MasukShare
บทที่ 1 บุษบา
Terakhir Diperbarui:
2026-01-23 11:33:31‘แม้นแผ่นดินสิ้นชายที่พึงเชย อย่ามีคู่เสียเลยจะดีกว่า’
จู่ ๆ บุษบาพลันนึกถึงถ้อยคำประชดประชันเหน็บแหนมปนร้อนรุ่มใจที่อิเหนาใช้เล็บจิกเขียนฝากจารึกไว้บนกลีบดอกไม้จนกลายมาเป็นสุภาษิตสอนหญิงที่นิยมกันทุกวันนี้ ยามมองไปลานเต้นรำเบื้องหน้า
เสียงเพลงบรรเลงหวานชื่นยามคู่บ่าวสาวเยื้องย่างเต้นรำกลางฟลอร์ เจ้าสาวในชุดแต่งงานหรูหราร่างระหงพลิ้วไหวสะบัดตัว อ้อมแขนแข็งแรงตวัดรวบเอวกิ่วพาหมุนรอบ ทั้งคู่ต่างสบตาอมยิ้มให้กันอย่างหวานชื่น
แขกในงานวันนี้มากถึงเกือบห้าร้อยคนกลางสวนขนาดใหญ่ของโรงแรมชื่อดัง บรรยากาศโดยรอบชื่นมื่นยิ้มแย้ม ภายในงานตกแต่งด้วยดอกกุหลาบสีขาวซึ่งเป็นดอกไม้โปรดของเจ้าสาว ห้อยระโยงระยางเป็นโค้งซุ้มทางเดินสำหรับให้แขกในงานได้แวะถ่ายรูป
“น้องสาวของแพรสวยเหลือเกิน”
เสียงแม่รสากระซิบข้าง ๆ น้ำเสียงสั่นเครือปลื้มปีติ ใบหน้ากระจ่างใส บุษบาพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้าเปล่งปลั่งแต้มรอยยิ้ม
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่น้องสาวฝาแฝด อุณากรรณ เกษมจิตต์วัฒน์แต่งงานกับพี่เพลิง หรือ อัคคี ภิชญ์ภัทรโสภา เจ้าพ่อน้ำเมาบริษัทยักษ์ใหญ่ หลังจากวุ่นวายมาพอสมควร
เธอมองน้องสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวทรงพอดีเกาะอกตัวสั้นมีผ้าโปร่งระบายด้านหลังยาว เรียบแต่หรูหราด้วยเนื้อผ้าและดีไซน์จากแบรนด์ชั้นนำ เกล้าผมตกแต่งด้วยมงกุฎเพชรไม่ใหญ่มากนักดั่งเจ้าหญิง สวมถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอก เข้าคู่กับเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่หน้าเข้มในชุดทักซิโดสีขาวเช่นกัน วันนี้เจ้าบ่าวยิ้มกว้างจนไม่เหลือเค้าพายุร้ายเมื่อสามเดือนก่อน
บุษบาหัวเราะกับตัวเองเมื่อภาพอลวนสลับตัว พลันนึกไพล่ไปว่าถ้าอุณากรรณไม่กลับมาจากสิงคโปร์เพื่อมาสลับตัวช่วยเธอ ที่ตรงนั้นข้างเจ้าบ่าว อาจเป็นเธอ!
