวก่อนจะหันไปมองที่หน้าต่าง ชาวีถูกหิ้วปีกมาพักบังกะโลใกล้ ๆ หล่อน ส่วนคนอื่น ๆ ถูกหามเข้าที่พักกันหมดแล้ว ชาวีพักอยู่ที่ห้องพักเพียงคนเดียว เขาเลือกที่จะพักคนเดียว คงเพราะอยากมีพี่สาวหล่อนไปสวีทด้วย แต่ทุกอย่างคงพังหมด เพราะทุกคนเมาหนัก

มะลินิ่งอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเดินไปที่บังกะโลของชาวี หล่อนเห็นเขาอาเจียนหนัก หล่อนกลัวว่าเขาจะนอนจมอ้วกตัวเอง หล่อนอยากดูแล เเม้จะเป็นเพียงเงาของพี่สาว หล่อนก็ยินดี

แต่ถ้าเป็นไปได้ หล่อนก็แอบหวัง ว่าคนที่อยู่ข้างกายชาวี จะเป็นเธอ…

มือเรียวเล็กเปิดประตูที่พักอย่างเบามือ ชาวีนอนอยู่บนเตียงสภาพดูไม่ได้ เธอชั่งใจอยู่นานก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูเบา ๆ  

“ชมพู” ชาวีครางเสียงแผ่ว มะลิที่กำลังหยิบกะละมังใบเล็กมาเปิดน้ำใส่ได้แต่พรูลมหายใจออกมา ในหัวใจของผู้ชายที่เธอแอบรัก ก็คงจะมีแต่พี่สาวของเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่มีทางที่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอจะแทรกซึมเข้าไปอยู่ในหัวใจของเขาได้ 

พวงชมพูเป็นพี่สาวของเธอ เป็นคนที่ดีกับเธอ ส่วนชาวีก็เป็นผู้ชายที่เธอแอบรัก ขอแค่เธอได้ดูแลเขา ดูแลพี่สาว แค่นี้เธอก็มีความสุขมากแล้ว

“พี่ชาวีคะ มะลิจะเช็ดตัวให้นะคะ” คนตัวเล็กจุ่มผ้าเช็ดตัวผืนเล็กลงบนน้ำ จากนั้นก็บิดหมาดแล้วเช็ดตามเนื้อตัว ชาวีสะดุ้งก่อนจะใช้มือปัดผ้าเย็น ๆ ในมือของมะลิออก

“เย็นจะตายยังจะมาเช็ดให้อีก ชมพูแบบนี้พี่ไม่เอา มันหนาว มานอนกอดกันดีกว่านะ” ชาวีคว้าร่างนุ่มนิ่มเข้าสู่อ้อมแขน

“พี่ชาวีคะ นี่มะลินะคะ มะลิจะเช็ดตัวให้พี่ พี่ตัวเหม็นเหล้าเหม็นอ้วกมากเลย” มะลิพยายามใช้ผ้าเช็ดตามหน้าตาของชาวี แต่หากว่าเขากลับเริ่มรุกรานร่างกายบอบบางของเธอ

“ชมพู”

“ไม่ใช่นะคะ” มะลิร้องออกมาอย่างตกใจ ร่างเล็กถูกสวมกอดถูกรุกรานอย่างรวดเร็ว พอจะเอ่ยปรามริมฝีปากก็ถูกประกบอย่างดูดื่ม "อื้อ"

มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างเล็กปากก็ยังบดจูบไม่หยุด เขาจับร่างคนตัวเล็กนอนราบไปกับเตียง แม้จะมีเพียงแสงสลัวสาดส่องผ้าม่าน แต่คนที่เขากำลังฟอนเฟ้นหนักมือ ก็รูปร่างสวยงามราวกับเทพธิดาบนสวรรค์ก็ไม่ปาน

"ชมพู" น้ำเสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นข้างหู

"พี่เมาหนักแล้ว ปล่อยมะลินะคะ" หล่อนผลักไส

มะลิทำได้เพียงเปล่งเสียงครางเมื่อริมฝีปากหนาของชาวีจูบหนักหน่วงอีกครั้ง เมื่อหนาลูบไล้ไปทั่วร่างงาม กระโปรงสีหวานถูกถลกขึ้นแพนตี้ตัวจิ๋วถูกดึงแล้วเหวี่ยงลงพื้นอย่างไม่ไยดี 

ท่อนเนื้ออวบใหญ่สอดแทรก ความคับแน่นทำให้ชาวีชะงัก เขามองคนตัวเล็กใต้ร่างเพียงครู่ก่อนจะกระแทกเต็มแรง จนท่อนเนื้อมุดร่องสาวจนสุดความยาวแก่นกาย

