LOGINShare
บทที่ 16 อ่า หึงล่ะสิ
Last Updated:
2026-01-30 20:30:57ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเมื่อบุษบากำลังวางจานลงบนโต๊ะยาวในส่วนห้องทานอาหารกึ่งห้องนั่งเล่น ยกข้อมือดูเวลาสิบแปดนาฬิกา พนักงานนำอาหารมาถึงเร็วเกินไป บุษบาเดิมช่วยที่บ้านจัดงานอยู่เสมอจึงไม่ได้รู้สึกยุ่งยากอะไร แต่ถ้าอาหารมาเร็วจนเกินไปเธอต้องเสียเวลาอุ่นร้อนอีกครั้ง
“นำอาหารมาส่งครับ”
พนักงานชายสองคนเข็นรถอาหารเข้ามา อาหารถูกครอบด้วยโถอุ่นร้อนอย่างดีจนบุษบาค่อยโล่งใจ
“ค่ะ เข็นมาในครัวได้เลยค่ะ”
เธอยืนรอกระทั่งพนักงานออกจากห้องจึงเปิดอาหารมื้อค่ำ เป็นอาหารจัดเต็มอย่างที่บอดี้การ์ดของมิคาอิลบอก แต่โชคดีเป็นฟูลครอสแบบง่าย ๆ จัดเซตมาแล้วบุษบาไม่ต้องลำบากหั่นเพิ่ม
อาหารวันนี้เป็นประเภทเนื้อ ถ้าอย่างนั้นเธอขอเลือกเป็นไวน์แดงแล้วกัน ร่างระหงก้มลงหน้าตู้ไวน์เลือกหยิบไวน์บาโรโล่บ่มสามปีไม่ใหม่จนเกินไปแต่ไม่เก่าแก่ พอเหมาะสำหรับทานคู่กับอาหาร
ผัวะ!!
เสียงเปิดประตูกระทันหันก่อนเวลาทำให้บุษบาตกใจชะโงกหน้าออกมาจากครัวเล็ก เห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ดั่งนักกีฬาเพื่อนของมิคาอิล
“อ้าว เจอกันอีกแล้วนะครับเลน่า”
“คุณจำฉันได้”
“จำได้สิครับ วันนั้นคุณค่อนข้างเมา”
หน้าหวานยิ้มอ่อนออกมาแล้วเก็บไวน์ก่อนจะเดินออกมานอกห้อง
“ยังไม่ถึงเวลาเลยค่ะ”
“ผมทราบครับ แต่เดี๋ยวผมนั่งรออยู่ตรงนี้ คุยกับคุณฆ่าเวลาไปด้วย”
“แต่ฉันต้องเตรียมของอีกหลายอย่าง”
“ทำไมล่ะครับ”
จอห์นลากเก้าอี้ออกจากโต๊ะทานอาหาร หยิบแก้วไวน์ขึ้นมามองหาขวดไวน์
“ฉันได้เลื่อนขั้นพิเศษโดยบอสใหญ่ให้มารับใช้เป็นพิเศษค่ะ”
“ว้าว! ไอ้มิคาอิลให้คุณมาเป็นพนักงานบริการอย่างนั้นเหรอเนี่ย”
“ค่ะ คุณจะรับไวน์เลยใช่ไหมคะ”
“ครับ ได้โปรด”
บุษบาหัวเราะออกมา น้ำเสียงทีเล่นทีจริงของจอห์นค่อยทำให้เธอผ่อนคลายหลังจากเครียดเกร็งมาตลอดตั้งแต่มาถึง
“ถ้างั้น ฉันจะหยิบขวดใหม่ให้คุณ”
“ผมเปิดเองครับ คุณทำงานต่อเถอะ”
จอห์นลุกจากเก้าอี้เข้าไปในครัวเล็กก้มลงมองตู้เก็บไวน์ก่อนจะเลือกหยิบออกมา
“นั่นแพงมากนะคะ”
บุษบาทักท้วงขึ้นมองหน้ายิ้มกริ่มของเพื่อนบอส
“ครับ ขนหน้าแข้งบอสใหญ่ไม่ร่วงหรอกครับ มาดื่มด้วยกันสิครับ”
“ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันคออ่อนมาก คุณก็เคยเห็นแล้ว”
“ถ้างั้นไว้วันหลังแล้วกัน ผมจะสอนคุณเอง”
“สอนอะไร!!”
