Share

บทที่ 2 แพรี่

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-23 11:33:59

“แพรน่ะสิพี่เพลิง มีเรื่องปิดบังแน่ จำบอสใหญ่ของพลอยได้ไหมคะ”

“จำได้สิครับ ทำไมคิดจะไปหากิ๊กเก่าหรือไง”

เพียะ!

“บ้าแล้วพี่เพลิง บอสไม่ใช่กิ๊ก คนนั้นเขาสาวเยอะเปลี่ยนขึ้นเรือไม่ซ้ำจนตาลาย”

“อ้าว แล้วถามพี่ทำไมครับ”

“ก็วันนั้นในผับ เราสลับตัวกัน วันที่บอสใหญ่มาเที่ยวน่ะ”

“อ้อ วันนั้นเอง ทำไมจะจำไม่ได้ ไม่ได้นอนกันทั้งคืน”

“พี่เพลิงต้องเลิกคิดถึงเรื่องอย่างว่าบ้างนะคะ คนอะไรในหัวสมองมีแต่เรื่องลามก”

“ใครอยากให้เมียพี่สวยขนาดนี้ล่ะครับ โอ้ะโอ้! ไม่แกล้งแล้วอย่าเพิ่งงอนสิ”

มือใหญ่คว้าแขนคนร่างเล็กไว้เมื่ออุณากรรณเตรียมผละเดินหนีหมั่นไส้

“ชิ ก็คืนนั้นที่พลอยเล่าให้ฟังว่าแพรมีรอยจ้ำที่คอเหมือนพลอยไงคะ แล้วนี่ขอไปทำงานแทนบนเรือ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองคน”

“พลอย แพรเขาโตแล้วนะครับ”

“พลอยรู้ว่าแพรโตแล้ว แต่บอสใหญ่ใช่ย่อยนะคะ ยิ่งเป็นคนรัสเซีย แค้นแรงอารมณ์ฉุนเฉียว เอาแต่ชายเป็นใหญ่ ชอบใช้กำลัง แล้วยัง..”

“เดี๋ยวนะ นี่แน่ใจนะว่ากำลังว่าบอสใหญ่อยู่ พี่ฟังแล้วทะแม่ง ๆ คล้ายพี่ยังไงยังงั้น”

“ฮ่า ฮ่า พี่เพลิงอยากจะรับก็รับไปได้นะคะ”

“ไม่หรอกคร้าบ พี่เปลี่ยนไปแล้วนะ เป็นพวกกลัวเมีย”

“ขอให้จริงเถอะพี่เพลิง”

“จริ๊ง”

อัคคีดึงร่างเล็กมาใกล้ก้มลงกระซิบได้ยินแค่สองคน

“พี่ว่าอย่าไปคิดเรื่องน้องแพรเลยครับ คิดเรื่องเราดีกว่า ได้ฤกษ์เข้าหอแล้วครับ คืนนี้พี่อยากจะมัดพลอยบนเก้าอี้ พลอยจะว่ายังไง”

“พี่เพลิง!!”

“พลอยจะได้ประทับใจ จดจำวันแต่งงานของเราไปตลอดชีวิตยังไงล่ะครับ”

อุณากรรณสบตาดั่งไฟของอัคคีพ่วงแก้มแดงก่ำ หน้าหวานพยักหน้ารับโดยดีจนคนร่างโตอดรนทนไม่ไหวลากร่างเล็กไปหาพ่อกับแม่เพื่อขอขึ้นห้องทำพิธีเข้าหอทันที

นี่ ๆ รู้อะไรหรือยัง”

เสียงพึมพำกระซิบกระซาบคุยกันตรงระเบียงของพนักงาน ขณะที่มิคาอิลบอสหนุ่มชาวรัสเซียเดินผ่าน ในยามปกติเขามักไม่ใส่ใจพนักงานสาวที่ชอบจับกลุ่มนินทา หากแต่พวกเธอเหล่านั้นเอ่ยชื่อเลน่า จึงแสร้งทำเป็นหยุดตรวจงานกับผู้จัดการแผนกทั่วไปใกล้กัน

“เรื่องอะไรกัน เห็นว่าลาพักร้อนสามเดือน นี่ก็ใกล้จะกลับมาแล้ว”

“ก็เนี่ย เรื่องแต่งงาน”

“แต่งงาน ใครกัน”

เสียงผู้หญิงอีกคนร่างเล็กกว่าใครเดินเข้ามาวงสนทนา ชะโงกหน้าไปมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือของสาวคนแรกพลันคิ้วขมวดมุ่น

