ไม่เสือกสิเพื่อน

คคนางค์เดินหลบหลีกบรรดานักท่องราตรีทั้งหลายไปยังห้องน้ำ ที่ตนพอคุ้นเคยอยู่บ้าง ตั้งใจว่าทำธุระเสร็จจะหลบออกไปสูดอากาศข้างนอกสักพัก เพราะเริ่มง่วงนอนจากการที่อ่านหนังสือเตรียมสอบดึกติดกันมาหลายคืน หารู้ไม่ว่าการเคลื่อนไหวของเธออยู่ในสายตาของใครบางคนตลอด ตั้งแต่ที่เธอก้าวเข้ามาในผับแห่งนี้

“ไปนั่งโซนที่เราเคยนั่งดีกว่ามั้ง ตรงนี้มีแต่วัยรุ่น คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก” อีกมุมหนึ่งของร้าน ชายหนุ่มเพื่อนซี้ทั้งสามยังตกลงกันเรื่องที่นั่งคืนนี้ไม่ได้

“เอาน่า เปลี่ยนบรรยากาศ นั่งดูเด็กเอ๊าะ ๆ ก็เข้าท่าดี” อีกคนเสนอ   

“ให้กูโทรไปบอกเมียที่บ้านมึงไหม” อีกคนขัดเพื่อน ส่วนอีกคนไม่พูดอะไร มีเพียงสายตาคมที่สอดส่ายหาบางคนและตำแหน่งที่นั่งของโต๊ะ

“ไอ้ดล เดี๋ยวนี้มึงเล่นของสูงกูเหรอ ออกมาหามึงได้นี่ก็บุญหัวกูแล้วนะ ถ้ามึงโทร คราวหน้าอย่าหวังว่าจะได้มาอีก กูตายกับเมียไม่ให้มา มึงคิดเอาแล้วกันว่าอะไรจะมาก่อน”

“ตรงนี้แหละ” อีกคนกล่าว พร้อมทรุดนั่ง ดูจากทำเลที่จะมองเห็นอีกฝ่ายโดยที่ไม่ให้ผิดสังเกต

สามหนุ่มหน้าตาดีที่ดูผิดแผกจากวัยรุ่นทั้งโซน ทรุดนั่งในมุมสลัวของผับอันดับหนึ่งของจังหวัด ผับแห่งนี้ ธนาดล ชายหนุ่มหนึ่งในสามเป็นหุ้นส่วนใหญ่อยู่  ทั้งสามจึงมักแวะเวียนมานั่งดื่ม นั่งคุยกันเป็นประจำ แต่ไม่ใช่โซนนี้ที่มักจะถูกครอบครองโดยวัยรุ่นนักศึกษาเป็นส่วนใหญ่ ถ้าบังเอิญว่าเขาไม่เห็นร่างบางของใครบางคนรวมอยู่ในโซนนี้ ซึ่งก็น่าแปลกที่แม้เจอกันแค่ครั้งเดียวและเวลาก็ผ่านมาพอสมควร แต่ทำไมเขายังจำได้ขึ้นใจ อารมณ์ที่เคยเบื่อ ๆ กลับดูแช่มชื่นขึ้นมา แม้จะแปลกใจและคาดไม่ถึงที่ได้เจอคนที่อยู่ในห้วงคำนึงมาตลอดในสถานที่เช่นนี้ แต่เท่าที่ดูหญิงสาวก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรให้เขาต้องใจหายใจคว่ำ แม้กระทั่งการแต่งกายก็ยังเรียบ ๆ ไม่ได้ฉูดฉาดวาบหวิวเหมือนเพื่อนคนอื่น ส่วนเครื่องดื่มก็ดื่มเพียงน้ำอัดลม ไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างที่นึกกลัวแต่แรก อีกทั้งท่าทีเมินเฉยไม่ได้สนใจเพศตรงข้ามเหมือนบรรดาเพื่อน ๆ ที่คุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ก็เบาใจไปเยอะ

“มองอะไรววะเสือ เดี๋ยวนี้ริมองสาวแล้วเหรอ?”

