LOGINShare
3.เขาคนนั้นช่วยฉันไว้ (2)
Last Updated:
2025-12-07 23:10:41การสัมภาษณ์งานค่อนข้างอึดอัดสำหรับศศิเพราะสายตาแสดงออกชัดเจนของผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์และบริการ แถมยังใช้เวลาไม่นาน
อีกฝ่ายก็เริ่มออกนอกเรื่อง
“เอ้อ นี่ก็เกือบจะบ่ายสองแล้ว ผมหิวมากเลย ความจริงกำลังจะออกไปกินกลางวันพอดี”
“เอ่อ ขอโทษค่ะ”
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผมไม่ได้จะบอกว่าเป็นเพราะคุณเลยนะครับ จริงๆ แล้วผมตั้งใจจะถามว่า คุณหิวหรือเปล่า เห็นคุณนภาบอกว่ามารอสักพักแล้ว”
“คือว่า...”
“ต้องขอโทษจริงๆ ก็อย่างที่บอกตอนแรกล่ะครับ ผมไม่รู้ว่าฝ่ายบุคคลจะส่งตัวคุณมาให้สัมภาษณ์”
ชายหนุ่มรีบย้ำขึ้นมาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด โดยที่ศศิยังไม่ทันได้อธิบายจนจบประโยคด้วยซ้ำ
“แต่ก็นั่นแหละนะ คำสั่งท่านรองทั้งคน”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้แล้วก็หยุดมองหน้าเธอ แววตาราวสงสัยชั่วแวบก่อนจะเลือนหายไป ตาคมกลับมาแพรวพราวเช่นเดิม
“ว่าไงครับ”
“คะ?”
ศศิพยายามจะไล่ตามคำพูดของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี
“ก็เรื่องข้าวกลางวันไงครับ คุณน่าจะหิวแล้วเหมือนกัน งั้นผมว่าเราไป...”
“เอ่อ พอดีว่าคุณนภากับคุณอารยาพาดิฉันไปทานช่วงพักกลางวันแล้วน่ะค่ะ”
“อ้าว...งั้นเหรอครับ”
ใบหน้าชายหนุ่มดูอึ้งไปชั่วขณะ แต่เขาก็ปรับสีหน้าได้เร็วพยักหน้าเหมือนเห็นดีด้วย ราวไม่ต้องการให้เสียมาดของผู้บริหารต่อหน้าพนักงานใหม่
“งั้นก็ดีแล้ว”
หญิงสาวมองคนที่กำลังจะเป็นเจ้านายของตนอย่างรอคอยว่าเขาจะสอบถามอะไรหรือบอกอะไรเธอเพิ่มเติม แต่เขากลับเงียบแล้วจ้องมองมาด้วยสายตาชื่นชมอย่างเดียว กระทั่งเธอไม่รู้จะวางหน้านิ่งต่อไปอย่างไรจึงถามออกไป
“ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่ามีอะไรจะถามเพิ่ม หรือว่า...อยากทราบเรื่องความสามารถที่ดิฉันทำได้นอกเหนือจากนี้อีกไหมคะ ดิฉันยินดีตอบนะคะ ถ้าหากคุณสงสัย”
เธอพยายามเลือกคำที่ดูไม่เสียมารยาทและดูสุภาพมากกว่าเร่งรัดให้จบบทสนทนา ด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายอาจจะรู้สึกว่าเธอไม่ต้องการสัมภาษณ์ต่ออีกแล้ว
“อ๋อ...ไม่มีแล้วล่ะครับ”
“ค่ะ”
เขาตอบออกมาดื้อๆ แล้วยิ้มมุมปากทำให้เธอได้แต่ตอบรับ แล้วก็ไม่พูดอะไรอีกทำเอาคนเกรงใจจำต้องถามออกไป
“ถ้าอย่างนั้น...ก็...สัมภาษณ์เสร็จแล้วใช่ไหมคะ”
“ครับ”
อีกฝ่ายรับคำราวไม่ใส่ใจ ดูจะเอ่ยไปอย่างนั้นเอง เพราะเขาเอาแต่มองเธอด้วยสายตาพึงพอใจไม่ยอมคลาด คนทำตัวไม่ถูกยิ่งวางสีหน้าลำบากเข้าไปอีก ชายหนุ่มเองก็คงมองออก ท่าทางของเขาจึงเหมือนรู้ว่าตนเองเผลอแสดงอาการสนอกสนใจเธออย่างออกนอกหน้า จนต้องกระแอมแก้เก้อ
