تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 1 บุษบา
تاريخ النشر:
2026-01-23 11:33:31‘แม้นแผ่นดินสิ้นชายที่พึงเชย อย่ามีคู่เสียเลยจะดีกว่า’
จู่ ๆ บุษบาพลันนึกถึงถ้อยคำประชดประชันเหน็บแหนมปนร้อนรุ่มใจที่อิเหนาใช้เล็บจิกเขียนฝากจารึกไว้บนกลีบดอกไม้จนกลายมาเป็นสุภาษิตสอนหญิงที่นิยมกันทุกวันนี้ ยามมองไปลานเต้นรำเบื้องหน้า
เสียงเพลงบรรเลงหวานชื่นยามคู่บ่าวสาวเยื้องย่างเต้นรำกลางฟลอร์ เจ้าสาวในชุดแต่งงานหรูหราร่างระหงพลิ้วไหวสะบัดตัว อ้อมแขนแข็งแรงตวัดรวบเอวกิ่วพาหมุนรอบ ทั้งคู่ต่างสบตาอมยิ้มให้กันอย่างหวานชื่น
แขกในงานวันนี้มากถึงเกือบห้าร้อยคนกลางสวนขนาดใหญ่ของโรงแรมชื่อดัง บรรยากาศโดยรอบชื่นมื่นยิ้มแย้ม ภายในงานตกแต่งด้วยดอกกุหลาบสีขาวซึ่งเป็นดอกไม้โปรดของเจ้าสาว ห้อยระโยงระยางเป็นโค้งซุ้มทางเดินสำหรับให้แขกในงานได้แวะถ่ายรูป
“น้องสาวของแพรสวยเหลือเกิน”
เสียงแม่รสากระซิบข้าง ๆ น้ำเสียงสั่นเครือปลื้มปีติ ใบหน้ากระจ่างใส บุษบาพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้าเปล่งปลั่งแต้มรอยยิ้ม
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่น้องสาวฝาแฝด อุณากรรณ เกษมจิตต์วัฒน์แต่งงานกับพี่เพลิง หรือ อัคคี ภิชญ์ภัทรโสภา เจ้าพ่อน้ำเมาบริษัทยักษ์ใหญ่ หลังจากวุ่นวายมาพอสมควร
เธอมองน้องสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวทรงพอดีเกาะอกตัวสั้นมีผ้าโปร่งระบายด้านหลังยาว เรียบแต่หรูหราด้วยเนื้อผ้าและดีไซน์จากแบรนด์ชั้นนำ เกล้าผมตกแต่งด้วยมงกุฎเพชรไม่ใหญ่มากนักดั่งเจ้าหญิง สวมถุงมือสีขาวยาวถึงข้อศอก เข้าคู่กับเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่หน้าเข้มในชุดทักซิโดสีขาวเช่นกัน วันนี้เจ้าบ่าวยิ้มกว้างจนไม่เหลือเค้าพายุร้ายเมื่อสามเดือนก่อน
บุษบาหัวเราะกับตัวเองเมื่อภาพอลวนสลับตัว พลันนึกไพล่ไปว่าถ้าอุณากรรณไม่กลับมาจากสิงคโปร์เพื่อมาสลับตัวช่วยเธอ ที่ตรงนั้นข้างเจ้าบ่าว อาจเป็นเธอ!
“เหนื่อยไหมลูก ตื่นแต่เช้าและยังทำงานแทนน้องอีก”
“ไม่ค่ะแม่ สนุกดีค่ะ”
“เมื่อไรนะ แม่ถึงจะได้จัดงานแต่งงานของแพรบ้าง”
“คงอีกนานค่ะแม่”
เธอตอบพรางยิ้มเอี้ยวหน้ากลับมามองแม่รสา สีหน้าอิ่มเอมปลื้มปีติใจตั้งแต่เช้าจรดค่ำ รอยยิ้มยังไม่จางหายไปจากใบหน้าหญิงวัยกลางคน
“แพรดีใจที่พลอยได้แต่งงานกับคนที่รัก”
“ใช่ เกือบไปแล้ว นี่แค่นึกถึงว่าถ้าพ่อกับแม่จับลูกกับเพลิงแต่งงานกันสำเร็จ งานคงไม่ออกมาเป็นแบบนี้”
“ค่ะ และพี่เพลิงคงไม่ยิ้มหน้าบานแบบนี้”
เสียงใสสองแม่ลูกหัวเราะให้กับอัคคี ชายหนุ่มคลั่งรักจนอุณากรรณบ่นหนักใจเกือบทุกวัน ยิ่งก่อนแต่งงานแม่บังคับให้น้องสาวฝาแฝดกลับมาอยู่บ้าน ห้ามไปค้างกับอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมาเกือบสติแตก แต่ยังพอรู้จักเคารพผู้ใหญ่ยินยอมรอให้ถึงวันแต่งงาน
“แล้วนี่เจ้าพลอยจะกลับไปทำงานเมื่อไร พลอยได้บอกหรือเปล่า”
“ไม่ได้บอกค่ะ แม่คะ ดูพี่เพลิงสิคะ คงไม่ยอมปล่อยพลอยกลับไปง่าย ๆ หรอกค่ะ”