“เปล่า” ศารทูลปฏิเสธ เสยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

“เปล่าอะไร กูมองมึงมาพักหนึ่งแล้วนะ เฮ้ย! เดี๋ยวนี้สเปคเด็กเหรอ” ชัชชาติเย้าเพื่อนเล่น

“น้องคนไหนล่ะ”

“พวกมึงก็นะ กูบอกว่าเปล่าก็เปล่าสิ ก็มองไปเรื่อยเปื่อย นาน ๆ มาที ดูเด็ก ๆ ก็เพลินดีเหมือนกัน”

“ที่ไอ้เสือว่ามันก็จริง อย่างน้องคนผมยาวโต๊ะเยื้องกับเราก็ดูน่ารักดีนะ” ชัชชาติเริ่มมองอย่างจริงจังบ้าง จนศารทูลต้องแย้ง

“พอเลยพวกมึง"

"อย่าบอกนะว่ามึงก็มองคนนี้อยู่ เห็นเงียบ ๆ ฟาดเรียบตลอดเลยมึงเนี่ย" ชัชชาติเหน็บเพื่อนอย่างอดใจไม่ไหว เพราะแต่ไหนแต่ไรมา ศารทูลมักเป็นจุดดึงดูดเพศตรงข้ามและประสบความสำเร็จในการจีบสาว ๆ มากกว่าเพื่อนคนไหน แต่ถ้าชายหนุ่มไม่เล่นด้วยหรือไม่สนใจ สวยขนาดไหนก็ไม่ได้ผล

ศารทูลยิ้มมุมปากนิด ๆ กับคำเหน็บแนมของเพื่อน สายตายังคงจ้องไปที่โต๊ะของหญิงสาวที่หมายตาอยู่

"มึงก็มีลูกมีเมียแล้ว จะมาอิจฉาคนโสดเค้าทำไม" ธนาดลเอ่ยช่วยเพื่อน

"มึงก็โสดตายล่ะไอ้ดล กูเห็นเจนคะ เจนขา หน็อย! อย่าให้กูต้องเหลาหน่อยเลย ระคายปาก"  ชัชชาติตอบกลับอย่างหมั่นไส้ ในเรื่องความรักและหลงแฟนอย่างสุดขั้วหัวใจของธนาดล ที่คบกับเจนิสาแฟนสาวมาสักพัก จนความรักนั้นล้นเปี่ยมและมีแผนที่จะเข้าสู่ประตูวิวาห์เร็ว ๆ นี้

"กูก็ยังไม่ได้พูดสักคำว่ากูโสดนะไอ้คุณชาติ"

"พอเลยทั้งคู่ จะทะเลาะกันทำไม นาน ๆ เจอกันที พวกมึงคุยกันดี ๆ บ้างได้ไหม" ชัชชาติและธนาดลนั้น ถึงแม้จะเป็นเพื่อนรักกัน แต่ก็ชอบประลองฝีปากกันเป็นนิจ จนเขาที่เป็นคนกลางก็หน่ายที่ต้องคอยห้ามทัพ

"เออ เลิกคุยเรื่องกูสองคน ก็มาเรื่องมึงเถอะ เมื่อไรจะลงเอยกับใครสักที" เพื่อนทั้งคู่ยอมสงบศึกระหว่างกัน แต่หันมาเล่นงานศารทูลแทน

"ไม่ว่ะ"

"ไม่อะไรของมึง ไม่เจอคนถูกใจหรือไง"

"ไม่เสือกสิเพื่อน !" ศารทูลว่าทิ้งท้าย ก่อนลุกออกจากวงไปดื้อ ๆ ทิ้งให้เพื่อนทั้งสองคนนั่งมองตากันปริบ ๆ

"ชะช่า ! เดี๋ยวนี้มันมีสำบัดสำนวนว่ะ ทำตัวมีพิรุธกับเพื่อน นะมึงนะไอ้เสือ" ชัชชาติบ่นตามหลัง

ศารทูลเห็นท่าไม่ดี ตั้งแต่โต๊ะเป้าหมายหันกลับมามองที่เขาบ่อย ๆ เลยจำใจลุกเดินหลบ ไม่ได้ตั้งใจจะหนีคำถามเพื่อนเรื่องคนรู้ใจแต่อย่างใด เพราะคนอย่างเขาจะคบใครสักคน คงไม่จำเป็นต้องปกปิดใคร เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาก็เท่านั้นเอง รอให้เขารู้ใจตัวเองและหลาย ๆ อย่างกระจ่างก่อน ถึงเวลานั้นค่อยว่ากันอีกที ...