มีแฟนแล้ว

บรรยากาศยิ่งดึกยิ่งครึกครื้น ใช้ไม่ได้กับคคนางค์ที่ขณะนี้ถูกความง่วงงุนเข้าครอบงำ จนต้องขอตัวจากเพื่อน ๆ ไปเข้าห้องน้ำ หญิงสาวตั้งใจว่าจะเข้าไปล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นและออกไปสูดอากาศข้างนอกสักพัก เธอใช้เวลาในห้องน้ำไม่นาน เมื่อเสร็จธุระจึงเดินออกมาด้านนอกผับ บริเวณสนามหญ้าที่ร่มครึ้มไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด กิ่งก้านประดับด้วยหลอดไฟดวงเล็กระยิบวิบวับสวยงาม มุมที่เธอเลือกค่อนข้างสงบและปลอดจากบรรดานักท่องราตรีทั้งหลาย

หญิงสาวหย่อนตัวลงบนเก้าอี้เล็ก ๆ ขนาดนั่งสบาย คิดอะไรเพลิน ๆ พร้อมสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด รู้สึกโล่งสบายกว่าอยู่ด้านใน เธอยกข้อมือขึ้นมองดูนาฬิกาเรือนเล็กที่สวมติดไว้ตลอด เป็นของรักอีกชิ้น เพราะคนินซื้อให้เป็นของขวัญเมื่อครบรอบวันเกิดยี่สิบปีเต็ม หลังจากนั้นเธอก็ใส่ติดตัวตลอดมา เวลาขณะนี้คือห้าทุ่มนิด ๆ คงอีกพักใหญ่กว่าที่บรรดาผองเพื่อนจะกลับกัน

“ไม่เข้าไปข้างในเหรอครับ มานั่งทำอะไรมืด ๆ อยู่คนเดียว” เสียงทักดังขึ้นท่ามกลางความคิดเรื่อยเปื่อยทำเอาหญิงสาวสะดุ้งน้อย ๆ หันไปมองต้นเสียงก็พบว่า เจ้าของเสียงนั่งลงข้าง ๆ เธอแล้ว คคนางค์จึงขยับตัวออกห่างจากอีกฝ่ายทันที ด้วยความที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ก็พอจะคุ้นหน้าตาอยู่บ้างว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย

“ไม่ต้องกลัวพี่หรอกครับ พี่เห็นเราบ่อยที่มหาวิทยาลัย น้องใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มว่าพร้อมหันมายิ้มให้อย่างผูกมิตร

“คะ? อ่อ ค่ะ” ตอบไปก็งงทั้งคำถามจากชายหนุ่มแปลกหน้าแล้วก็งงตัวเองด้วย

“ได้คุยด้วยเสียที” ถึงเขาจะเป็นผู้ชายที่จัดว่าหน้าตาดี แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่ได้พร้อมที่จะพูดคุยได้อย่างสนิทใจกับผู้ชายที่เธอเพิ่งเจอครั้งแรก แม้อีกฝ่ายจะอ้างว่าเคยเห็นเธอมาตลอด

“พี่ตั้มนะครับ อยู่ถาปัตย์” หญิงสาวแค่ยิ้มพยักหน้าไปตามมารยาท สมองกำลังคิดว่าจะทำยังไงต่อ

“ว่าแต่พี่รู้จักชื่อน้องด้วยเหรอคะ?”