บุษบาพยักหน้าไปทางอัคคี ตอนนี้คู่บ่าวสาวพักเหนื่อยและอัคคีกำลังยืนถือแผ่นกระดาษพัดหน้าให้เจ้าสาว แต่อีกมือจับเอวเล็กของน้องสาวฝาแฝดไว้แน่น โน้มหน้าลงไปใกล้ข้างหูก่อนที่อุณากรรณจะหน้าแดงยกมือขึ้นตีต้นแขนของอัคคียกใหญ่
“หนูไปหาน้องก่อนนะคะ”
“จ๊ะ เดี๋ยวแม่ไปดูพ่อเสียหน่อย เดินคุยฟุ้งไปทั่วงานแล้ว”
ร่างระหงในชุดเพื่อนเจ้าสาวสีครีมเรียบง่ายตัวยาวเดินเยื้องย่างไปทางคู่บ่าวสาว
“แพร กินอะไรหรือยัง”
เสียงหวานนุ่มเสียงเดียวกันกับเธอเอ่ยทักเมื่อบุษบาเดินเข้าไปใกล้ เธอยิ้มให้พี่เขยก่อนพยักหน้า
“กินแล้ว ไม่ต้องห่วงแพร ใกล้ได้ฤกษ์เข้าหอแล้ว”
“อ่า ใช่เข้าหอ”
อุณากรรณชำเลืองมองเจ้าบ่าวที่ยิ้มกว้างกว่าเดิมขยับตัวดึงมือ
“พี่เพลิง รักษากิริยาหน่อยสิค่ะ รอแม่กับพ่อมาเรียกก่อน ยังมีพิธีเข้าหออีก”
“พี่รู้แล้วครับ แค่ใจร้อน”
“ชิ”
“เออ พี่เพลิง แพรขอตัวพลอยสักครู่นะคะ”
“ได้สิครับ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหยิบน้ำให้นะคนดี”
บุษบาก้มหน้าอมยิ้มเมื่อได้ยินพี่เขยเลือกใช้คำสรรพนาม เหลือบสายตาขึ้นมองน้องสาวหน้าแดงซ่าน
“หยุดนะแพร ห้ามขำ”
“รู้แล้ว”
“แพรมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“อืม เรื่องงาน แพรว่าจะขอพลอยไปทำงานแทนพลอยบนเรือสำราญ”
อุณากรรณทำหน้าสงสัย น้องสาวฝาแฝดเอียงคอจ้องพี่สาว คิ้วเรียวขมวดมุ่นดั่งกำลังค้นหาบางอย่าง
“มีเรื่องแน่เลยแพร แพรมีอะไรปิดบังพลอย ทีพลอยนะรีบบินกลับมาช่วยแพรเลยนะ”
บุษบากัดริมฝีปากส่ายหน้า
“เปล่า แพรแค่อยากหาประสบการณ์”
“แน่นะแพร”
“แน่สิ แต่เราไปแทนพลอยนะ ไปในนามพลอย”
“เหมือนตอนพลอยมาสลับตัวไปทำงานแทนแพรที่บริษัทพี่อัคคีใช่ไหม”
“อืม”
“เกี่ยวกับบอสใหญ่หรือเปล่า”
อุณากรรณเอ่ยถึงมิคาอิล วอสเครสเชนสกี้ เจ้าของบริษัทเรือสำราญชื่อดังยักษ์ใหญ่ของโลก และยังธุรกิจโลจิสติกเรือสมุทรขนส่งสินค้า
ภาพหน้าแกร่งเหลี่ยมอย่างคนรัสเซีย ผมสีน้ำตาลเฉดแดงเพลิง คนที่พร่าความบริสุทธิ์ของบุษาไป ในวันที่เธอและอุณากรรณสลับตัวในผับกลางกรุง ทำให้บุษบาหน้าแดงซ่านขึ้นทันตา
“แพร เป็นอะไรน่ะ แพรหน้าแดง”
“ฮื้อ เปล่า ไม่ได้หน้าแดง”
“ไม่แดงยังไง ดูสิ แดงมาถึงคอเลย”
บุษบามือเรียวสวยยกขึ้นจับพ่วงแก้มทันทีและพบว่าร้อนจัด
“เอาเป็นว่าวันมะรืน แพรจะเดินทางไปฮ่องกงนะ”
อุณากรรณยังจ้องตาพี่สาวฝาแฝด ตอนนี้เรือสำราญแล่นเทียบท่าอยู่ที่ฮ่องกงและมาเก๊า แวะให้นักท่องเที่ยวได้ลงเล่นคาสิโนเจ็ดวันก่อนจะเดินทางต่อไปยังประเทศอื่น
“แพร รอบนี้เป็นเดินทางระยะยาวนะ นานหนึ่งเดือน ไปหลายประเทศ”
“แพรรู้ พลอยไม่ต้องห่วงแพร แพรอยากหาประสบการณ์”
“แล้วนี่บอสยังโทรมาไม่หยุด”
“อือ ไม่ต้องรับสายหรอก เดี๋ยวแพรจัดการเอง”
อุณากรรณได้แต่มองพี่สาวฝาแฝดเดินจากไปหลังจากคุยธุระเรียบร้อย
เมื่อสามเดือนก่อนพ่อกับแม่จับพี่สาวคลุมถุงชนกับอัคคี ร้อนถึงอุณากรรณต้องบินกลับจากที่ทำงานบนเรือสำราญมาขัดขวางด้วยการสลับตัวไปทำงานแทนจนเกิดเรื่อง เมื่อพี่เพลิงหรืออัคคีเกิดจับได้แต่ซ้อนแผนจนรวบหัวรวบหางเธอสำเร็จ แล้วดูสิในที่สุดเป็นเธอที่ได้แต่งงาน ได้เป็นเจ้าสาว