เสียงทุ้มดังกว่าปกติของมิคาอิลแทรกเข้ามาระหว่างที่บุษบากับจอห์นหัวเราะ ร่างระหงหน้าเจื่อนรีบกลับเข้าไปในครัวหางตาเห็นนางแบบสาวคนนั้นเกาะแขนมิคาอิลลำตัวเบียดแนบแน่น
“ก็สอนให้เลน่าดื่มไวน์ยังไงล่ะ”
ครืด!!
มิคาอิลกระชากเก้าอี้ออกจากโต๊ะยืนรอกระทั่งซานดรานั่งลงจึงอ้อมไปนั่งที่ข้าง ๆ
“ขอไวน์”
เสียงเข้มอารมณ์เสียสั่งขึ้น ชายตามองร่างระหงหายเข้าไปในห้องครัว
“ก็นี่ไงมิคาอิล แกจะเอาขวดใหม่ทำไม เลน่าไม่ต้องหยิบมานะครับ”
จอห์นจัดแจงหงายแก้วไวน์ขึ้นคว้าขวดไวน์ที่เขาเปิดไว้แล้วรินใส่แก้วให้เพื่อน
“จะยุ่งยากอะไร แค่ไวน์ เอ้านี่ รินให้แล้ว”
จอห์นเสือกแก้วไวน์ไปด้านหน้ามิคาอิลสู้ตาไม่หลบทั้งยังโก่งคิ้วสูงมองหน้าเพื่อนที่ดูอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมากระทันหัน
“แล้วของซานดราล่ะคะจอห์น”
“โธ่! ผมลืมเสียสนิท มาครับผมรินให้”
จอห์นรับแก้วไวน์มาจากซานดรารินให้ก่อนส่งคืน เสียงจานกระทบกันในครัวจากนั้นบุษบาเข็นรถออกมาวางค็อกเทลกุ้งก่อนลำดับแรก
“จอห์น นายจะกลับเมื่อไร”
มิคาอิลถามขึ้นแต่หางตายังมองตามร่างระหงหายเข้าไปในครัวอีกแล้ว
“ก็แล้วแต่”
“แล้วแต่อะไร”
“ฮึ นายนี่มันจริง ๆ มิคาอิล ขี้หึงเป็นบ้า”
“พูดให้มันน้อย ๆ หน่อย!!”
จอห์นชำเลืองมองบุษบาเดินกลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมรถเข็น วางถ้วยซุปข้น
“หึงใครคะ”
ซานดราแทรกขึ้นมามือตักซุปน้ำข้นแต่ดวงตามองไปทางมิคาอิลอย่างมีความหวัง
“อย่าไปสนใจจอห์นเลยซานดรา มันแค่ปากว่างเกินไป กินสะจอห์นจะได้ไม่ต้องพูดมาก”
“ฮ่า ฮ่า นายนี่พาลดีจริง ๆ ถ้าไม่เอา ไม่ชอบ แค่บอกเพื่อน เพื่อนจะช่วยพาไปดูแลอย่างดี”
เคล้ง!!
Latest chapter
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 43 จบ NC
เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ
แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 40 มิคาอิล
ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 39 วางแผน
“ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ
ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”
You may also like
เมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว44.6K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C93.1K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา51.5K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี93.6K viewsบ้าใบ้ใยบัว
T.Sunflower58 viewsDear December ธันวาที่รัก
Chalam whale188 viewsยั่วรักอาจารย์เถื่อน
ม้าน้ำสีเงิน1.4K viewsคุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา90 views