“รู้สิครับ คนเราถ้าสนใจใครก็จะต้องตามสืบจนรู้แหละ” อีกฝ่ายบอกอย่างไม่อ้อมค้อม คคนางค์ยิ้มแหย ๆ เมื่อโดนจีบดื้อ ๆ เอาจริงเธอไม่เคยสนใจเรื่องเพศตรงข้าม หรือมีความรู้สึกที่อยากจะมีแฟนเหมือนเพื่อนคนอื่นเลย พอมาเจอสถานการณ์เช่นนี้ก็เลยไปไม่ค่อยถูก

“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่ตั้ม น้องออกมานานแล้ว ยังไงขอตัวก่อนนะคะ เพื่อนน่าจะตามแล้วค่ะ” หญิงสาวหาทางหนี ตั้งใจจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ แต่อีกฝ่ายไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น

“เดี๋ยวก่อนสิ พี่สนใจน้องนะ พี่รู้ว่าน้องยังไม่มีแฟน ลองมาคบกับพี่ไหม มันอาจจะเร็วไป แต่พี่แอบมองน้องมานานแล้วนะ หรือถ้ายังไม่พร้อม เราก็ลองคุย ๆ ดู ๆ กันไปก่อนก็ได้” ชายหนุ่มรุกอย่างไม่ยอมแพ้

“คงไม่ได้อย่างนั้นน่ะสิ เพราะน้องมีแฟนแล้ว” ไม่ใช่คำตอบจากปากเธอ แต่มาจากร่างสูงในเงามืดที่ยืนฟังมานาน จนเริ่มทนไม่ไหวต้องพูดสวนขึ้นมา พร้อมทั้งก้าวออกมายืนตรงหน้าคนทั้งสอง

ศารทูลตามมาตั้งแต่เห็นหญิงสาวเดินไปเข้าห้องน้ำ และรออยู่จนกระทั่งเธอเสร็จธุระ ตอนแรกคิดว่าเธอจะกลับเข้าไปนั่งกับเพื่อน ๆ แต่พอเห็นว่าหญิงสาวเดินออกมาข้างนอกที่ค่อนข้างเปลี่ยวและมืด เขาไม่รอช้าที่จะตามอีกฝ่ายออกมาทันที และก็คิดไม่ผิดจริง ๆ สถานที่แบบนี้ แม้จะมีระดับหน่อย แต่จิตใจคนเราก็มีหลายระดับ ไว้ใจใครไม่ได้จริง ๆ เขานึกห่วงจึงเดินตามมาดูเงียบ ๆ และนึกดีใจที่ตัวเองตัดสินใจตามมา

“คุณเสือ” คคนางค์อึ้งไปพัก น่าแปลกที่เธอจำเขาได้ แม้เจอกันเพียงครั้งเดียว ตอนนั้นชายหนุ่มหน้าตารกครึ้มไปด้วยหนวดเครา ทว่าวันนี้เกลี้ยงเกลาแปลกไป แต่เธอจำเขาได้ จำแววตา ท่าทีดุ ๆ นี้ได้ขึ้นใจเลยทีเดียว

“ผมคิดว่าให้คุณคุยกับแฟนผมมานานพอแล้ว ขอตัวพาเธอกลับก่อนนะครับ” ศารทูลบอกอีกฝ่าย พร้อมทั้งคว้าแขนของคคนางค์ให้ถอยออกห่างจากชายหนุ่มที่บอกว่าชื่อตั้ม ที่ตอนแรกเหมือนพร้อมมีเรื่อง แต่พอเห็นหน้าตาดุดันของผู้มาใหม่ ก็บอกตัวเองว่าอย่าเสี่ยงดีกว่า

“ครับพี่ ขอโทษจริง ๆ เราก็แค่พูดคุยในฐานะที่อยู่ ม. เดียวกัน ไม่คิดว่าน้องจะมีแฟนแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นก็รู้ไว้ซะ แล้วไม่ต้องมายุ่งอีก”

“ครับ ๆ งั้นผมขอตัวนะครับ” ศารทูลพยักหน้าอนุญาต แววตาดุดันตามความรู้สึก มองอีกฝ่ายที่ลุกเดินหายไปอย่างรวดเร็ว

“ไป” เสียงเข้ม ๆ พร้อมแรงดึงที่แขนเธอให้ก้าวตาม แม้การกระทำของเขาไม่ได้จาบจ้วงหยาบคาย แต่หญิงสาวก็ยังขืนตัวไว้ เพราะยังงุนงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่