بيت / โรแมนติก / ดอกไม้ในมือมาร / บทที่ 18 คุณมาสาย

مشاركة

บทที่ 18 คุณมาสาย

last update تاريخ النشر: 2026-01-31 20:30:42

‘เพ่งพิศรูปทรงวงพักตร์

ต้องจิตคิดรักเป็นหนักหนา

นวลละอองผ่องผิวโสภา

ดังจันทราส่องสว่างกลางโพยม

ยิ่งดูยิ่งเพลินจำเริญใจ

พิศวงหลงใหลที่ในโฉม

พักตร์ผ่องส่องจับกับแสงโคม

งามประโลมเสนหาอาลัย’[1]

บุษบากระหืดกระหอบเดินแกมวิ่งมาตลอดทางในเช้าวันต่อมา เพราะเมื่อคืนกลับไปทั้งไม่มีอาหารตกถึงท้อง ทั้งเอาแต่นอนกังวลใจจนค่อนคืนถึงหลับลงได้

“อ้าวเลน่ารีบไปไหนกัน”

เสียงคริสโตเฟอร์เอ่ยทักเมื่อบุษบาเดินผ่านโถงเข้าลิฟต์ในช่วงเช้ามืด เริ่มมีพนักงานบางส่วนเข้างานแล้ว

“ไปทำงานห้องบอสค่ะ”

เขารีบก้าวเท้าเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับเธอ มองเลขชั้นที่บุษบากดก่อนแล้วถึงหันกลับไปมองเธอ

“ไม่ได้ทำแผนกเบเกอรี่แล้วหรือ”

“ไม่ค่ะ ย้ายไปทำห้องบอสใหญ่”

“ตั้งแต่เมื่อไรกัน ผมไม่เห็นรู้เรื่อง”

คริสโตเฟอร์ส่งเสียงแปลกใจระคนหงุดหงิดขึ้นมาถามเธอ ทำให้บุษบาชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยิน

“ฉันจะทำงานแผนกไหน ไม่เกี่ยวอะไรกับคริสนี่คะ ไม่เห็นความจำเป็นต้องรายงาน”

“ผมขอโทษด้วย ผมลืมตัวไป”

ชายร่างโตผมบลอนด์รีบเอ่ยขอโทษยกมือลูบหัวแก้เก้อ

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ดังขึ้นพร้อมประตูเปิดกว้าง บุษบาเบือนหน้าหนีไปทางผนังทันทีเมื่อพบกับคนที่ไม่อยากเห็นหน้า

“กำลังจะไปไหนกัน”

เสียงหวานแหลมจับผิดของเวนดี้เอ่ยถามทันทีที่เข้ามาในลิฟต์ จากเงาสะท้อนภายในลิฟต์เธอเห็นเวนดี้คว้าต้นแขนของชายที่หมายปองไว้แล้วคล้องแน่น

“เลน่ากำลังจะไปทำงาน ส่วนผมเองก็ไปทำงานเหมือนกัน”

คริสโตเฟอร์ดึงมือเวนดี้ออกขยับออกห่าง

“ทำไมต้องไปด้วยกัน!”

เวนดี้ยังซักไซ้ไม่เลิกราจนคริสโตเฟอร์ถอนใจเบื่อหน่าย เขาไม่มองหน้าเวนดี้ด้วยซ้ำ

“บังเอิญ”

“บังเอิญ!! ไม่น่าเชื่อ บนเรือลำนี้ออกกว้างใหญ่ แต่บังเอิญพวกคุณทั้งสองคนมาเจอกันในลิฟต์”

คราวนี้เป็นบุษบาที่ถอนหายใจ เธอเบือหน้ากลับไปหาเวนดี้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“แล้วแต่จะคิดนะเวนดี้”

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ดังขึ้นอีกครั้ง บุษบารีบก้าวออกจากลิฟต์คับแคบ ทิ้งคนทั้งคู่ไว้ด้านหลังเดินสลับวิ่งไปตามโถงยกข้อมือขึ้นดูเวลาทุก ๆ นาที

แย่แน่เลย

เธอมองเห็นแซคกำลังเปิดประตูเข้าไปก่อนอันดับแรก จากนั้นจึงเป็นบอสใหญ่ร่างโต มิคาอิล

“คุณมาสาย”

คำแรกในยามเช้าของบอสใหญ่ขณะที่บุษบาแทรกตัวเข้าไปในประตูตามหลังแบบเฉียดฉิว

“ค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ”

เสียงหวานยังกระหืดกระหอบเดินเข้าไปในครัวเพื่อเปิดกาต้มกาแฟร้อน

เหงื่อผุดจนเสื้อเชิ้ตสีนวลตาชื้นเป็นดวง จมูกแดงและมีเหงื่อผลุดเป็นเม็ด ๆ มิคาอิลรู้สึกคันไม้คันมือต้องการหยิบผ้าขนหนูผืนน้อยที่คล้องคอเขาอยู่ออกไปซับเหงื่อให้ แต่ยั้งใจไว้เดินกลับไปทางห้องนอนใหญ่ตรงเข้าห้องน้ำ

บุษบารีบเตรียมกาแฟสดด้วยเครื่องชงอัตโนมัติเพียงเธอเทเมล็ดกาแฟลงไปในช่องใส่แล้วกดปริมาณกาแฟ

“แซคคะ ตอนเช้ามิคาอิลรับขนมปังหรือเปล่าคะ”