“นี่มันเลน่านี่น่า อะไรกัน ลาไปแต่งงานหรอกหรือเนี่ย”

“ใช่ ๆ ดูสิ แต่งงานกับอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมาเมืองไทย”

“โฮ้ โชคดีชะมัด ได้แต่งงานกับคุณอัคคี ทั้งหล่อ ทั้งรวย”

“โชคดีอะไร ตาอัคคีขึ้นชื่อว่าเจ้าชู้ ควงแต่ดารานางแบบ นี่ ๆ ถ้าขืนเลน่ากลับมาทำงาน มีหวังแอบนอกใจชัวร์”

“เธอก็ว่าไป ทำอย่างกับไปนอนอยู่ใต้เตียงเขาอย่างนั้นหล่ะ”

เสียงกระเซ้าเสียงหัวเราะยังดังต่อเนื่อง แต่มิคาอิลไม่รับรู้อีกต่อไป ใจร้อนดั่งไฟเผาอัดแน่นอยู่ภายใน รีบเดินหนีกลับไปยังห้องทำงาน

เท้าก้าวเดินมือล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ค้นหาชื่อนายอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมา พลันปรากฏใบหน้าหล่อเข้มคนที่เขาเคยเห็นในผับเมื่อสามเดือนก่อน

‘สละโสดแล้วจ้า คุณอัคคี ภิชญ์ภัทรโสภา เจ้าพ่อน้ำเมาประกาศสละโสดกับสาวโชคดี ลูกสาวนายแพทย์ใหญ่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง’

เขาอ่านภาษาไม่ออกได้แต่จินจนาการเอาจากภาพข่าวบนหน้าจอ รูปภาพถ่ายของสองหนุ่มสาวขณะกำลังเต้นรำ ใบหน้าหวานยิ้มกว้างให้ชายหนุ่มสายตาแสดงออกถึงความรักเต็มเปี่ยม ส่วนหนุ่มในภาพก็เช่นกัน เขามองหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยอาการลุ่มหลงและหวงแหน

ปัง!

มิคาอิลกระแทกประตูห้องทำงาน เดินย่ำเท้าไปทางลิ้นชักโต๊ะทำงานกระชากออกหยิบซิการ์ขึ้นจุดสูบก่อนจะเดินไปผลักหน้าต่างออกให้ลมเย็นของทะเลพัดพากลิ่นและควันของซิการ์ให้ลอยจางไป

เธอใช้เขาแล้วทิ้งดั่งผ้าขี้ริ้ว ให้พรหมจรรย์แกเขาแต่ให้ความรักกับผู้ชายคนนั้น เพื่ออะไร?

“ซี้ด”

ปอดโป่งพองสูดซิการ์ให้ควันอมให้ช่องปากแล้วพ่นออก รับนิโคตินผ่านกระพุ้งแก้ม สูดกลิ่นใบยาสูบชั้นดีของประเทศบราซิล

ก๊อก ก๊อก

มิคาอิลตวัดตาดุคมดั่งพยัคฆ์ไปทางประตูห้องทำงาน ผู้ช่วยส่วนตัวคล้ายบอดี้การ์ดเดินเข้ามาพร้อมสาวสวยดีกรีนางแบบ

“คุณเวนโรช่ามาถึงแล้วครับบอส”

ร่างนางแบบสาวชาวรัสเซียผมสีบลอนด์ยาวสูงโปร่งหน้าคมลูกครึ่งผสมผสานระหว่างยุโรปและเอเชียเดินทิ้งสะโพกอย่างยั่วยวนเข้ามาหาชายร่างสูงใหญ่ บอสใหญ่แห่งเฮฟเว่นครูซ สวรรค์บนท้องทะเลของเหล่านักท่องเที่ยว

“มิคาอิล”

“มานี่”

เขาอัดซิการ์อีกครั้งก่อนจะวางไว้บนจานเขี่ย ปิดหน้าต่างแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ทำงาน

มือจับศีรษะนางแบบสาวไว้ขณะที่หล่อนนั่งคุกเข่าโน้มใบหน้าสวยสู่กายแกร่งด้านล่าง

มิคาอิลแหงนเงยใบหน้าภาพที่ผุดขึ้นในหัวกลับเป็นสาวผมดำยาวดั่งแพรไหมและเสียงร้องหวานใสดั่งระฆัง

เขาจะรอเวลาจนกว่าจะพบเจอเธออีกครั้ง แพรี่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 43 จบ NC

    เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ

    แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

    ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 40 มิคาอิล

    ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 39 วางแผน

    “ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ

    ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status