“เอ้อ...คือผมเองก็กำลังจะบอกว่าการสัมภาษณ์เรียบร้อยแล้วครับ เอาเป็นว่าเรา เอ้ย...เดี๋ยวผมจะเรียกคุณอารยาพาคุณไปพบฝ่ายบุคคลก็แล้วกันนะครับ อ้อ แล้วก็เริ่มงานได้ทันทีตามที่เขียนในใบสมัครใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้นะครับ”
“ค่ะ ขอบคุณนะคะที่รับดิฉันเข้าทำงาน”
ศศิยกมือไหว้พร้อมเอ่ย
“ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ”
รอยยิ้มที่ส่งมาให้นั้นหญิงสาวอดยอมรับไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์มาก แม้จะเทียบกับอีกหนึ่งหนุ่มที่เธอพบข้างนอกแล้ว เจ้านายโดยตรงของเธอด้อยว่าตรงสีผิวกับความหล่อล้ำเลิศหาตัวจับยาก ทว่ายิ้มพราวกับนัยน์ตาชวนฝันหยาดเยิ้มส่งให้จารุพงษ์ดูเป็นมิตร ซ้ำยังชวนให้
ขัดเขินกว่าแววตาคมปลาบราวกับดุตลอดเวลาของชายหนุ่มคนนั้น
แต่นั่นไม่ได้มีผลกระทบต่อความรู้สึกของศศิแต่อย่างใด เธอตอบขอบคุณอีกครั้ง ก่อนร่างอรชรจะลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังเดินไปเปิดประตูก้าวออกไป
สายตาคู่คมวาววามมองตามอย่างเสียดาย แล้วก้มลงหยิบเอกสารตรงหน้าที่ฝ่ายบุคคลส่งมาให้เปิดอ่านอย่างสนใจ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดแตะมันด้วยซ้ำ เนื่องจากไม่พอใจที่เพชรก้าวก่ายงานของตน ทว่าเมื่อได้เจอตัวจริงของคนที่รองประธานกรรมการออกหน้าฝากฝังมาก็อดอยากรู้จักเธอมากขึ้นไม่ได้
“ศศิ ภูวดล...คุ้นๆ แฮะ จะว่าไปหน้าก็ดูคุ้นนะ เคยเห็นที่ไหนหว่า”
จารุพงษ์ทวนเพียงชื่อนามสกุล ต่อจากนั้นเขาแค่เปิดผ่านๆ ไม่เสียเวลาอ่าน ก่อนจะเซ็นที่ส่วนอนุมัติรับพนักงานใหม่ ขณะบ่นพึมพำในสิ่งที่ตนเข้าใจไปเอง
“สวยหุ่นเซี๊ยะน่าขย้ำเสียขนาดนี้ ใครจะยอมปล่อยให้หลุดมือ ไม่รับเอาไว้วะ ว่าแต่...ไอ้เพชรมันฝากของมันมาเอง อย่าบอกนะว่าเป็นเด็กมัน แต่แล้วไง ถึงใช่ก็ไม่สนโว้ย อยากได้เสียอย่าง”
หลังบอกกับตัวเองแล้วก็ยิ้มมุมปากหยามหยัน
“ดีเสียอีก หึ...ทำให้กูขายหน้าในที่ประชุม แถมยังชอบเป่าหูนังแก่เรื่องงบประมาณที่กูทำเรื่องเบิกบ่อยๆ สักวันกูจะแย่งเด็กมึงเอามานอนด้วยให้ได้เลย ช่วยไม่ได้นี่หว่า ให้ไปทำอะไรไม่ทำ ดันส่งหมูมาเข้าปากกูเอง อยากเห็นจริงๆ ว่ามึงจะทำหน้ายังไง ไอ้เพชร”
แววตาคมฉาบความแค้นอย่างหมายมาดขณะจ้องมองที่รูปของสาวสวย จารุพงษ์มักถือคติที่ว่า การจะตะครุบเหยื่อให้อยู่มือ ต้องทำให้เหยื่อตายใจเสียก่อน ไม่ว่ารายไหนรายนั้น ผู้หญิงทุกคนไว้วางใจผู้ชายที่สนิทสนม ซึ่งคนพวกนั้นมักจะเป็นคนใกล้ตัว เช่น เพื่อน รุ่นพี่...หรือเจ้านายที่ใจดี
=====
Latest chapter
ดั่งลิขิตร้าย ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (2)