มะลิกรีดร้องดังลั่นเมื่อเขาชำแรกกายสาวอย่างรุนแรง ส่งผลให้ดอกกุหลาบสีสวยเกิดแผลฉีกขาดเป็นทางยาว จนเลือดสีแดงสด เปรอะเปื้อนผ้าปูเตียงสีขาว

"ชมพูพี่รักชมพูนะ"  เขาพึมพำเบา ๆ กระทั้นท่อนเนื้อถี่รัว เร่งจังหวะจนสุขสมแล้วเริ่มบทรักบทใหม่ เขาจับคนตัวเล็กโก้งโค้งสอดแทรกท่อนเนื้อ เธออยู่ในท่าคลานเข่า ส่วนเขาตอกอัดท่อนเนื้อถี่รัวมือหนากอบกุมเต้าใหญ่จนมันปริตามร่องมือ

"อ๊า" กลีบสาวตอดรัดหนักหน่วง เรือนร่างของเด็กสาว ที่เขากำลังมีสัมพันธ์สวาททำให้เขาสุขสม จนไม่สามารถหยุดบทรักให้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวได้

หน้าขาใหญ่ปะทะก้นงอนงามดังพับ ๆ หัวบากบานซุยร่องสวยจนกลีบบานแบะ ยิ่งกระแทกยิ่งเสียดเสียว  ความรู้สึกมันเอ่อท้น ความรักความต้องการ มันแน่นอกจนแทบจะระเบิดออกมา 

"พี่ชาวีคะ อื้อ" มะลิเสียงแผ่วรู้สึกเหนื่อยจนไม่อาจจะเก็บกลั้น เธอจุกเจ็บและเสียวไปทั้งร่าง ความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามาจนตั้งตัวไม่ทัน

รูสวาทถูกกระแทกซ้ำ ๆ ยิ่งกระแทกโดนจุดเสียว มะลิก็แทบจะหลั่งน้ำหวานออกมา คนร่างบึกบึนกระแทกท่อนเนื้อถี่รัว เขาจับร่างเล็กให้ลุกขึ้นนั่ง โดยที่เขายังคงกระแทกจากทางด้านหลังไม่หยุด

ด้วยขนาดแก่นกายที่ใหญ่โตกลีบสาวโอบอุ้มจนกลีบปลิ้น ชาวีกอดร่างเล็กราวกับเด็กเอาไว้แนบอก เสือกเสยท่อนเนื้อถี่รัว ริมฝีปากหนาจูบที่ซอกคอขาวพร้อมกับทำรอยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

ปึก!ปึก! ปึก!

สองเต้าแกว่งไกว่ตามเเรงกระแทก มะลิร่างกายร่านร้อนเต็มไปด้วยแรงใคร่กระหาย  ชาวีเร่งจังหวะเพิ่มความกระสัน ที่ทำให้มะลิต้องกรีดร้องออกมาอย่างซ่านเสียว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   33จบบริบูรณ์

    32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอรู้ดีว่าพี่สาวของเธอกำลังประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเอง “ค่ะ สวยมาก ชุดนี้สวยมาก พอมาอยู่บนตัวพี่ชมพูแล้วมันสวยยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ สวยงามเหมือนนางในวรรณคดีเลยค่ะ สวยหวาน น่าทะนุถนอม สวยจนมะลิหวงพี่ชมพูเลยรู้ไหม?”“หวงอะไรกันยะ” พวงชมพูผลักศรีษะน้องสาวเบา ๆ อย่างเอ็นดู“อิจฉาคุณครอสที่มีผู้หญิงที่สวยทั้งหน้าตาและจิตใจมาอยู่เคียงข้าง พี่ชมพูเองก็โชคดีมากที่มีผู้ชายดี ๆ มาเป็นคู่ชีวิต”“สักวันมะลิก็จะได้เจอผู้ชายคนนั้น” มะลิยิ้มแล้วจัดแจงชุดพี่สาวให้เข้าที่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหล่อนคงอิจฉาจนหน้าไหม้ อิจฉาชีวิตพี่สาวที่ได้เจอแต่คนดี ๆ แต่ตอนนี้หัวใจมันมีแต่คำว่ายินดี ไม่ได้เหมือนความรู้สึกไม่ดีต่อผู้เป็นพี่อีกแล้ว“มะลิเองก็หวังว่าจะมีสักวัน”“ฟังพี่นะ ถ้ามันถึงเวลาของเรา เราไม่จำต้องไปวิ่งหา เมื่อถึง