แซคได้ยินเสียงหวานในครัวเรียกจึงเดินเข้าไปเห็นหญิงสาวยังสาละวนกับกาแฟตรงหน้า

“ไม่ครับ กาแฟดำอย่างเดียว ไม่ต้องเติมน้ำตาลหรือนม”

“แล้วช่วงสิบโมงฉันต้องไปเอาของว่างที่ไหนคะ”

“ไม่ต้องไปครับ มีคนนำมาให้หน้าห้อง อ้อ ห้องทำงานบอสอยู่ประตูด้านข้าง แยกอีกห้องนะครับ”

“ค่ะ”

“ระหว่างนี้ช่วงก่อนของว่างคุณทำความสะอาดห้องได้ครับ เมื่อเรียบร้อยจะพอดีกับพนักงานนำมื้อเที่ยงมา บอสจะออกมาทานที่ห้องอาหาร หรือบางทีอาจออกไปนั่งระเบียงครับ คุณต้องถามบอส”

“ค่ะ ค่ะ”

บุษบาพยักหน้ารับเข้าใจ เตรียมกาแฟวางใส่ถาดนำไปตั้งที่โต๊ะทานอาหารจึงมองเห็นว่ามิคาอิลออกมาจากห้องนอนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว จากชุดออกกำลังกายเมื่อเช้าเป็นเสื้อเชิ้ตสีเข้มกางเกงยีนส์ส่งให้ร่างแกร่งดูโปร่งขึ้น

“นั่งที่ระเบียง”

มิคาอิลพูดขึ้นแล้วคว้าแล็ปท็อปออกไปด้วยนั่งรอตรงชุดโต๊ะเก้าอี้ตัวเล็ก ดวงตาสีเข้มลอบมองมือเล็กเรียวขณะวางแก้วกาแฟลง ทำไมเขารู้สึกไปเองว่าเหมือนข้อมือดูบอบบางกว่าเมื่อคืน

บุษบาวางแก้วกาแฟเรียบร้อยจึงกลับไปยังครัวเล็กเพื่อตรวจดูของใช้ที่เธอยังสำรวจไม่เสร็จตั้งแต่เมื่อวาน จะได้เตรียมพร้อมหยิบจับได้สะดวกทันใจ ขยับเปลี่ยนที่หลายชิ้นสักพักจึงได้ยินเสียงมิคาอิลเดินกลับไปห้องทำงาน จึงออกไปเก็บแก้วกาแฟ

จ๊อก จ๊อก

ร่างระหงยกมือลูบท้องขณะเดินกลับไปยังครัว

หิวจัง ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ทันได้กินอะไร เช้านี้ดันตื่นสายอีก

[1] บทชมโฉมอุณากรรณ บทละคร อิเหนา หน้า 652

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 43 จบ NC

    เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ

    แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

    ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 40 มิคาอิล

    ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 39 วางแผน

    “ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ

    ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 36 คู่นอน คู่ขา แฟน หรือมากกว่านั้น

    เสียงเปิดประตูห้องทำให้เธอเหลียวหน้าไปดู เห็นมิคาอิลเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมที่ช่วงนี้มักซื้อติดมือมาให้เธอเสมอ เขาเลิกคิ้วโก่งเมื่อมองเธอคุยโทรศัพท์จากนั้นใบหน้าคล้ำลงดูโกรธเกรี้ยว“พลอย เท่านี้ก่อนนะ”“อ้าว ยังไม่ทันได้คุยอะไรเลย”“มีคนเข้ามา”“ใคร?”“บอสใหญ่”

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 33 คริส

    “แพรี่”“อ้าว ต้นรัก”บุษบาหยุดเท้าขณะที่เดินเข้างานในเช้าวันต่อมา พรุ่งนี้จะถึงท่าเรือซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียอีกครั้ง เธอต้องเตรียมขนมปังไว้จำนวนมาก เพราะรอบนี้มีนักท่องเที่ยวจองทัวร์ไว้หลายคณะ“มีเรื่องน่ะ”“เรื่องอะไร?”ต้นรักดึงมือบุษบาให้หยุดแอบตร

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 35 โอ้ว่าอนิจจาความรัก

    เสียงดังกัมปนาทดังขึ้นเหนือศีรษะเธอพร้อมน้ำเหนียวเหนอะหนะกระเด็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าหวานซึ้งเธอยังจ้องสบตาดวงตาสีฟ้าจัด นัยน์ตาสะท้อนภาพใบหน้าตื่นกลัวของเธอกำลังเบิกโพลงของชายด้านบน ขณะที่เลือดไหลออกเป็นทางหยดลงตัวเธอดั่งถังน้ำรั่ว“แพรี่!!”เสียงมิคา

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 26 ผมอยากให้คุณหึง

    “แพรี่”บุษบาเอี้ยวหน้ากลับไปมองบอสใหญ่ของเรือสำราญเฮฟเว่นครูซ ส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขา“ค่ะ”“มาเถอะ ทานข้าว”เธอวางมือลงมือใหญ่ที่ยื่นออกมารอ มือเล็กเธอหายเข้าไปในอุ้งมือร้อนจัดสีเข้ม เขาดึงเธอสวมกอด“พรุ่งนี้แล้วใช่ไหม”“ค่ะ พรุ่งนี้”“ดี ไปทานข้าวกัน”บุษบาถูกจูงมือเข้าไปในห้องทานข้าว มีพนักงานใหม

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status