ร่างสูงใหญ่ขยับเปลี่ยนเป็นนอนหงายแล้วดึงเธอเข้าไปกอดแทน“มันจำเป็นน่ะครับ จริงๆ รสสุคนธ์เป็นคนทำ ส่วนผมก็ดูอีกที ผ่านหูผ่านตากันสองคนดีกว่าปล่อยให้เขาปวดหัวอยู่คนเดียว เขาเป็นผู้จัดการไร่แต่ต้องมาทำหน้าที่เลขาแล้วก็ดูบัญชีให้ผมด้วย”พราวขมวดคิ้วมุ่น หญิงสาวขยับหน้าขึ้นมาวางคางบนแผงอกอีกฝ่ายแล้วถาม“ทำไมไม่หาเลขาหรือบัญชีล่ะ”ปนทจ้องตาคู่สวยนิ่งพร้อมกับตอบ“เลขาคนเก่าคือแม่น้องมิ้ม พอเขาไปแล้วผมอยากให้น้องสาวกลับมาทำ แต่ศศิก็เลือกไปทำงานที่เกาะแทน ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะหาใหม่ดีไหม”หญิงสาวถึงกับอึ้งไปเมื่ออีกฝ่ายบอกมาแบบนั้น“เขาใช้ยากับผมแล้วท้อง ผมรับผิดชอบเพราะเด็กยังไงก็เป็นลูกผม แต่ไม่ได้รักแล้วก็ไม่ได้ยุ่งกับเขา สุดท้ายเขาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ แล้วไปอยู่กับคนใหม่ของเขา”ท่าทางที่ดูสนใจของพราวทำให้ปนทเล่าต่อ เพราะคิดว่าให้เธอฟังจากเขาเองดีกว่าปากอิ่มเผยอขึ้นอย่างคาดไม่ถึง ที่เขาบอกเธอว่า ‘ไม่ใช่ความรัก’ เพราะถูกมอมยานี่เอง“เขาไม่ได้รักคุณกับลูกเลยเหรอ ทำไมถึงจากไปง่ายจัง อย่างน้อยก็ต้องคิดถึงน้องมิ้มบ้าง”ชายหนุ่มยักไหล่ แล้วตอบแบบไม่ใส่ใจมาก“เขาก็พูดว่ารักผมต่างๆ นานา รู้ว่าผมจ
ดั่งลิขิตร้าย ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (1)
คุณสุพรรณีเป็นแม่งานจัดการเรื่องระหว่างเพชรกับศศิ นับตั้งแต่บอกกับสองหนุ่มสาวว่าควรจะทำทุกอย่างให้เป็นทางการได้แล้ว และยังบอกกับพ่อแม่ของเพชรเองด้วยว่าชายหนุ่มมีคนรักที่คบหากันแล้ว ซึ่งท่านก็ดูแล้วเห็นว่าเหมาะสมดี อยากให้จัดการสู่ขอกันเป็นเรื่องเป็นราวเมื่อคุณพจน์สอบถามกับลูกชายก็ได้รู้ว่าหญิงสาวคือศศิ น้องสาวของปนทท่านก็แปลกใจ แล้วบอกให้เขาพาหญิงสาวมาพบที่กรุงเทพฯ จะได้พูดคุยกันอย่างจริงจัง นั่นทำให้ชายหนุ่มพาทั้งคุณสุพรรณีและศศิเดินทางมาพร้อมกัน แล้วก็ทำให้เพชรกับศศิได้รู้เรื่องของปนทกับพราวด้วยเช่นกันและแล้วก็มีงานหมั้นภายในเล็กๆ และแพลนการแต่งงานในปีหน้า โดยงานจัดที่ไร่ภูวดล พชรและนลินก็กลับมาร่วมงานด้วยเพราะเป็นช่วงปิดภาคเรียนพอดี พิธีค่อนข้างเรียบง่ายเพราะเป็นคนกันเอง และป้าบัวเป็นผู้ใหญ่ของศศิโดยมีปนทนั่งข้างๆหลังจากสวมแหวนแล้วศศิก้มลงกราบเพชรพอดวงหน้าสวยเงยขึ้นมาชายหนุ่มก็เห็นน้ำเอ่อคลอในตาคู่สวย เขากุมมือบางด้วยมือทั้งสองข้าง ยิ้มให้พร้อมสายตารักใคร่ระหว่างถ่ายรูปเพชรโอบเอวบางลูบปลอบเบาๆ ตลอดเวลาทว่าก็ไม่ได้ทำอะไรที่ชวนให้ประเจิดประเจ้อจนเกินงามพราวเปลี่ยนมานั่งข้างปนทมี
ดั่งลิขิตร้าย 50.ปฏิบัติ (รัก) (2)
