เข้าสู่ระบบแชร์
1พวงชมพู
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-25 10:23:55
บทล่าสุด
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 33จบบริบูรณ์
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอรู้ดีว่าพี่สาวของเธอกำลังประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเอง “ค่ะ สวยมาก ชุดนี้สวยมาก พอมาอยู่บนตัวพี่ชมพูแล้วมันสวยยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ สวยงามเหมือนนางในวรรณคดีเลยค่ะ สวยหวาน น่าทะนุถนอม สวยจนมะลิหวงพี่ชมพูเลยรู้ไหม?”“หวงอะไรกันยะ” พวงชมพูผลักศรีษะน้องสาวเบา ๆ อย่างเอ็นดู“อิจฉาคุณครอสที่มีผู้หญิงที่สวยทั้งหน้าตาและจิตใจมาอยู่เคียงข้าง พี่ชมพูเองก็โชคดีมากที่มีผู้ชายดี ๆ มาเป็นคู่ชีวิต”“สักวันมะลิก็จะได้เจอผู้ชายคนนั้น” มะลิยิ้มแล้วจัดแจงชุดพี่สาวให้เข้าที่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหล่อนคงอิจฉาจนหน้าไหม้ อิจฉาชีวิตพี่สาวที่ได้เจอแต่คนดี ๆ แต่ตอนนี้หัวใจมันมีแต่คำว่ายินดี ไม่ได้เหมือนความรู้สึกไม่ดีต่อผู้เป็นพี่อีกแล้ว“มะลิเองก็หวังว่าจะมีสักวัน”“ฟังพี่นะ ถ้ามันถึงเวลาของเรา เราไม่จำต้องไปวิ่งหา เมื่อถึง
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 32 ตามใจเมีย
32มีลูกกันไหม?“หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ”“ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ“ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี“พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?”“บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนนี้คือเวลากินข้าว”“งั้นกินข้าวเสร็จ ทำลูกกันไหม?”“ไม่ค่ะ”“งั้นก่อนกินข้าว เรากินกันก่อน”“พี่ครอสชมพูจริงจังนะคะ” พวงชมพูปั้นปึง “ชมพูหิวข้าว”“ครับ พี่ไม่แกล้งแล้ว” ครอสคลายกอดแล้วช่วยพวงชมพูแกะถุงอาหาร แกะเสร็จก็มานั่งรับประทานที่โต๊ะ “อาหารเหนืออร่อยเนาะ”“ค่ะ”“ชิมลาบคั่วดู อร่อยมาก ๆ เลย” ครอสตักลาบคั่วจ่อปาก พวงชมพูยิ้มแล้วอ้าปากทานแต่โดยดี “อร่อยจังค่ะ”“บอกแล้วว่าอร่อย” เขายิ้ม“หวานกันจังนะ” ชมพูสิรินเดินขึ้นมาแล้วนั่งลงเก้าอี้อีกตัว“คุณชมพูมาทานข้าวด้วยกันค่ะ” “ไม่เป็นค่ะ ชมพูทานมาแล้ว”“แล้วมาทำไม?” ว่าแล้วครอสก็ตักอาหารเข้าปาก“อยากมาขัดจังหวะ”“อิจฉาล่ะสิ”“ก็ธรรมดา” “ก็ธรรมดาแหละมึงไม่มีผัวนี่ มึงก็ต้องมาก่อกวนชาวบ้านเป็นธรรมดา”“ใครว่าก็ไม่มี” ชมพูสิรินยิ้ม“ใครโชคร้ายเอามึงท
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี
31ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี@ไร่คีตะฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นมา ทุกอย่างมันจบแล้ว เขาเป็นอิสระแล้ว เป็นอิสระจากพันธะทุกอย่าง เหลือไว้เพียงความเจ็บปวดที่ยังคงกรีดลึกอยู่ในหัวใจชาวีถอนหายใจแล้วหลับตาไล่ความหนักอึ้งในหัวใจ เขานอนอยู่บนเตียงอยู่นาน ก่อนจะได้ยินเสียงรถที่วิ่งมาจอด ร่างหนาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่หน้าต่าง พวงชมพูลงจากรถในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองมือ“มันหนักนะ เดี๋ยวพี่ถือไปเอง ชมพูขึ้นไปก่อนเถอะ” ครอสเอ่ย“ไม่เป็นไรค่ะ ต่อให้หนักกว่านี้ชมพูก็ยินดีถือค่ะ เพราะว่ามันมีแต่ของอร่อยทั้งนั้น”“ดื้อจริง ๆ งั้นชมพูไปบนบ้านพักก่อน เดี๋ยวพี่เอาของไปให้ป้ามนก่อน”“ป้ามนฝากซื้อของเหรอคะ?”“ครับ ป้ามนแกฝากซื้อของหลายอย่างเลย ตอนขับผ่านโรงครัว พี่ก็ลืมเอาลงให้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวชมพูไปแกะอาหารรอ พี่ครอสรีบเอาไปให้ป้ามนเถอะค่ะ”“อืม พี่
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 30 ขอโทษนะ