“เหนื่อยไหมลูก ตื่นแต่เช้าและยังทำงานแทนน้องอีก”
“ไม่ค่ะแม่ สนุกดีค่ะ”
“เมื่อไรนะ แม่ถึงจะได้จัดงานแต่งงานของแพรบ้าง”
“คงอีกนานค่ะแม่”
เธอตอบพรางยิ้มเอี้ยวหน้ากลับมามองแม่รสา สีหน้าอิ่มเอมปลื้มปีติใจตั้งแต่เช้าจรดค่ำ รอยยิ้มยังไม่จางหายไปจากใบหน้าหญิงวัยกลางคน
“แพรดีใจที่พลอยได้แต่งงานกับคนที่รัก”
“ใช่ เกือบไปแล้ว นี่แค่นึกถึงว่าถ้าพ่อกับแม่จับลูกกับเพลิงแต่งงานกันสำเร็จ งานคงไม่ออกมาเป็นแบบนี้”
“ค่ะ และพี่เพลิงคงไม่ยิ้มหน้าบานแบบนี้”
เสียงใสสองแม่ลูกหัวเราะให้กับอัคคี ชายหนุ่มคลั่งรักจนอุณากรรณบ่นหนักใจเกือบทุกวัน ยิ่งก่อนแต่งงานแม่บังคับให้น้องสาวฝาแฝดกลับมาอยู่บ้าน ห้ามไปค้างกับอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมาเกือบสติแตก แต่ยังพอรู้จักเคารพผู้ใหญ่ยินยอมรอให้ถึงวันแต่งงาน
“แล้วนี่เจ้าพลอยจะกลับไปทำงานเมื่อไร พลอยได้บอกหรือเปล่า”
“ไม่ได้บอกค่ะ แม่คะ ดูพี่เพลิงสิคะ คงไม่ยอมปล่อยพลอยกลับไปง่าย ๆ หรอกค่ะ”
บุษบาพยักหน้าไปทางอัคคี ตอนนี้คู่บ่าวสาวพักเหนื่อยและอัคคีกำลังยืนถือแผ่นกระดาษพัดหน้าให้เจ้าสาว แต่อีกมือจับเอวเล็กของน้องสาวฝาแฝดไว้แน่น โน้มหน้าลงไปใกล้ข้างหูก่อนที่อุณากรรณจะหน้าแดงยกมือขึ้นตีต้นแขนของอัคคียกใหญ่
“หนูไปหาน้องก่อนนะคะ”
“จ๊ะ เดี๋ยวแม่ไปดูพ่อเสียหน่อย เดินคุยฟุ้งไปทั่วงานแล้ว”
ร่างระหงในชุดเพื่อนเจ้าสาวสีครีมเรียบง่ายตัวยาวเดินเยื้องย่างไปทางคู่บ่าวสาว
“แพร กินอะไรหรือยัง”
เสียงหวานนุ่มเสียงเดียวกันกับเธอเอ่ยทักเมื่อบุษบาเดินเข้าไปใกล้ เธอยิ้มให้พี่เขยก่อนพยักหน้า
“กินแล้ว ไม่ต้องห่วงแพร ใกล้ได้ฤกษ์เข้าหอแล้ว”
“อ่า ใช่เข้าหอ”
อุณากรรณชำเลืองมองเจ้าบ่าวที่ยิ้มกว้างกว่าเดิมขยับตัวดึงมือ
“พี่เพลิง รักษากิริยาหน่อยสิค่ะ รอแม่กับพ่อมาเรียกก่อน ยังมีพิธีเข้าหออีก”
“พี่รู้แล้วครับ แค่ใจร้อน”
“ชิ”
“เออ พี่เพลิง แพรขอตัวพลอยสักครู่นะคะ”
“ได้สิครับ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหยิบน้ำให้นะคนดี”
บุษบาก้มหน้าอมยิ้มเมื่อได้ยินพี่เขยเลือกใช้คำสรรพนาม เหลือบสายตาขึ้นมองน้องสาวหน้าแดงซ่าน
“หยุดนะแพร ห้ามขำ”
“รู้แล้ว”
“แพรมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“อืม เรื่องงาน แพรว่าจะขอพลอยไปทำงานแทนพลอยบนเรือสำราญ”
อุณากรรณทำหน้าสงสัย น้องสาวฝาแฝดเอียงคอจ้องพี่สาว คิ้วเรียวขมวดมุ่นดั่งกำลังค้นหาบางอย่าง
“มีเรื่องแน่เลยแพร แพรมีอะไรปิดบังพลอย ทีพลอยนะรีบบินกลับมาช่วยแพรเลยนะ”
บุษบากัดริมฝีปากส่ายหน้า
“เปล่า แพรแค่อยากหาประสบการณ์”