“มาเริ่มจูบกันก่อนก็แล้วกัน”เมื่อใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้นลินก็กลืนน้ำลาย กลั้นหายใจรอคอยอีกฝ่าย กระทั่งพชรแนบปากจนสนิทกับปากตนเอง ประจุไฟฟ้าช็อตปราดไปทั่วร่างเล็กในทันที ตาที่โตอยู่แล้วค่อยๆ ขยายเพิ่มขึ้นตามการขยับราวปีกผีเสื้อของริมฝีปากอุ่น ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกนอกอก สมองเบลอไปแล้วเรียบร้อยจากสัมผัสที่ไม่เคยรู้จักพชรผละออกมามองหญิงสาว เห็นว่าเธอมองเขาแต่ก็ตาลอยราวกับไม่ได้มองทำให้เขาอดแซวไม่ได้“อย่าเพิ่งหัวใจวายไปก่อนล่ะ นี่แค่บทเริ่มต้น”นลินกะพริบตาเพราะเสียงทุ้มกระซิบใกล้ๆ แล้วชายหนุ่มก็กลับมาหาปากจิ้มลิ้มสีหวานอีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวลดสายตาลงมองตามก่อนจะหลับตาลงปล่อยให้ใจจดจ่ออยู่กับปากอุ่นชายหนุ่มเม้มกลีบปากเล็กให้อีกฝ่ายเผยอขึ้นก่อนจะส่งปลายลิ้นทักทาย ได้ยินเสียงเบาอึกอักจากคนตัวเล็กทว่ามือของเขาเคลื่อนไปล็อกท้ายทอยอีกฝ่ายเอาไว้ ต้องการให้แหงนเงยรับจูบจากเขาอย่างเต็มที่ ร่างบางเริ่มอ่อนระทวยทำให้พชรโอบอีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อให้อิงแอบตนมากขึ้นลิ้นอุ่นลูบโลมเคล้าคลอกับลิ้นของเธอเนิ่นนานจนนลินตัวอ่อนไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ ได้แต่ยอมให้ชายหนุ่มหยอกล้อคลอเคลียอยู่อย่างนั้นลมหา
ดั่งลิขิตร้าย 50.ปฏิบัติ (รัก) (1)
หนึ่งปีต่อมาพชรและนลินต่างก็ยุ่งกับการเรียนของตัวเอง ชายหนุ่มเรียนปริญญาโทด้านวิศกรรมและเริ่มฝึกงาน การเรียนจะมีงานให้เข้ากลุ่มทำโปรเจกต์โดยตลอดทว่าการสอบไม่ค่อยยากนักสำหรับพชร แต่พอฝึกงานเขาก็แทบจะไม่ได้เจอนลินเลย ส่วนความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็เรียกได้ว่าแทบไม่คืบหน้าอะไร นลินยอมให้พชรกอดเพียงเท่านั้นซึ่งก็แทบนับครั้งได้คนสองคนที่กอดกันหน้าอพาร์ตเมนต์ก่อนฝ่ายหญิงจะขึ้นแท็กซี่ไปทำให้คนตัวเล็กชะงักกึก ใบหน้าร้อนวูบทว่าตัวเย็นวาบ เสียงของเนตรกมลเพื่อนสนิทที่มักจะคุยกันทุกเรื่องรวมถึงพชรแล่นเข้ามาในหัว‘ผู้ชายก็แบบนี้แหละ เล่นตัวมากๆ ระวังเถอะเขาจะเบื่อแล้วไปหาคนอื่น’นลินบ่นเรื่องพชรชอบมายุ่มย่ามใกล้ๆ รบกวนสมาธิให้อีกฝ่ายฟัง‘แกยังไม่เคยจูบอีกเหรอไอ้ลิน ไม่น่าเชื่อว่านายพีคจะปล่อยแกลอยนวลมานานขนาดนี้’เนตรกมลบ่นเธอในวันหนึ่งที่ทั้งสองคนคุยกัน ปกติจะคุยกันเรื่องเรียนจบแล้วก็จะตามด้วยพชร เพราะเพื่อนสาวมักจะอยากรู้และถามความเป็นไประหว่างทั้งคู่‘แกควรหาทางมัดใจเขาให้อยู่หมัด ดีกว่าทำตัวจืดชืดอย่างทุกวันนี้’นลินคิดถึงสิ่งที่เพื่อนพูดกระทั่งมาถึงห้อง ตอนนี้เธอเคืองที่พชรพาผู้หญิงคนอื่นมา
ดั่งลิขิตร้าย 49.เพื่อน VS คนรัก (2)