“มีเรื่องอะไรหรือครับ”
أحدث فصل
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 43 จบ NC
เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ
แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 40 มิคาอิล
ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 39 วางแผน
“ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ
ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 26 ผมอยากให้คุณหึง
“แพรี่”บุษบาเอี้ยวหน้ากลับไปมองบอสใหญ่ของเรือสำราญเฮฟเว่นครูซ ส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขา“ค่ะ”“มาเถอะ ทานข้าว”เธอวางมือลงมือใหญ่ที่ยื่นออกมารอ มือเล็กเธอหายเข้าไปในอุ้งมือร้อนจัดสีเข้ม เขาดึงเธอสวมกอด“พรุ่งนี้แล้วใช่ไหม”“ค่ะ พรุ่งนี้”“ดี ไปทานข้าวกัน”บุษบาถูกจูงมือเข้าไปในห้องทานข้าว มีพนักงานใหม
آخر تحديث : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 35 โอ้ว่าอนิจจาความรัก
เสียงดังกัมปนาทดังขึ้นเหนือศีรษะเธอพร้อมน้ำเหนียวเหนอะหนะกระเด็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าหวานซึ้งเธอยังจ้องสบตาดวงตาสีฟ้าจัด นัยน์ตาสะท้อนภาพใบหน้าตื่นกลัวของเธอกำลังเบิกโพลงของชายด้านบน ขณะที่เลือดไหลออกเป็นทางหยดลงตัวเธอดั่งถังน้ำรั่ว“แพรี่!!”เสียงมิคา
آخر تحديث : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 36 คู่นอน คู่ขา แฟน หรือมากกว่านั้น
เสียงเปิดประตูห้องทำให้เธอเหลียวหน้าไปดู เห็นมิคาอิลเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมที่ช่วงนี้มักซื้อติดมือมาให้เธอเสมอ เขาเลิกคิ้วโก่งเมื่อมองเธอคุยโทรศัพท์จากนั้นใบหน้าคล้ำลงดูโกรธเกรี้ยว“พลอย เท่านี้ก่อนนะ”“อ้าว ยังไม่ทันได้คุยอะไรเลย”“มีคนเข้ามา”“ใคร?”“บอสใหญ่”
آخر تحديث : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 33 คริส
“แพรี่”“อ้าว ต้นรัก”บุษบาหยุดเท้าขณะที่เดินเข้างานในเช้าวันต่อมา พรุ่งนี้จะถึงท่าเรือซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียอีกครั้ง เธอต้องเตรียมขนมปังไว้จำนวนมาก เพราะรอบนี้มีนักท่องเที่ยวจองทัวร์ไว้หลายคณะ“มีเรื่องน่ะ”“เรื่องอะไร?”ต้นรักดึงมือบุษบาให้หยุดแอบตร
آخر تحديث : 2026-03-17
قد تعجبك أيضًا
ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน308.7K وجهات النظر(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก187.0K وجهات النظرเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก71.0K وجهات النظرหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี67.5K وجهات النظرเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์190 وجهات النظرซ้อใหญ่สกุลชาง
ไอส์'ลิต161 وجهات النظرแผนกลลวงใจรัก
นิชา อลีนา192 وجهات النظرMy Baddy รักเพื่อนผิดไหม
ไข่ดาวเบคอน101 وجهات النظر