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   32 ตามใจเมีย

    32มีลูกกันไหม?“หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ”“ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ“ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี“พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?”“บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนนี้คือเวลากินข้าว”“งั้นกินข้าวเสร็จ ทำลูกกันไหม?”“ไม่ค่ะ”“งั้นก่อนกินข้าว เรากินกันก่อน”“พี่ครอสชมพูจริงจังนะคะ” พวงชมพูปั้นปึง “ชมพูหิวข้าว”“ครับ พี่ไม่แกล้งแล้ว” ครอสคลายกอดแล้วช่วยพวงชมพูแกะถุงอาหาร แกะเสร็จก็มานั่งรับประทานที่โต๊ะ “อาหารเหนืออร่อยเนาะ”“ค่ะ”“ชิมลาบคั่วดู อร่อยมาก ๆ เลย” ครอสตักลาบคั่วจ่อปาก พวงชมพูยิ้มแล้วอ้าปากทานแต่โดยดี “อร่อยจังค่ะ”“บอกแล้วว่าอร่อย” เขายิ้ม“หวานกันจังนะ” ชมพูสิรินเดินขึ้นมาแล้วนั่งลงเก้าอี้อีกตัว“คุณชมพูมาทานข้าวด้วยกันค่ะ” “ไม่เป็นค่ะ ชมพูทานมาแล้ว”“แล้วมาทำไม?” ว่าแล้วครอสก็ตักอาหารเข้าปาก“อยากมาขัดจังหวะ”“อิจฉาล่ะสิ”“ก็ธรรมดา” “ก็ธรรมดาแหละมึงไม่มีผัวนี่ มึงก็ต้องมาก่อกวนชาวบ้านเป็นธรรมดา”“ใครว่าก็ไม่มี” ชมพูสิรินยิ้ม“ใครโชคร้ายเอามึงท

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี

    31ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี@ไร่คีตะฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นมา ทุกอย่างมันจบแล้ว เขาเป็นอิสระแล้ว เป็นอิสระจากพันธะทุกอย่าง เหลือไว้เพียงความเจ็บปวดที่ยังคงกรีดลึกอยู่ในหัวใจชาวีถอนหายใจแล้วหลับตาไล่ความหนักอึ้งในหัวใจ เขานอนอยู่บนเตียงอยู่นาน ก่อนจะได้ยินเสียงรถที่วิ่งมาจอด ร่างหนาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่หน้าต่าง พวงชมพูลงจากรถในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองมือ“มันหนักนะ เดี๋ยวพี่ถือไปเอง ชมพูขึ้นไปก่อนเถอะ” ครอสเอ่ย“ไม่เป็นไรค่ะ ต่อให้หนักกว่านี้ชมพูก็ยินดีถือค่ะ เพราะว่ามันมีแต่ของอร่อยทั้งนั้น”“ดื้อจริง ๆ งั้นชมพูไปบนบ้านพักก่อน เดี๋ยวพี่เอาของไปให้ป้ามนก่อน”“ป้ามนฝากซื้อของเหรอคะ?”“ครับ ป้ามนแกฝากซื้อของหลายอย่างเลย ตอนขับผ่านโรงครัว พี่ก็ลืมเอาลงให้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวชมพูไปแกะอาหารรอ พี่ครอสรีบเอาไปให้ป้ามนเถอะค่ะ”“อืม พี่

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   30 ขอโทษนะ

    30ขอโทษนะ“มะลิขอโทษ” “ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังไม่สายหรอก เริ่มใหม่กันนะมะลิ พี่จะอยู่ข้าง ๆ มะลิ มะลิต้องเข้มแข็งนะ เข้มแข็งให้มาก ๆ เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน” พวงชมพูปลอบโยนผู้เป็นน้องสาว พลางลูบศีรษะเบา ๆ ชาวีมองเหตุการณ์ทุกอย่างผ่านกระจกหน้าประตู เขาไม่กล้าแม้จะก้าวเข้าไป ความรู้สึกหนักอึ้ง ความรู้สึกเสียใจที่สูญเสียลูก มันแน่นเต็มอก คงยากที่เขาจะผ่านมันไปได้“ฮึก ๆ”“แล้วมะลิจะเอายังไงต่อ?”“มะลิขอทำใจกับทุกเรื่องก่อนนะคะ หลังจากนั้นมะลิจะคิดอีกที ว่าจะเอายังไงต่อ”“อืม” พวงชมพูพยักหน้าแล้วลูบผมน้องสาวเบา ๆ “สงสารก็แต่ลูก เขาไม่มีโอกาสได้เกิดมาเลย ฮึก”“พี่เข้าใจว่ามะลิเสียใจ มะลิสงสารลูก แต่เชื่อเหอะว่าสักวันเขาจะกลับมา”หลายวันต่อจากนั้น มะลินั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างหน้าต่างมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้าในวันนี้สดใส แต่ในความรู้สึกของเธอมันช่างหม่นหมองเหลือเกินทุกอย่างจะคลี่คลายลง ความเจ็บปวดก็ใช่จะเบาบาง ความเกลียดชังที่มีต่อพี่สาวจางหายหมดไป แต่ความเจ็บปวดรวดร้าว ความรู้สึกที่โคตรทรมานในหัวใจก็ยังคงหลงเหลือเอาไว้ตอนแรกก็อยากจะมีลูกเพื่อรั้งชาวี พอมีเขาแล้ว เธอก็มอบความรัก อยากเลี้