“แน่นะแพร”
“แน่สิ แต่เราไปแทนพลอยนะ ไปในนามพลอย”
“เหมือนตอนพลอยมาสลับตัวไปทำงานแทนแพรที่บริษัทพี่อัคคีใช่ไหม”
“อืม”
“เกี่ยวกับบอสใหญ่หรือเปล่า”
อุณากรรณเอ่ยถึงมิคาอิล วอสเครสเชนสกี้ เจ้าของบริษัทเรือสำราญชื่อดังยักษ์ใหญ่ของโลก และยังธุรกิจโลจิสติกเรือสมุทรขนส่งสินค้า
ภาพหน้าแกร่งเหลี่ยมอย่างคนรัสเซีย ผมสีน้ำตาลเฉดแดงเพลิง คนที่พร่าความบริสุทธิ์ของบุษาไป ในวันที่เธอและอุณากรรณสลับตัวในผับกลางกรุง ทำให้บุษบาหน้าแดงซ่านขึ้นทันตา
“แพร เป็นอะไรน่ะ แพรหน้าแดง”
“ฮื้อ เปล่า ไม่ได้หน้าแดง”
“ไม่แดงยังไง ดูสิ แดงมาถึงคอเลย”
บุษบามือเรียวสวยยกขึ้นจับพ่วงแก้มทันทีและพบว่าร้อนจัด
“เอาเป็นว่าวันมะรืน แพรจะเดินทางไปฮ่องกงนะ”
อุณากรรณยังจ้องตาพี่สาวฝาแฝด ตอนนี้เรือสำราญแล่นเทียบท่าอยู่ที่ฮ่องกงและมาเก๊า แวะให้นักท่องเที่ยวได้ลงเล่นคาสิโนเจ็ดวันก่อนจะเดินทางต่อไปยังประเทศอื่น
“แพร รอบนี้เป็นเดินทางระยะยาวนะ นานหนึ่งเดือน ไปหลายประเทศ”
“แพรรู้ พลอยไม่ต้องห่วงแพร แพรอยากหาประสบการณ์”
“แล้วนี่บอสยังโทรมาไม่หยุด”
“อือ ไม่ต้องรับสายหรอก เดี๋ยวแพรจัดการเอง”
อุณากรรณได้แต่มองพี่สาวฝาแฝดเดินจากไปหลังจากคุยธุระเรียบร้อย
เมื่อสามเดือนก่อนพ่อกับแม่จับพี่สาวคลุมถุงชนกับอัคคี ร้อนถึงอุณากรรณต้องบินกลับจากที่ทำงานบนเรือสำราญมาขัดขวางด้วยการสลับตัวไปทำงานแทนจนเกิดเรื่อง เมื่อพี่เพลิงหรืออัคคีเกิดจับได้แต่ซ้อนแผนจนรวบหัวรวบหางเธอสำเร็จ แล้วดูสิในที่สุดเป็นเธอที่ได้แต่งงาน ได้เป็นเจ้าสาว
“มีเรื่องอะไรหรือครับ”
Bab terbaru
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 43 จบ NC
เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ
แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 40 มิคาอิล
ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 39 วางแผน
“ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ
ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”
Anda juga akan menyukai
บอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี57.9K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์173.6K Dibacaลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.3K Dibacaไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn90.3K Dibacaตราบสิ้นแสงดาว
อัญจรี874 Dibacaเหนื่อยที่จะร้าย
ฉัตรชบา/ณิสา762 Dibacaหวามรักกรุ่นหัวใจ
อิงวรา83 Dibacaเด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น
เฮียกังฟู2.1K Dibaca