30ขอโทษนะ“มะลิขอโทษ” “ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังไม่สายหรอก เริ่มใหม่กันนะมะลิ พี่จะอยู่ข้าง ๆ มะลิ มะลิต้องเข้มแข็งนะ เข้มแข็งให้มาก ๆ เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน” พวงชมพูปลอบโยนผู้เป็นน้องสาว พลางลูบศีรษะเบา ๆ ชาวีมองเหตุการณ์ทุกอย่างผ่านกระจกหน้าประตู เขาไม่กล้าแม้จะก้าวเข้าไป ความรู้สึกหนักอึ้ง ความรู้สึกเสียใจที่สูญเสียลูก มันแน่นเต็มอก คงยากที่เขาจะผ่านมันไปได้“ฮึก ๆ”“แล้วมะลิจะเอายังไงต่อ?”“มะลิขอทำใจกับทุกเรื่องก่อนนะคะ หลังจากนั้นมะลิจะคิดอีกที ว่าจะเอายังไงต่อ”“อืม” พวงชมพูพยักหน้าแล้วลูบผมน้องสาวเบา ๆ “สงสารก็แต่ลูก เขาไม่มีโอกาสได้เกิดมาเลย ฮึก”“พี่เข้าใจว่ามะลิเสียใจ มะลิสงสารลูก แต่เชื่อเหอะว่าสักวันเขาจะกลับมา”หลายวันต่อจากนั้น มะลินั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างหน้าต่างมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้าในวันนี้สดใส แต่ในความรู้สึกของเธอมันช่างหม่นหมองเหลือเกินทุกอย่างจะคลี่คลายลง ความเจ็บปวดก็ใช่จะเบาบาง ความเกลียดชังที่มีต่อพี่สาวจางหายหมดไป แต่ความเจ็บปวดรวดร้าว ความรู้สึกที่โคตรทรมานในหัวใจก็ยังคงหลงเหลือเอาไว้ตอนแรกก็อยากจะมีลูกเพื่อรั้งชาวี พอมีเขาแล้ว เธอก็มอบความรัก อยากเลี้
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 29ยังไงก็น้อง
29ยังไงก็น้อง พวงชมพูเปิดเปลือกตาขึ้นมอง สิ่งที่เจอในตอนนี้คือเพดานฝ้าสีขาว คิ้วสวยขมวดเบา ๆ พยายามประมวลลำดับเหตุการณ์ก่อนหน้าว่าเพราะอะไรเธอถึงมาอยู่ใน สถานที่ที่ไม่คุ้นชินแบบนี้ เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เจอครอสที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างเตียงกุมมือของเธอเอาไว้แน่น “ตื่นแล้วเหรอ?” ครอสยิ้มให้เธอ การตื่นมาเจอเขาคนแรก มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเธอมาก หัวใจของเธออุ่นวาบ ดีใจที่เห็นหน้าเขาซึ่งเขาเองก็ดีใจที่เธอตื่นขึ้นมา “ค่ะ ฉันเป็นอะไรคะ?” “คุณไข้สูง หมดสติ ผมก็เลยพาคุณมาโรงพยาบาล” “ฉันนี่แย่จังเลย ทำให้คุณต้องลำบาก” “ลำบากอะไรกัน คุณไม่สบายผมก็ต้องพาคุณมาอยู่แล้ว” “ลำบากให้คุณพามานี่แหละค่ะ” “คิดอะไรแบบนั้น ผมเป็นผัวคุณนะชมพู คุณไม่สบายผมก็ต้องดูแล ผัวต้องดูแลเมีย มันเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปทำกัน” “คุณครอส” พวงชมพูทำท่าลุกขึ้นนั่ง ครอสรีบประคองเธอนั่งแล้วปรับเตียงให้ “น่าจะนอนต่อ เธอเป็นไข้สูงจนหมดสติ ผมผิดเองที่ดูแลคุณไม่ดีพอ” “อย่าโทษตัวเองสิคะ คุณครอสดูแลชมพูดี เอ่อ…คุณครอสดูแลฉันดีมาตลอด ฉันต่างหากที่ไม่เคยดูแลคุณคุณครอสเลย ไม่เคยดูแลคุณครอสยังไม่พอ ยังไม่รู้จักดูแล
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 28สูญเสีย
28สูญเสีย“มะลิ” ชาวีก้าวเท้าเข้าไปหา แต่เธอไม่ได้สติแล้ว “ญาติรออยู่ด้านนอกนะครับ” บุรุษพยาบาลเข็นมะลิเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ตอนนี้หน้าห้องเต็มไปด้วยญาติของคนไข้“พ่อไตรครับ มะลิ…”ผัวะ! หมัดใหญ่ของพ่อตาซัดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มจนร่างใหญ่เซถลา ไตรฉัตรชกไปตามแรงอารมณ์ ลูกเขยสารเลวทำให้ลูกสาวเขาต้องเจอเรื่องแบบนี้“เพราะมึงไอ้ชาวี! เพราะมึง!” ไตรฉัตรชี้หน้าแววตาสั่นระริก วันนี้คือวันที่เขาเสียใจที่สุด เสียใจที่เขาปกป้องลูกไม่ได้เลยชาวีอาลัยอาวรณ์ลูกสาวคนโต ทำให้ลูกสาวคนเล็กต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ ถ้าชาวีไม่เข้าไปห้องของพวงชมพู มะลิกับหลานของเขาก็คงไม่เป็นแบบนี้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะชาวี เพราะชาวีคนเดียว “ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะคุณไตร” พันทิวาเข้าห้ามปรามสามี “รุนแรงไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”“ไอ้ชาติชั่วมันอยากเป็นพญาเทครัว ไอ้สารเลว!”“พอก่อนค่ะคุณไตร”“ไอ้สารเลวเนี่ยมันคงยังไม่รู้ตัว มันเอาแต่ความรู้สึกของตัวเองเป็นใหญ่ ไม่สนใจความรู้สึกของใคร ต่อให้มันรักชมพูมากแค่ไหน มันกับชมพูก็ไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเดิมได้ สถานะระหว่างมันกับชมพูมันไม่มีวันกลับมาเป็นแบบเดิม ไม่ว่ามันกับมะลิจะเลิกกันหรือไม่เลิก
บางทีคุณอาจจะชอบ