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   29ยังไงก็น้อง

    29ยังไงก็น้อง พวงชมพูเปิดเปลือกตาขึ้นมอง สิ่งที่เจอในตอนนี้คือเพดานฝ้าสีขาว คิ้วสวยขมวดเบา ๆ พยายามประมวลลำดับเหตุการณ์ก่อนหน้าว่าเพราะอะไรเธอถึงมาอยู่ใน สถานที่ที่ไม่คุ้นชินแบบนี้ เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เจอครอสที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างเตียงกุมมือของเธอเอาไว้แน่น “ตื่นแล้วเหรอ?” ครอสยิ้มให้เธอ การตื่นมาเจอเขาคนแรก มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเธอมาก หัวใจของเธออุ่นวาบ ดีใจที่เห็นหน้าเขาซึ่งเขาเองก็ดีใจที่เธอตื่นขึ้นมา “ค่ะ ฉันเป็นอะไรคะ?” “คุณไข้สูง หมดสติ ผมก็เลยพาคุณมาโรงพยาบาล” “ฉันนี่แย่จังเลย ทำให้คุณต้องลำบาก” “ลำบากอะไรกัน คุณไม่สบายผมก็ต้องพาคุณมาอยู่แล้ว” “ลำบากให้คุณพามานี่แหละค่ะ” “คิดอะไรแบบนั้น ผมเป็นผัวคุณนะชมพู คุณไม่สบายผมก็ต้องดูแล ผัวต้องดูแลเมีย มันเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปทำกัน” “คุณครอส” พวงชมพูทำท่าลุกขึ้นนั่ง ครอสรีบประคองเธอนั่งแล้วปรับเตียงให้ “น่าจะนอนต่อ เธอเป็นไข้สูงจนหมดสติ ผมผิดเองที่ดูแลคุณไม่ดีพอ” “อย่าโทษตัวเองสิคะ คุณครอสดูแลชมพูดี เอ่อ…คุณครอสดูแลฉันดีมาตลอด ฉันต่างหากที่ไม่เคยดูแลคุณคุณครอสเลย ไม่เคยดูแลคุณครอสยังไม่พอ ยังไม่รู้จักดูแล

  • ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง   28สูญเสีย

    28สูญเสีย“มะลิ” ชาวีก้าวเท้าเข้าไปหา แต่เธอไม่ได้สติแล้ว “ญาติรออยู่ด้านนอกนะครับ” บุรุษพยาบาลเข็นมะลิเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ตอนนี้หน้าห้องเต็มไปด้วยญาติของคนไข้“พ่อไตรครับ มะลิ…”ผัวะ! หมัดใหญ่ของพ่อตาซัดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มจนร่างใหญ่เซถลา ไตรฉัตรชกไปตามแรงอารมณ์ ลูกเขยสารเลวทำให้ลูกสาวเขาต้องเจอเรื่องแบบนี้“เพราะมึงไอ้ชาวี! เพราะมึง!” ไตรฉัตรชี้หน้าแววตาสั่นระริก วันนี้คือวันที่เขาเสียใจที่สุด เสียใจที่เขาปกป้องลูกไม่ได้เลยชาวีอาลัยอาวรณ์ลูกสาวคนโต ทำให้ลูกสาวคนเล็กต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ ถ้าชาวีไม่เข้าไปห้องของพวงชมพู มะลิกับหลานของเขาก็คงไม่เป็นแบบนี้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะชาวี เพราะชาวีคนเดียว “ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะคุณไตร” พันทิวาเข้าห้ามปรามสามี “รุนแรงไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”“ไอ้ชาติชั่วมันอยากเป็นพญาเทครัว ไอ้สารเลว!”“พอก่อนค่ะคุณไตร”“ไอ้สารเลวเนี่ยมันคงยังไม่รู้ตัว มันเอาแต่ความรู้สึกของตัวเองเป็นใหญ่ ไม่สนใจความรู้สึกของใคร ต่อให้มันรักชมพูมากแค่ไหน มันกับชมพูก็ไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเดิมได้ สถานะระหว่างมันกับชมพูมันไม่มีวันกลับมาเป็นแบบเดิม ไม่ว่ามันกับมะลิจะเลิกกันหรือไม่เลิก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status