“อย่าบอกนะว่า...”ชายหนุ่มพยักหน้าให้เธอถี่ๆ พร้อมกับยิ้มมุมปาก ทว่าหญิงสาวส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ“เป็นไปได้ไง”“ก็เราเคยบอกแล้วไงว่าเธอเซ็กซี่”“แค่เนี้ยอ่ะนะ”พชรยิ้มขำคนที่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์“ก็ไม่ใช่อย่างเดียวหรอก หลายๆ อย่างที่รวมกันเป็นเธอ”“เลี่ยนอ่ะ”นลินทำหน้าตาขนลุกขนพอง จนชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจกับท่าทางไม่อินของอีกฝ่าย“นี่ไม่คิดจะเขินหรือดีใจอะไรเลยหรือไง”“ฉันไม่ได้สนใจนายแบบนั้นสักหน่อย ทำไมต้องดีใจ”คนได้ยินถึงกับเหวอไปกับคำตอบหน้าตาเฉยของหญิงสาว แถมเธอยังสั่งตามมาอีก“ปล่อยมือฉันได้แล้ว”“นลิน...เรา...”“ฉันต้องเรียน ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้หรอก”เธอไม่ได้หลบตาเขาตอนพูด มันเป็นความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างจริงจังจนคนเห็นเองก็อดชื่นชมไม่ได้“เราจะไม่ทำให้เธอมีปัญหาเรื่องเรียนเด็ดขาด สัญญาเลย”พชรคิดว่าการมีแฟนระหว่างเรียนไม่ได้มีผลกระทบอะไร เขาคบผู้หญิงด้วยเรียนด้วยตั้งแต่มัธยมและไม่เคยมีปัญหาเรื่องเกรด ถึงจะไม่เข้าใจนลินแต่เขาก็ให้เกียรติในความตั้งใจของเธอ“งั้นปล่อยฉันก่อนสิ แล้วก็ถอยออกไปด้วย”หญิงสาวต่อรอง แต่พชรก็ต่อรองกลับ“ได้ แต่เธอห้ามลุกหนีเด็ดขา
ดั่งลิขิตร้าย 49.เพื่อน VS คนรัก (1)
การเล่นเกมกลายเป็นกิจกรรมประจำค่ำวันศุกร์ของพชรกับนลินไปแล้ว เพราะชายหนุ่มมักจะขอร้องให้หญิงสาวเล่นกับเขาด้วยมุกต่างๆ นานาและลงเอยที่นลินก็ยอมเล่นด้วย ซึ่งบางครั้งเธอก็สามารถชนะชายหนุ่มได้โดยที่เขาไม่ได้อ่อนข้อให้อย่างเช่นครั้งนี้“เย้! ชนะแล้ว!”คนตัวเล็กชูมือชูไม้ดีใจขณะที่ชายหนุ่มถอนหายใจเซ็ง“เล่นอีกเกม”เขาบอกแต่หญิงส่ายหน้า“ไม่ วันนี้จบแค่ตรงนี้ ฉันชนะย่ะ”นลินยื่นหน้ามาพูดใกล้เขาอย่างเยาะเย้ยแล้วสะบัดหน้าใส่ ก่อนจะลุกขึ้นเดินผ่านเขาไปด้วยท่าทางเชิดหน้าสบายอกสบายใจ โดยไม่รู้ว่าตาคู่คมวาววับนึกอยากคว้าคนตัวเล็กมากอดแล้วจูบปากช่างเยาะนั่นเสียให้เข็ดมันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาพักหนึ่งแล้วสำหรับพชร แต่เขาพยายามไม่แสดงออกให้หญิงสาวรู้ตัว เขาเริ่มสนใจในตัวนลินจนแอบมองบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเวลาทำอาหาร ทำงานบ้าน ทานข้าว เล่นเกม อ่านหนังสือ เมื่ออีกฝ่ายมาอยู่ในระยะสายตาเขาก็มักจะลอบมองเสมอดวงหน้าเล็กสวยใสไร้สิวฝ้า ปากนิด จมูกหน่อย ดูไม่ได้คมคายเหมือนพี่ชายกับพี่สาวของเธอ ทว่าก็สวยน่ารักน่ามองในแบบของตัวเอง ยิ่งเวลาที่มุ่งมั่นทำอะไรสักอย่าง คิ้วเรียวก็จะขมวดมุ่น ปากยื่นหน่อยๆ อย่างจดจ่อ
You may also like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.7K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม48.8K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี56.5K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่233.4K viewsใต้เงาหลงเฟย
แมวดำดื้อ1.5K viewsมรสุมร้ายสายลมเหนือ
แสงศิลาริน133 viewsเชลยรักมัจจุราช
มณีภัทรสร284 viewsหวนคืนรัก หัวใจดวงเดิม
ปทุมวดี377 views
